Coffee-Talks.com

My little corner on the internet

   Mar 21

Αγάπη είναι η ανάγκη να φύγεις, από τον εαυτό σου.

Ο Πάτρικ ήταν ένας ασυνήθιστος νέος με ιδιαίτερες αξίες και πτυχές στο χαρακτήρα του. Λες και κάποιος τον έριξε εδώ κάτω στη γη, από κάποια άλλη εποχή. Ταλαιπωρημένος στην προσπάθεια του να προσαρμοστεί στο νέο κόσμο όπως είναι σήμερα, συνεχώς απογοητεύεται από διάφορες συναισθηματικές και ερωτικές σχέσεις. Γεννημένος και αναθρεμμένος στο βόρειο Λονδίνο μην αντέχοντας άλλο την σκληρότητα αυτής της πρωτεύουσας, αποφασίζει να μετακομίσει στη μικρή πόλη του Μπαθ, μια πόλη που σε κάνει να νομίζεις πως βρίσκεσαι σε άλλη εποχή. Ακριβώς αυτό που χρειαζόταν ο Πάτρικ.  Αφού ρώτησε και έμαθε αρκετά για αυτή τη πόλη, πήρε την μεγάλη απόφαση να μετακομίσει εκεί αναζητώντας τα μονοπάτια που θα τον οδηγούσαν στην ευτυχία ή αν μη τι άλλο σε μια πιο γλυκιά ζωή από αυτή που πρόσφερε το Λονδίνο. 

Η ξεναγός ήταν γεμάτη ενθουσιασμό όταν ενημέρωνε το γκρουπ της για τα πασίγνωστα ιαματικά λουτρά που διαθέτει η πόλη! Δεν έμοιαζε καθόλου με Αγγλίδα αφού είχε σκούρα μακριά μαλλιά, σκούρα μάτια αλλά και σκούρα φρύδια. Θα μπορούσε κανείς να πει με σιγουριά πως ήταν Ιταλίδα με άψογη γνώση της Αγγλικής γλώσσας. 

«Το Μπαθ είναι η μόνη πόλη-Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς που διαθέτει η Αγγλία. Το Μπαθ είναι σίγουρα η πιο γνωστή πόλη με ιαματικά λουτρά στη Βρετανία. Οι Ρωμαίοι ανακάλυψαν εδώ, φυσικά μεταλλικά ζεστά νερά πριν από 2000 χρόνια. Είτε το πιστεύετε είτε όχι, το Μπαθ διαθέτει τα καλύτερα διατηρημένα ρωμαϊκά λουτρά στον κόσμο – καλύτερα και από την ίδια τη Ρώμη! Το Μπαθ διαθέτει τόσο πλούσια πολιτιστική κληρονομία και άφθονες ιαματικές πηγές που ολόκληρη η πόλη έχει χαρακτηριστεί ως πόλη παγκόσμιας κληρονομιάς από την UNESCO. Το καλύτερο από όλα είναι ότι μπορείτε να κάνετε μια θεραπευτική βουτιά στα Thermae Bath Spa – τα μοναδικά δημόσια ιαματικά λουτρά στη Βρετανία.» 

Ο Πάτρικ γέμιζε με χαρά και γαλήνη που πήρε μια τέτοια απόφαση και βρέθηκε από μια ταραγμένη, διεφθαρμένη πόλη σε ένα μικρό παράδεισο με απίστευτα ρομαντικά τοπία και σκηνικά. Εδώ θα ζούσε και θα συναντούσε στα σοκάκια αυτής της μικρής Ρωμαϊκής πόλης ανθρώπους γαλήνιους και φιλικούς ως επί το πλείστον. Και φυσικά θα έλπιζε να γνωρίσει τη μία και μοναδική γυναίκα της ζωής του που ακόμη δεν την βρήκε. 

Όταν η ξενάγηση τελείωσε το μικρό γκρουπ κάθισε σε ένα μικρό ζαχαροπλαστείο για γλυκά και νερό. Ο Πάτρικ ένιωσε τον ήλιο στο πρόσωπο του και χαμογέλασε ικανοποιημένος. 

