Coffee-Talks.com

My little corner on the internet

   Nov 18

Μάσκα!

Φύλαξαν οι μοίρες το δικό σου αγαπημένο

Μα εσύ το κράτησες κρυφό στη μάσκα φορεμένο

Κάθισαν και περίμεναν εσένα να γυρίσεις

Που σε πατρίδα μοναξιάς πήγες να σεργιανίσεις

Να σου αποκαλύψουν ήθελαν όλο το θησαυρό σου

Μα εσύ κρατούσες το κλειδί σφιχτά μες το μυαλό σου

Όπως ο Αλχημιστής που ‘ψαχνε τον θησαυρό

Τον κόσμο όλο γύρισε να βρει το φυλακτό

Μα ήταν πάντα δίπλα του πίσω απ’ τη ματιά του

Την μάσκα αν την άφηνε να ζεσταθεί η καρδιά του

Θα έβρισκε το μυστικό το χίλιο αγαπημένο

Που οι μοίρες του το χάρισαν στεφάνι αναμμένο

Ήταν στο χέρι του η ζαριά

Μα στη καρδιά έκαιγε η φωτιά

Ο εφιάλτης φίλος του και εχθρός

Γλιστρούσε απ’ τα πλήκτρα

Φαρμάκι έσταζε ο θυμός, του έπνιγε τα στήθια

Και δίπλα η αγάπη, του σιγοτραγουδούσε

Πως τίποτα δεν μπαίνει ομπρός

Στη γλύκα τη δικιά της

Κάνε το στρώμα σου έρωτα

Φιλιά στο μαξιλάρι

Χάδι η ανάσα που ρουφάς

Κρυμμένος στο σκοτάδι

Λευτέρωσε την όψη σου

Πέτα τη μάσκα κάτω

Μονάχα μια μικρή στιγμή

Προστάζει η αγάπη

Κι αξίζει ολόκληρη ζωή

Να ζήσεις στην αγάπη 

Αφιερωμένο!

Domenica~

 

 

You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

4 Comments

  1. Stella says:

    eisai megalo talento… 🙂

  2. Eleni- Neyla says:

    !!!!!!!!!! Αυτό έχω μόνο να σου γραψω αγαπημένη μου 🙂 Δεν έχω λόγια πραγματικά! Όλο με εκπλήσσεις και με συγκινείς κάθε φορά και περισσότερο :)χχχχχ

    • Domenica says:

      Ξέρεις πόσο ανάγκη έχω να γράφω, σαν ανάσες είναι τα γραψίματα για μένα! Και ειδικά όταν κάποιοι άνθρωποι μου δίνουν έμπνευση αισθάνομαι τόσο ευγνώμων….. Φιλιά αγαπημένη φίλη

Leave a Reply

Your email address will not be published.