Coffee-Talks.com

My little corner on the internet

   Aug 26

Παραμύθι για Μεγάλους

 Μια φορά και ένα καιρό υπήρχαν δύο κόσμοι παράλληλοι. Ήταν ο κόσμος της γης και των θνητών ανθρώπων και ο κόσμος των νεράιδων και ξωτικών με τις ανώτερες δυνάμεις και αρετές. Η πύλη που ένωνε μαζί αυτούς τους δύο κόσμους, βρισκόταν στην χώρα της φαντασίας. Όποιος έμπαινε λοιπόν στην χώρα της φαντασίας μπορούσε να βλέπει τις νεράιδες, τα ξωτικά και τα μικρά θαύματα που μπορούσαν να κάνουν για τους θνητούς ανθρώπους κάτω στη γη. Φυσικά δεν αρκούσε να μπουν στη χώρα της φαντασίας μόνο. Έπρεπε να πιστεύουν κιόλας ότι υπάρχουν νεράιδες και ξωτικά, κάτι δυστυχώς που γινόταν αραιά και που. Οι άνθρωποι κάτω στη γη ήσαν δύσπιστοι και καχύποπτοι. Θεωρούσαν πως ήταν αφέλεια και βλακεία να πιστεύουν στις νεράιδες. Όμως κρυφά μέσα τους παρακαλούσαν συνεχώς να γίνει αυτό που λαχταρούσαν πιο πολύ οι ψυχές τους. Πότε παρακαλούσαν το Θεό, πότε τον Χριστό, πότε το Βούδα, πότε τον Αλλάχ, πότε το Σύμπαν, πότε τις Νεράιδες. Δεν είχε σημασία το όνομα της Θεϊκής Δύναμης που επικαλούνταν. Σημασία είχε πως πίστευαν πως κάτι υπήρχε πιο πάνω από αυτούς που θα μπορούσε να βοηθήσει στα αιτήματα τους. 

Στο κόσμο της φαντασίας αρχηγός ήταν η Αρχή-νεράιδα Μπαλίτσα. Ήταν μια στρογγυλή νεράιδα με πανέμορφα στρογγυλά ροδιά μάγουλα και καταγάλανα μάτια. Είχε μια στρογγυλή καρδιά που μέσα φύλαγε όλα τα αιτήματα των ανθρώπων. Φυσικά είχε το επιτελείο της με πολλούς βοηθούς, τις μικρούλες νεράιδες που την βοηθούσαν καθώς επίσης και τα ξωτικούλια τα πολύ σκανταλιάρικα μικρούλια αλλά και πολύ βοηθητικά. 

Μέσα στα πολλά αιτήματα που λάμβανε κατά καιρούς η Μπαλίτσα ήρθε μια μέρα αντιμέτωπη με ένα πολύ γλυκό και ιδιαίτερο ζήτημα. Ήταν το ζήτημα ενός νεαρού άντρα κάτω στη γη που της ζητούσε κάτι πρωτοφανές. Η Μπαλίτσα τότε κάλεσε σε συνεδρίαση τον αρχηγό τον ξωτικών τον φημισμένο για την πανουργία του, Δούκα Φρουμπάρτη. Ο Φρουμπάρτης δεν έβλεπε συχνά την Μπαλίτσα παρά μόνο σε ιδιαίτερες περιπτώσεις και δύσκολες. Ω, ήταν ιδιαίτερα χαρούμενος εκείνη τη μέρα που τον κάλεσε η Μπαλίτσα. 

Ο Δον Φρουμπάρτης φρόντιζε πάντα να είναι γοητευτικός για να μπορεί να σαγηνεύει τις νεράιδες της νεραιδοχώρας και κυρίως την Αρχή-Νεράιδα Μπαλίτσα αλλά αυτή δεν του έδινε την ανάλογη σημασία. Κι όσο τον έγραφε η Μπαλίτσα, τόσο αυτός καιγόταν και πεισμάτωνε.

«Τα σέβη μου Αρχή-Νεράιδα Μπαλίτσα. Πάει τόσος καιρός να δω τα μαγικά φτερά σας και ομολογώ είμαι πολύ χαρούμενος που σας ξανασυναντώ. Αν και μυρίζομαι φασαρίες κάτω στη γη ε?» 

Είπε ο Φρουμπάρτης γεμάτος ενθουσιασμό, αλλά και σκανταλιά για το τι επρόκειτο να ακούσει.

«Μα ….σε βλέπω πολύ συννεφιασμένη αγαπητή μου. Είναι τόσο δύσκολη αυτή η περίπτωση του ανθρωπάκου που έχεις?» 

