Coffee-Talks.com

My little corner on the internet

   Nov 15

EAT PRAY LOVE

Καλημέρα και το πρώτο πράμα που μου έρχεται στο νου, Σάββατο!!! Χαμογελώ με ευγνωμοσύνη και με κέφι βγαίνω απ το κρεβάτι μου, σε αντίθεση με τις καθημερινές που λες και κάποιος βάζει βαρίδια στις παντόφλες μου. Πρωινός διπλός καφές, ξέφρενο καθάρισμα γεμάτο ενθουσιασμό, μαγειρική με τα κορίτσια, σπιτίσια Σπά, ταινιούλα που με έφτιαξε κανονικά EAT PRAY LOVE, στις 10 το βράδυ εξόρμηση για πίτσα και μετά βόλτα στην παραλία νυσταγμένοι αλλά μαγεμένοι απ το τοπίο. Αχ τα τρελά μου Σάββατα, αρχίζουν ήρεμα με καφεδάκι, τεμπέλικα περνούν οι πρώτες ώρες του Σαββάτου με αναρτήσεις στο μπλοκ, βόλτα στο ιντερνέτ και μετά παλάρουμε! Παλάρουμε και σαλτάρουμε, χε χε χε. Αφήνουμε καπνό πίσω μας! Να ζει κανείς ή να μην ζει!!! Απόλαυσα μαγειρική με τα κορίτσια, την κόρη μου κ μια φίλη της. Βάλαμε ποδιές μάστερ σεφ παρακαλώ, πήραμε κανονικά το ρόλο μας και αρχίσαμε τη μάχη με τα κρεμμύδια, τα σκόρδα που δάκρυσε το κορίτσι μου και φώναζε τι σόι κρεμμύδια είναι αυτά, κάηκαν τα μάτια μου. Ε καλά της είπα πως κάνεις έτσι, ψεύτικο κλάμα είναι αυτό, χαλάλι. Γέλασε. Κομματιάσαμε το κοτόπουλο αδίστακτες γυναίκες, το αρωματίσαμε με άσπρο ξηρό κρασί, το πασπαλίσαμε με κεφαλοτύρι και φρέσκα κρέμα και το διακοσμήσαμε με μπρόκολα, μανιτάρια και ρύζι. Καλά ήτανε θεϊκό.

Ο Κίνγκ ήταν τόσο ευτυχισμένος με την δημιουργία μου! Μην ξεχνάμε, ο έρωτας περνά πρώτα απ το στομάχι. Αμέ!!! Αφού χαλαρώσαμε και απολαύσαμε το θεϊκό κοτοπουλάκι με την υπέροχη συνοδεία του, πιάσαμε τις σκούπες, τα σφουγγάρια, τα ξεσκονόπανα και με συντροφιά το Love Radio κάναμε την νεραιδοφωλιά μας λαμπίκο. Και τη απόλαυση όταν όλα τελειώσουν και αστράφτουν από καθαριότητα και σε προσκαλούν να απολαύσεις το σπίτι σου με τα αγαπημένα σου πρόσωπα χαλαρώνοντας ένα ολόκληρο Σαββατοκύριακο! Μμμμμμ!!!!

Και μετά ακολούθησαν τα σπιτίσια Σπάαα!!! Μπανιέρα με αφρούς και αρώματα και μούλιασμα στο νερό, φρεσκάρισμα κανονικό. Πάει έφυγε και η κούραση μεστό νερό. Φτιάξαμε μαλλάκι, μουτράκι και μετά?…… EAT PRAY LOVE!!!! Όσοι, όσες δεν είδατε αυτή την ταινία, αμαρτία είναι σας λέω. Δείτε την. Ξετρελάθηκα μα το Θεό. Δάκρυσα από ενθουσιασμό! Μεγάλη τόνωση αυτή η ταινία. ΔΕΙΤΕ την σας λέω! Ειδικά εσύ Ελενύα μου! Εσύ θα την νιώσεις περισσότερο από κάθε άλλο άνθρωπο. Για ακούστε αυτό που αναφέρθηκε μέσα στο έργο. «Η καταστροφή είναι δώρο. Γιατί μέσα απ την καταστροφή, έρχεται η μεταμόρφωσης»! Γουάου ε? Ποτέ δεν το σκέφτηκα έτσι. Είχε πολλές ατάκες η ταινία που διαπερνούσαν το μυαλό μου σαν γλυκές αστραπές. «Αγάπη είναι αφοσίωση. Μην λες ‘σ αγαπώ’ αν δεν είσαι αφοσιωμένος στον σύντροφο σου. Προκαλείς το σύμπαν, δεν κάνει»! Γουάου ε? Αφού σας λέω έχει πολλά κλειδιά μέσα η ταινία. Αξίζει τον κόπο να την δείτε! Εγώ θα την ξαναδώ. Αγαπημένη μου σκηνή, εκεί με τα χέρια, μιλούσαν με τα χέρια και έγινε χαμός χα χα χα. Εκεί είναι που δάκρυσα από ενθουσιασμό!

