Coffee-Talks.com

My little corner on the internet

   May 12

Οι Άγγλοι το ονομάζουν ‘έμπτυ-νεστ’ άδειασμα της φωλιάς…

Αγαπώ πολύ τα παιδιά μου, όπως κάθε μητέρα άλλωστε. Μόνο που τα αγαπώ περισσότερο τώρα από πριν. Δεν ξέρω γιατί αλλά έτσι είναι τώρα. Ίσως γιατί μου φεύγουν σιγά-σιγά και αυτό μου προκαλεί μια πίκρα, ένα κενό στην καρδιά. Είναι ένα είδος απώλειας κι αυτό. Οι Άγγλοι το ονομάζουν ‘έμπτυ-νεστ’ άδειασμα της φωλιάς. Ο αποχωρισμός από αγαπημένα μας πρόσωπα, ξεριζώνει την καρδιά λίγο απ τη θέση της. Και εκεί που την ξεριζώνει, πονά. Απ’ την άλλη πάλι, χαίρομαι που θα ανοίξουν τα φτερά τους. Κάποτε διάβασα πως η μαγκιά της μάνας είναι να αναθρέψει τα παιδιά της με τέτοιο τρόπο, έτσι ώστε όταν έρθει η ώρα να ανοίξουν τα φτερά τους, να μπορέσουν να πετάξουν έξω απ’ τη φωλιά με δύναμη και όχι να γαντζωθούν επάνω της αδύναμα. Διάβασα επίσης και το παρακάτω γνωμικό που μου άρεσε ακόμα πιο πολύ! «Απ’ όσα μπορούν οι γονείς να δώσουν στα παιδιά τους, δύο είναι τα σπουδαιότερα. Ρίζες να στεριώσουν και φτερά να πετάξουν.» Δεν είναι υπέροχο!!! 

Είμαι και εγώ μια μητέρα σαν όλες τις άλλες, με τα καλά και τα κακά της. Θεωρώ πως η σχέση μητέρας και παιδιών, κρύβει μυστήριο. Αυτός ο τόσο δυνατός δεσμός ανάμεσα στα παιδιά και τη μάνα τους, δεν μπορεί να κλονιστεί με τίποτα. Ότι κακό και ανάποδο κι αν συμβεί, σβήνεται και ξεχνιέται εύκολα απ τη καρδιά μιας μητέρας, έτσι όπως σβήνεται το μήνυμα που γράφεται σε μια αμμουδιά και το σκεπάζει απαλά το κύμα εξαφανίζοντας το. Όσο κι αν την νευριάζουν τα παιδιά της, όσο κι αν την εξοργίσουν με τις αταξίες και τα παραπτώματα τους, μαλακώνει αμέσως σαν τα δει δυστυχισμένα, στενοχωρημένα. Γίνεται βράχος, γίνεται ασπίδα προστασίας αν τα δει να κινδυνέψουν κι ας τα τιμωρεί κάποιες φορές. Από αγάπη τα τιμωρεί για να τα συνετίσει. Είναι κι αυτό ένα άλλο είδος προστασίας εκ μέρους της. 

Το πρόβλημα της μάνας είναι που βλέπει τα παιδιά της πάντα μικρά. Θυμάμαι και εγώ τότε που μεγάλωνα και η μητέρα μου σόνι και καλά να μείνω μωρό παιδί στα μάτια της. Τώρα φυσικά που μου συμβαίνει εμένα σαν μητέρα το θεωρώ πολύ γλυκό. Αλλά τότε που ήμουνα εγώ το παιδί θύμωνα άγρια μαζί της, ένιωθα πως δεν με άφηνε να μεγαλώσω και εγώ βιαζόμουνα πολύ να μεγαλώσω. Παράλληλα όμως σκέφτομαι πόσο υπέροχο είναι που μεγάλωσαν επιτέλους τα μικρά παιδιά μου και που τώρα ήρθε η στιγμή να χαράξουν την δική τους πορεία και να ανακαλύψουν τι πραγματικά θέλουν απ’ τη ζωή τους.

