Coffee-Talks.com

My little corner on the internet

   Nov 01

Δαίμονες και Νεράιδες, εσύ τους διαλέγεις!

Θα μπορούσα να γεμίσω πολλές σελίδες με αυτό το θέμα που διάλεξα σήμερα. Έρχονται στο νου μου τόσοι άνθρωποι που άκουσα την ιστορία τους κατά καιρούς, το δικό τους φόβο που γεννούσε και ένα δαίμονα. Θυμάμαι φυσικά και μια δικιά μου εποχή πριν χρόνια, που πάλευα με δαίμονες αρκετά ισχυρούς θα ‘λεγα. Συνάντησα όμως και ανθρώπους που τους δαίμονες τους, τους πάλευαν και τους νικούσαν τις πιο πολλές φορές. Γεννούσε η ψυχή τους νεράιδες που χόρευαν στους ρυθμούς της χαράς και της αισιοδοξίας. Όχι γιατί αυτό είναι πιο εύκολο, αλλά γιατί αυτό κάνει τη ζωή πιο ωραία. Την σύντομη ζωή μας, ας το τονίσουμε αυτό. Είναι δύσκολο στις μέρες μας να είναι κανείς ευτυχισμένος, χαρούμενος, αισιόδοξος, θετικός. Υπάρχει τόση δυστυχία παντού στο πλανήτη που αιωρείται ένα αρνητικό σύννεφο παντού. Κάπου διάβασα όμως πως στην ανθρώπινη μας φύση, έχει φυτευτεί βαθιά μες τις καρδιές μας η αισιοδοξία. Δώρο δοσμένο στους ανθρώπους από τη φύση να τείνουμε να είμαστε θετικοί και αισιόδοξοι. Κι αυτό είναι ο άσσος στο μανίκι μας για να το παλέψουμε όσο μπορούμε και να τα καταφέρουμε. Το μεγαλύτερο αγαθό στον άνθρωπο είναι η ψυχική γαλήνη. Δεν έχει σημασία αν είσαι πλούσιος ή φτωχός. Μαύρος ή λευκός, κοντός και άσχημος ή ψηλός γεμάτος ομορφιά. Δεν έχει σημασία αν σφύζεις από σωματική υγεία ή αν έχεις κάποια σωματική αναπηρία, δεν έχει σημασία σου λέω. Φτάνει κανείς να έχει αυτό τον πλούτο, την ψυχική γαλήνη, την χαρά φωλιασμένη στη καρδιά του, την ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο να την κρατά για σημαία καθημερινή και αυτό είναι αρκετό για να μπαλώσει πολλές άλλες ελλείψεις. Δεν υπάρχει ανώτερο αγαθό από την ψυχική γαλήνη. Ανώτερο κι απ ‘ την αγάπη. Αν και θα ‘λεγα πως η ψυχική γαλήνη, είναι παιδί της αγάπης. 

Κάποιος φίλος, συγγενής, ίσως γείτονας, κάποιος γνωστός ή άγνωστος άνθρωπος υποφέρει κάπου από κάποια ανίατη ασθένεια. Μια ασθένεια που πολύ πιθανόν να του λένε πως δεν θεραπεύεται, περνώντας του υποσυνείδητα – αν όχι συνειδητά – το μήνυμα πως αφού δεν υπάρχει θεραπεία, αφού δεν υπάρχει ΤΟ χάπι, ΤΟ φάρμακο, βασικά θα πεθάνει ή οι πιθανότητες να πεθάνει είναι αρκετές. Και αυτός ο άγνωστος, ή γνωστός άνθρωπος μας βασικά αργοπεθαίνει μέσα του γιατί κάποιος του είπε πως θα πεθάνει. Λες και εμείς οι υπόλοιποι δεν θα πεθάνουμε. Μην σου πω, πως ίσως πεθάνουμε και νωρίτερα από τον ασθενή άγνωστο ή γνωστό άνθρωπο μας. Όλα είναι τόσο σχετικά και οι πιθανότητες για τα πάντα απεριόριστες. 

