Coffee-Talks.com

My little corner on the internet

   Aug 05

‘Αγγιξε τον ουρανό σου!

Πρόσφατα άρχισα να εντοπίζω και να αντιλαμβάνομαι πιο έντονα ένα φως το οποίο ταξιδεύει μέσα μου …..ναι, άλλοτε ταξιδεύει μέσα μου και άλλοτε με ταξιδεύει ……είναι ένα μικρό μέρος του εσώτερου μου κόσμου που νιώθω να μεγαλώνει και να αναπτύσσεται τον τελευταίο καιρό περισσότερο. Ασχέτως πόσο μας κουράζουν οι ρουτίνες μας επί καθημερινής βάσεως, κουβαλάμε ταυτοχρόνως μέσα μας μαγεία που είναι συνδεδεμένη με τα όνειρα μας, με τις επιθυμίες και λαχτάρες μας. Που είναι σε άμεση ή έμμεση σύνδεση με το σύμπαν. Πιστεύω πως το ‘κλειδί’ βρίσκεται μέσα μας και αιωρείται στην λάμψη του γαργαλίζοντας μας με το άπλετο φως του και περιμένοντας μας υπομονετικά να το ανακαλύψουμε. Το κλειδί είμαστε εμείς, ή καλύτερα οι καινούργιοι εαυτοί μας. Δεν έχει σημασία πως σε έχουν εκπαιδεύσει να είσαι για αρκετά χρόνια. Δεν υπάρχει κανένας νόμος που να σου υπαγορεύει ότι πρέπει να ζήσεις όλη σου τη ζωή με τις πεποιθήσεις που σε δίδαξαν. Θεωρώ τραγικό να μεγαλώνουμε και να κοπιάρουμε τις ζωές των γονιών μας. Δεν είμαστε οι γονείς μας. Όσο κι αν τους αγαπάμε, όσο κι αν τους γουστάρουμε δεν σημαίνει πως πρέπει να ακολουθήσουμε τα βήματα τους. Είμαστε ελεύθεροι να χαράξουμε τη δικιά μας πορεία με τους καινούργιους δικούς μας τρόπους ύπαρξης, που μπορεί να προκαλέσει σε μερικές περιπτώσεις την δυσαρέσκεια ή και την δυσανασχέτηση. Είναι πολύ σημαντικό να θυμόμαστε όμως πως πάντα ανάμεσα σε παιδιά και γονείς θα υπάρχει το χάσμα μιας γενεάς. Είτε είσαι το παιδί, είτε είσαι ο γονιός, είτε είσαι και τα δύο! Εγώ ας πούμε είμαι και τα δύο! 

Έλεγα λοιπόν για εκείνο το χρυσαφί φως που δειλά-δειλά κάνει την εμφάνιση του όταν είμαστε έστω και λίγο έτοιμοι να γνωρίσουμε τον καινούργιο μας εαυτό. Χωρίς καμιά πρόθεση να μας τυφλώσει, μας μαγνητίζει ζεστά έτσι ώστε να μην τρομάξουμε αλλά αντιθέτως να δεχτούμε την πρόκληση αυτή με χαρά και ενθουσιασμό. Μας λούζει διακριτικά μέχρι να το εμπιστευτούμε και να του επιτρέψουμε να εδρεύσει μέσα μας. Είμαστε όντα της συνήθειας και αυτό συχνά είναι και ο μεγαλύτερος εχθρός μας, αφού για να αναγεννηθούμε πρέπει να φύγουμε απ’ το παλιό και να έρθουμε στο καινούργιο. Μοιάζει η εικόνα περισσότερο σαν το μικρό μωρό, που ενώ προσπαθεί να μάθει να περπατά, πέφτει συνεχώς κάτω. Όπως δεν μαλώνουμε ένα μωρό που πέφτει κάτω επειδή προσπαθεί να μάθει να περπατά, έτσι δεν μαλώνουμε και τον εαυτό μας που προσπαθεί να βρει την δικιά του ταυτότητα πέραν από ότι κι αν του έχουν διδάξει ή μάθει να είναι μέχρι τώρα. 

