Coffee-Talks.com

My little corner on the internet

   Jun 06

Γεύση Δευτέρας!

Η Δευτέρα ούτως η άλλως είναι μια δύσκολη μέρα, μετά από ένα πιθανών ξέφρενο σαββατοκύριακο, με διάφορα αγαπημένα πράγματα που κάνουμε τις δύο αυτές ελεύθερες μέρες της βδομάδας και που αναγκαστικά πρέπει και πάλι να αποχωριστούμε αφού υπάρχει και η Δευτέρα. Υπάρχουν όμως Δευτέρες και Δευτέρες. Λίγο όξυνες ή λίγο καυτερές. Λίγο φλατ ή λίγο μουντές και ο καθένας από μας είμαι σίγουρη έχει γευτεί αυτή τη πικρή γεύση μιας Δευτέρα. Σήμερα πήρα ένα γράμμα από μια φίλη μου για το πόσο τραγικά άρχισε η δική της Δευτέρα και αυτό ήταν και η αφορμή για την σημερινή μου ανάρτηση. Θα μοιραστώ μαζί σας το χαριτωμένο θα έλεγα γράμμα της που προσωπικά το βρήκα ξεκαρδιστικό. Μου φτιάξες τη μέρα φιλενάδα. 

«Καλημέρα φιλενάδα μου. Δεν ξέρω πως είσαι εσύ, πάντως εγώ νιώθω λες και πέρασε φορτηγό από πάνω μου. Καλά το πρωί παράτεινα τον ύπνο μου από πεντάλεπτο σε πεντάλεπτο και αναρωτιόμουν πως θα τα καταφέρω να σηκωθώ απ’ το κρεβάτι. Τελικά έδωσα μια σπρωξιά στον εαυτό μου, τον συναρμολόγησα και τον πήγα στη κουζίνα για τον ΑΓΙΟ ΚΑΦΕ!!! Αχχχ τι θα γινόμουν χωρίς καφέ στη ζωή? Δεν θα είχα δουλειά αυτό είναι σίγουρο. Το πάλεψα αρκετά και μετά από ένα σχετικά κρύο ντουσάκι ήμουν σε πολύ καλύτερη κατάσταση. Και που λες ήρθα στο γραφείο όπου θέλω δεν θέλω είμαι με άλλα δέκα άτομα στον ίδιο χώρο με ευτυχώς μικρά χωρίσματα μεταξύ των γραφείων, που δημιουργούν έστω μια υποψία πράιβεσυ. Έφτιαξα κι άλλο καφέ και τον έπινα με μεγάλη ευγνωμοσύνη μέχρι που τσουπ βρέθηκε στο γραφείο μου μια απ’ τις συναδέλφους για το πρωινό λιθοβόλημα. Δεν είναι κακιά κοπέλα απλά είναι απίστευτα ……’ξέβαθη’… ξέρεις αυτό που λέμε νωχελική, πολύ όμως! Άκου να χαρείς τι ακούσανε τα αυτάκια μου πρωί-πρωί.  Καταρχήν είχε φρικάρει γιατί βρήκε 3 τρίχες στο αυτί της και δεν ήξερε πως στο καλό θα μπορέσει να κάνει λέιζερ εκεί μέσα – στο αυτί – μετά άρχισε να μελετά το κουρασμένο και καταπονημένο Δευτεριάτικο πρόσωπο μου που τόλμησα να πάω δουλειά χωρίς 5 στρώσεις μέικαπ και 10 τόνους σκιά γύρω από τα μάτια. «Καλά πως γίνεται, με ρωτάει, πως μπορείς να κυκλοφορείς χωρίς μέικαπ, ούτε να το διανοηθώ.» είπε με αγανάκτηση λες και βγήκα γυμνή στους δρόμους. Μετά άρχισε να ξεφυσάει που δεν βρήκε καιρό για την ανανέωση των τζέλ νυχιών της. Καλά μιλάμε για νυχάρες, βγάζουν μάτι. Και επίσης αναρωτήθηκε πως μπορώ να μην έχω τζέλ νύχια, ούτε καν βαμμένα νύχια.  Το είπε με ένα τρόπο, λες και ντροπιάζω το γυναικείο γένος. Της είπα προτιμώ τη καραμελέ απ’ το τζέλ, χα χα χα. Καλά αν αγαπάς με ρωτούσε τι είναι αυτό. Ούτε που το πιάσε το ανέκδοτο. Α μην ξεχάσω και το σεμινάριο για τα εξτένσιον στα μαλλιά. Υστερώ και είμαι ‘πίσω’ με είπε χαρακτηριστικά επειδή δεν γνωρίζω τον καινούργιο κόσμο του εξτένσιον και πόσο θα μπορούσα να επωφεληθώ από αυτή τη νέα τεχνολογία μιας και έχω λεπτά και άχαρα μαλλιά. Μας την είπε και από πάνω αν κατάλαβες. Καλά είμαι πολύ πίσω όντως και καλά κάνω. Τα νεύρα μου πάρτε την από δω, θα κάνω φονικό παιδιά έλεοοοοοος ….αυτά ούρλιαζα από μέσα μου αλλά κρατήθηκα. Ήθελα μωρέ να δω που αλλού θα το πάει ….ξέρεις χωρίς να το θέλεις αναρωτιέσαι και λες στον εαυτό σου …..ΤΙ ΑΛΛΟ ΘΑ ΑΚΟΥΣΩ ΘΕΕΕ ΜΟΥ…… Στο επόμενο θέμα της και αφού τελείωσε με τα κηρύγματα, μου έκανε μια αναφορά σε πόσους τόπους πήγε το Γκουίνεντ, με ποιους συναντήθηκε και μπλα, μπλα, μπλαααααα ……πως δεν αποκοιμήθηκα άσε. Στο τέλος αφού δεν έπαιρνε καμία ανταπόκριση έκλεισε θριαμβευτικά την πρωινή επίσκεψη της με το πιο κάτω επίλογο. «Καλά βρε τα λέμε μετά γιατί έχω και δουλειά, έχω και κάτι τηλεφωνήματα να κάνω, να κλείσω τα ραντεβού μου για νύχια, καθαρισμό, κομμωτήριο. Αν δεν τα φροντίσω όλα, θα πάθω». 

