Coffee-Talks.com

My little corner on the internet

   Jun 08

Πέρα απ’ τον ορίζοντα!

Το ταξίδι της ζωής μας είναι πολύ ενδιαφέρον. Έχει να μας δώσει τόσα πολλά. Φανταστείτε ένα δάσος γεμάτο κουτιά. Πότε χρυσά, πότε ροζ, πότε γκρίζα, πότε κόκκινα, πότε πολύχρωμα, πότε μαύρα. Και βαδίζεις στη ζωή και περπατάς στο δάσος και ανοίγεις ένα-ένα τα κουτιά σου. Κάποτε ανοίγεις ένα όμορφο κουτί και εκεί που περιμένεις να δεις τα ωραιότερα, βρίσκεις πόνο, βρίσκεις δάκρυ και απογοήτευση. Και μετά βλέπεις να σε πλησιάζει ένα μαύρο κουτί και λες ‘να δούμε τι με περιμένει’ κι εκεί που δεν το περιμένεις ανοίγεις το μαύρο το κουτί και βρίσκεις τη χαρά, ένα καλό φίλο, ένα καινούργιο έρωτα. Και θες να μείνεις σε εκείνο το κουτί περισσότερο καιρό γιατί ποιος δεν θέλει τη χαρά, το γέλιο, την ελπίδα για το καλύτερο στο αύριο. Ποιος δεν θέλει να νιώθει ζωντανός, να νιώθει ποθητός και αγαπητός από τους φίλους του, από τον άνθρωπο του, από τους γύρω του. Δεν είναι όμως πάντα Καλοκαίρι, δεν είναι πάντα Άνοιξη κι όσο κι αν δεν μας αρέσει – που σε μερικούς αρέσει ίσως – έρχεται και ο Χειμώνας και το Φθινόπωρο με τις βροχές, το τσουχτερό το κρύο, το μουντό ουρανό. 

Γεμάτη η ζωή μας κουτιά που τα ανοίγουμε και ζούμε το πόνο, ζούμε τη χαρά, ζούμε τη μοναξιά, ζούμε το μοίρασμα. Μην φοβάσαι σου λέει ένα κουτί, ζήσε με και μένα, μην φοβάσαι το πόνο γιατί έχει να σου μάθει πολλά. Μην σου πω, πως τα περισσότερα στη ζωή, θα στα μάθει ο πόνος. Άσε που θα σε κάνει πιο δυνατό μέσα σου. Ζήσε τη ζωή, βίωσε το πόνο, αντιμετώπισε τους φόβους σου και θα έρθει κι η χαρά. Θα έρθει και ο έρωτας κι η αληθινή αγάπη! Θα βρεις στο δρόμο σου κουτιά που θα έχουν κρυμμένα κι άλλα κουτιά μέσα και θα σε εκπλήττουν ευχάριστα. Μάθε από όλα και μεγάλωσε την ψυχή σου. Κράτα το παιδί ζωντανό στην καρδιά σου πάντοτε, μα γνώριζε να είσαι όπως ένας σοφός 190 χρονών στο μυαλό για να κερδίζεις τη ζωή. Μάθε από τα λάθη σου για να πονάς πιο λίγο. Μάθε καινούργιους τρόπους να υπάρχεις και μάθε να αναθεωρείς συνεχώς, γιατί τα πάντα αλλάζουν. Άλλοτε αλλάζουν ευχάριστα και άλλοτε αλλάζουν δυσάρεστα. Πάντως τίποτα δεν μένει το ίδιο και αυτό κρύβεται στο κουτί της ελπίδας ή μάλλον η ελπίδα κρύβεται σε μικρή ποσότητα σε όλα σου τα κουτιά. 

Κάποτε άνοιξα ένα κουτί που κράτησε 8 ολόκληρα χρόνια δυστυχίας. Και εκεί που πήγαινα να λυγίσω, έβρισκα άλλα μικρά κουτάκια στο μεγάλο κουτί που είχαν κάτι άλλο μέσα, κάτι καλό. Μικρές αλλά και μεγάλες χαρές. Ω ναι, δεν θα πιστέψετε τι κουτί βρήκα στο κουτί της δυστυχίας. Βρήκα κουτί ευτυχίας!!! Βρήκα την γέννηση των παιδιών μου που ήταν η υπέρτατη ευτυχία. Είχα γευτεί ότι πιο αγνό και αληθινό σε αυτή τη ζωή μέσα από δυο μικρά ανθρωπάκια, τα δικά μου ανθρωπάκια. Κι όμως αγαπητοί μου φίλοι, εκείνο το χρυσό κουτάκι της γέννησης βρισκόταν στο κουτί της δυστυχίας. Και έτσι έμαθα πως ακόμα και στα χρόνια τα δύσκολα που για κάποιο λόγο δυστυχούμε, ξεπηδά η χαρά και μας γεμίζει την ψυχή ανέλπιστα. Είναι όλα αλληλένδετα μεταξύ τους με ένα μαγικό τρόπο που ορίζει το σύμπαν. Ένα σύμπαν που λίγη εμπιστοσύνη να του έχουμε, θα φέρει τη μαγεία και στη δικιά μας ζωή. Είναι τόσο τέλεια φτιαγμένο με μαθηματική ακρίβεια, με άπλετη σοφία και κοινά τα νήματα μέσα από τις δικές μας πεποιθήσεις, μέσα απ’ τη δικιά μας πίστη ή απιστία. 

Το επόμενο κουτάκι πολλές φορές – αν όχι όλες – εξαρτάται και από μας. Από το πόσο δουλεύουμε με τους φόβους μας, από το πόσο αντλούμε πίστη απ’ το καλό μας κομμάτι. Από το πόσο διατηρούμε ζωντανά τα όνειρα μας, ακόμα κι όταν όλοι οι δρόμοι μας φαίνονται σαν αδιέξοδα. 

Ανεβείτε σε ένα λοφάκι και πριν την κορυφή προσέξτε πως δεν μπορείτε να δείτε τι υπάρχει πιο πέρα αφού ανηφορίζετε προς τα πάνω και είναι αδύνατο να έχετε οπτικό πεδίο. Είναι ακριβώς εκείνο το σημείο που πρέπει να δείξετε εμπιστοσύνη και να ελπίζετε για το καλύτερο. Γιατί προχωρώντας προς την κορυφή θα απλωθεί μπροστά σας ένας διάπλατος καινούργιος δρόμος με πολλές καινούργιες επιλογές. Και το μόνο που πρέπει να αφήσετε πίσω σας, είναι ο φόβος. 

Πέρα απ’ τον ορίζοντα δεν βλέπουμε, μα μπορούμε να ονειρευτούμε πως υπάρχουν τα πάντα!

Αφιερωμένο σε όσους ονειρεύονται!

Domenica~

You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

2 Comments

  1. Maria Tziavi says:

    ouaou!!! telio. mpravo domenica mou.. etsi exoun ta pragmata. akomi exoume polla koutakia na anoixoume xwris na xeroume kathe mera ti tha mas epifulasoun.. alla emeis agapame kai tin dustixia kai tin eutixia. this is LIFE!!!!

    • Domenica says:

      Haritto Maraki mou gia to sholio sou!!! Etsi einai….ola mazi kanoun ti zoe k emois an theloume na ti zisoume oso kalitera ginete prepi na ta agapame ola ta ‘koutoudkia’ :)))))

Leave a Reply

Your email address will not be published.