Coffee-Talks.com

My little corner on the internet

   May 05

Άνθρωποι!!!

Έτυχε να διαβάσω πρόσφατα κάπου στο διαδίκτυο, μια μικρή ιστορία που περιγράφει μια δύσκολη φάση της ζωής ενός ανθρώπου που πολύ πιθανών να έχουμε όλοι βιώσει παρόμοια συναισθήματα ή που θα βιώσουμε κάποια στιγμή στο μέλλων. Κατά κάποιο τρόπο είναι γλυκό να ξέρεις ότι δεν είσαι μόνη/μόνος που μπορεί να νιώσεις έτσι κάποτε στη ζωή. Λίγο χαμένος, άδειος, απογοητευμένος ίσως από το ρυθμό της ζωής ή ακόμα και από τις διάφορες αλλαγές που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε ή και από την απλή φυσική εξέλιξη μας.

Αγαπητέ φίλε, φίλη διάβασε!

Αυγερινή – το θέμα της – Νιώθω εγκλωβισμένη.

Είμαι 32 ετών και ονομάζομαι Αυγερινή, θα ήθελα τη βοήθειά σας σε κάποια ζητήματα που με απασχολούν. Αποφάσισα να σας γράψω γιατί γραπτώς εκφράζομαι καλύτερα.
Ενώ η ζωή μου θα έλεγε κανείς ότι είναι μια χαρά δηλ. έχω υγεία εγώ και οι άνθρωποι που αγαπώ, είμαι παντρεμένη με έναν άνθρωπο που αγαπώ, έχω δουλειά παρόλα αυτά μέσα μου αισθάνομαι πολύ άσχημα.
Δηλαδή έχω χάσει το κέφι μου, είμαι πεσμένη ψυχολογικά, νιώθω εγκλωβισμένη στις ίδιες καταστάσεις.
Η αλήθεια είναι ότι ποτέ δεν ήμουν και πολύ αισιόδοξο άτομο αλλά τώρα έχει παραγίνει.

Ξυπνάω το πρωί και δεν έχω όρεξη για τίποτα, λέω αχ! Να καθόμουν σπίτι σήμερα.
Έχω γίνει και λίγο παράλογη, ζηλεύω τους άλλους ανθρώπους που είναι χαρούμενοι και έχω χάσει τον ενθουσιασμό μου για τα περισσότερα πράγματα που κάνω καθημερινά, τη δουλειά, το σπίτι, τους φίλους.
Στο σπίτι έχουμε ένα βάρος με το οικονομικό (έχουμε αρκετά μεγάλο δάνειο για το σπίτι) το οποίο οικονομικό με αγχώνει γιατί δεν έχουμε την ευκαιρία κινήσεων που θέλουμε για να κάνουμε πράγματα εκτός της ρουτίνας. Οι δουλειές του σπιτιού δε μου αρέσουν, τις βαριέμαι και ο άντρας μου βοηθάει μόνο όταν του το πω.
Στη σχέση μου με τον άντρα μου από τότε που μείναμε μαζί υπάρχει μπορώ να πω μια ρουτίνα, κάνουμε τα ίδια και τα ίδια σε καθημερινή βάση δηλαδή σπίτι, δουλειά, δουλειά σπίτι, αυτό γίνεται και λόγο οικονομικών. Μερικές φορές κάνω καμία προσπάθεια να αλλάξω την καθημερινότητα μας αλλά αν δεν πάρω πρωτοβουλία εγώ δεν γίνεται τίποτα.
Αφήστε που τα θέματα συζητήσεων μεταξύ μας έχουν περιοριστεί και αυτό τις τελευταίες φορές με αποθαρρύνει για να βγούμε μόνοι μας.