«Τι να φέρνει άραγε ένα νέο σαν και εσένα από το Λονδίνο σε μια τόσο μικρή πόλη αναρωτιέμαι!» Άκουσε την γλυκιά φωνή της ξεναγού να του μιλά με αυθορμητισμό σε χαρούμενο τόνο. 

«Κούραση το κυριότερο. Με κούρασε μια πόλη σαν τον Λονδίνο. Εγώ είμαι για εδώ. Βρήκα ένα μικρό παράδεισο θαρρώ. Τελικά είναι απίστευτο αυτό το μέρος.» 

«Και τι θα κάνεις εδώ? Έχεις βρει κάποια δουλειά?» τον ρώτησε σαν περίεργο παιδί που δεν κρατιόταν. 

«Μα φυσικά. Θα διδάσκω Αγγλικά στο πανεπιστήμιο του Μπαθ Σπα. Φάνηκα αρκετά τυχερός, υπήρχε θέση και έτσι έλυσα το μεγαλύτερο πρόβλημα που θα μπορούσε να είχα αντιμετωπίσει σε μια τόσο μικρή πόλη. Εσύ? Είσαι από εδώ? Δεν…..» 

«Δεν μοιάζω με Αγγλίδα ε? Η μητέρα μου είναι Ελληνίδα και ο πατέρας μου Άγγλος από εδώ στο Μπαθ. Είμαι η Αλεξάνδρα, χαίρω πολύ!» 

Και άπλωσε το χέρι της με θέρμη και περηφάνια. Ο Πάτρικ ανταποκρίθηκε στη χειραψία με ενθουσιασμό! 

«Ελληνίδα λοιπόν! Μα αυτό είναι τόσο γοητευτικό! Και ζεις εδώ μόνιμα?» 

«Γιάπ! Ζω εδώ μόνιμα και δουλεύω έως ξεναγός. Λατρεύω αυτό το μέρος και την δουλειά μου. Μπορεί να γελάσεις αλλά εδώ νιώθω λες και ζω σε ένα παραμύθι. Αρκεί να κοιτάξεις γύρω σου και όλα είναι τόσο ….. αλλιώτικα. Λες και ζούμε σε άλλη εποχή εδώ πέρα. Δεν βρίσκεις?» 

«Α ναι, ναι συμφώνησε αμέσως μαζί της ο Πάτρικ. Ένας από τους λόγους που έχω έρθει εδώ άλλωστε. Αυτή η αίσθηση μιας άλλης εποχής. Τα κτήρια είναι τόσο παλιά με μια αρχιτεκτονική που σου προκαλεί τον θαυμασμό! Οι άνθρωποι εδώ είναι τόσο αλλιώτικοι, ήρεμοι θα ‘λεγα και πιο φιλικοί. Νιώθω ξεκούραστος εδώ και είναι ακριβώς αυτό που ζητούσα.» 

Η Αλεξάνδρα τον κοιτούσε χαμογελαστή. Δεν πίστευε στα αυτιά της. Δεν μπορούσε να φανταστεί πως ένας άντρας όπως τον ονειρευόταν, καθόταν τώρα απέναντι της και της έλεγε όλα όσα λαχταρούσε να ακούσει από ένα άντρα της σημερινής εποχής. Ήθελε να τον τσιμπήσει να δει αν ήταν πραγματικός αλλά αυτό ίσως τον τρόμαζε και έτσι συγκρατήθηκε. 

Έτσι που τον κοιτούσε επίμονα με ένα χαμόγελο ζωγραφισμένο στο πρόσωπο της, έκανε την καρδιά του Πάτρικ να αναπηδήσει ξαφνικά σε ένα ρυθμό που δεν τον ξανάνιωσε ποτέ πριν. Τι να ήταν αυτό το ξαφνικό καρδιοχτύπι. Τον ξάφνιασε ευχάριστα και ένιωσε μετά από πολύ καιρό, ζωντανός. Λες και κάποιος του έριξε κάτι στο κεφάλι και ζαλίστηκε από χαρά, από κάτι γλυκό που δεν μπορούσε ακόμη να προσδιορίσει. 