Το φως αυτό είναι το δώρο που μας προσφέρει το σύμπαν. Είναι η ευκαιρία που μας δίνεται να αδράξουμε μια καινούργια φωτισμένη ζωή. Και ναι υπάρχουν πάρα πολλοί άνθρωποι που όχι μόνο δεν εκμεταλλεύονται αυτή τη πανέμορφη ευκαιρία, αλλά δεν την βλέπουν καν. Όπως υπάρχουν επίσης και οι άνθρωποι που δεν θέλουν να αλλάξουν τίποτα, είτε επειδή τους βολεύει, είτε από το φόβο της αλλαγής, είτε γιατί δεν πιστεύουν μέσα τους ότι αξίζουν κάτι καλύτερο. Και στη ζωή παίρνεις συνήθως αυτό που εσύ πιστεύεις ότι αξίζεις. Τελικά εμείς ορίζουμε την καταδίκη μας, αν και ξοδεύουμε μια ζωή κατηγορώντας άλλους. 

Αν όμως επιτρέψεις στο φως αυτό να κατοικήσει μέσα σου αφήνοντας το να σε οδηγήσει στην αποκάλυψη του καινούργιου σου εαυτού, τότε θα γνωρίσεις το δικό σου προσωπικό παράδεισο. Θα γευτείς πως είναι να είσαι εσύ. Θα μυρίζει ο αέρας παντού, ελευθερία! Θα λάβεις τα δώρα σου, όλα όσα φαντάστηκες, όλα όσα σου έλεγαν πως είναι αδύνατον να αποκτήσεις θα αρχίσουν ένα-ένα να καταφθάνουν στη ζωή σου. Θα βρεις αυτό που λαχταρά η ψυχή σου χρόνια τώρα. Θα βρεθούν τρόποι μέσα από μια τεράστια αλυσίδα γεγονότων που θα εργάζεται για σένα. Το σύμπαν θα συνωμοτήσει έτσι ώστε να αποκτήσεις αυτό που πραγματικά θες με όλη σου τη καρδιά. Γιατί εκεί που είναι η καρδιά σου, εκεί είναι και ο θησαυρό σου. 

Αποτελούμε μέρος του σύμπαντος και είμαστε ένας από τους αμέτρητους ενωμένους κρίκους του. Μπορούμε να ενωθούμε με τις θετικές πανίσχυρες ενεργώ δράση δυνάμεις του σύμπαντος, ή να αφεθούμε στο σκοτάδι της άγνοιας και της στασιμότητας. Έχουμε επιλογή και σε κάποιο στάδιο της ζωής μας, όλοι καλούμαστε με κάποιο τρόπο να επιλέξουμε. Είναι ότι πιο υπέροχο μου έχει συμβεί και από τότε λαμβάνω ένα-ένα τα δώρα απ’ το σύμπαν που δουλεύει ασταμάτητα για μας. Μετρώ τις οποιεσδήποτε συμφορές μου σαν δοκιμασίες που με κάνουν πιο σοφό άνθρωπο. Που μέσα απ’ τη σοφία προσπαθώ να εκπαιδεύω τον εαυτό μου για την απελευθέρωση και αποδέσμευσης από τόσες πολλές εξαρτήσεις του κόσμου ετούτου. Είμαστε από τη φύση μας καμωμένοι ατελή όντα, εύθραυστα και φθαρτά. Αλλά οι δυνατότητες μας είναι απίστευτες και αρκεί να το πιστέψουμε μπορούμε να αγγίξουμε τα αστέρια! 

Πρόταξε το σώμα σου και άγγιξε τον ουρανό σου. Σε περιμένει! 