Τώρα βέβαια αν μιλήσετε μαζί του θα έχει άλλη άποψη αλλά εγώ έτσι νιώθω.
Στη δουλειά οι απαιτήσεις και ο ανταγωνισμός μεγαλώνει, έχω και αυτό, το μυαλό μου εδώ και ένα χρόνο δεν συγκεντρώνεται, δεν είμαι ευχαριστημένη με τη δουλειά μου, βασικά δεν έχω όρεξη να κάνω τη δουλειά μου. Ειδικά στο γραφείο νιώθω ένα τίποτα, δεν προλαβαίνω να σκεφτώ γιατί υπάρχει κάποιος άλλος που θα σκεφτεί πιο γρήγορα από εμένα, νιώθω άχρηστη. Γενικά έχω αρχίσει να σκέφτομαι ότι δεν έχω διαλέξει το σωστό επάγγελμα. Είμαι μαζεμένη, δεν προωθώ τον εαυτό μου, δε με ευχαριστεί η δουλειά μου. Έτσι άρχισα να αισθάνομαι από όταν γίναμε πιο πολλά άτομα στο τμήμα και έγιναν αλλαγές και απολύσεις που μου δημιούργησαν ανασφάλεια.
Το θέμα είναι ότι μου δημιουργήθηκε ένα άγχος και για αυτό!!! γιατί τώρα έχω υποχρεώσεις που πρέπει να καλύψω και δεν με παίρνει να μένω χωρίς δουλειά σε αυτό τον δύσκολο κόσμο που ζούμε!
Οι αρνητικές σκέψεις που κάνω μου γίνονται έμμονη ιδέα και αυτό μου δυσκολεύει τη ζωή μου.
Πολλές φορές νιώθω ότι τίποτα απ’ αυτά δεν μπορεί να αλλάξει πραγματικά γιατί δεν ξέρω τι προσπάθειες να κάνω για να αλλάξουν.
Γκρινιάζω περισσότερο για λόγους που δεν είναι σημαντικοί και καμιά φορά σκέφτομαι ποιο είναι τελικά το νόημα της ζωής? Εμένα όλα δύσκολα μου φαίνονται.
Ξαφνικά αντιμετωπίζω πολλούς ρόλους και αισθάνομαι ανίκανη να ανταποκριθώ σε όλους.

Πιστεύω ότι δεν είμαι σε καλό δρόμο γιατί η κακοκεφιά υπάρχει σε μόνιμη βάση και δεν μπορώ να εκτιμήσω τα θετικά της ζωής μου και με φοβίζει και αυτό γιατί όταν θα γίνει κάτι πργ άσχημο θα μπορώ να το αντιμετωπίσω?
Δεν ξέρω αν σας έδωσα μια ιδέα σχετικά με την ψυχολογική μου κατάσταση, και αν μπορείτε να με βοηθήσετε.

Σας ευχαριστώ πολύ.

