Coffee-Talks.com

My little corner on the internet

   Nov 10

Κίτρινο Γράμμα στο Συρτάρι

Το παρελθόν μας, εκτός από τις μυριάδες μνήμες που κρύβεται μέσα όλα μας τα χρόνια, είναι καλά κρυμμένο και σε χιλιάδες άσπρες κόλες που χαράξαμε πάνω σε άψυχα χαρτιά τη δύναμη της καρδιάς μας κάποτε. Όταν ξεχειλούσαμε από συναισθήματα θυμού ή λαχτάρας ή απόγνωσης και ένα ημερολόγιο ή ένα γράμμα στον εαυτό μας, γινόταν βάλσαμο και ανακούφιση για την θυελλώδη ψυχή μας. Γράμματα που μερικές φορές κιτρινίζουν στο χρόνο, σε ξεχασμένα συρτάρια. 

Αυτό μου συνέβη τις προάλλες καθώς έψαχνα για κάτι άλλο και έπεσε στα χέρια μου ένα χειρόγραφο μου γραμμένο λέει κάποια Χριστούγεννα του 2005. Ο χρόνος έχει αυτή τη μαγική δύναμη να ξυπνά τις αισθήσεις, κυρίως όταν μας ταξιδεύει πίσω στα παλιά. Ήταν η εποχή που ήμουν μακριά από τον άνθρωπο που αγάπησα με όλη τη δύναμη της ψυχής μου. Ζήσαμε χώρια και μακριά ο ένας απ τον άλλο για 3 ολόκληρα χρόνια. Και εκείνα τα Χριστούγεννα λες και η καρδιά μου ξύπνησε από ένα λήθαργο 3 χρόνων, αναζήτησε την αγάπη της και με βασάνιζε ολημερίς και βραδύς μέχρι να ολοκληρώσω τον στόχο της. Με βασάνιζε γλυκά και μου φώναζε πως αν την άκουγα θα μου χάριζε την ευτυχία. Την πραγματική ευτυχία. Για να δούμε, την άκουσα? 

«Η καρδιά μου – Χριστούγεννα 2005 

Πως όλα λειτουργούν? Θέλω να ξέρω. Πως είναι η καρδιά καμωμένη? Θαρρώ πως τώρα το γνωρίζω. Μεγάλωσα αρκετά για να ανακαλύψω τελικά πως λειτουργεί η καρδιά. Η καρδιά που χωράει μέσα της, όλη την αλήθεια μας. Έχει τη δικιά της γλώσσα, τον δικό της κόσμο, άγνωστο σε μας μέχρι που τα χρόνια να περάσουν και μια αγάπη να χαρακτή επάνω της για πάντα. Και άμα στην καρδιά μας φωλιάσει μια αγάπη, τότε λίγο την ορίζουμε αν όχι καθόλου.   

Σαν να μου κάνει συντροφιά η καρδιά μου αυτές τις μέρες και μου σιγοψιθυρίζει τόσες τρομακτικές αλήθειες που δεν ξέρω τι να τις κάνω. Πώς να ζω μ’ αυτές τώρα που ξύπνησαν μέσα μου και διεκδικούν τα δώρα μου τα ξεχασμένα. Τα δώρα που πίστεψα πως δεν θα ξανά χαιρόμουνα πια. Αλήθειες γλυκές και αλήθειες μαχαίρια. Τις αποκοιμίζω με την ελπίδα πως θα τις νικήσω. Πως θα τις κρύψω τόσο βαθιά, που δεν θα αναπνέουν μέσα μου πια. Μα αυτές όλο και ζωντανεύουν πιο δυνατές, πιο ισχυρές και μου ανατρέπουν κάθε λογική που έκτισα τα τελευταία 3 χρόνια της ζωής μου. Την ανακατεύουν όλο και πιο πολύ και μ’ οδηγούν σε αδιέξοδο, σε χώρα δίχως οξυγόνο. 

Τι να την κάνω αυτή τη καρδιά που όλο μου φωνάζει αλήθειες. Τι να την κάνω που άμα την ακούσω δεν ξέρω και εγώ που θα οδηγηθώ. Αισθάνομαι το γλυκό φως της να μ’ ακουμπάει και εγώ το διώχνω, φοβισμένη. Φοβάμαι τόσο πολύ να την ακούσω, να την ακολουθήσω. Φοβάμαι τόσο πολύ το μετά και γυρνάω τη πλάτη. Είμαι όμως άδεια και πικραμένη χωρίς το γλυκό φως της αγάπης. Και η καρδιά φωνάζει και με εκλιπαρεί να την ακούσω, να την ακολουθήσω. Να αφήσω τη σιγουριά που έμαθα σε αυτήν να ζω για λίγα χρόνια. Την ζώνη ασφαλείας και άνεσης που μου παρέχει η ζωή μου τώρα. Με καλεί να αφήσω τα ρηχά και να ανοιχτώ στα βαθιά. Να τολμήσω και πάλι. Να ρισκάρω και πάλι με κίνδυνο να ματωθώ. Μπορώ να το κάνω? Μπορώ τώρα να το ξανακάνω? Φοβάμαι τόσο πολύ. Σκέπτομαι πως ίσως δεν φοβάμαι τόσο για μένα. Ίσως φοβάμαι περισσότερο για αυτούς που αγαπώ. Γιατί αν ήταν μόνο για μένα το θέμα, θα είχα ήδη φύγει. Χιλιάδες φορές!!!! Δεν θέλω να ζω με μια μισή καρδιά.» 

