Coffee-Talks.com

My little corner on the internet

   Oct 14

….εκεί που δεν το περιμένεις!

Η Μελίσα και η Ελισάβετ ήταν φίλες από παλιά. Μεγάλωσαν στην ίδια γειτονιά με τις μανάδες τους να είναι φιλενάδες, έτσι και τα κορίτσια συνδέθηκαν από αυτό το κρίκο στερεώνοντας μια φιλία αρκετών χρόνων. Κοντά και οι δυο στα 33 τους χρόνια, ήσαν πολύ διαφορετικές μεταξύ τους. Η Μελίσα ήταν ένα τρυφερό πλάσμα, ντροπαλή, λιγομίλητη, ένα αρκετά ιδιαίτερο άτομο που ξεχώριζε για τις αρετές της, εν αντιθέσει με την φίλη της Ελισάβετ που ήταν ένα τολμηρό θηλυκό, αθυρόστομη σε σημείο αναίδειας κάποιες φορές, αλλά με δυνατή διάθεση για πλάκα, ζαβολιές και ένα αστείρευτο κέφι για τη ζωή. Συχνά κέρδιζε την προσοχή όλων χωρίς όμως να έχει ουσιώδη σχέσεις στη ζωή της. Κοινό στοιχείο τους ήταν η αίσθηση χιούμορ και οι παιδικές αναμνήσεις που τις ένωναν κατά κάποιο αναγκαστικό τρόπο. Αυτό το ένιωθε συχνά η Μελίσα όταν έπιανε τον εαυτό της να διαφωνεί με πολλά από τα κατορθώματα της Ελισάβετ. Αλλά δεν τολμούσε να τα βάλει μαζί της γιατί ήξερε πως δεν θα τα έβγαζε εύκολα πέρα. Μέχρι που στη ζωή τους ήρθε μια μέρα ο Αλέξανδρος. 

Τον γνώρισαν μαζί σε ένα τραπέζι καλεσμένες για φαγητό με άλλους κοινούς φίλους. Η Μελίσα ένιωσε για πρώτη φορά στη ζωή της κάτι να σκιρτά στο στήθος της κάνοντας το σάλιο που κατάπινε γλυκό, με ένα παράξενο μούδιασμα στα γόνατα. Όταν ο Αλέξανδρος μιλούσε απλά τον χάζευε. Ήταν όμορφος άντρας αλλά δεν ήταν μόνο αυτό. Είχε μια απίστευτη λάμψη στο βλέμμα του και ο τρόπος που μιλούσε ήταν τόσο ξεχωριστός και ασυνήθιστος. Της θύμιζε κάποιες φορές τον εαυτό της. Η Ελισάβετ γοητεύτηκε αρχικά από την εμφάνιση του, ψηλός, μελαχρινός, γεροδεμένος αλλά με ένα ταπεινό στυλ το οποίο αν και δεν της άρεσε, δεν μπορούσε να αγνοήσει τα βλέμματα όλων των κοριτσιών επάνω του, οπόταν αυτό για την ίδια ήταν και πρόκληση να κερδίσει το παιγνίδι. Τα πάντα στη ζωή της Ελισάβετ ήταν θέμα παιγνιδιού και νίκης. Δεν της άρεσε ποτέ να χάνει. Έτσι δεν έχασε καιρό. Πλησίασε τον Αλέξανδρο από το πρώτο κιόλας εκείνο  βράδυ και εξασφάλισε με την καπατσοσύνη της, το κινητό τηλέφωνο του. Ο Αλέξανδρος της το παραχώρησε καθαρά από ευγένεια. Εκείνη το κράτησε σφιχτά στο χέρι της με καμάρι επιβραβεύοντας τον εαυτό της με ένα ποτήρι σαμπάνια, όπου στο τέλος της βραδιάς ανακοίνωσε στη παρέα πως το ερχόμενο Σάββατο θα οργάνωνε η ίδια στο σπίτι της ένα μικρό πάρτι με φαγητό και ποτό και ήσαν όλοι καλεσμένοι. 