Απάντηση από ψυχολογική στήριξη

Γεια σου αγαπητή φίλη,
Σε ευχαριστώ για άλλη μια φορά για το γράμμα σου και τη διάθεση σου να το μοιραστείς μαζί μου. Χαίρομαι πολύ που σε βοήθησαν οι συμβουλές μου. Αυτό δείχνει ότι ήσουν έτοιμη να ακούσεις κάτι καινούργιο και ότι έχεις θέληση για αλλαγή. Το ότι άρχισες κιόλας να τις εφαρμόζεις και να έχεις αποτέλεσμα τόσο γρήγορα είναι πολύ θετικό και εύχομαι να συνεχίσεις έτσι! Τελικά το ότι βρήκες την διάθεση και το κίνητρο για να κάνεις κάτι διαφορετικό δεν ήταν τόσο δύσκολο όσο νόμιζες και πίστευες ότι δεν θα βρεις καμία λύση. Χαίρομαι επίσης που καταφέρνεις να εστιάζεις την προσοχή σου στα θετικά και σε αυτά που έχεις. Αυτό θα σε βοηθήσει σε όλους τους τομείς της ζωής σου, γιατί αν μάθεις να εκτιμάς αυτά που έχεις τότε τα αρνητικά δεν θα μπορούν να πάρουν μεγάλη έκταση.
Διαβάζοντας το γράμμα σου καταλαβαίνω ότι όσον αφορά την δουλειά και τις σπουδές σου, το αντικείμενο δεν ήταν κάτι το οποίο ήθελες πραγματικά και ονειρευόσουν να κάνεις. Οι σπουδές ήταν κάτι το οποίο επέλεξες γιατί τότε πίστευες ότι αυτό ήταν το πιο ‘σωστό’ και γιατί μάλλον αυτό θα σου εξασφάλιζε κατά κάποιο τρόπο μία πιο ‘σίγουρη’ και βολική ζωή, δίνοντας σου ένα εφόδιο για να βρεις μία καλή δουλειά και να έχεις μία εξέλιξη επαγγελματική, οικονομική αλλά και σαν άνθρωπος. Για αυτό και δεν είχε τόση σημασία σε ποια σχολή θα περνούσες αλλά τ o να περνούσες όπου και να ήταν.
Καταρχήν θέλω να σου πω ότι το φαινόμενο αυτό είναι πολύ συχνό σε μεγάλο βαθμό. Πολλοί έφηβοι στην ηλικία των 18 δεν ξέρουν ακόμη τι θέλουν να κάνουν στη ζωή τους γιατί πολύ απλά δεν τους απασχόλησε ποτέ αυτό το θέμα και αυτό είναι πολύ φυσιολογικό. Σε εκείνη την ηλικία έχεις τόσα προβλήματα να λύσεις όπως το ότι ενηλικιώνεσαι, ανεξαρτητοποιείσαι, ψάχνεις τον εαυτό σου, τις αξίες και τα πιστεύω σου στη ζωή, που το ότι πρέπει να αποφασίσεις και για το τι δουλειά θα κάνεις για την υπόλοιπή σου ζωή, μόνο περισσότερο άγχος και στη λάθος απόφαση μπορεί να σε οδηγήσει. Θέλω να πω ότι είναι λίγες οι περιπτώσεις που άνθρωποι στην ηλικία των 18-20 ξέρουν τι πραγματικά θέλουν να κάνουν στη ζωή τους επαγγελματικά και αυτοί συνήθως έχουν από πολύ μικροί κάτι να τους αρέσει και έχουν και την ευκαιρία να το αναπτύξουν και να ασχοληθούν με αυτό. Αυτά τα επισημαίνω για να μην νιώθεις άσχημα αν δεν σου αρέσει η δουλειά που κάνεις.
Αναρωτιέσαι αν δεν σου αρέσει γενικά να δουλεύεις ή είναι η φύση της συγκεκριμένης δουλειάς που δεν σου αρέσει. Έχεις σκεφτεί αν στη δουλειά σου δεν είχες να αντιμετωπίσεις τόσο ανταγωνισμό και τους συγκεκριμένους ανθρώπους, αν θα σου άρεσε τότε το επάγγελμα σου; Ή ακόμη και το αντίστροφο. Αν είχες ένα επάγγελμα που σε ενθουσίαζε και το οποίο έδινε νόημα στη ζωή σου, θα σε ενοχλούσαν οι ανταγωνιστές, ατομιστές συνάδελφοι; Με άλλα λόγια είναι η φύση της δουλειάς σου που σε κουράζει και έχεις βαρεθεί, ή είναι όλα τα υπόλοιπα (ανταγωνισμός, συμπεριφορές άλλων, ατομισμός, ζήλια) που σε κάνουν να μην αντέχεις την δουλειά σου;
Αν ισχύει η δεύτερη περίπτωση, αν δηλαδή είναι όλα τα υπόλοιπα που σε ενοχλούν και όχι η εργασία αυτή κάθε αυτή. Θα σου πρότεινα να το θέσεις σαν θέμα στον εργοδότη σου η σε κάποιον υπεύθυνο αν δεν το έχεις κάνει ήδη και να μην το κρατάς μέσα σου. Πως θα σου φαινόταν αν τους έλεγες ότι σε ενοχλεί και τους ζητούσες να κάνουν κάτι για αυτό; Επίσης κάποιες φορές άλλες διαστάσεις παίρνουν στο μυαλό μας τα πράγματα και άλλες είναι οι πραγματικές τους διαστάσεις. Δεν ξέρω αν υπάρχουν και άλλοι συνάδελφοι οι οποίοι μοιράζονται τα ίδια συναισθήματα με σένα. Αν ναι, τότε εκείνοι πώς τα αντιμετωπίζουν; Μήπως θα μπορούσαν να σε βοηθήσουν;