Εγώ τους είπα πως προορισμός του ανθρώπου δεν είναι ένα πράγμα μόνο ή δύο, αλλά χιλιάδες. Το θέμα είναι να ανακαλύψεις ποιο είναι το δικό σου. Εσύ μπορεί να μην κάνεις για παντρειά, εσύ μπορεί να μην κάνεις για γάμο και παιδιά. Δεν είναι όλοι οι άνθρωποι το ίδιο και κακώς όλοι παντρεύονται. Καλά είναι και τα παιδιά και η οικογένεια μεγάλη χαρά και ευλογία αλλά υπάρχουν κι άλλα στη ζωή μονοπάτια και δρόμοι. Μπορεί εσύ να αποφασίσεις να έχεις μια άλλου είδους οικογένεια που να ονομάζεται ‘Θέατρο’ ή ‘Συγγραφέας’ ή ‘Ταξιδιώτης’ ή και ‘πειρατής’!!! Το  μήνυμα μου είναι πως υπάρχουν περιπτώσεις που οι άνθρωποι μπορούν να βρουν την πληρότητα και την ολοκλήρωση τους σε άλλους δρόμους. Δεν είναι απαραίτητο να γίνουμε όλοι γονείς αν και είναι και αυτό μεγάλη ευτυχία. Εκείνο που έχει σημασία είναι να δώσεις χρόνο στον εαυτό σου να ωριμάσει και να μάθει ποιο είναι το καλύτερο μονοπάτι να το περπατήσεις για σένα. Μόνο έτσι μπορούμε να είμαστε αληθινά ευτυχισμένοι, μα κυρίως να μην κάνουμε άλλους δυστυχισμένους με τις λάθος επιλογές μας.

Έγινα μητέρα πριν καλά-καλά μάθω ποια ήμουν και τι ήθελα απ τη ζωή. Πριν ανακαλύψω την προσωπική μου ταυτότητα. Αλλά ήταν αρκετό ένα χαμόγελο τους όταν ήσαν μικρά μωράκια για να σταματήσω να αναρωτιέμαι τι και πως. Η αγάπη μου για εκείνα τα μικρά τοσοδούλικα πλάσματα ήταν απέραντη και αρκετή για να αντέξω στο δύσκολο έργο. Γιατί θα ήταν ψέμα να πω, πως δεν ήταν δύσκολο. Για μένα προσωπικά ήταν ότι πιο δύσκολο έχω κάνει στη ζωή μου. Κανείς δεν σε εκπαιδεύει να γίνεις γονιός και μάλιστα καλός γονιός. Και δεν ξέρεις πάντα – μην σας πω σχεδόν ποτέ – τι είναι το καλύτερο να κάνεις όταν σου προκύπτει ένα πρόβλημα που αφορά τα παιδιά σου. Άλλα σου λέει να κάνεις η καρδιά σου και άλλα η λογική. Είσαι μονίμως μεταξύ συναισθημάτων και τάξης. Αυτό που πρέπει να κάνεις πολλές φορές, το σταματά η καρδιά ή και αντιστρόφως. Μια μητέρα είναι φορτωμένη συχνά εκτός από ατελείωτα καθήκοντα και με ενοχές. Ενοχές αν κάθε μέρα έκανε το σωστό, αν ήταν καλή μητέρα, αν ….αν …..αν ….. 

Έτσι είναι ο κόσμος της μητέρας, τρελός και συγχυσμένος και όμορφος και μεγάλος, πολύ μεγάλος σαν την καρδιά της. Μπορεί και μεταμορφώνεται σε ‘χαλί’ να την πατήσουν, κάνει το κορμί της κρεβάτι να κοιμηθούν επάνω της τα μωρά της. Γίνεται δυο τεράστια αυτιά να ακούσει τα παράπονα τους. Γίνεται νυκτοφύλακας, νοσοκόμα και γιατρός στις αρρώστιες τους. Μπορεί και κάνει πέντε, έξι πράγματα ταυτοχρόνως. Κοιμάται λίγο αλλά τρέχει όλη μέρα. Έχει αντοχές μαραθώνιες χωρίς καμιά προπόνηση. Κι όλα αυτά χωρίς ποτέ κανείς να την έχει εκπαιδεύσει, χωρίς ποτέ κανένας να της έχει μάθει να είναι τόσο σούπερ, παρά μόνο η ανιδιοτελή αγάπη που τρέφει για τα παιδιά της. Τελικά η αγάπη φίλοι μου σε όλες της, τις μορφές είναι η κινητήρια δύναμις.  Δεν υπάρχει πιο ισχυρό κίνητρο απ’ την αγάπη.