«Κάτσε λίγο, του είπε ξαφνικά η Αλεξάνδρα. Κάτι έχει πέσει στα μαλλιά σου.» 

Και του άγγιξε τα μαλλιά απαλά σκορπώντας μακριά μερικά φυλλαράκια που έπεσαν από το δέντρο που ήταν από πάνω τους, ενώ εκείνος της κράτησε το χέρι, ωθούμενος από μια ορμή που ούτε ο ίδιος δεν μπορούσε να εξηγήσει. 

«Θα θελες να φας μαζί μου απόψε? Διάλεξε εσύ το μέρος μιας και τα ξέρεις καλύτερα από ‘μενα!  Τι λες?» της πρότινε και τα μάτια του καρφώθηκαν στα δικά της ερωτοτροπώντας όσο προσεκτικά τον άφηνε η καρδιά του που κτυπούσε τώρα δυνατά λες και χόρευε στα στήθια του. 

«Αμέ πολύ θα το θελα. Και ξέρω ένα μέρος που θα τρελαθείς. Εσύ αυτό το μέρος θα το αγαπήσεις πολύ. Τι καλά που έκανες και ήρθες στο Μπαθ. Δεν ξέρω γιατί στα λέω αυτά απλά μου προκαλείς μια χαρά που ούτε εγώ δεν ξέρω το γιατί. Κάποτε στη ζωή συναντάμε πράγματα ή ανθρώπους που περιμέναμε χρόνια και ενώ μας τρομάζει να σκεφτούμε πως τα βρήκαμε κάπως γρήγορα όπως αυτή η συνάντηση μας σήμερα, το ξέρουμε βαθιά μέσα μας πως είναι αυτό που περιμέναμε. Δεν το βρίσκεις μαγικό?!!» 

Εκείνος την κοιτούσε χαμογελώντας και κρατώντας ακόμη το χέρι της στο δικά του, με μια παράξενη οικειότητα που τον γλύκαινε, χωρίς όμως να της έχει ακόμα απαντήσει. Αυτό την κυρίεψε με ντροπή νιώθοντας πως μίλησε περισσότερο από ότι θα έπρεπε και βιάστηκε να απολογηθεί. 

«Τι θα σκέπτεσαι τώρα για μένα. Πάντα μιλώ πολύ το παραδέχομαι αλλά αυτή τη φορά το παράκανα. Δεν ξέρω τι με πιασε. Απολογούμαι…..» 

«Όχι μη σε παρακαλώ. Είναι ότι πιο όμορφο έχω ακούσει. Κι αν δεν απάντησα είναι που με μάγεψε ο αυθορμητισμός σου …. Αλλά κυρίως μένω έκπληκτος γιατί …. Γιατί και εγώ αισθάνομαι έτσι ακριβώς όπως εσύ. Είναι απίστευτα μαγικό. Δεν φανταζόμουνα ούτε στα πιο τρελά μου όνειρα να βρω κάποιαν σαν και σένα εδώ σε αυτή τη μικρή πόλη που να μιλά όπως και εγώ. Απτήν άλλη όμως γι αυτό ήρθα εδώ με την ελπίδα πως θα έβρισκα κάποιαν σαν και εσένα. Απλά δεν περίμενα πως θα συνέβαινε και τόσο γρήγορα. Ανυπομονώ για το δείπνο μας. Θέλω τόσο πολύ να σε γνωρίσω καλύτερα. Και θα ήθελα σε παρακαλώ μερικές ιδιωτικές ξεναγήσεις, θα σε πληρώσω όσα θες!» 

«χα, χα χα, γέλασε η Αλεξάνδρα με μια χαρά και ανακούφιση με όσα άκουσε! Όσες ξεναγήσεις θέλεις, του είπε και ένιωσε το πρόσωπο της να λάμπει! Κι αν θες κάνουμε και επαναλήψεις!» 