«Αόρατη δύναμη η ψυχή μας. Κρατά γερά και δεν κλονίζεται εύκολα, φτάνει να την στηρίξει η καλή της φίλη που λέγεται σκέψη …..που σε αυτήν μέσα εκεί φωλιάζουν τόσο άχρηστα πράγματα κάποτε. Και εκεί που το χρειάζεσαι πιο πολύ, λες και το κάνουν ξεπίτηδες, μπαίνουν στο μυαλό οι χειρότερες σκέψεις και σου κάνουν τη ψυχή ρημαδιό, σαν παλιόρουχο ποδοπατημένο έτοιμο να σκιστεί. Δαίμονες να χορεύουν στο βελούδο της ψυχής μας και να το λερώνουν με κακία. Τα κατάλευκα της πέπλα να τα σκίζουν με μανία και να λεηλατούν κάθε ελπίδα που πασχίζει να την σώσει. Είναι πολύ σημαντικό να προσέχουμε τι σκέψεις κουβαλάμε. Είμαστε οι σκέψεις μας. Γινόμαστε αυτό που σκεπτόμαστε και αν δεν πάρουμε τον έλεγχο και το τιμόνι να πατήσουμε γκάζι για θετική πορεία, πάει το χάσαμε το παιγνίδι. Δεν έχουμε την πολυτέλεια να σκεπτόμαστε αρνητικά, όποιοι κι αν είμαστε, όπου κι αν είμαστε, όπως κι αν είμαστε. Ο δρόμος είναι ένας και οδεύει στο φως. Δεν υπάρχει άλλη οδός ότι και να συμβαίνει. Η ζωή για όσο κρατήσει είναι μια όμορφη βόλτα και μια λίστα από επιθυμίες. Τους δαίμονες και τις νεράιδες εμείς τους φτιάχνουμε, εμείς τους επιλέγουμε. Άγνωστε φίλε, μάθε να πλάθεις όμορφους κόσμους και να κτίζεις την πίστη σου σε αυτούς, γιατί αν δεν το κάνεις εσύ, κανείς δεν μπορεί να το κάνει για σένα. Δες τα πάντα με άλλο μάτι και ντύσε την ψυχή σου στ’ άσπρα ξανά. Πέτα το μαύρο ρούχο που της φόρεσες γιατί σε χρειάζεται να την βοηθήσεις να την στηρίξεις, κυρίως ΤΩΡΑ. Μόνο εσύ μπορείς! 

Όλοι θα φύγουμε μια μέρα είτε έτσι είτε αλλιώς, είτε ξαφνικά, είτε περιμένοντας το. Είναι το μόνο σίγουρο απ την ημέρα που γεννιόμαστε πως μια μέρα θα φύγουμε. Θα φύγουμε όμως σωματικά γιατί εγώ πιστεύω πως πνευματικά υπάρχει συνέχεια και για κάποιο λόγο έχω την πεποίθηση πως η επόμενη μας ζωή θα είναι και καλύτερη. Καρκίνος …..ατύχημα ……λάθος ώρα και στιγμή δεν έχει σημασία …..θάνατος …..ζωή εδώ στη γη, τέλος. Και μετά? Αχχχ θα ακουστώ ηλίθια το ξέρω αλλά ένα μεγάλο μου κομμάτι είναι χρόνια τώρα κυριευμένο από απίστευτη περιέργεια για το που θα πάμε, τι θα γίνουμε, πως θα υπάρχουμε ….μετά!!! Γιατί προσωπικά πιστεύω ακράδαντα ότι από τη στιγμή της ίδρυσης μας, της ύπαρξης μας, πρέπει να υπάρχει συνέχεια. Δεν με νοιάζει αν είναι σε άλλη διάσταση, αν θα είμαστε άυλοι, αν θα πετάμε, αν θα τρώμε, αν αν αν ……αλλά το ότι η ενέργεια του υποσυνειδήτου μας θα συνεχίσει να υπάρχει, με χαροποιεί απίστευτα. Οι φίλοι σου αγαπητέ άγνωστε φίλε, ίσως να θέλουν να με βρίσουν τώρα ….ίσως να θεωρηθώ αναίσθητη επειδή εσύ πονάς αλλά θέλω να πιστεύω πως αν αλλάξεις τις σκέψεις σου θα βοηθηθείς πάρα πολύ. Οι σκέψεις μας, κάποιες φορές έχουν τη δύναμη να θεραπεύσουν ή και το αντίθετο. Υπάρχουν τόσα πολλά σημεία να σταθείς και να κοιτάξεις τον εαυτό σου, όλοι μας. Θα αλλάξει την ‘εικόνα’ που κοιτάς αν σταθείς και κοιτάξεις από διαφορετικά σημεία. Αν δεις τα πράγματα από μια άλλη σκοπιά. Δες την ταινία Vantage Point (2008) – IMDb trailer, (http://www.youtube.com/watch?v=vDp-08uNH0Y) Θα σου μάθει κάτι αυτή η ταινία. Είμαι μια εντελώς άγνωστη που απλά θέλησα να τολμήσω με το δικό μου τρόπο και φακό να σε βοηθήσω. Αν δεν πέτυχα το στόχο μου, σου ζητώ ταπεινά συγγνώμη. Καλή συνέχεια με χαμόγελο ….όσο γίνεται!!! Α και κάτι τελευταίο ….νομίζω πως αν βάλεις τον εαυτό σου στη διαδικασία του τι πρέπει να κάνεις, τι να προλάβεις και να νιώσεις ότι οφείλεις συγνώμες και ένα σωρό άλλα, είναι σαν να μπαίνεις από μόνο σου σε μια τροχιά που ακόμη δεν έχει επιβεβαιωθεί. Είναι σαν να αποδέχεσαι ένα τέλος που δεν ήρθε ακόμη και που ίσως αργεί πολύ στη δική σου περίπτωση. Μην το καλείς, ζήσε λες και έχεις απλά πυρετό, ζήσε λες και σε έχει ταλαιπωρήσει μια απαίσια ίωση και συνέχισε να δίνει στον εαυτό σου το περιθώριο να είσαι ΕΣΥ! Με τα λάθη σου, με τα νεύρα σου, με τις επιλογές σου! Αυτό είναι ζωή!» 