«Κάθισε Δον Φρουμπάρτη και ηρέμησε επιτέλους για να σε ενημερώσω για τον ανθρωπάκο αυτό που ομολογώ έχω συμπαθήσει αλλά δεν βρίσκω άκρη με την περίπτωση του. Μου ζητά κάτι πολύ χαζό.» 

«Ω αναρωτιέμαι τι να είναι αυτό. Έχω καθίσει και είμαι όλος αυτιά Μπαλίτσα μου φτερωτή, μαγική μου βασίλισσα» 

Η Μπαλίτσα του έριξε μια ματιά λες και θα του ‘ριχνε σφαλιάρα και συνέχισε.

«Το λοιπόν αυτός ο ανθρωπάκος κάτω στη γη ακούει στο όνομα Πάρης και είναι αρκετά νέος μπορώ να πω. Νομίζω γύρω στα 26 ανθρώπινα χρόνια. Δεν έχει ερωτευτεί ποτέ και τον τρομάζει μόνο η ιδέα να αγαπήσει αν και λατρεύει το γυναικείο φύλο. Αυτή είναι η πρώτη βλακεία που μου έγραψε. Πάμε στη δεύτερη βλακεία. Πρόσφατα λέει έχει γνωρίσει ένα θηλυκό που ενώ απολάμβανε τις χάρες και ομορφιές της εκ του ασφαλούς, τάχα μου δεν είχε κολλήσει μαζί της – άκου τι λέει ο ανθρωπάκος μας –  και ξαφνικά άρχισε να αισθάνεται αλλόκοτα συναίσθημα για την κοπελιά αυτή που τον τρόμαξαν λέει και τον σύγχυσαν πολύ. Φοβάται τώρα πως ίσως αυτό που αισθάνεται να είναι έρωτας.» 

«χα χα χα μια απ’ τα ίδια δηλαδή. Κοίτα να δεις οι περισσότεροι μας παρακαλάνε να τους βρούμε τον έρωτα της ζωής τους, αυτός ο χαζός Πάρης βρήκε τον έρωτα και μας ζητά να τον κάνουμε Αντού. Ενδιαφέρον τελικά τα ανθρωπάκια»

«Τι ενδιαφέρον καλέ. Βλάκες είναι όλοι μα κυρίως τα αρσενικά. Τι ζόρι τραβάνε ήθελα να ‘ξερα. Δεν κάνουν χωρίς θηλυκό είδος αλλά δυσκολεύουν πολύ τα πράγματα κάτω στη γη. Δεν μου αρέσει αυτό καθόλου Δον Φρουμπάρτη. Θα χαλάσουν το θηλυκό είδος έτσι όπως το πάνε και γνωρίζεις πολύ καλά πως είναι το κύριο είδος κάτω στη γη η γυναίκα. Σχεδόν τέλεια. Παρεμπιπτόντως έχεις δει εκείνο το βίντεο κλιπ που βάλανε οι άνθρωποι στο γιού τούπ για την γυναίκα? Ω να το δεις, είναι πολύ ενδιαφέρον. Δεν το ήξερα ότι είναι τόσο τέλεια. Λοιπόν στο θέμα μας όμως. Σε κάλεσα γιατί δεν ξέρω τι να κάνω με αυτό τον χαζόβλακα, χάνο αρσενικό Πάρη. Με το συμπάθιο δηλαδή που τον αποκαλώ έτσι γιατί πως είναι γλυκούλης, είναι, αλλά με έχει κάνει έξω φρενών με αυτό που μου ζητά.» 

«Χμμμμμμ νομίζω είναι πολύ πιο απλό από ότι φαντάζεσαι ωραιότατη μου Μπαλίτσα στρουμπουλίτσα, καραμελίστα. Θα φωνάξουμε του αγαπητού μας φίλου Έρως και θα τον παρακαλέσουμε να ρίξει στον πανίβλακα αυτόν ….πως τον λένε, Πάρη όσα βέλη μπορεί. Να τον πνίξουμε στα ‘μέλια’ χα χα χα, να τον αλείψουμε με ερωτικές επιθυμίες, να τον τρελάνουμε στα όνειρα. Να τον καραμελώσουμε στα ποιήματα. Αχα χα πλάκα θα έχει. Εεεε τι λες?» 