Αν τώρα ισχύει η πρώτη περίπτωση και δεν σου αρέσει καθόλου το επάγγελμα σου, με αποτέλεσμα να μην θέλεις να το εξασκείς άλλο, τότε καλό θα ήταν να σκεφτείς τι θα σε ευχαριστούσε να κάνεις. Όχι απαραίτητα σαν επάγγελμα, αλλά τι είναι αυτό το οποίο σου δίνει χαρά, τι είναι αυτό το οποίο σε ενδιαφέρει, τι σου αρέσει να κάνεις γενικά; Μήπως είχες κάποιο όνειρο όταν ήσουν μικρή, μήπως θαυμάζεις σήμερα κάποιον για την δουλειά που κάνει; Μπορείς να παρατηρήσεις τον εαυτό σου, να δεις με ποια πράγματα, με τι δραστηριότητες περνάει καλά, τι είναι αυτό που του τραβάει το ενδιαφέρον; Μπορείς επίσης να θυμηθείς τι σε ευχαριστούσε να κάνεις όταν ήσουν μικρή. Σίγουρα θα είχες κάποιο ενδιαφέρον. Μήπως σου άρεσε να παίζεις με κούκλες και να ράβεις ρούχα για αυτές; Ή μήπως προτιμούσες να είσαι έξω από το σπίτι και να παίζεις ομαδικά παιχνίδια; Στο σχολείο σου άρεσε η ιστορία και οι αναλύσεις κειμένων, ή βαριόσουν με τα θεωρητικά μαθήματα και προτιμούσες τους αριθμούς και τις πράξεις; Έτσι θα μπορούσες να πάρεις ξανά μια ιδέα για το τι σου ταιριάζει πιο πολύ.
Αν τελικά βρεις κάτι που σου αρέσει, θα μπορούσες να σκεφτείς αν αυτό θα μπορούσες με κάποιο τρόπο να το εκμεταλλευτείς για να το κάνεις επάγγελμα. Θα σε συμβούλευα να μην σκέφτεσαι ότι αν είναι να αλλάξεις δουλειά, θα πρέπει οπωσδήποτε να σπουδάσεις κάτι άλλο. Μπορεί να μην χρειαστεί. Μπορεί και να χρειαστεί. Δεν είναι όμως μόνο αυτός ο τρόπος. Μπορεί να μην χρειάζεται για αυτό που θα επιλέξεις. Το πανεπιστήμιο, δεν συνδέεται με την εύρεση εργασίας απαραίτητα, αλλά ούτε και η εύρεση εργασίας συνδέεται με τις σπουδές. Βέβαια θα πρέπει να λάβεις υπόψη σου το κόστος μιας τέτοιας απόφασης, είτε αυτό θα είναι οικονομικό, είτε ψυχολογικό.
Διαβάζω επίσης ότι φοβάσαι ότι αν πας σε άλλη δουλειά θα είναι το ίδιο, δεν θα σου αρέσει και δεν θα μπορείς να αντιμετωπίσεις τον ανταγωνισμό, τον ατομισμό και την κακία των άλλων. Αυτό που θα σου έλεγα είναι όπως και παραπάνω, εξαρτάται από την φύση της δουλειάς, από το πόσο θα σου αρέσει και επίσης από το υπόλοιπο περιβάλλον. Αν για παράδειγμα υπάρχει ένα αντίστοιχο υποστηρικτικό περιβάλλον στη δουλειά, τότε μπορεί να είναι πιο εύκολο να αντιμετωπίσεις το ανταγωνιστικό περιβάλλον, ή να μην σε επηρεάζει τόσο πολύ. Είναι επίσης πιθανό αν σου αρέσει περισσότερο αυτό που κάνεις να επικεντρωνόσουν πιο πολύ σε αυτό (το θετικό) και να μην έδινες τόση σημασία στον ανταγωνισμό (το αρνητικό) των άλλων. Διακρίνω επίσης ότι δεν εμπιστεύεσαι πολύ τον εαυτό σου ότι μπορεί να τα καταφέρει, παρόλο που τα καταφέρνεις καλά μέχρι τώρα.
Ένας τρόπος για να βρεις, ή μάλλον για να ξαναθυμηθείς τι σου αρέσει είναι αυτός που σου περιέγραψα πιο πάνω. Όσον αφορά στο ότι κάποιες φορές νιώθεις απελπισμένη ότι δεν σου αρέσει τίποτα, έχω να σε ρωτήσω μήπως είσαι λίγο απόλυτη και προσδοκείς πολλά από τον εαυτό σου; Ακόμη και αν η δουλειά σου ήταν το όνειρο της ζωής σου, θα υπήρχαν και πάλι περίοδοι που δεν θα σου άρεσαν κάποια πράγματα, θα σε κούραζαν κάποια άλλα, ή οι συνθήκες εργασίας θα ήταν πολύ ανταγωνιστικές και δύσκολες, γιατί έτσι απλά είναι η ζωή. Τα έχει όλα. Αν σκεφτείς γενικότερα, δεν υπάρχει κάτι απόλυτα ‘καλό’ ή ‘κακό’. Έτσι κάποιες φορές μπορεί να νιώθεις ότι δεν σου αρέσει τίποτα και κάποιες άλλες να σφύζεις από ενθουσιασμό για τα πιο απλά πράγματα. Αρκεί να δίνεις αυτό το περιθώριο στον εαυτό σου.
Ελπίζω να μην σε κούρασα και να είναι εξίσου βοηθητικά αυτά που σου γράφω.
Αν για οποιοδήποτε λόγω θελήσεις να μου ξαναγράψεις θα χαρώ πολύ να σου απαντήσω!