Λίγο πριν τελειώσει εκείνη η βραδιά ο Αλέξανδρος πλησίασε την Μελίσα που καθόταν στο καναπέ ήσυχη ακούγοντας τους υπόλοιπους να φλυαρούν και να γελούν δυνατά. Τους χαιρόταν η ψυχή της τους φίλους της αλλά σπάνια εκφραζόταν έντονα, αυτός ήταν ο τύπος της. 

«Γεια σου είμαι ο Αλέξανδρος. Σε έβλεπα όλο το βράδυ να απολαμβάνεις τη βραδιά με ένα δικό σου τρόπο θα ‘λεγα …….πάντα τόσο λίγο μιλάς?» 

«Γεια σου, είμαι η Μελίσα. Ε ναι μιλώ λίγο γενικά …..δεν βλέπεις πόσο πολύ μιλάνε οι άλλοι? Ε ….κάποιος πρέπει να σωπαίνει λίγο δεν βρίσκεις?» 

«Χμμμμ ενδιαφέρον σκέψη. Λένε πως αυτοί που σωπαίνουν, έχουν τα πιο ενδιαφέροντα πράγματα να πούνε. Αν είναι αλήθεια θα ήθελα πολύ να σε γνωρίσω καλύτερα. Θα …..έρθεις στο πάρτι της ….πως την λένε?» 

«Για την Ελισάβετ λες ….είναι …..παιδική μου φίλη, μεγαλώσαμε μαζί!» 

«Α ναι? Δεν θα το φανταζόμουν ποτέ. Είστε …..τόσο διαφορετικές! Τέλος πάντων …..θα έρθεις?» 

«Μα φυσικά, πώς να μην έρθω δίπλα μένουμε και εξάλλου σου είπα είμαστε φίλες από παλιά. Σχεδόν παντού πάμε μαζί» 

«Ωραία, χαίρομαι. Τότε θα σε ξαναδώ εκεί τότε …..γιατί πραγματικά θέλω πολύ να σε ξαναδώ …..» 

Έμεινε να την κοιτά σαν χαζός και η Μελίσα ήθελε να ανοίξει ο καναπές και να την καταπιεί. Ένιωσε ξαφνικά το βλέμμα της Ελισάβετ να την καρφώνει και ήξερε καλά τι σήμαινε αυτό. Χωρίς να προλάβει να αντιδράσει, η Ελισάβετ τους πλησίασε σαν σίφουνας. 

«Τι κάνετε εσείς οι δύο? Κουβεντούλα? Για ποιο πράγμα μιλάτε? Αλέξανδρε θα έρθεις στο πάρτι μου ναι? Δεν το συζητώ, θα έρθεις! Και εσύ φιλενάδα μου αν δεν έχεις κάτι άλλο θα χαρώ να σε δω.» 

«Αν δεν έχεις κάτι άλλο θα χαρώ να σε δω?» Πρώτη φορά η Ελισάβετ της έλεγε κάτι τέτοιο. Απίστευτο της φάνηκε. Αυτό μαρτυρούσε μπελάδες. Σίγουρα η Ελισάβετ έβαλε στο μάτι τον Αλέξανδρο και δεν της άρεσε καθόλου που εκείνος πήγε και κάθισε μαζί της και έπιασε κουβεντούλα. Η Μελίσα δεν ήθελε φασαρίες γι αυτό καλύτερα να μην πήγαινε στο πάρτι. Ήξερε πως το παιγνίδι θα το έχανε ούτως ή άλλως. Η Ελισάβετ δεν καταλάβαινε τίποτα όταν κυνηγούσε κάτι και ούτε υπολόγιζε κανέναν, ούτε καν φιλίες. 

«ε …..θα δω Ελισάβετ μου. Αν είμαι καλά ίσως έρθω για λίγο ….πω πω τι λέω …..έχω κανονίσει κάτι οικογενειακό το Σάββατο που μας έρχεται …..το ξέχασα. Δεν θα μπορέσω Ελισάβετ μου, άλλη φορά» 

Η Ελισάβετ της έκλεισε το μάτι λες και ήταν ήδη συνεννοημένες και ευχαριστημένη έφυγε μασώντας προκλητικά μια τσίκλα. Ο Αλέξανδρος έμεινε να κοιτά την Μελίσα απορημένος. 

