Coffee-Talks.com

My little corner on the internet

   Oct 27

Η Αγγλίδα Κυρία!

Παράλληλα με το βιβλίο το οποίο μελετώ κάθε πρωί απ τα χαράματα – με το πρώτο φως που λένε – το ‘Κάνε τη ζωή σου να λάμψει’ ψυχολογικού περιεχομένου, διαβάζω επίσης αυτό το διάστημα ακόμα ένα βιβλίο, το οποίο με έχει συνεπάρει. Καταρχήν η γραφή του είναι απίστευτα ρομαντική και δένει απόλυτα με την ιστορία αφού περιγράφει τη ζωή και τα μέρη που διαδραματίζονται, τον 18ο αιώνα. Διαβάζω λέξεις που δεν ήξερα ότι υπάρχουν, δεν τις ξαναδιάβασα πριν βρε παιδιά και πραγματικά θέλω να συγχαρώ τον συγγραφέα Αλέξανδρο Κεφαλά για το υπέροχο επίτευγμα του, αφιερώνοντας σε αυτόν σήμερα το άρθρο μου. Αναρωτιέμαι από ποια πηγή άντλησε ο συγγραφέας το πλούτο αυτό του λεξιλογίου του, ντύνοντας ένα βιβλίο με τόσες καλοφτιαγμένες εκφράσεις και προτάσεις. Και αφού μου αρέσει πάντα να ψάχνω και να μαθαίνω –άσχετα αν δεν θυμάμαι ποτέ όλα αυτά που μαθαίνω, μιας και η μνήμη μου είναι αξιοθρήνητη– διάβασα τις προάλλες στην Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια στο διαδίκτυο για το γένος Κεφαλάδες, το οποίο κατά τύχη είναι και το επίθετο του συγγραφέα. Και λέει πως οι Κεφαλάδες ήταν Βυζαντινοί άρχοντες (arcondes Grex). Παλαιοβυζαντινή φεουδαλική αριστοκρατία. Το προσωνύμιο αυτό δεν αποτελούσε αρχικά οικογενειακό όνομα, αλλά ήταν διακριτικό ευγενείας/τίτλος αριστοκρατίας. Οι Κεφαλάδες κατάφεραν να διατηρήσουν τα προνόμια, τη γη και τους δουλοπάροικούς τους κατά την περίοδο της Φραγκοκρατίας ως ιππότες, στις περιοχές των ενετικών κτήσεων ως ευγενείς εγγεγραμμένοι μάλιστα και στο Libro d’Oro, την Χρυσή Βίβλο και κατά την διάρκεια της Τουρκοκρατίας ως προεστοί. Στις μέρες μας το όνομα χρησιμοποιείται ως επίθετο για τους απογόνους τους. 

Και  αναρωτιέμαι εγώ τώρα, θα μπορούσε άραγε να έχει κάποια σχέση με αυτό ο συγγραφέας αφού φέρει το επίθετο, Κεφαλάς? Πάντως αυτό θα εξηγούσε το πηγαίο ταλέντο της μοναδικής γραφής του. Άμα διαβάζω τέτοια βιβλία, τέτοια γραφή, ζηλεύω αφού το γράψιμο είναι η μεγάλη μου αγάπη. Ζηλεύω ……πάντα με την καλή έννοια. 

Για να σας κατατοπίσω λίγο θα δανειστώ από το βιβλίο μερικές συστάσεις. ‘Η Αγγλίδα Κυρία’ είναι το πρώτο βιβλίο του Αλέξανδρου Κεφαλά, ο οποίος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1977. Ένα γλαφυρό έργο εποχής για τον έρωτα του χθες αλλά και του αύριο. Η Αγγλίδα Κυρία είναι ένα συναρπαστικό μυθιστόρημα που μας σεργιανίζει στα κανάλια της Βενετίας του 1700, στη μαγευτική αγγλική εξοχή του Μπαθ και καταλήγει στη Νέα Υόρκη του 1880. 

Σήμερα το πρωί διαβάζοντας το βιβλίο αυτό, διάβασα κάτι που σάστισα και θα ήθελα να το μοιραστώ εδώ μαζί σας. Ακούστε τι συνέβαινε τον καιρό εκείνο, ένα δηλαδή περιστατικό απ’ τα πολλά αλλόκοτα θα έλεγα της εποχής. Άκουσε εκεί τι λέει, δεν ήξερα αν έπρεπε να γελάσω ή να φρικάρω με αυτό που διάβασα. Τον καιρό εκείνο λοιπόν, στη Ρώμη ο πάπας είχε απαγορεύσει τη γυναικεία παρουσία στην όπερα κρίνοντας την ως ανήθικη, και είχε αντικαταστήσει τις λυρικές τραγουδίστριες, με καστράτι. Τώρα τι ήταν το καστράτι? Ακούστε να φρικάρετε, γιατί εγώ με το που διάβασα τι ήταν το καστράτι, έπαθα την πλάκα μου. Το καστράτι λοιπόν, ήταν τραγουδιστές του 18ου αιώνα που πριν από την εφηβεία είχαν υποβληθεί σε ευνουχισμό για να διατηρήσουν την υψηλή έκταση της φωνής τους, ένα κράμα σοπράνο και τενόρου. Ως όρος προέρχεται από το λατινικό castratus που σημαίνει τον ευνουχισμένο. Η πρακτική αυτή έλαβε τέλος τον 19ο αιώνα. 