Αυγερινή

 Γεια σου και πάλι,
Σε ευχαριστώ πολύ για τις πολύτιμες συμβουλές σου και όταν αισθάνομαι άσχημα τις διαβάζω και παίρνω κουράγιο. Έχω κάνει κάποιες κινήσεις για να αλλάξω δουλειά, πάω φροντιστήριο για να δώσω εξετάσεις σε ένα διαγωνισμό. Αλλά μέσα μου μερικές φορές σκέφτομαι ότι όλα είναι μάταια ότι ότι και να κάνω δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτα γιατί κανείς δεν θα ενδιαφερθεί να βελτιώσει το τόσο σε αυτόν τον κόσμο που ζούμε και το μόνο που μας νοιάζει είναι ο εαυτούλης μας.
Νομίζω ότι έχω σοβαρό πρόβλημα, δεν νιώθω με τίποτα ικανοποιημένη και για όλα γκρινιάζω μέσα μου και έξω μου. Πάντα βρίσκω κάτι στραβό και το πιο άσχημο είναι ότι το επαναλαμβάνω συνέχεια στον εαυτό μου μέχρι τελικής πτώσεως.
Έχω γίνει πολύ ανυπόμονη και αυτό που με στενοχωράει περισσότερο είναι ότι έχω χάσει την πίστη μου στους ανθρώπους , πιστεύω ότι όλοι σε πλησιάζουν ή δε σε πλησιάζουν ανάλογα με το συμφέρον τους.
Θα ήθελα να σε ρωτήσω πως μπορώ να απαλλαγώ από αυτές τις σκέψεις.
Μπορώ να τα καταφέρω σε αυτό τον κόσμο? Έχω εξοντωθεί ψυχολογικά.
Ευχαριστώ πολύ                                                                                                  

Απάντηση από ψυχολογική στήριξη

 Αγαπητή φίλη,

Ευχαριστώ για το νέο σου μήνυμα.
Πρώτα απ’ όλα είναι πολύ θετικό το γεγονός ότι έκανες τις πρώτες κινήσεις για να αλλάξεις κάποια από τα πράγματα που σε ενοχλούν στη ζωή σου. Μην περιμένεις ωστόσο να ξυπνήσεις ένα πρωί και ως δια μαγείας να είσαι απόλυτα ικανοποιημένη, να νιώθεις ευτυχισμένη και γεμάτη. Μην απογοητευτείς αν δεν φτάσεις στον επιθυμητό προορισμό αμέσως. Μια στάση ζωής και μια συμπεριφορά για να εδραιωθεί παίρνει χρόνια και δεν είναι δυνατόν να την αλλάξεις σε μερικές μόνο μέρες. Θέλει επιμονή και υπομονή και ισχυρή θέληση: τα αποτελέσματα όμως θα δικαιώσουν τους κόπους σου!
Για να αλλάξει ο τρόπος που σκέφτεσαι και κατ’ επέκταση και η διάθεση σου, ο τρόπος που αντιμετωπίζεις τον εαυτό σου (‘ότι και να κάνω είναι μάταιο, δε μπορώ να αλλάξω τίποτε σε αυτό τον κόσμο’), και τους άλλους ανθρώπους (‘όλοι είναι εαυτούληδες και εγωιστές’, ‘δε μπορώ να έχω εμπιστοσύνη σε κανέναν’) χρειάζεται συστηματική προσπάθεια και δουλειά. Θα βοηθούσε αν αντικαθιστούσες τις αρνητικές, απαισιόδοξες και καταθλιπτικές σκέψεις σου με θετικές και αισιόδοξες. Όταν ξυπνάς το πρωί αντί να γκρινιάζεις και να σκέφτεσαι ‘πώς θα περάσει και αυτή η μέρα’ προτίμησε να λες: «μια καινούργια μέρα ξεκινάει, είμαι ευτυχισμένη που είμαι ζωντανή για να τη ζήσω!

