Coffee-Talks.com

My little corner on the internet

   Jun 07

Μαύρη Σταχτοπούτα

Σήμερα έπεσε στα χέρια μου ένα βιβλίο που δεν μοιάζει σαν τα άλλα. Πρόκειται για παραμύθια για μεγάλους όπου η συγγραφέας του βιβλίου θέλησε να παίξει λίγο με τις ιστορίες που αιώνες τώρα ξέρουμε και να προσπαθήσει έτσι να επαναπροσδιορίσει τις αλήθειες που ως τώρα ξέραμε. Το βρήκα πολύ ενδιαφέρον και έτσι το μοιράζομαι εδώ μαζί σας! 

«Ξέρετε ότι η Σταχτοπούτα ήταν μαύρη? Ξέρετε πως είχε μια δίδυμη αδελφή που ήτανε λευκή?

 Τώρα πώς γίνεται αυτό; Είχε ζωηρή μαμά … Ε, αυτά δεν συμβαίνουν μόνο στα Παραμύθια!

Πάντως, απ’ τη στιγμή της γέννησής της ένας πελώριος ρατσισμός κόλλησε στο βρεφικό πετσί της. Σκεφτείτε πως τη τύλιξε η μαμή σ’ ένα σφουγγαρόπανο για να μη τη δει η λεχώνα και της κοπεί το γάλα. Κι ο πατέρας της απείλησε να  τη ρίξει σε ένα λάκκο με ασβέστη μήπως ξασπρίσει λίγο.  Αλλά γλίτωσε.

Αργότερα μάλιστα στάθηκε και τυχερή γιατί τη βάφτισε νεράιδα. Αλλά η τύχη της σταμάτησε εκεί. Γιατί στη πόλη όπου γεννήθηκε τη μισούσαν όλοι, έτσι όπως μισούν οι άνθρωποι την κάθε είδους διαφορετικότητα.. Κανείς δεν ήθελε να βλέπει το μαύρο πρόσωπό της, το απεχθάνονταν, ένιωθαν να τους προσβάλει τις λευκό πέτσες τους συνειδήσεις.

Γι αυτό και η μάνα της, της φορούσαν πάντα ένα καφέ μαντήλι που της σκέπαζε το κεφάλι και έκρυβε ολόκληρο το πρόσωπό της. Όχι πως δεν την αγαπούσε η μάνα της, αλλά πώς να τα έβαζε με ολόκληρη τη πόλη;

Κάποια φορά μάλιστα, την ημέρα των γενεθλίων της, την πήρε στην αγκαλιά της και της είπε τρυφερά. «Μικρή μου Σταχτοπούτα, μη ζηλεύεις τη Γκρέτα την αδελφή σου γιατί εγώ μες στη καρδιά μου το ίδιο σας αγαπάω και τις δυο. Αλήθεια, και σένα σα νάσουνα λευκή σε αγαπώ. Ποτέ μου δεν σε είδα μαύρη.

Εκείνο το βράδυ η Σταχτοπούτα κατάλαβε ότι ποτέ της δεν θα απαλλαγεί απ’ το καφέ μαντήλι, σα να γεννήθηκε με αυτό. Αφού κι η μάνα την αγάπησε πάνω απ’ το καφέ μαντήλι. Κι ύστερα για πρώτη φορά βγήκε στους δρόμους για να γνωρίσει αυτή τη πόλη που τόσο τη μισούσε.

Από τότε η Σταχτοπούτα ονειρευόταν να χορέψει της Ελευθερίας το χορό.

Πέρασαν χρόνια όμως για να καταλάβει πως αν δε νιώθει ελεύθερη μέσα στα δεσμά της, όπου και να πάει σκλαβωμένη θάναι.

Κι εκείνο το βράδυ στο παλάτι χόρεψε για πρώτη φορά τον χορό της μπροστά στο βασιλόπουλο.

Και μη νομίζετε ότι το βασιλόπουλο παντρεύτηκε τη μαύρη Σταχτοπούτα κι έζησαν αυτοί καλά … Μπορεί και να γινόταν έτσι αν τη νύχτα εκείνη, τύφλα στο μεθύσι ο Πήτερ Παν, δεν σκότωνε το βασιλόπουλο και δεν της άλλαζε το παραμύθι.» 

ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ της Λίτσα Καραμπίνη

           “ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΑΠΟ ΧΩΜΑ ΚΑΙ ΝΕΡΟ”                                 

Η ελευθερία δεν προσφέρεται, κατακτάται.

Με κόπο κατακτάται και με πολύ μεγαλύτερο κόπο εδραιώνεται!

You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

2 Comments

  1. maria says:

    Συγχαρητήρια για τον όμορφο χώρο που δημιούργησες στο διαδίκτυο!

    • Domenica says:

      Σε ευχαριστώ για το σχόλιο σου, μου έδωσε μεγάλη χαρά! Και καλως όρισες στην γωνίτσα μου!

Leave a Reply to Domenica Cancel reply

Your email address will not be published.