Coffee-Talks.com

My little corner on the internet

   May 03

Χορεύοντας με τη μοίρα

Δεν ξέρω αν η μοίρα χορεύει μαζί μας ή αν εμείς χορεύουμε με αυτήν. Μάλλον και τα δύο. Η αληθινή ιστορία της Νέρης θα μπορούσε να θεωρηθεί σαν μια καλή περίπτωση. Μετά από τόσα χρόνια βρισκόταν και πάλι στην ίδια ακριβώς κατάσταση, όπου σε ένα αεροδρόμιο θα συναντούσε και πάλι τον Ράσελ. Τον μεγάλο έρωτα της ζωής της. Τα πόδια της έτρεμαν όπως και τότε. Οι χούφτες της, είχαν ιδρώσει. Μονάχα αυτός έκανε τα χέρια της να ιδρώνουν. Μονάχα αυτός την έκανε να νιώθει τόσο ζωντανή. Μονάχα αυτός μπορούσε να την καλύψει σαν γυναίκα και να της προσφέρει την προσοχή που χρειαζόταν. Και δεν χρειαζόταν καν να του το ζητήσει. Ήταν ο ένας και μοναδικός πραγματικός έρωτας της ζωής της και τον βρήκε πριν πολλά χρόνια με ένα ασυνήθιστο αλλά τόσο ρομαντικό τρόπο. Ίσως σε κάποια όχι και τόσο καλή χρονική στιγμή της ζωής της. Ίσως γι’ αυτό και να μην άντεξε την πίεση και να τερμάτισε τον γάμο τους, χωρίς όμως να τον διαλύσει. Τότε είχε πιστέψει πως όλα είχαν τελειώσει. Εκείνη η θυελλώδης σχέση θα τελείωνε και θα συνέχιζε τη ζωή της χωρίς τον Ράσελ. Μα η μοίρα ξέρει καλύτερα και μας παίζει συχνά πολύ παράξενα παιγνίδια. Καλώντας μας να αναμετρηθούμε με τις πραγματικές επιθυμίες μας και να ακούσουμε την καρδιά μας που μας μιλά.  Άλλα μας λέει η λογική και άλλα μας λέει η καρδιά. 

Μετά από όλα αυτά τα χρόνια που μπόρεσε να καταφέρει να ζήσει μακριά του και να προχωρήσει με την ζωή της, ξαφνικά η έλλειψης του άρχισε να μεγαλώνει και να τον ψάχνει απεγνωσμένα παρά τις προσπάθειες της να τον βγάλει και απτό μυαλό της και απτήν καρδιά της. Όσο όμως προσπαθούσε, τόσο η ανάγκη να τον ξαναδεί μεγάλωνε. Δεν μπορούσε να το πιστέψει πως ακόμα τον αγαπούσε. Δεν μπορεί, είχαν περάσει τόσα χρόνια. Έμοιαζε με τρέλα, με ένα κακόγουστο αστείο που της έπαιζε το μυαλό της. Κάθε μέρα όμως άκουγε την καρδιά της που κτυπούσε δυνατά στο όνομα Ράσελ. Άκουγε την καρδιά της που της ζητούσε επίμονα να κάνει κάτι για αυτό. «Μα τι να κάνω? Που θα οδηγήσει αυτό». Αναρωτιόταν μέσα στον εαυτό της. Μέχρι που η πίεση αυτή την οδήγησε στο να του γράψει και να του εξηγήσει όσο πιο απλά γινόταν πως αισθανόταν. Έπειτα δεν είχε χάσει παντελώς επαφή μαζί του όλα αυτά τα χρόνια. Δεν φοβόταν ποτέ να αντιμετωπίσει τα συναισθήματα της και να τα αποκαλύψει. Με μεγάλη της έκπληξη διαπίστωσε πως και ο Ράσελ αισθανόταν το ίδιο και πως ήθελε και εκείνος σαν τρελός να την ξανασυναντήσει. Ανησυχούσε όμως πως αυτό ίσως θα μπορούσε να αποβεί μοιραίο. Συμφώνησαν να το καθυστερήσουν λιγάκι. Να προσπαθήσουν να αργοπορήσουν αυτή τη συνάντηση. Μέσα βαθιά τους ήξεραν τι θα γινόταν. Δεν χωρούσε καμία αμφιβολία. Ο έρωτας τους ζούσε μέσα στις καρδιές τους, λες και δεν είχε περάσει ούτε μια μέρα από εκείνα τα 3 ολόκληρα χρόνια που ζούσαν χωριστά. Αδύνατον και όμως αληθινό. Η Νέρη όμως τρόμαζε και στη σκέψη πως μια τέτοια εξέλιξη θα πλήγωνε αγαπημένα της πρόσωπα. Ανθρώπους που είχε γνωρίσει μέσα σε αυτά τα 3 χρόνια και που την είχαν λατρέψει. Φυσικά δεν θα μπορούσε ποτέ να θυσιαστεί για τους άλλους, αλλά ούτε να τους πληγώσει ήθελε. Γι αυτό είχαν αποφασίσει από κοινού να καθυστερήσουν την συνάντηση τους. Έπρεπε να σκεφτεί τον πιο σωστό τρόπο να χειριστεί αυτή τη κατάσταση. Τα παιδιά της δεν είχε ιδέα πως θα αντιδρούσαν σε κάτι τέτοιο. Απτήν άλλη όμως η ζωή της ήταν δικιά της και είχε κάθε δικαίωμα να επιλέξει την ευτυχία της. Θα έκανε το παν όμως να μην αναστατώσει τις ζωές των παιδιών της. ‘Όμως υπήρχε και  κάτι άλλο. Ο καινούργιος σύντροφος που προέκυψε σε αυτά τα 3 χρόνια. ‘Ένας πολύ καλός άνθρωπος που την αγαπούσε πολύ. Και η Νέρη τον αγαπούσε, όχι όμως όπως αγαπούσε μέσα της τον Ράσελ. Η αγάπη έχει πολλές μορφές. Η αληθινή όμως αγάπη που σημαδεύει αιώνια την καρδιά ανάμεσα σε ένα άντρα και μια γυναίκα, είναι μόνο μια. Και αυτό η Νέρη το γνώριζε πολύ καλά. Γι αυτήν ήταν ο Ράσελ. Πέραν πάσης αμφιβολίας. Αυτή η αγάπη είναι που κάνει τους ανθρώπους να έχουν φτερά στους ώμους, να κάνουν την υπέρβαση χωρίς κανένα δισταγμό.   