Εμπνεύστηκα σήμερα να γράψω κάτι για αυτό το θέμα, μέσα από μια ανάρτηση ενός άγνωστου ανθρώπου που υποφέρει από καρκίνο και που μόλις διάβασα την ανάρτηση του στο δικό του ιστολόγιο, ένιωσα ένα κύμα ανάγκης να του μιλήσω για το πόσες αλήθεια πιθανότητες έχει να δει το όλο θέμα αλλιώς. Φτάνει να το διαλέξει, να το δουλέψει και να το πετύχει στο μυαλό του. Του έγραψα τα πιο πάνω. Εύχομαι μέσα απ’ την καρδιά μου να τον έχουν βοηθήσει έστω και λίγο, να τον έχουν εμπνεύσει ψυχικά γιατί η ψυχή παίζει μεγάλο ρόλο σε τέτοιες περιπτώσεις. Μπορεί να βυθιστεί σε πάτο με δαίμονες, ή μπορεί να ορθωθεί σε μια επιφάνεια χρυσή με πλεούμενες νεράιδες! Αξίζει τουλάχιστον η προσπάθεια! Καλή τύχη συνταξιδιώτες!

Domenica~

You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

4 Comments

  1. neyla says:

    Αρχικά θα ήθελα για ακόμα μια φορά να σε συγχαρώ για τις θεσπέσιες εικόνες που επιλέγεις να ντύνεις τα τόσο ξεχωριστά για μένα άρθρα σου:)Έπειτα θα σου πω ότι τα λόγια σου πάντα και η καλή σου πρόθεση να βοηθήσεις όπως μπορείς γνωστούς και άγνωστους ανθρώπους πάντοτε με συνεπαίρνει γιατι και εγώ είμαι χρόνια φανατική ακόλουθος των συμβουλών σου . Τώρα αν θα κρατηθούν έστω από μια κλωστίτσα από αυτό που τους δίνεις είναι και θέμα ψυχικής δύναμης στον καθένα, είναι και θέμα προσωπικότητας είναι και θέμα του πόσο πραγματικά πολύ θέλει κάποιος να πιαστεί από κάπου, αλλά είναι και θέμα πόσο έχει κουραστεί το κάθε άτομο να παλεύει με τους δαίμονες του ειδικά αν παλεύει καιρό και έχασε τις δυνάμεις του. Υπάρχουν άτομα που όπώς άκουσα πολύ ωραία σήμερα “εισπνέουν ήλιο και εκπνεόυν σκοτάδι” . Αυτό τους δίνει δύναμη και θέληση για συνέχεια….και ναι πολλές φορές λέμε και είδαμε και ξέρουμε ότι το πιο κυριάρχο και σημαντικό μας όργανο είναι ο εγκέφαλος μας…Γιαυτό και όταν πάψει να λειτουργεί τότε αυτομάτως και το σώμα μας τίθεται εκτος λειτουργίας. Άρα δαίμονες και νεράιδες φτιάχνει το μυαλό μας…είναι θέμα δικό μας προς τα που θα στρέψουμε το τιμόνι :)Η αλήθεια είναι οτι τόσο οι΄δαίμονες όσο και οι νεράιδες έχουν εξίσου θελκτικά μέσα για να σε φέρουν κοντά τους….