Coffee-Talks.com

My little corner on the internet

   Jul 07

Ο ιππότης με το σιδερένιο άλογο.

Η Μέλβη καθόταν ανέμελη χάμω πάνω σε χορταράκια και λουλούδια, με ακουμπισμένη τη πλάτη της στο κορμό ενός δέντρου. Μπροστά της περνούσε κόσμος άλλοι μόνοι, άλλοι με παρέα, άλλοι ζευγάρια. Και κάποιοι άλλοι έκαναν ελαφρύ τζόκιν, άλλοι καθόντουσαν σε παγκάκια και κάποιοι απλά χάζευαν. Λίγα παιδιά και λίγοι σκύλοι εμπλούτιζαν τις εικόνες γύρω της. «Σαν πίνακας ζωγραφιάς οι ζωές μας» μονολόγησε στον εαυτό της. «Κι ύστερα σου λένε πως ότι βλέπουμε στις ταινίες είναι άπιαστο και δεν συμβαίνει στη πραγματική ζωή ……μπούρδες! Απ’ τη ζωή τα πιάνουν όλα και τα κάνουν ταινίες». Συνέχισε να μιλά λες και τα έλεγε σε κάποιον. «Για κοίτα τους όλους, αγέλαστοι οι περισσότεροι και άχρωμοι ….βάζω στοίχημα δεν έχει έναν ερωτευμένο άνθρωπο εδώ πέρα …..μα τι λέω η χαζή? Από τότε που πέθανε ο ρομαντισμός, πέθανε και ο έρωτας. Τώρα κυριαρχεί μόνο και παντού το σεξ …..σέξ, σεξ, σεξ. Λες και είναι ντροπή να νιώθουμε …..αναρωτιέμαι θα ερωτευτώ ποτέ? Θα με ερωτευτεί και μένα κάποιος?….μπα …..ονειρεύομαι ξύπνια πάλι. Δεν βαριέσαι περνώ και μόνη μου καλά ….έτσι δεν λέει και το τραγούδι? ….μην φοβάσαι τίποτα Μέλβη μου, έχεις εμένα. Δεν βλέπεις που σου μιλάω κιόλας φωναχτά? Χα χα χα Μια χαρά!» 

Ξάφνου άκουσε θόρυβο και κάμποσος κόσμος μαζεύτηκε απότομα σε κάποιο σημείο. Σηκώθηκε πάνω να δει καλύτερα αλλά ο κόσμος της εμπόδιζε τη θέα. Άρχισε να περπατά με γρήγορα βήματα προς την κατεύθυνση που έγινε ο σαματάς, όταν ξαφνικά είδε να έρχεται κατά πάνω της με αστραπιαία ταχύτητα ένας ποδηλάτης. 

«Ααααααααα ……..Ηλίθιεεεεεεε, βλάκααααααα, δεν βλέπεις που πας ……παραλίγο να με σκοτώσεις βλάκα ….που είναι το μυαλό σου ηλίθιε πανίβλακ……» 

Σήκωσε τα μάτια της πάνω να τον κοιτάξει έξαλλη και κατακόκκινη από θυμό και μόλις αντίκρισε τα καταπράσινα μάτια του, σάστισε σαν χαζή μαθητριούλα να τον κοιτά αποβλακωμένη. Λες και κάποιος την υπνώτισε και σταμάτησε να ωρύεται και με μιας το βλέμμα της σαγήνεψε. 

«Χίλια συγνώμη δεσποινίς αλλά και εσείς σταματήστε να με βρίζετε τόσο. Τι στην οργή έγινε δεν μπορώ να καταλάβω …….νομίζω μου χαλάσανε τα φρένα ……Πως μπορώ να επανορθώσω? Μήπως κτυπήσατε?» 

«Χάλλοοο δεσποινίς, είστε καλά? Μήπως πάθατε διάσειση?» 

Η Μέλβη τον κοιτούσε σαν υπνωτισμένη. Δεν ξανάδε τέτοια φωτεινά μεγάλα πράσινα μάτια. Λες και η φωνή του έβγαινε μέσα από τα μάτια του. Και αυτή η φωνή του τόσο ωραία σαν τραγούδι. Δεν ήξερε αν ήταν πολύ όμορφος ή αν απλά δεν έτυχε να ξανασυναντήσει τέτοια μορφή προηγουμένως. Πάντως κάτι σε αυτό τον νεαρό άντρα την μαγνήτισε και την μάγεψε σε σημείο που δεν μπορούσε να μιλήσει. Εκείνος έβαλε το χέρι του απαλά στο μέτωπο της, αρκετά ανήσυχος που δεν του μιλούσε η Μέλβη. 