Θα την κάνω όσο πιο όμορφη μπορώ για μένα και τους γύρω μου!» και φόρεσε το ομορφότερο χαμόγελο που έχεις (ακόμη και αν δεν έχεις την καλύτερη διάθεση προσπάθησε να χαμογελάσεις) και προσπάθησε να χαμογελάς όσο περισσότερο γίνεται μέσα στη μέρα σου. Μην περιμένεις να ‘νιώσεις’ έτσι για να ‘συμπεριφερθείς’ έτσι: είναι πιο εύκολο να αλλάζεις σιγά-σιγά την συμπεριφορά σου προς την κατεύθυνση που θέλεις και τα συναισθήματα θα ακολουθήσουν. Μέρα με τη μέρα θα νιώθεις πιο γεμάτη, πιο χαρούμενη, πιο αισιόδοξη, πιο σίγουρη ότι θα τα καταφέρεις και αυτό θα σου παρέχει την κινητήρια δύναμη για να αλλάζεις τις συμπεριφορές και τις σκέψεις σου και πάει λέγοντας.
Λες ότι έχεις χάσει την πίστη σου στους ανθρώπους. Σου έχει συμβεί κάτι κακό, σου συμπεριφέρθηκε κάποιος ή κάποιοι άσχημα και αυτό είχε ως αποτέλεσμα να γίνεις καχύποπτη; Αν όχι, με το να αντιμετωπίζεις τους ανθρώπους με δυσπιστία και αρνητική διάθεση το πιο πιθανό είναι ότι εκείνοι θα επαληθεύσουν τις προσδοκίες σου με τον χειρότερο τρόπο. Αν τους δείξεις εμπιστοσύνη, κατανόηση, ζεστασιά, αγάπη το πιο πιθανό είναι να σου συμπεριφερθούν ανάλογα («είναι αδύνατο να μην καταλήξει κανείς να γίνει όπως οι άλλοι πιστεύουν πως είναι»).
Αν πάλι σε έχουν πληγώσει κάποιοι άνθρωποι που εμπιστεύτηκες, μην χάνεις την ευκαιρία να μάθεις από το πάθημά σου και να χρησιμοποιείς τη λογική και το ένστικτό σου για να κρίνεις ποιοι από αυτούς που σε περιβάλουν αξίζει να είναι φίλοι σου και να τους έχεις κοντά σου. Δεν είναι όλοι οι άνθρωποι κακόβουλοι και ‘εαυτούληδες’ όπως δεν είναι όλοι κατάλληλοι για να τους κάνουμε κολλητούς μας.
Προσπάθησε, αντί να εστιάζεις στα αρνητικά πράγματα που σου συμβαίνουν, να ψάχνεις (μπορείς να το κάνεις και σαν παιχνίδι) ποιο είναι το θετικό μήνυμα που κρύβουν ακόμη και οι πιο αρνητικές και δύσκολες καταστάσεις: τα μαθήματα που παίρνουμε από τις δυσκολίες που συναντάμε είναι αυτά που μας κάνουν πιο δυνατούς, ώριμους και ισορροπημένους ανθρώπους.
Εκφράζεις την απογοήτευσή σου που δεν μπορείς να αλλάξεις τον κόσμο. Αυτή δεν είναι δικαιολογία για να σταματήσεις να προσπαθείς: ίσως να μη μπορέσεις να αλλάξεις όλο τον κόσμο αλλά αν αλλάξεις τις ζωές των ανθρώπων γύρω σου (με το χαμόγελό σου, την αισιοδοξία σου, τη δημιουργικότητα και τη θετική σου ενέργεια) και εκείνοι με τη σειρά τους επηρεάσουν ο καθένας τον δικό του μικρό κύκλο ανθρώπων, τελικά θα καταφέρεις να φέρεις πολύ μεγαλύτερη αλλαγή από ότι ονειρεύτηκες ποτέ. Μπορείς να ξεκινήσεις με το να κάνεις ευτυχισμένη τη δική σου ζωή και του συντρόφου σου, της άμεσης οικογένειας και των φίλων σου. Ήδη, ξεκίνησες προσπάθειες να αλλάξεις τη δική σου ζωή με το να δοκιμάσεις να αλλάξεις δουλειά…. Και μόνο η σκέψη ότι δεν αφήνεσαι έρμαιο των συγκυριών της ζωής ή των απαισιόδοξων σκέψεών σου αλλά επιλέγεις εσύ πώς θέλεις να ζήσεις τη ζωή σου και κάνεις ενέργειες προς αυτή την κατεύθυνση θα σου δώσει την κινητήρια δύναμη να συνεχίσεις να προσπαθείς. Σίγουρα θα υπάρχουν φορές που θα έχεις αμφιβολίες, θα απογοητεύεσαι, θα νιώθεις πως δεν έχεις κουράγιο να συνεχίσεις: μην αφήνεσαι σ’ αυτή τη διάθεση. Ψάξε να βρεις και να κάνεις κάτι που αγαπάς και θα σου τονώνει το ηθικό, ή να συναντήσεις κάποιον φίλο που σε επηρεάζει θετικά. Επίσης, ίσως σε βοηθήσει, εφόσον έχεις αντίστοιχο ενδιαφέρον, να προσφέρεις εθελοντικά το χρόνο σου ή τις υπηρεσίες σου για κάποιο κοινωφελή σκοπό, ίδρυμα, οργανισμό κλπ. Το να προσφέρεις σε ανθρώπους που έχουν ανάγκη την παρουσία σου ή τη βοήθειά σου θα τονώσει την πίστη σου ότι έχεις τη δύναμη να επηρεάσεις τα πράγματα γύρω σου, θα σε γεμίσει αυτοπεποίθηση, θα σε βοηθήσει να δεις τη ζωή σου από μια άλλη γωνία.