το σημαντικό είναι να διαλέξεις ποιο από αυτά που θα σου προσφέρουν θα σε οδηγήσει στο φως και όχι στο σκοτάδι της ψυχης. Και έτσι μεταξύ μας …το πιο εύκολο είναι να βρεθείς στο σκοτάδι!!! Άρα θέλει κότσια και μεγαλείο της ψυχής για να μπορέσεις να δεχτείς το φως μέσα σου αλλά πάνω από όλα να το κρατήσεις για πάντα αναμένο¨:)Άρα το ποιος θα νικήσει σε αυτόν τον αγώνα εξαρτάται από το πόσο καλός μαχητής είμαστε και πόσο καλά ξέρουμε να χρησιμοποιήσουμε τα όπλα της καρδιάς και της ψυχής μας και πάνω από όλα του μυαλού μας :)Άρα για να μην πατήσουν οι δαίμονες το βελούδο της ψυχής μας και το λερώσουν με κακία απλά φροντίζουμε να το κρατάμε πάντα καθαρό τυλιγμένο στο φως μακριά από ότι μας “λερώνει” .χχχχχχχ

    • Domenica says:

      Neyla mou glykia kai xehoristi neraidofilenada mou se haritto gia to yperoho sigginitiko mynima sou!!!!
      Skotadi k Fos, Lypi k Hara, Demones k Neraides ola plai plai me apostasi anapnois to ena apta allo ma i epilogi sta heria mas panta!!!
      Akoma k an ola moiazoun matea, tetelesmena, ehoume panta epilogi, na dakrisoume? i na hamogelasoume?
      *smiles*
      XXXXXXXX

  2. Kevin says:

    Πραγματικά με συγκινείς… Δεν ξέρεις πόση δύναμη μου δίνει αυτή η ανάρτηση… Και πολλή τροφή για σκέψη…

    “Άγνωστε φίλε, μάθε να πλάθεις όμορφους κόσμους και να κτίζεις την πίστη σου σε αυτούς, γιατί αν δεν το κάνεις εσύ, κανείς δεν μπορεί να το κάνει για σένα. Δες τα πάντα με άλλο μάτι και ντύσε την ψυχή σου στ’ άσπρα ξανά. Πέτα το μαύρο ρούχο που της φόρεσες γιατί σε χρειάζεται να την βοηθήσεις να την στηρίξεις, κυρίως ΤΩΡΑ. Μόνο εσύ μπορείς! ” –> Αυτή σου τη συμβουλή λοιπόν θα προσπαθήσω όσο μπορώ να την ακολουθήσω..

    Το ξέρω ότι μπορώ να κάνω πολλά να βοηθήσω τον εαυτό μου. Ίσως επειδή έχω περάσει πολλά άσχημα, να έχει κουραστεί λίγο προς το παρόν η ψυχή να δώσει μια τέτοια μάχη.. Εγώ όμως θα κάνω τα πάντα για να της δώσω δύναμη..

    Και πάλι ευχαριστώ αγαπητή μου, για αυτά σου τα λόγια…

    Αν ποτέ με βγάλει ο δρόμος στο νησί σου, θα ήθελα να τα λέγαμε και απο κοντά όλα αυτά τα ωραία που μου γράφεις..

    Να έχεις μια καλή μέρα..

    • Domenica says:

      Esy na dis poso me epneis me afta pou grafis, me to tropo pou katathetis tin psyhi sou!
      Se efharisto k ego me ti seira mou gia ta logia sou k nai hara mou na ta poume apo konta mia mera an oi dromoi mas feroun konta 🙂
      Kali synehia na ehoume me vrohi k me iliaktika, me alati kai me meli, me to dakri k to gelio, me ta pano k ta kato, me ola ftani i saltsa na legete AGAPI!!! 🙂

Leave a Reply

Your email address will not be published.