Coffee-Talks.com

My little corner on the internet

   Apr 14

Malicca, the Shrilanka Woman-In Greek

Μαλίκκα δε σριλάνκα γούμαν 

Την γνώρισα πριν επτά χρόνια. Τότε ήταν έγκυος στη ψυχή. Μάζευε αντοχές και υπομονή και κουράγιο. Μάζευε και χρήματα για ένα καλύτερο μέλλων. Μέσα από τη σκούρα όψη της, βασίλευε μια ηρωίδα. Μόνο μια ηρωίδα μπορεί να προσφέρει όσα και αυτή, με ένα χαμόγελο ζωγραφισμένο πάντα στο πρόσωπο αψηφώντας την σωματική κούραση και την ψυχική απώλεια αγαπημένων προσώπων. Έμοιαζε η ψύχη της να εγκυμονούσε. Δύο χρόνια αργότερα, έμεινε έγκυος και στο σώμα. Μαλίκκα δε σριλάνκα γούμαν. Το εργαλείο για τις δουλειές του σπιτιού. Εργαλείο με ψυχή, συναισθήματα, όνειρα, ανάγκες και κυρίως ελλείψεις. Αυτό το παιδί το ήθελε καιρό. Από τον καιρό που αποχωρίστηκε τα άλλα δύο της παιδιά όταν  ήρθε να δουλέψει στην Κύπρο.  Τα παιδιά που μεγαλώνουν μακριά της. Χώρια απτή μάνα τους, τη μάνα που τα γέννησε. Μαλίκκα, γυναίκα και αυτή. Έξυπνη ή όχι δεν έχει σημασία. Είναι γυναίκα και είναι μητέρα. Μητέρα τρείς φορές, μα για δύο διαφορετικούς λόγους. Γίνεται μητέρα ξανά για να ξεπληρώσει το χρέος των δυο παιδιών που δεν μεγάλωσε. Για να ξεπλύνει τη ψυχή, να ξεπληρώσει το χρέος το παλιό. Δυο ζωές έφερε στο κόσμο στερώντας τους ότι πιο πολύτιμο και πιο σημαντικό. Την μάνα τους, την γλυκιά της παρουσία. Την πιο ζεστή και σίγουρη αγκαλιά στο μάταιο ετούτο κόσμο. Μια τρίτη ζωή λες και ξεπλένει το παλιό χρέος. Θυμάμαι που χάζευε την κοιλιά της που όλο στρογγύλευε. Η όψη της γινόταν όλο και πιο γλυκιά, όπως κάθε γυναίκας άλλωστε που γίνεται μητέρα. Η μοίρα καθορίζει και ορίζει, πέρα από τις μικρές επιλογές μας. Βλέπει στις εικόνες του μυαλού της, τις δυο μορφές των μικρών παιδιών της, που κάποτε κυοφόρησε. Σαν οπτασίες, σαν φαντάσματα την κυνηγούν. Εκείνο το τρίτο παιδί ερχόταν σαν λύτρωση στη ζωή της, φύτρωσε μέσα της σαν άνοιξη προσφέροντας της μια απίστευτη ανακούφιση. Απάτη και αγάπη μαζί. Η τρίτη διέξοδος. Μια λύση για επιβίωση και συνέχεια. Δεν έχει σημασία αν είναι έξυπνη, αν έχει μείνει πίσω στο χρόνο, στη μόρφωση, στην εξέλιξη. Είναι γυναίκα και έχει μήτρα όπως η γη που γεννά. Και αυτό από μόνο του είναι ένα καθημερινό θαύμα που απλά έχουμε συνηθίσει. Αναρωτιέμαι τι να κάνει τώρα. Πόσα παιδιά να έχει φέρει στο κόσμο! Πόσο πιο σκληρά δουλεύει για να τα μεγαλώσει. 

Εκείνο που μου έχει μείνει σαν πολύ δυνατή ανάμνηση, μέσα από την γνωριμία μου με την Μαλίκκα, ήταν που όσο δούλευε τόσο άλλο χαμογελούσε. Ένας απίστευτος συνδυασμός σωματικής κούρασης και ψυχικής χαράς. Ίσως τελικά αν το μυαλό δεν υπακούει στο σώμα, γεννά δικούς του, νέους φυσικούς νόμους. 

Αφιερωμένο στην Μαλίκκα δε σριλάνκα γούμαν

Γη που χωράει τη ζωή.

Το θαύμα που λέγεται μητέρα.

Domenica~

You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

Leave a Reply

Your email address will not be published.