Ο Χριστός και Απόστολος, τι σόι πάπας ήταν αυτός μου λέτε? Δηλαδή είναι για να αναρωτιέται κανείς πόσο παράλογος ήταν εξ αρχής ο κόσμος μας και συνεχίζει να είναι με διαφορετικούς τρόπους. Το θέμα είναι πως αν και παραπονιόμαστε συχνά και εμείς γεννημένοι αυτής της εποχής, πιστεύω πως τα πράγματα είναι πολύ καλύτερα στην εποχή μας από ότι ήταν τότε? Εντάξει γίνονται και τώρα ταααα αλλόκοτα, αλλά βρε παιδί μου είμαστε σε καλύτερη μοίρα πιστεύω από τους τότε άμοιρους ανθρώπους του 18ου αιώνα. Μ’ αρέσει που ο 18ος αιώνας χαρακτηρίστηκε ως χρυσός αιώνας, τι να πει κανείς. 

Αυτά περί βιβλίων και αιώνων και καστράτι. Πάντως για τους ρομαντικούς της γενιάς μας, συστήνω ανεπιφύλακτα το βιβλίο αυτό. Θα σας καταγοητεύσει. 

Εύχομαι ένα απίθανο τριήμερο όπως εσείς θέλετε και αγαπάτε!

Domenica~

You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

4 Comments

  1. Κεφαλάς Αλέξανδρος says:

    Αγαπητή Domenica, εύχομαι καταρχάς Καλά & Άγια Χριστούγεννα. Είναι μεγάλη χαρά για έναν συγγραφέα όταν μαθαίνει κατά τύχη ότι το μικρό του έργο χαρίζει γνώση και απόλαυση στους αναγνώστες του. Το πρώτο μου μυθιστόρημα ήθελα να είναι εμπνευσμένο από τους μεγάλους κλασσικούς της Ευρώπης, που τόσο αγαπώ, και να ταξιδεύει τον αναγνώστη σε αλλοτινές εποχές, άυτό εξυπηρετούν οι λεπτομερείς περιγραφές.Σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια και συγχαρητήρια για την όμορφη ιντερνετική γωνιά σου. Ελπίζω να απολαύσεις εξίσου και το δεύτερο μου πόνημα “Επικίνδυνες Συνδέσεις.”Αν και κινείται σε διαφορετικό ύφος.
    Να σαι πάντα καλά,
    Αλέξανδρος
    ΥΓ. Κατάγομαι από τον κλάδο της Θεσσαλίας…αλλά δε γνωρίζω κατά πόσο αυτό έχει να κάνει με το συγγαρφικό μου “χούι”…

    • Domenica says:

      Ti efharisti ekplixi proiniatika! To mynima sou san Xristougeniatiko doro alithia *hamogelo* Me sinhoris gia tous Agglikous haraktires alla sto spiti eho hasi ta ellinika sto computer….telospanton, herome pou vrikes tyhea tin anartisi mou gia to yperoho vivlio sou I Agglida kyria – pou prosfata eho diavasi – kai pou eimai katagoitevmeni. Otan teliose den sto krivo ithela ki allo 🙂 Tha anazitiso oposdipote to “Epikindines Sindesois”. Kai mono o titlos me proskali!!!!
      Ola einai alilendeta kai syndedemena me ena magiko tropo pou isos na min mporesoume na katalavoume apolita pote. Afto omos den ehi simasia. Simasia ehi pou i magia k to mystirio enoni ta komatia tis zoes mas dimiourgontas pote to kalo pote to kako me to monadiko stoho na mas prokalesi na anazitisoume to thameno fos mesa mas!!!

      Antapodido tis efhes sou me megali hara k sou efhome oti pothi i psihi sou!!!
      Domenica 🙂

  2. Οδυσσέας Κακαβάκης says:

    Το βιβλίο είναι πράγματι εξαιρετικό, το διάβασα πριν από τρία-τέσσερα χρόνια. Ο συγγραφέας φαίνεται να είναι άριστος γνώστης της εποχής στην οποία εκτυλίσσεται η πλοκή. Οι περιγραφές του είναι πολύ γλαφυρές.

    Πρόσφατα διάβασα το “Επικίνδυνες Συνδέσεις”, του ίδιου,το οποίο πραγματεύεται τις ανθρώπινες σχέσεις μέσα από το “απρόσωπο” διαδίκτυο. Είναι αξιοσημείωτο το γεγονός ότι ο ίδιος συγγραφέας χειρίζεται άψογα δύο τελείως διαφορετικά είδη γραφής.

    • Domenica says:

      Se efharisto gia to mynima sou! Ontos o sygrafeas einai gnostis tis epohis ekinis se simio apistefto…kathos to diavaza anarotiomoun gia to poso vathia me vouliaze sti leptomeria orismenon katastaseon les k tin ezise o idios ekini tin epohi. Hriazete megali agapi gia tin grafi na mpori kanis na to kani afto. Tha anazitiso dihos allo to vivlio tou Epikindines Sindesois….anipomono na to eho sta heria mou 🙂 Na eisai panta kala Odysea 🙂

Leave a Reply

Your email address will not be published.