«Ελάτε δεσποινίς προς Θεού μιλήστε μου …..πάμε πιο εδώ στο χορτάρι να καθίσετε λίγο. Δεν μου φαίνεστε καλά.» 

Την κράτησε απ’ τη μέση και με μεγάλη προσοχή και αργά βήματα την βοήθησε να καθίσει λίγο πιο πέρα στο γρασίδι μακριά από το δρομάκι. Κάθισε δίπλα της και έβγαλε γρήγορα από μια μεγάλη αντρική τσάντα που κουβαλούσε πάνω του, μια μικρή μπουκάλα νερό. 

«Ελάτε πείτε λίγο νεράκι. Θα σας βοηθήσει να συνέλθετε. Πόσο λυπάμαι ειλικρινά που έγινε αυτό. Εύχομαι μόνο να μην πάθατε τίποτα». 

Την βοήθησε να πιεί λίγο νερό και μετά κάθισε σιωπηλά δίπλα της και την κοιτούσε. Η Μέλβη ένιωσε γλυκά και ήταν το πιο ωραίο νερό που κατάπιε ποτέ. Του χαμογέλασε αυθόρμητα. 

«Καλά είμαι και λυπάμαι πολύ που σε έβρισα ….απλά με ξάφνιασες και φοβήθηκα και άμα φοβηθώ εγώ συνήθως …..βρίζω. Δεν έχω και πολύ καλούς τρόπους ξέρεις. Ενώ εσύ ….» 

«Εγώ τι?» 

«Μα τόση ώρα μου μιλάς στο πληθυντικό. Ποιος μιλά σήμερα στο πληθυντικό? Γεμίσαμε παντού ……γαϊδούρια. Συγνώμη κιόλας αλλά πάνε οι άντρες που ξέραμε παλιά, όχι εγώ φυσικά, από ότι μου λέει η μάνα μου. Παλιά λέει οι άντρες ήταν κύριοι, τζέντλεμαν και κυρίως κυνηγούσαν τις γυναίκες. Τώρα ……πάνε οι ιππότες πάνω σε άσπρα άλογα. Τους απολαύσανε οι γυναίκες άλλων εποχών. Εμείς δυστυχώς ……» 

«Νομίζω τα παραλές. Να που εσύ μόλις γνώρισες ένα ιππότη στην εποχή σου και μάλιστα πάνω σε άλογο» 

«Έχεις και άλογο και δεν το είδα καλέ μου ιππότη?» 

«Ναι μόνο που είναι σιδερένιο και χωρίς φρένα» 

Άρχισαν να γελούν σαν μικρά παιδιά ενθουσιασμένοι από αυτό το μαγικό σύννεφο που τους τύλιξε, απολαμβάνοντας τόσο τη παρέα ο ένας του άλλου. Εντελώς ξαφνικά και χωρίς να το αντιληφθούν άρχισαν να μιλούν για τις ζωές τους και να γνωρίζονται καλύτερα. Ο ιππότης που μόλις γνώρισε η Μέλβη, άκουγε στο όνομα Άγγελος. 

«Άγγελος ώστε? Όνομα και πράμα! Ήθελα να ‘ξερα ποιος καλός άνεμος σε έστειλε σήμερα κατά πάνω μου. Και ξέρεις είχα αρχίσει να απελπίζομαι και να καταθέτω τα όπλα, μέχρι που το ‘άλογο’ σου χάλασε και βρεθήκαμε οι δυο μας σε μετωπική σύγκρουση». 

«Και χαίρομαι γι αυτό πολύ ξέρεις!» 

«Χαίρεσαι που με κτύπησες?» 

«Όχι, όχι, δεν ήθελα να πω αυτό. Εννοώ πως χάρηκα που έτυχε και χάλασε το ‘άλογο’ μου γιατί αλλιώς θα περνούσαμε ο ένας δίπλα απ’ τον άλλο ανυποψίαστοι και απαρατήρητοι και αυτό θα ήταν κρίμα ….δεν νομίζεις? Παράξενη που είναι η μοίρα ε? Εκεί που δεν το περιμένεις ……Λοιπόν κερνάω δείπνο. Μετά από την ταλαιπωρία που σου προκάλεσα είναι το λιγότερο που μπορώ να κάνω.» 