Ο Κίνγκ ξαναπείνασε και λιγουρεύτηκε πίτσα. Πήραμε τα αμάξι και γύρω στις 10 το βράδυ φύγαμε για ΠΙΤΣΑ!!! Τέτοιες συνήθειες δεν τις έχω, αλλά μια στο τόσο λίγη ‘αμαρτία’ δεν βλάπτει ε? Αχχχ τι ήταν αυτό το θεϊκό μινεστρόνι πράμα?!!! Πίτσα ω πίτσα λατρεμένη. Ο Κίνγκ κτύπησε και μερικές φτερούγες φωτιά. Τι καυτερές που ήταν Θεέ μου. Πήγα να δοκιμάσω μια και μου έφυγε η γλώσσα! Ήπιαμε και το κρασάκι μας, εγώ δηλαδή μιας και ο Κίνγκ μου δεν πίνει ποτέ αλκοόλ. Τίποτα δεν έχει, φτου-φτου, απλά δεν του αρέσει το αλκοόλ καθόλου. Πολύ παράξενο μου φαίνεται εμένα αυτό, μιας και μου αρέσει πολύ το κρασάκι. Ο καθείς όμως με τα γούστα του παιδιά. Και μετά πήραμε τα ποδαράκια μας και πήγαμε παραλία που ήταν δηλαδή λίγα βήματα πιο κάτω αφού η πιτσαρία ήταν κοντά στη θάλασσα. Και έτσι όπως ήταν γεμάτη η κοιλίτσα μου και μου ήρθε μια γλυκιά νύστα, δεν τα σήκωνα τα πόδια μου. Ούτε στα 100 μέτρα και γυρίσαμε πίσω, στρολιαστήκαμε σε ένα παγκάκι και αποθεώσαμε τη μαγική βραδιά. Το νερό στη θάλασσα τόσο ήρεμο, σαν λίμνη. Τίποτα δεν κουνιότανε σαν καλοκαιρινή νύκτα ένα πράμα και ας έχουμε Νοέμβριο. Λίγο κρύο το ένιωσα πάντως και κούρνιασα σαν αρκουδάκι στην αγκαλιά του Κίνγκ. Αχ τι επιδόρπιο οι αγκαλιές του! Καθίσαμε εκεί στο παγκάκι αγναντεύοντας τη θάλασσα και εγώ ήθελα να είχα την δύναμη τα τραίνα στο σταθμό να σταματήσω, τα λιμάνια να τα κλείσω, τα βράχια να κυλήσω να μην αφήσω χώρια ξανά ερωτευμένα ζευγαράκια. Άσχετο εντελώς αλλά να μωρέ σκέφτηκα πόσα περάσαμε με τον Κίνγκ μου, πόσες φορές χωρίσαμε και αποχωριστήκαμε, εκείνος Αμερική και εγώ Κύπρο. Στην πόλη του φωτός εκεί δύο φορές ξανασμίξαμε και πάνε τώρα χρόνια 13 που μας κρατά μαζί αυτή η Αγάπη. Δεν θέλω να ευχηθώ πολλά. Θέλω μόνο να είμαστε καλά. Καλά και αγαπημένα. Δεν υπάρχει τίποτα πιο πάνω απ την Αγάπη! 

Παράξενη που είναι η διάθεση μας κάποτε. Αισθάνομαι μια χαρά να φτερουγίζει μέσα μου χωρίς ιδιαίτερο λόγο. Ίσως απλά η χαρά της ζωής. Η χαρά του να αγαπάς. Η χαρά του να γεύεσαι μικρά δώρα που κρύβουν οι μέρες μας. Ίσως η επίγνωση πως κανείς μας δεν μπορεί να ξέρει για πόσο θα είμαστε ακόμα ‘εδώ’ και πως είναι μικρή η ζωή, μα θησαυρός δοσμένος, χάρισμα  που πρέπει να χαρούμε.   

Καλή βδομάδα!

Domenica~

You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

2 Comments

  1. Kristia sis says:

    Amana mou, kori adelfi mou pos ta grafis etsi. Pou ta ehis krymmena touta oula? Kai ego eho perasi kati paromio to Savvatokyriako, perpatima stin paralia, magiremata glika omos. xx

Leave a Reply

Your email address will not be published.