Coffee-Talks.com

My little corner on the internet

   Feb 28

Οι Μοίρες Υφαίνουν!

Η δύναμη της Μοίρας είναι τρομερή και ούτε τα μεγάλα πλούτη, ούτε ο Άρης, ούτε τα τείχη των πόλεων, ούτε τα ζοφερά πλοία που τα χτυπάνε τα κύματα δεν μπορούν να της ξεφύγουν

Σοφοκλής

Αφορμή για το άρθρο μου σήμερα είναι η ταινία που είδα χθες Serendipity, μια ιστορία με απίστευτα γεγονότα που όρισε η μοίρα, το πεπρωμένο με το δίδαγμα πως όσα χρόνια κι αν περάσουν, εκείνο που ορίστηκε να γίνει, θενά γίνει! Μα έχει τέτοια δύναμη το πεπρωμένο? Είναι η μοίρα που μας ορίζει τελικά? Είναι μύθος ή αλήθεια? Συμπτώσεις, πιθανότητες ή σημάδια που μας προκαλούν να κάνουμε κάτι για αυτό?

18 Ιανουαρίου 1997 και όπως ο καιρός, έτσι ήταν και η ψυχή της, βαριά, συννεφιασμένη. Χειμώνας, πυκνά σύννεφα, λύπη και απογοήτευση. Ψυχικός πόνος, παράπονο, απελπισία. Και ανάμεσα σε χιλιάδες, εκατομμύρια ονόματα, το πεπρωμένο, οι μοίρες καθοδήγησαν το χέρι της να κάνει κλικ πάνω στο όνομα του, εντελώς ανυποψίαστη για το γεγονός ότι μόλις βρήκε το άλλο της μισό. Ήταν ο ένας, ο μοναδικός αλλά αυτό το ήξεραν μόνο οι μοίρες τότε. Ποια γλυκιά συνομωσία ώθησε το σύμπαν ολάκερο να γίνει αυτή η απίστευτη ένωση. Μια ένωση αγάπης που δεν θα μπορούσε ποτέ να πραγματοποιηθεί χωρίς την επέμβαση της τύχης, του πεπρωμένου. Ποια τρομερή δύναμη προσέλκυσε αυτή τη μοιραία συνάντηση που σημάδεψε τις ζωές τους για πάντα. Και ας ακολούθησε μετά ένα τραίνο γεμάτο από βαγόνια εμποδίων, γεμάτο με πικρές, τρομακτικές δυσκολίες, που έφεραν τον χωρισμός όχι μια, αλλά τρείς φορές. Την τελευταία φορά του χωρισμού τους πέρασαν τρία ολόκληρα χρόνια και η ζωή έμοιαζε να είχε προχωρήσει για αυτούς ποια χωριστά. Είχαν πιστέψει πως το τέλος ήταν ποια οριστικό. Κι όμως ήταν γραφτό να είναι μαζί. Η ζωή ξέρει καλύτερα και μας ζητά να την εμπιστευτούμε έστω λιγάκι. Μια σπίθα ελπίδας αρκεί για να αναζωπυρωθεί και πάλι μια ολάκερη φωτιά. Η ζωή τα έφερε, τα πήρε, τα γύρισε και σαν κουβάρι ξετύλιξε το πεπρωμένο που έγραφε πως θα σμίξουν και πάλι, που έγραφε πως θα ζήσουν μαζί με την αρραβώνα της αγάπης φορεμένη και πάλι στις καρδίες τους.

 Ποιος είναι πιο δυνατός από το πεπρωμένο του? Ποιος μπορεί να τα βάλει με τη μοίρα του? Ποιος το νήμα της ζωής του μπορεί να ορίσει? Ποιος τα μελλούμενα θωρεί και μπορεί να αλλάξει? Κι όμως όταν φαντάζει στη ζωή μας σαν τετελεσμένο γεγονός, που μας πάει στον πάτο μια καταδικασμένη κατάσταση, οι μοίρες μαρτυρούν στην καρδιά μας πως το μυστικό κατοικεί μέσα μας. Πως οι μοίρες εμάς καρτερούν να γεμίσουμε θάρρος και ακράτητη τόλμη και έτσι στο πεπρωμένο να ξαναγράψουν ιστορία. Όταν βρισκόμαστε σε ένα νεκρό γάμο ξεχασμένοι, όταν μόνοι ζούμε όλα τα βράδια μας χωρίς αγάπη, όταν το όνειρο ξεθωριάζει τόσο που φέρνει τα δάκρυα στα μάτια μας συχνά. Κι ας είμαστε ακόμη όμορφοι, νέοι γεμάτοι αγάπη άνθρωποι. Ακόμη κι όταν οι αλυσίδες μοιάζουν να είναι βαριές, μοιάζουν σαν παντοτινές, μην σας ξεγελάνε. Αρκεί να λαχταρήσει κανείς με όλη τη δύναμη της ψυχής του κάτι και ολάκερο το σύμπαν τότε θα συνωμοτήσει να το αποκτήσουμε. Αυτό είναι βεβαία υπόσχεση! Είναι η έλλειψη πίστης που δεν μας οδηγά στην απόκτηση αυτού που λαχταρούμε. Είναι η αβεβαιότητα και η αμφιβολία που μας καθυστερεί από το να είμαστε στη ζωή που ονειρευτήκαμε. Οι μοίρες και το πεπρωμένο είναι αλληλένδετες δυνάμεις με την ψυχή μας, είναι αλυσίδες ενωμένες μεταξύ τους που μόνο το σύμπαν μπορεί να έχει τον τελευταίο λόγο αφού αφουγκραστεί τη δύναμη της λαχτάρας μέσα μας. Και αυτά όλα μαζί σαν ενωθούν, μπορούμε να έχουμε το θαύμα. Το θαύμα που λέγεται Αγάπη, το θαύμα που λέγεται αληθινή Ευτυχία. Οι μοίρες υφαίνουν, μα τα χρώματα εσύ τα διαλέγεις!

