Coffee-Talks.com

My little corner on the internet

   Nov 22

Το Νόημα στο Νήμα της ζωής!

Περνούν τα χρόνια, οι μέρες μας, οι ώρες μας. Περνά η ζωή μας, ξοδεύεται. Σαν ένα νήμα που ξετυλίγεται, με χρώματα έντονα και μεθυστικά στην αρχή. Μα που ξεθωριάζουν στο χρόνο και το νήμα εξασθενεί και γίνεται πιο εύθραυστο. Το θέμα είναι, πως ξοδεύεται η ζωή μας και πόσο πλήρης νιώθουμε μέχρι της ώρας, στο όμορφο αυτό ταξίδι της ζωής μας που εγώ προσωπικά το βλέπω τόσο μάταιο αλλά με την καλή έννοια. Μάταιο από την άποψη πως δεν θα έπρεπε να μας απασχολούν τόσο πολύ τα υλικά αγαθά, ο πλούτος, η δόξα, όσο θα έπρεπε να μας ενδιαφέρει η γαλήνη και η καθαρότητα της ψυχής μας. Η αδιάλειπτη εσωτερική χαρά και εφορία. Η ανάγκη για αλληλεγγύη και μοίρασμα. Η μείωση της ενοχής που ίσως νιώθουμε ο κάθε ένας για διαφορετικούς λόγους. Άλλος γιατί τρώει πολύ, άλλος γιατί πίνει πολύ. Άλλος γιατί δεν έχει συγχωρέσει τους γονείς του, άλλος γιατί δεν έχει κάνει υπερήφανους τους γονείς του. Υπάρχουν άνθρωποι που υποφέρουν επειδή δεν μπορούν να βρουν την δύναμη να κυνηγήσουν αυτό που πραγματικά λαχταρά η καρδιά τους. Είτε αυτό είναι επάγγελμα, σύντροφος, ταξίδι και πάει λέγοντας. Οι ενοχές είναι ότι χειρότερο για την ψυχή μας. Την βαραίνουν με ασήκωτο το φορτίο, ενώ το μόνο που ζητά είναι να είναι ανάλαφρη και χαρούμενη. Σαν ένα σύννεφο που ταξιδεύει με μόνιμο προορισμό την χαρά. Σαν σκόνη στον άνεμο, άπιαστη μα ελεύθερη στο σεργιάνι της ζωής που δεν είναι τίποτα άλλο από ένα όμορφο πανηγύρι με γέλια και δάκρυα μαζί, με χαρές και λύπες μαζί. Αλλάζουν μόνο οι λόγοι και οι αιτίες. Και σε κάποιες περιπτώσεις μάλιστα μπορούμε να διαλέγουμε. Δεν είναι όλα, μα είναι πολλά στο χέρι μας. 

Ποια νομίζετε είναι η διαφορά ανάμεσα σε εσάς και σε αυτούς που χαίρονται αυτά που αγαπούν? Η μόνη διαφορά είναι πως τολμάνε αυτό που εσείς δεν τολμάτε ακόμα. Δεν είναι πιο έξυπνοι ή πιο ταλαντούχοι ή πιο τυχεροί. Είναι απλά πιο τολμηροί όχι μόνο να βρουν το θάρρος για το πρώτο βήμα προς την κατεύθυνση που ποθεί η ψυχή τους, αλλά κυρίως είναι διατεθειμένοι να πονέσουν ή και να χάσουν κάτι, προκειμένου να έχουν αυτό που πραγματικά θέλουν. Καμιά μάχη δεν κερδίζεται χωρίς ‘πόλεμο’! Καμιά κορυφή δεν κατακτιέται με το να την κοιτάς μονάχα. Καμιά αγάπη δεν ανθίζει χωρίς κάποιο τίμημα. Και ο κόσμος που ονειρεύτηκες δεν πρόκειται να ορθωθεί ποτέ μπροστά σου, αν πρώτος εσύ δεν κόψεις τα νήματα και τις αλυσίδες με ότι σε σταματούν από το να είσαι αυτό που πραγματικά θέλεις. 