Και η ιστορία εξελίχτηκε ευτυχώς, όπως τα ήθελε η καρδιάς μου. Ναι ακολούθησα την καρδιά μου και ευτυχώς, φάνηκα τυχερή γιατί στα ανοικτά που μπήκα και κολύμπησα, ήταν εκεί ένας βασιλιάς και με περίμενε για να μου πει πως θα μου δίνε την καρδιά του δικιά μου, αν του έδινα και εγώ την δικιά μου. Μόνο έτσι βασιλεύει η Αγάπη! Αλλιώς εκδικείται … 

Καλό βράδυ!

Domenica~

You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

13 Comments

  1. Eleni Little Fairy says:

    Αχ η καρδιά είναι όντως ένα θησαυροφυκάκιο που κρατά καλά κρυμμένα μέσα της όλων των λογιών τους θησαυρούς. Θησαυρούς που έχουν σφραγίδα τους το γέλιο, το δάκρυ, την μνήμη και τες θύμησες, τη χαρά και τη λύπη. Θησαυρούς που άμα τους προσέξεις η αξία τους δεν μετριέται με την ποσότητα, πόσο ”χρυσάφι΄΄ θα φυλάξεις, αλλά με την ποιότητα, που θα σε κάνει συνεχώς να είσαι σε ένα ταξίδι συνεχούς αναζήτησης. Η καρδιά του καθενός ξέρει πολύ καλά να φροντίζει τον θησαυρό της ..αν και για πολλούς από εμάς μην πω τους πλείστους χρειάζεται καιρός, χρόνος και αρκετές δοκιμασίες για να μπορέσουμε να μετρήσουμε και να ”κοστολογίσουμε” τι ακριβώς κρύβει μέσα το χρυσό μπαούλο της καρδιάς.Άμα όμως φτάσει εκείνη η πολυπόθητη στιγμή που θα το ανοίξεις όταν και μόνο είσαι έτοιμος τότε η λάμψη και το θάμβος που θα βγεί από την χρυσή καρδιά θα σε αναγκάσει να στρέψεις για λίγο το βλέμμα σου αλλού μέχρι να μπορέσεις να συνηθίσεις το άπλετο φως που απ εκείνη τη στιγμή θα σε φωτίζει. Και τότε μόνο θα είσαι έτοιμος να διώξεις τον φόβο, να αποδεκτείς το άγνωστο που πια θα έχει γίνει γνώριμο και θα αφήσεις τον πλούτο της αλήθειας και της γνώσης να σε αγκαλιάσουν και να σε κάνουν τον πλουσιότερο σε θησαυρούς άνθρωπο στον κόσμο. χχχ

    • Domenica says:

      Agapimeni mou fili Eleni, neraidaki!!!! Sou vgike poli omorfo sto mynima sou, afto pou skeftosouna kai enioses mesa aptin anartisi mou. Se efharisto pou moirazese komati tou thisavrou sou filenada mou, edo mazi mas!!!! Eisai spoudea!!!!! HARose!!!!! xxx

  2. Ekfrasis Psixis says:

    Ti fovosoun akrivos kalh mou filh tote?

    Egw fovame na dw thn gynaika na agapaei allon apo emena….an hxera oti mai agapouse mono emena 8a hmoun twra dipla ths….kai na mhn mou elege dokimasa xana na epikinwnhsw mazi ths gia na mou pei pou einai na thn vrw….den piga katefthian na thn vrw giati fovomoun oxi toso na parw arnitikh apanthsh alla na mhn thn stenxwrhsw kai pali giati ths alles fores pou piga na thn vrw etrexe kai efige. Ti kaneis tote?

    Filia Friend

    • Domenica says:

      Fovomoun tous 2 okeanous metaxy mas, fovomoun na min pligoso allous anthropous, agapimena plasmata, fovomoun … to agnosto. Alla empisteftika tin kardia mou kai tin dikia tou. Kerdisa eftyhos!!!! Iha simaho tin agapi!!!
      Isos kapios allos na ehase alla sti zoe panta kapios hani. Kai lypame gia afto. Makari na min ehane kanis.
      Oso gia sena nomizo pos i diafora mas einai oti sti diki sou periptosi, den sou edose tin kardia tis kai i agapi afti einai anisi. Pos mporis na kanis kati otan o allos den theli? Den mporis. Apla aposyrese. I am so sorry file mou.

  3. Ekfrasis Psixis says:

    Na diwr8wsw kati apo panw….nai fovomai thn arnhth apanthsh….ma mhn mai agapa mono emena opws thn agapw egw mai thn psixh mou KAI fovame an pragmati den mai agapa etsi na thn stenaxwrhsw kai apo panw kai pali….diplh lepida

  4. Ekfrasis Psixis says:

    Ax kai na mai afine dipla ths na zhsw!!!!

  5. Ekfrasis Psixis says:

    “και με περίμενε για να μου πει πως θα μου δίνε την καρδιά του δικιά μου, αν του έδινα και εγώ την δικιά μου”

  6. Ekfrasis Psixis says:

    Afto pou fovomoun egine, pou dokimasa kai opws eipes den mai dektike, kai twra eimai monos, giati thn kardia mou kai thn psixh mou ths thn edwsa kai twra kikloforao xwris kardia kai psixh, xwris na mai noiazei to mellon mai monh sintrofia thn gynaika pou agaphsa kai erwteftika sintrofia stis skepsis mou kai sta oneira mou opws kai kanw edw kai dyo xronia….monh diafora twra pou xanadokimasa, hr8e na ta sintrofefsi kai h 8lipsh kai h lyph kai h monaxia.

Leave a Reply

Your email address will not be published.