Στο πεπρωμένο σου να δίνεις σημασία

Και να προσεχείς πως βαδίζεις στη ζωή

Όταν κοιμάσαι άλλος γράφει ιστορία

Και κάποιος παίζει τη δική σου τη ζωή 

Όλοι έχουμε γραμμένο

Που το λένε πεπρωμένο

Και κανένας δεν μπορεί να τ’ αποφύγει

Δεν υπάρχει θεωρία

ούτε τραίνα, ούτε πλοία

Κι ο καθένας το παλεύει, όπως ξέρει και μπορεί

Από παιδί στον ύπνο μου έβλεπα φωτιές 

Για την αγάπη όσα κι αν δίνεις είναι λίγα

Και να το ξέρεις πως δεν έχει ανταμοιβή

Δώστα και φύγε και μη χάνεις ευκαιρία

Στο περιθώριο μη βάζεις την ψυχή 

………………..Κι ο καθένας το παλεύει, όπως ξέρει και μπορεί! Πάλεψε το λοιπόν!

Domenica~

You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

7 Comments

  1. neyla says:

    Na kseres filenada moy ti kaneis stin psixi mou kathe fora pou ena arthro sou dimosievetai!! Na kseres posa synaisthimata gemizeis tin kardia mou kai poses skepseis gennas pou trivelizoun glyka to myalo mou! Na kseres posa oneira kaneis na theloun na ksipnisoun kai poses elpides pou kontevoun na petaksoun makrya tis ntyneis me ftera petaloudas kai ksanagenniontai opws ton foinika mesa apo tis staxtes tous! Na kseres poses fores kaneis ena ftannei na ginetai ksekina kai ena adynato na ginetai dynato! Na kseres posa “giati” ginontai “etsi” kai posa “den” ginontai “tha” !Na kseres poso to dakry ginetai krystallino kai mesa iridizoun ta xrwmata tis anoiksis! Na kseres poso i adynamia ginetai thelisi kai poso i arnisi ginetai aggalia na se dextei! Na kseres poso to mavro ginetai aspro kai poso o anemos ginetai ageri. Poso i thyella ginetai throisma twn fyllwn kai poso i fourtouniasmeni thalassa ginetai argosyrto potamaki ! Ola afta kai xilia alla pou tha mporousa na skeftw kai na sou grapsw vgazeis apo ti psixi mou fili tis kardias kai tis psixis mou! Na kseres…!! Ma afou ksereis! Giati apla….!! Se efxaristw panta! xxx

    • Domenica says:

      Meno afoni stous yperohous haraktirismous sou filenada mou alla k me osa les axizi ton kopo pou grafo edo k ena hrono shedon. Ama mporo na ta kano ola afta pou les, ama mporo na kano ena ‘den’ na gini ‘tha’ (mou arese poli afto) mesa apo ta arthra mou e tote axizi to kopo pou grafo!!!!! An kai prota k panta grafo gia mena, ma taftohrona elpizo k efhome na aggizo me afta pou grafo esto kapies alles anthropines psyhes. Esto k an den afinoun mynimata opos panta kanis esy pisti mou anagnostria *smiles* xxxxxx

  2. ΑΛΚΥΟΝΗ says:

    Είναι γραμμένη η ζωή του καθενός. Είναι γραμμένο αυτό που θα επιλέξεις. Η επιλογή είναι το μοιραίο.
    Manoula Alkioni

  3. Anonymous says:

    Grafeis poly omorfa…elpizw mono ola afta na isxyoun, na ginontai kai stin pragmatiki zwh. Thelw kai prepei na to pistepsw. Aggikses tin psyxi mou me to arthro sou kai meta vias sygratw ta dakria mou. Na eisai kala..

  4. Maria says:

    Grafeis poly omorfa…elpizw mono ola afta na isxyoun, na ginontai kai stin pragmatiki zwh. Thelw kai prepei na to pistepsw. Aggikses tin psyxi mou me to arthro sou kai meta vias sygratw ta dakria mou. Na eisai kala..

    • Domenica says:

      Agapiti Maria, se efharisto poli gia to mynima sou!!!!! Einai i pisti pou ta kani ola alithina alla tha itan adiko na min episimano pos k i TYHI pezi megalo rolo sti zoe mas. I tyheri stigmi pou sou dini tin efkeria gia eftyhia, agapi i epityhia. An eimaste tyheroi na mas dothi afti i efkeria tote apo ekeino to simio kai meta einai sta heria ta dika mas i synehia. To thema einai na stathoume k ligo tyheroi 🙂

Leave a Reply to Maria Cancel reply

Your email address will not be published.