Μας μιλά η φύση γύρω μας κάθε στιγμή. Μας στέλνει σιωπηλά μηνύματα γεμάτα σοφία. Μας λέει πως ο ουρανός δεν έχει όρια,  όπως και το μυαλό μας. Μας λέει πως η άμμος είναι αμέτρητη, όπως μπορεί να είναι η αληθινή αγάπη. Πως η θάλασσα κρύβει στο βυθό της πανέμορφους κόσμους που ζητούν να ανακαλυφθούν, όπως η ψυχή μας. Πως τα βουνά όσο αγέρωχα και αν φαίνονται έχουν καρδιά και ζωή και φτιάχνουν απέραντα δάση, όπως ο δρόμος μπροστά μας. Πως τα πουλιά όταν πετάνε ψηλά στον ουρανό αθόρυβα με περηφάνια, μοιάζουν με τα όνειρα μας που θέλουν απλά λίγη πίστη για να ζωντανέψουν. Πως οι τέσσερεις εποχές του χρόνου, που ντύνουν την φύση με τα μοναδικά, αλλιώτικα  φορέματα τους, μοιάζουν με τις επιλογές μας και μας ψιθυρίζουν το μήνυμα πως δεν πρέπει ποτέ να είναι όλα το ίδιο πράγμα. Πως η αλλαγή είναι εξέλιξη και ανανέωση στις ζωές μας. 

Αν μπορούσαμε να δούμε πόσο κοντά βρισκόμαστε σε αυτό που ονειρευόμαστε! Μόνο τόλμη θέλει και πίστη. Επιμονή και αντοχή. Να μην λυγίσεις, να μην φοβηθείς. Κι αν φοβηθείς να αντέξεις γιατί η καταιγίδα πάντα υπόσχεται την επομένη, ένα ζεστό φωτεινό ήλιο. Τόσα μηνύματα γύρω μας γεμάτα υποσχέσεις και εμείς κοιτάμε μα δεν βλέπουμε. Ακούμε μα δεν εννοούμε. Αγγίζουμε μα δεν νιώθουμε.  Αγκαλιάζουμε μα δεν αγαπάμε. Και το νήμα ξετυλίγεται κάθε λεπτό που περνά και η ζωή ξοδεύεται. Η ζωή είναι εδώ και είμαστε εδώ. Η ίδια η ζωή είναι η μεγαλύτερη πρόκληση για να ζήσουμε όπως ονειρευτήκαμε! Κι αν κάτι μας κρατά μακριά απ το όνειρο, τουλάχιστον ας μην μένουμε μακριά απ την προσπάθεια. Υπάρχει μια χρυσή αμοιβή και γι αυτό. Σαν την πρώτη ηλιαχτίδα που σου χαϊδεύει το πρόσωπο με την υπόσχεση πως η ελπίδα είναι ένα όνειρο που ξυπνά. Πως ο φόβος στήνει παγίδες. Είναι η πίστη που σε προστατεύει. Έχουμε τόσα σημάδια γύρω μας για να αντλούμε δύναμη και θάρρος. Όταν έρχεται κάτι καλό στη ζωή μας αλλά και κάτι κακό, μέσα μας έχουμε τις απαντήσεις, ίσως είναι πολύ βαθιά κρυμμένες αλλά εμείς γνωρίζουμε. Όπως ξέρουμε καλά πως ο δρόμος της αγάπης προστατεύει και γεννά δώρα που μένουν μαζί μας και πέρα απ το θάνατο. Γιατί η αγάπη έχει νικήσει το θάνατο. Μάζεψε τα λουλούδια της ζωής του, όσο ακόμα είναι καιρός! 

Πρέπει να ξέρετε ότι η ελευθερία είναι η ανώτερη αξία

και όταν η Αγάπη δεν σας δίνει την ελευθερία, τότε δεν είναι Αγάπη.

΄Οσσο

Domenica~

You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

One Comment

  1. Stella says:

    Egrapses… 🙂

Leave a Reply to Stella Cancel reply

Your email address will not be published.