Εγώ να δεις τι θα πάθω αν ξανά βιώσω ένα τέτοιο πρωινό Δευτέρας. Φόνο θα κάνω φιλενάδα στο λέω. Γνωρίζεις ανθρώπους μωρέ και ευελπιστείς πως κάτι θα υπάρχει στο βάθος-βάθος. Κάποια ποιότητα, κάποιο πνευματικό υλικό αλλά μάλλον ονειρεύομαι. Κάποιοι άνθρωποι, πραγματικά είναι τόσο πεζοί, τόσο εφήμεροι, τόσο νωχελικοί. Είναι πραγματικά λυπηρό και σκληρό να το ζω αυτό αλλά τελικά είμαι περιτριγυρισμένη από αυτού του είδους κατασκευές και αρχίζω να νιώθω εξωγήινη. Ευτυχώς που έχω εσένα φιλενάδα μου. Καλή σου μέρα.» 

Κουράγιο φιλενάδα μου και μια μέρα είναι θα περάσει. Ο καθείς με την κλάση του και τις επιλογές του. Τι να γίνει έτσι είναι η ζωή και ποιος να την αλλάξει, άλλοι γελάνε και άλλοι κλαίνε δηλαδή. Χαμογέλα φιλενάς γιατί χανόμαστε!

Domenica~

You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

4 Comments

  1. neyla says:

    Ti na pw ti na pw 🙂 Arage apo pou empnevstikes pali ? E? Xaxaxaxxaxa! Ax filenada mou ti pernoun aftes oi neraides! Mallon ksemeines stin gi enw oloi tou eidous sou exoun fygei gia ton neraidokosmo tous! Kai ante na valeis ftera se thnitous katathnitous kai axrwmous anthrwpous 🙂
    Eytyxws pou me exeis kai mena diladi ..oi tpote allo gia na men pellaneis 🙂
    Ypomoni kai nevro afto exw momo na pw filenas kai na skeftesai ta trella kai anemela kai polyxrwma olo noima savvatokyriaka mas kai ola ta alla kai olous tous allous astous na g….biiiiipp xaxaxaxa:)

    • Domenica says:

      Mikro neraidaki pou kai esy epeses sti gi…na doume apo pou…..nase kala vre pou yparhis kai rihnis pantou tis pinelies sou giati ou k alimono i neraidofilenada sou…..itan na eimai i proti neraida pou ekane fono…hahahhaha….:-) xxxx

  2. neyla says:

    A kai by the way i fwtografiaaaa TELEIAAAAAAAAAAAA!!!

Leave a Reply

Your email address will not be published.