«Υπό ένα όρο!» 

«Δέχομαι κάθε όρο!» 

«Δέχεσαι πριν τον ακούσεις? Δεν κάνει. Στο είπα και προηγουμένως δεν έχω καλούς τρόπους εγώ, μπορεί να σου ζητήσω κάτι πολύ άσχημο» 

«Ζήτα το λοιπόν, δεν με τρομάζεις» 

Της απάντησε και τα μάτια του έλαμψαν γεμάτα ενθουσιασμό. 

«Πως δεν θα ανοίξω τα μάτια μου ξαφνικά και θα εξαφανιστείς και υποσχέσου πως είσαι αληθινός! Μα αρέσει πολύ που σε γνώρισα Άγγελε και γουστάρω!» 

«Γουστάρεις?» 

Την κοίταξε λες και ήταν μωρό παιδί και την μάλωσε με το βλέμμα του που ήταν τόσο προκλητική. 

«Είμαι σίγουρη πως θα με λατρέψεις, εγώ ήδη σε ερωτεύτηκα χα χα χα». 

«Νομίζω πως όντως έπαθες διάσειση» 

«Αν είναι έτσι η διάσειση τότε μακάρι να μην μου περάσει ποτέ!» 

Άρχισαν να περπατούν ο ένας πλάι στον άλλον φλερτάροντας και ζώντας τη στιγμή με ένα ενθουσιασμό πρωτόγνωρο και για τους δυο. Ο Άγγελος έσπρωχνε το σιδερένιο άλογο του πλάι στην Μέλβη και εκείνη χαιρόταν χωρίς να διαμαρτύρεται καθόλου πια, μετά την τόσο ευχάριστη και  ανέλπιστη γνωριμία της με τον έρωτα! 

Τα πιο ωραία πράγματα έρχονται, εκεί που δεν τα περιμένεις

και γίνονται τα θαύματα, όταν πάψεις να επιμένεις! 

Καλή συνέχεια!

Domenica~

You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

4 Comments

  1. neyla says:

    Axouououou!! Axouououou!!! ………. !!!! Twra kathomai panw se ena synnefaki kai xamogelw poly ilithia kai oneireyomai na me patisei kai mena enas ippotis me siderenio alogo. Nomizw tha arxisw voltes ston podilatodromo xaxaxax 🙂 Ax filenada mou me taksidepses kai pali se kosmous gnwrimoys dikoys mou me romantismo kai priggipes pou emfanizontai apo to pouthena 🙂 Fantastika idi tin skini 🙂
    Mou eftiakses to apogevma me tin yperoxi grafi sou, to toso analafro kai drosistiko styl tis istorias sou kai me to aisiodokso minima sto telos! Ta pio wraia pragmata erxontai ekei pou den ta perimeneis 🙂

    • Domenica says:

      *megalo hamogelo* heromeeeeeeeeeee pou egina etia me ti mikri (ontos droseri) istoria mou na sou ftiaxo to apogevma sou. Zattin egrafa to k elega ….. manamou i Neyla mou tha to latrepsi tora afto….alla k oles oi romandikes psyhoules…..to tragouda toso glyka to oreo mynima pou sou arese o glykoulis mas TERZIS Terzaras!!!! 🙂 haritto gia to sholio sou panta xxxxx

  2. stella says:

    ahhhh…. ma symvenoun afta ta pragmata???? Ego mia zoi perimeno ton ippoti me to alogo alla vrisko panta sketto gaidouri!!! poly oraia istorioula kai aisiodoxi!! xxx 😉

    • Domenica says:

      Akou erotisi? K veveos symvenoun Stelitsa mou, apla to kalo praman arki na erthi………eipamen to touton hilies fores…..ta gaidouria einai pantou kai efkolo na vrethoun alla afto den simeni pos den yparchoun diamantia pano sti gi ne??…….. …. ekei pou den to perimena, ekei pou imoun ‘thameni’ EGINE TO THAVMA kai sti diki mou zoe ena vrohero vrady stis 18 tou Genari to 1997……giafto min apagoitevese k na sou thymiso eisi poly nea akoma……dose hrono kai na dis pou tha erthi TO KALYTERO!!!!! 🙂

Leave a Reply

Your email address will not be published.