«Θα σε μαλώσω ….εσύ δεν μου είπες πως θα έρθεις στο πάρτι της φίλης σου και μάλιστα μου είπες πως παντού πάτε μαζί?» 

«Ε ….ναι αλλά το ξέχασα ……έχω κάτι άλλο ……δεν πειράζει κάποια άλλη φορά ίσως ….» 

«Α μπα δεν το νομίζω. Και εξάλλου το Σάββατο αργεί. Τι λες να βρεθούμε μόνοι μας την Τρίτη το βράδυ. Ξέρω ένα ωραίο ταβερνάκι αν δεν το δοκίμασες θα σου αρέσει πολύ. Λοιπόν?» 

Πώς να αρνηθεί σε μια τόσο δελεαστική πρόταση και μάλιστα πρωτοφανές αφού είχε περίπου 3 χρόνια να την φλερτάρει άντρας, τουλάχιστον άντρας που να της άρεσε. Από τότε που χώρισε με τον Πέτρο δεν βρήκε κανέναν άλλο να την συγκινήσει αισθηματικά. Αυτός όμως ο άγνωστος που βρέθηκε εκείνο το βράδυ σε εκείνο το τραπέζι της έκανε τα γόνατα να λυγίσουν. Ξαφνικά εξαφάνισε την μορφή του Πέτρου από την μνήμη της και ήταν ο πρώτος που το κατόρθωνε αυτό. «χμμμμμ σημάδι ………» σκέφτηκε στον εαυτό της «Όχι αυτή τη φορά Ελισάβετ μου βρες άλλο παιγνίδι να παίξεις, γιατί το συγκεκριμένο αγόρι μ’ αρέσει και απλά θα τσακωθούμε μεταξύ μας και όποια νικήσει. Αυτή τη μάχη δεν στην χαρίζω φιλενάδα μου» σκέφτηκε ξανά μέσα της. 

«Λατρεύω να βγαίνω Τρίτες …..εντάξει λοιπόν πες μου το  μέρος και θα σε συναντήσω εκεί.» 

Το πρόσωπο του Αλέξανδρου φωτίστηκε και αμέσως αντάλλαξαν κινητά τηλέφωνα, κάπως προσεκτικά μην τους πάρει χαμπάρι η Ελισάβετ γιατί πια το είχαν νιώσει και οι δυο πως δεν θα τους άφηνε ήσυχους. Δεν είχε καμία διάθεση ο Αλέξανδρος να χάνει τον καιρό του με γυναίκες πια που δεν τον ενδιέφεραν. Του πήρε κάτι χρόνια με τους πειραματισμούς και τις διάφορες εφήμερες σχέσεις, μέχρι να καταλάβει πως η γυναίκα που έψαχνε ήταν αυτή που θα μιλούσε πιο λίγο, που θα άφηνε τον άντρα να την κυνηγήσει με την σιγουριά μέσα της πως θα κέρδιζε. Που να ήξερε φυσικά πως η Μελίσα δεν είχε αυτή τη σιγουριά αλλά μάλλον ελπίδα είχε στην καρδιά πως κάτι τέτοιο θα της τύχαινε, μετά από τόσες απογοητεύσεις. Και να που στα 33 της χρόνια γύρισε ο τροχός. Ένας γοητευτικός και ενδιαφέρον άντρας με απολλώνια ομορφιά, την διάλεξε και μάλιστα την προτίμησε από την εκρηκτική και δυναμική φιλενάδα της Ελισάβετ. Αυτό και αν ήταν κάτι που δεν το περίμενε. Λένε πως τα πιο ωραία πράγματα έρχονται εκεί που δεν τα περιμένεις και γίνονται τα θαύματα όταν πάψεις να επιμένεις. Ε λοιπόν έχουν δίκαιο, αλήθεια είναι. Όταν ο φτερωτός έρωτας προσγειωθεί στα απαλά χώματα της καρδιάς μας, τότε ο λογική δεν έχει λόγο, απλά παραδίνεται και αυτή είναι η μαγεία του έρωτα! 

Καλό Σαββατοκύριακο μπλογκόφιλοι μου και σας εύχομαι ένα φτερωτό έρωτα σύντομα!

Domenica~

You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

Leave a Reply

Your email address will not be published.