«Παρόλο που σε βρίσκω αναιδέστατο και σκληρό, είναι η πρώτη φορά που θα συμφωνήσω μαζί σου, γιατί έχω βαρεθεί πια τα αρσενικά κάτω στη γη με τα καμώματα τους. Έχουν ξεχάσει τι είναι ρομαντισμός και αγάπη και λουλούδια και έρωτας. Το κεφάλι τους συνεχώς γυρίζει γύρω-γύρω απ’ το σεξ. Σεξ ….σεξ …..σεξ. Είπαμε ωραίο το σεξ και ωφέλιμο αλλά ΑΡΚΕΤΑ. Θα τον καραμελώσουμε στον Έρωτα. Λοιπόν ανέλαβε το και ειδοποίησε να έρθει ΑΜΕΣΩΣ τώρα ο Έρως να λάβει τις εντολές μου.» 

«Τρέχω ΑΜΕΣΩΣ Μπαλίτσα μου λατρεμένη, μαγεμένη στρουμπουλίτσα μου!» 

Και έτσι ο Δον Φρουμπάρτης έγινε σκόνη και τρεχάτος πήγε να βρει τον Έρωτα. Έφαγε τους τόπους να τον βρει αφού κι αυτός στους πιο παράξενους τόπους κρυβόταν. Άσε που στην παρανομία ήταν και ο πρώτος. Αφού τον εντόπισε του εξήγησε πως η Μπαλίτσα έπρεπε να τον δει το συντομότερο και μαζί έτρεξαν στη νεραιδοχώρα. 

Η Μπαλίτσα καθόταν στα βελουδένια μαξιλάρια της τρώγοντας μετά μανίας γλυκά, καραμέλες και κάπνιζε μήλα. 

«Άντε με σκάσατε, έχω φάει όλο το καλάθι με τα ζαχαρωτά. Λοιπόν έχεις εξηγήσει την περίπτωση του πανίβλακα Πάρη στον Έρωτα?» 

«Ναι, ναι Ζαχαρένια μου του έχω εξηγήσει και είναι έτοιμος να μας βοηθήσει. Μάλιστα έχει να σου προτείνει κάτι που νομίζω θα σου αρέσει πολύ» 

«Για να ακούσω λοιπόν και μην πλησιάζεις πολύ Έρως, με καίς!» 

Παρά τις παρατηρήσεις της Μπαλίτσας ο άτακτος Έρως κατακόκκινος από ποτέ την πλησίασε με το συνήθης του αποπλανητικό βλέμμα, ενώ εκείνη συνέχισε να του γνέφει να μείνει λίγο μακριά της, αφού την αναστάτωνε πάντα το πλησίασμα του. 

«Φίλτατη Μπαλίτσα με τις υπέροχες νεραϊδίσιες σου καμπύλες και χυμούς μελιστάλαχτους, θα σημαδέψω κέντρο τη καρδιά του ανθρωπάκου Πάρη και το μόνο που θα θέλει θα είναι την αγάπη της μικρής κάτω στη γη που είναι ήδη ερωτευμένη μαζί του γιατί της είχα ρίξει κατά λάθος μια βραδιά ένα μικρό βελάκι και τα έχω κάνει θάλασσα. Αυτό συμβαίνει συχνά μαζί μου. Ρίχνω βέλη και ενώ έχω το στόχο μου μελετημένο, λίγο να φυσήξει και μου τα κάνει θάλασσα ο άνεμος που στέλνει τα βελάκια μου άλλων τα άλλου. Αλλά με την άδεια σου θα αφαιρέσω το βελάκι από την γυναίκα κάτω στη γη, έτσι ώστε να τον ψήσει, να τον καβουρδίσει και να πετύχουμε το στόχο μας. Γιατί αν την αφήσω ερωτευμένη θα λιώνει στη θέα του και εκείνος θα χάσει κάθε ενδιαφέρον. Το ‘χω δει το εργάκι αυτό κάτω στη γη σε πολλές επαναλήψεις. Ένιγουέη, όταν θα είναι έτοιμος αυτός ο Πάρης μας, τότε θα ξαναρίξω πίσω το βελάκι στη κοπέλια για να σμίξουνε τα δυό. Εεε τι λες αρχόντισσα μου? Σα αρέσει το πλάνο μου, μπισκοτάκι μου?» 

«Μμμμμ στα κομπλιμέντα πάντως Έρως δεν σε πιάνει κανείς. Α πα πα πα στάσου λίγο πιο μακριά σου είπα, με αναστατώνεις. ΛΟΙΠΟΝ, συμφωνώ και επαυξάνω με το σχέδιο σου. Φωτιές θα του ανάψουμε του Χάχα. Τράβα τώρα και βάλε μπρος το σχέδιο και έχε υπόψη σου πως πρέπει να αλλάξεις λίγο τακτική γιατί κάτω στη γη δεν πάνε καλά. Τράβα να ρίξεις βέλη στα αρσενικά γιατί μόνο έτσι θα επανέλθει ο όμορφος ρομαντισμός και η αληθινή αγάπη που έχει δυστυχώς ξεφτιλιστεί στα στόματα των θνητών κάτω στη γη. Πρέπει να φτιάξουμε τα λάθη σου. Και μην τα ρίχνεις στον άνεμο κατεργάρη. Άμα φυσά να μην ρίχνεις βέλη, απα πα πα πα. Άντε ντε τι χαζοκοιτάς, τρέχα να πράξεις το έργο σου.»