Πως θα μιλούσε στον Κρόνικ για όλα αυτά? Εκείνος πίστευε ακράδαντα ότι η σχέση τους ήταν τέλεια και υπέροχη. Γιατί για τα κριτήρια του Κρόνικ, αυτή η σχέση ήταν το ανώτερο επίπεδο που είχε ποτέ φτάσει σε σχέση με άλλη γυναίκα. Η Νέρη όμως είχε γνωρίσει και βιώσει πολύ πιο ψηλό επίπεδο στη σχέση και γάμο της με τον Ράσελ. Δεν ήθελε να πληγώσει τον Κρόνικ αλλά δεν γινόταν αλλιώς. Εκτός και αν τον έκανε να την μισήσει, να την βαρεθεί και να την διώξει. Ήξερε ότι μπορούσε να το πετύχει αυτό. Δεν ήθελε όμως. Προτίμησε να φερθεί ειλικρινά και να του εξηγήσει πως αισθανόταν. Μια έντιμη στάση πάντοτε εκτιμάται. Σίγουρα μετά από αυτό, όλα θα τελείωναν μεταξύ τους και ο Κρόνικ δεν θα γυρνούσε ποτέ πίσω όσο και αν την αγαπούσε. Αυτό τουλάχιστον πίστευε η Νέρη. Όμως δεν υπήρχε περίπτωση να μην το ρισκάρει, να μην δώσει ακόμη  μια ευκαιρία στον Ράσελ. Ο Ράσελ είχε κάτι πολύ πολύτιμο. Την καρδιά της. Αυτός την είχε πάντα και αυτή είχε την δικιά του. Αυτός της το είχε πει πριν χρόνια.   

Είχε κοιμίσει την αγάπη της για τον Ράσελ όλα αυτά τα χρόνια και τώρα που ξύπνησε, διεκδικούσε μερίδιο στην ευτυχία. Δεν ησύχαζε μέσα της αυτή η θύελλα. Λες και το σύμπαν ολόκληρο συνωμοτούσε να τους ξανασμίξει. Άλλο να μην μένουν χωριστά. Ήταν άδικο και δεν το θελαν μήτε οι μοίρες. Οι μοίρες που είναι ανελέητες και αδίστακτες. Οι μοίρες που με την δικιά μας ελεύθερη βούληση, παύουν να είναι μοίρες.

Υπάρχουν τόσοι δρόμοι μα μόνο ένα μπορούμε να ακολουθήσουμε και αν αυτό μας πληρεί στη πορεία, τότε δύσκολα θα αναρωτηθούμε πως θα ήταν η άλλη κατεύθυνση. Δεν θα έχει νόημα να θέλαμε να ξέραμε αφού η ζωή μας θα ανθίζει σαν κήπος. Μονάχα με τα λάθη μας αναρωτιόμαστε πως θα ήταν άραγε αλλιώς. Ποτέ όμως άμα νιώθουμε πραγματικά ευτυχισμένοι και ήρεμοι. 

Η καρδιά της κόντευε να σπάσει καθώς προχωρούσε στην έξοδο του αεροδρομίου. Θα συναντούσε την μεγάλη της αγάπη μετά από 3 ολόκληρα χρόνια χωριστά. Θα τον αγκάλιαζε ξανά και θα συναντούσε μέσα στην αγκαλιά του, ξανά τον αληθινό της εαυτό

Εκεί που είναι η καρδιά σου,

εκεί είναι και ο θησαυρός σου!

Domenica~

You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

Leave a Reply

Your email address will not be published.