Το υπόλοιπο της μέρας κύλησε με ένα χαρούμενο τόνο να διακατέχει και τους δύο. Ο έρωτας τους κτύπησε κεραυνοβόλα και άμα γεννηθεί ένας έρωτας αμοιβαίος ανάμεσα σε δύο ανθρώπους, τους κάνει να φέρονται σαν παιδιά. Τους κάνει να λάμπουν σαν τον ήλιο και να χαμογελούν σαν πρωτάρηδες. Γίνονται ανάλαφροι και στο κάθε βήμα τους, νομίζουν πως θα πετάξουν. Ένα μόνιμο φτερούγισμα κατοικεί στις καρδιές τους και ξαφνικά η ζωή είναι τόσο γλυκιά, όπως δεν ήταν ποτέ πριν. 

Κάποτε η αγάπη μας περιμένει εκεί που δεν το φανταζόμαστε, εκεί που δεν το περιμένουμε. Κάποτε πρέπει απλά να αλλάξουμε ‘γη’ και ‘ουρανό’, Άλλοτε αρκεί μια τυχαία συνάντηση και ένα πρόσωπο μοιάζει να είναι διαφορετικό, από όλα όσα είχαμε δει και συναντήσει ως τότε. Και οι καρδιές ξέρουν καλύτερα, γιατί άμα βρεις αυτό που ψάχνεις, πρώτη είναι η καρδιά που αρχίζει να κτυπά αλλιώτικα και σε κάνει να αγαπάς γύρω σου όλο τον κόσμο. 

Αγάπη είναι η ανάγκη να φύγεις από τον εαυτό σου.

Charles Baudelaire,1821-1867, Γάλλος Ποιητής 

Καλή βδομάδα!

Domenica~

You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

6 Comments

  1. Stella says:

    “Domen mou fevgooooooo…. Pao na vro tin agapi… 😉 pera ap’tin plaka, teleia i istoria sou opos panta alloste!!!!”

    • Domenica says:

      Kalo taxidi, kali antamosi k sou efhome olopsyha ena fouriozo erota mikri Stelitsa 🙂 xxx
      Efharisto gia to sholio sou kali mou

  2. Τσαχπι Νιάρα says:

    “Ντομένικα μου, μου είναι πολύ πολύ οικείο το σενάριο αυτών των συναισθηματικών συνθηκών…!! Να’σαι καλά, μου έβαλες ένα τεράστιο χαμόγελο στο πρόσωπο, θυμίζοντας μου τι ευλογία είναι να’σαι παράφορα ερωτευμένος.. :)))”

    • Domenica says:

      Ahhh Tsaxpi kai Niara mou ehi pio orea fouria aptin Agapi, ton Eros anikate mahan!!! Einai i idia i zoe!!! :))))) xx

  3. neyla says:

    Agapimeni mou ! Apo to stoma sou kai stou fterwtou mikrouli skandaliari theou ta aftia 🙂 Ksereis esy ! Ma miloume ekama oullin tin istoria eikones !!! Se eyxaristw gia afti tin toso aisiodoksi eikona kai eimai sigouri oti afto to senario kapoia stigmi tha to zisw…isws oxi sto Bath alla kapou se afton ton planiti 🙂 Kai nai i agapi vrisketai pantou kai perimenei apla na tin anakalypseis…i mipws na se anakalypsei afti ?
    Who Knows? Mallon opoios prolavei prwtos 🙂
    Xarittw poly poly giati me ekanes na xamogelasw me tin akoma mia fora yperoxi istoria sou 🙂 xxxxxxxxxxxxxxxxxxx Apw se polyyyy 🙂

    • Domenica says:

      ne ne opoios prolavi filenada mou!!! Ena fouriozo erota pantos tha to zisis sto megalio tou k ama leo megalio me ola ta siropia k melia tou se plithorikes posotites k ohi me to koutalaki….ate ta nevra mou mesa…hahahha…..Kai ego se haritto pou mou afinis panta toso omorfa sholia pou enoite ta afinisi epidi oi istories mou aggizoun tin psyhi sou tin hrysafenia! 🙂 xxx

Leave a Reply

Your email address will not be published.