Αφιερώνω το πιο κάτω τραγούδι στην ουσία του πιο πάνω άρθρου μου! 

Ουρανέ, όχι δεν θα πω το ναι

Ουρανέ, φίλε μακρινέ

Πώς να δεχτώ άλλης αγκαλιάς τη στοργή

Πώς να δεχτώ, μάνα μου είν’ η γη

Πώς ν’ αρνηθώ της ζωής το φως το ξανθό

Αχ, ουρανέ, πόνε μακρινέ 

Κάθε δειλινό κοιτώ τον ουρανό, τον γαλανό

κι ακούω μια φωνή, καμπάνα γιορτινή, να με παρακινεί

Κάθε Κυριακή, μου λέει να πάω εκεί, εκεί, εκεί

που χτίζουνε φωλιά αλλόκοτα πουλιά, στου ήλιου τα σκαλιά 

Ουρανέ, όχι δεν θα πω το ναι… 

Κάθε δειλινό κοιτώ τον ουρανό, τον γαλανό

και μια φωνή τρελή, σαν χάδι κι απειλή κοντά της με καλεί

Κάθε Κυριακή μου λέει να πάω εκεί, εκεί, εκεί

μου τάζει ωκεανούς, κομήτες φωτεινούς και ό,τι βάζει ο νους

Domenica~

You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

2 Comments

  1. neyla says:

    “Πιστεύω πως το ‘κλειδί’ βρίσκεται μέσα μας και αιωρείται στην λάμψη του γαργαλίζοντας μας με το άπλετο φως του και περιμένοντας μας υπομονετικά να το ανακαλύψουμε”

    Φιλενάδα μου όσα άρθρα σου και να διαβάσω από εδώ και μπρος ένα είναι το σίγουρο. Το δικό σου φως σε γαργαλά συνέχεια και η λάμψη του βγαίνει άπλετη μέσα από τις λέξεις σου, τις σκέψεις σου και τη ψυχή σου. Το φως σου ναι ταξιδεύει μέσα σου και αυτό δίνει σε εμάς την ευκαιρία να ταξιδεύσουμε μαζί σου προς μια αναζήτηση εκείνου του “άλλου” πιο συγκροτημένου εαυτού. Και προς θεού μην παρεξηγηθώ. Όταν λέω συγκροτημένο εαυτό δεν εννοώ τα κουτιά και τις αλυσίδες που βαραίνουν τους πιο πολλούς ανθρώπους αλλά εννοώ συγκροτημένο όσο αφορά τις σκέψεις, τις επιθυμίες και τα όνειρα που επιτέλους μπαίνουν μπροστά και απελευθερώνουν τον κάθε άνθρωπο από τα “δεσμά” του. Το φως είναι αυτό που με τις άπειρες σημασίες του απελευθερώνει και λυτρώνει. Δώσε φως στη ψυχή σου στα όνειρά σου στις επιθυμίες σου και δεν θα περπατάς πια μόνη στο σκοτάδι. Δώσε φως στα θέλω σου και στα είναι σου και ζήσε. Δώσε φως στην ύπαρξή σου και άνοιξε φτερά και πέταξε ψηλά στον ουρανό. Δώσε φως σε κάθε σου πράξη και δες μπροστά σου το μεγαλείο της ύπαρξης σου. Γιατί το ότι υπάρχουμε είναι μεγαλειώδες και το ότι έχουμε την ευκαιρία να ζήσουμε όπως εμείς ορίσουμε είναι φως!

    • Domenica says:

      Kai opos panta me ti sira sou me sigginis para poly me ta logia sou. Filenada mou olofoti *smiles* kai fotismeni se efharisto pou vlepis to diko mou fos opos vlepo k ego to diko sou! Eimaste poly tyheroi anthropoi to xeris? Ehoume vri thysavrous anektimitis axias kai pou se akoma!!!!!! 🙂 xxxxxx

Leave a Reply

Your email address will not be published.