 «Πώς να μην χαζοκοιτώ τέτοια ομορφιά που είσαι ζαχαρένια μου φεγγαρόλουστη δροσούλα μου. Σε προσκυνώ και ταπεινά σε υπηρετώ νεράιδα της καρδιάς μου. Τρέχω τώρα και τις προσταγές σου θα τιμώ κάτω στη γη των τρελών ανθρωπάκων. Έχε εμπιστοσύνη στα γλυκά βέλη του Έρωτα, δεν έχει λάθος η συνταγή μου, τους μεθώ όλους μικρούς μεγάλους, βλάκες, έξυπνους, φτωχούς και πλούσιους. Αχα χα χα στον έρωτα καμία εξαίρεση.»

Και έφυγε πετώντας ο φλογερός Έρως με τεράστιο τον ενθουσιασμό για τα πλάνα που του ανάθεσε η στρογγυλή Μπαλίτσα. 

«Καλά αυτός δεν διορθώνεται ποτέ. Τι νόμισε? Πως είμαι χαζή ανθρώπινη γυναίκα που θα πέσω ξερή με τα ερωτόλογα του? χα χα ας γελάσω. Ξέχασε φαίνεται πως είμαι Νεράιδα και μάλιστα Αρχή-Νεράιδα και πως έχω άφθονο μυαλό.» 

Είπε η Μπαλίτσα στον Δον Φρουμπάρτη που την κοιτούσε λιγωμένος. 

«Μα Μπαλίτσα μου ο Έρως δεν είναι μόνο για τους θνητούς. Και εμείς άμα θέλουμε μπορούμε να τον χαρούμε. Εξάλλου δεν έχει μόνο μυαλό. Έχεις κι άλλες χάρες Νεραιδάτσα μου.» 

«ΟΧΙ. Τι είναι αυτά που λες? Δεν βλέπεις τι τους κάνει? Χάνουν τα μυαλά τους, γίνονται ανόητοι, χάνουν τον ύπνο τους, άλλοτε κλαίνε και σπαράζουν και άλλοτε πετούν στα ουράνια με την αδρεναλίνη στα ύψη. Δεν τρώνε κι όλο ονειρεύονται. Ξεχνούν συνέχεια και γράφουν χαζά ποιήματα. Ανεβάζουν πυρετό στα καλά του καθουμένου και η λογική τους πέφτει σε χειμέρια νάρκη. Απα πα πα πα σωστή ασθένεια αυτός ο Έρωτας.» 

«Ναι αλλά δεν έχει ωραιότερο συναίσθημα απ’ τον Έρωτα μπεμπουλίνα μου» 

«Έχει! Είναι η βαθιά Αγάπη. Κι αν δεν ακολουθεί η Αγάπη τότε υποφέρουν πολύ. Αυτό είναι που θέλω να φτιάξω εκεί κάτω. Θέλω να τους ρίχνει τα βέλη του, ΜΟΝΟ αν θα αγαπηθούν και να χαρούν αυτό τον έρωτα. Γιατί αλλιώς καλέ μου Φρουμπάρτη πολύ φοβάμαι πως θα έχουμε μεγάλη δυστυχία κάτω στη γη. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ευλογία από τον ΑΜΟΙΒΑΙΟ Έρωτα και Αγάπη. Αυτό θέλω να πετύχω. Κι όσο συνεργάζεται ο Έρως θα τον χρησιμοποιήσω αλλά και με τη δικιά σου βοήθεια οφ κόρς. Εντάξει?» 

«Εντάξει γλυκιά μου, χίλια λάικ για σένα Αρχή-Νεράιδα μου. Αχχχχ ευτυχώς που υπάρχουν νεράιδες. Για φαντάσου χωρίς Νεράιδες τους ανθρωπάκους?» 

«Οι Νεράιδες είναι η τελευταία ελπίδα του Έρωτα κάτω στη γη!» 

Δη εντ 

Εύχομαι να έχετε όλοι από μια ‘Νεράιδα’!

Domenica~

You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

Leave a Reply

Your email address will not be published.