Έχεις εκφράσει την ανάγκη αλλά και τη διάθεσή σου να βελτιώσεις κάποια πράγματα στη ζωή σου ώστε να κατακτήσεις την ευτυχία και την πληρότητα. Έχεις ήδη κάνει τα πρώτα βήματα: μην ανυπομονείς να ‘χτίσεις τη Ρώμη σε μία μέρα’ και μην απογοητεύεσαι που δε μπορείς να αλλάξεις όλο τον κόσμο μόνη σου και άμεσα… Αυτά που επιθυμείς να κατακτήσεις δεν είναι ακατόρθωτα αλλά θέλουν θέληση, υπομονή, επιμονή, αφοσίωση και κυρίως δουλειά… να μη το βάζεις κάτω όταν οι συγκυρίες ή η πεσμένη σου διάθεση σε αποθαρρύνουν. Βρες τους μηχανισμούς (ασχολίες / χόμπι, ανθρώπους) που φορτίζουν τις δικές σου μπαταρίες με θετική ενέργεια και αξιοποίησε τους. Συμπεριφέρσου σαν να πιστεύεις στον εαυτό σου ότι μπορείς να τα καταφέρεις και θα ξαφνιαστείς από τα αποτελέσματα! Πίστεψε ότι μπορείς και θα μπορέσεις!

Σου εύχομαι ότι καλύτερο! Και να θυμάσαι πως για να μπορέσει να είναι υποφερτή η δύσκολη φάση της ζωής, αρκεί να μπορέσουμε να δίνουμε στον εαυτό μας  το περιθώριο να νιώθουμε απογοήτευση κάποτε χωρίς πανικό και ενοχές.

You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

3 Comments

  1. Very nice information,I found your blog on google and read a few of your other posts. I just added you to my Google News Reader. Keep up the good work Look forward to reading more from you in the future.

  2. adsense says:

    is a great post ,and i back every day to see what hapened with him

  3. germana says:

    This was the first place that told me the answer. Thanks.

Leave a Reply

Your email address will not be published.