 ΜΗΤΕΡΑ είναι η γυναίκα εκείνη

που μπορεί να αναπληρώσει τη θέση όλων των άλλων,

αλλά κανένας άλλος δεν μπορεί να αναπληρώσει τη δική της θέση.

Domenica~

You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

8 Comments

  1. Annita says:

    poli alithina ola osa grafis kai grafis poly orea. san mitera pou adiase i diki mou i folia na sou po pos einai mia omorfi kenourgia arhi kai gia ti mitera pou einai xana eleftheri se mia nea arhi pou xekina kai paly ena poly oreo NEO kefaleo. Kali mas poria kai sta “poulakia” mas kai stis myteres 🙂

    • Domenica says:

      Se efharisto gia to mynima sou k symfono oti nai archizi k gia tis miteres ena neo kefaleo k sigoura anypomono en meri na do pos tha alaxi i zoe mou an k gia tin ora skeftome poso tha mou lipsoun…

  2. Demetra says:

    KALIMERA KOULITSA-DOMENICA MOU…XXXXXXX POLLA ORAIO TO ARTHRO SOU. ENIOSA SINGINISI KAI TRYFEROTITA DIAVAZONTAS TO…. KAI ARESE MOU I ILIKRINIA SOU TO POS ENIOTHES STIN ARXI… SIGOURA AMA XANEIS AGAPIMENA ATOMA NIOTHEIS POSO SOU LYPOUN KAI POSO TA AGAPOUSES/AGAPAS…KAI EPIFYLAXOU GIATI EXEIS AKOMI NA ANTIMETOPISEIS POLLA…

    • Domenica says:

      ohhhhh esasesme tora kala filenada – ekeino pou me vasanizi perissotero einai pos tha eimai se thesi na ta prostatevo apo toso makrya……fantazome tha kano oti ekana otan imoun USA…..estelna meso prosefhis ton aggelo mou eki stin Ellada…… 🙂 xxxxxx Tou elega ego den thelo aggelo na me prosehi, stile ton ekei na ehi to kamari mou dyo aggelous na ton prosehoun xxxxxx

  3. Demetra says:

    SIGOURA THA APOLAVSEIS TO PRIVANCY SOU AFOU XEKINA MIA KENOURGIA ZOE GIA SENA KAI SYNTROFO SOU – ANETI EKFRASI METAXI SAS. OSO AFORA ‘PROSTASIA’ ETELIOSE… MONOI TOUS PROSTATEVONTAI KAI ANEXARTOPOIOUNTAI.. KAMNEI TOUS KALO.. KAI YSTERA THA DYSKOLEVONTAI NA ZOUN MAZI SAS, THELOUN KAI EKEINOI TIN ANESI TOUS, AMA MATHEIS NA ZEIS MONH/OS SOU YSTERA PIEZESAI NA SYMVIVASTIS …

  4. neyla says:

    «Απ’ όσα μπορούν οι γονείς να δώσουν στα παιδιά τους, δύο είναι τα σπουδαιότερα. Ρίζες να στεριώσουν και φτερά να πετάξουν.»
    Αγαπημένη μου φιλέναδα…αυτό το τελέυταίο που έγραψες για τις ρίζες και τα παιδιά είναι μια από τις άπειρες σοφές κουβέντες που ακούω τον καλό μου και σοφό παππούλη να μου επαναλαμβάνει τα τελευταία χρόνια 🙂
    Μάνα! Κάτα την άποψη μου το πιο δύσκολο επάγγελμα! Χωρίς ακόμα να απολαμβάνω αυτό το θαύμα της ζωής μπορώ να καταλάβω ότι το να είσαι μανούλα είναι κάτι το οποίο απαιτεί, αγάπη απλόχερη, υπομονή , σοφία αλλά και απεριόριστη κατανόηση. Βλέποντας και ακούγοντας μητέρες που έιναι ήδη χρόνια στο “επάγγελμα” και μανούλες που ετοιμάζονται να μπούν σύντομα σε αυτό τον “εργασιακό χώρο” αντιλαμβάνομαι πόσο πολύπλοκο και πόσο παράλλληλα υπέροχο είναι αυτό το λετούργημα γιατί πρόικειται για λειτούργημα μεγαλειώδες. Είναι το μεγηαλύτερο θαύμα που μπορεί να υπάρξει και είναι και η μεγαλύτερη χαρά να βλέπεις τον εαυτό σου σε μικρογραφία ή έστω τουλάχιστο κομμάτια δικά σου! Ενα χαμόγελο, το χρώμα των ματιών, μια γκριμάτσα, μια ανεπαίσθητη κίνηση χαρακτηριστική, σύνδεσμος μεταξύ σου και του μικρού σου θαύματος. Ακόμα και αν μέσα στα τόσα όμορφα σε βασανίζουν λιγάκι. Γλυκά τα βάσανα αυτά μπροστά στη μαγεία του θαύμαυτος της ζωής.
    Γλυκά τα βάσανα μπροστά στην απειρία τη δική τους και στην τόση πείρα τη δική σου που απέκτησες τόσο ξαφνικά και τόσο άμεσα την ωρα εκείνη που φύτρωσε μέσα σου εκείνο το “σποράκι”, το τόσο δα που σήμερα είναι δέντρο μεγάλο με κλαδιά και καρπούς που εσύ φρόντισες με τόση επιμονή και υπομονή, που το πότισες με τη σοφία σου που το ψέκασες με την αγάπη σου κάθε φορά που αρρωστούσε και που κάποια στιγμή θα απολαμβάνεις τους καρπούς που θα σου προσφέρει ως αντάλλαγμα της προσφοράς σου. Και αν σε κούρασε η φροντίδα και αν σε έγδαρε άθελα του με τα κλωναράκια του είναι γιατί ο άνεμος το παράσερνε προς κατεύθυνση που δεν ήξερε που ακόμα δεν είχε στεριώσει ρίζες για να μπορέσει να ανταποδώσει την προστασία σου.
    Θα έρθει όμως εκείνη η στιγμή που θα απολαμβάνεις στη σκιά του και στη θαλπωρή του την γλυκιά ανάμνηση του θαύματος εκείνου που κάποτε μεγάλωνες μέσα στα σπλάχνα σου, και το θρόισμα των φύλλων θα είναι το χάιδεμα του στο πρόσωπό σου και το ευχαριστώ για όσα έκανες εσύ για αυτό!
    Σε μια μανούλα υπόδειγμα που ξέρω ότι θα έρθε η ώρα που θα την χαιδέψει ο άνεμος και τα φύλλα και θα της πουν ευχαριστώ 🙂 χχχχ

    • Domenica says:

      Zografises to hamogelo sto prosopo mou me afto to yperoho mynima sou agapimeni mou fili k sto telos, stin teleftea protasi me sigginises toso poly. Xeris oi perissoteres miteres — ego toulahisto etsi niotho — den pistevoun pote oti kanane kala tin doulia tous – panta anarotiomaste gia ta lathoi mas kathos mesa sto hrono i Agapi pou trefoume gia afta MONO MEGALONI!!!! Ma poso mpori na megalosi i Agapi. Kathe mera its more and more!!!!!! Se efharisto kai pali mikro neraidaki pou se estile to sympan sti gi mpas kai straothoun oi thnitoi — giati molis xistraothoun alimono sou…hehehe…..tha gini kai paly o polemos tis ‘Troias’ gia tin orea ELENI!!!! 🙂 xxxxx

Leave a Reply

Your email address will not be published.