Coffee-Talks.com

My little corner on the internet

Archive for December, 2011


   Dec 30

Μ’ αρέσει!

Μ’ αρέσει το χιόνι, το ονειρεύομαι Να πέφτει απαλά, να μου μαγεύει τη ματιά Χάρτινες βαρκούλες στη λιμνούλα Τότε που ήμασταν παιδιά Τα μυστικά μου σε κλειστά μπουκάλια Να αφήσω στο χρόνο να τα βρουν Μ’ αρέσουνε τα πρωινά γεμάτα φως και υποσχέσεις Με ανείπωτη λαχτάρα αρχίζω κάθε μέρα Χωρίς λόγο έτσι απλά χαίρομαι Κάθε […]

Read the rest of this entry »

   Dec 28

Η ευχή μου!

Πως πέρασαν οι μέρες σας? Γλυκά, όμορφα και με αγαπημένα πρόσωπα? Μήπως σας έπιασε και λίγο η μελαγχολία? Το έχουν αυτό οι γιορτές. Μην με ρωτήσετε γιατί, δεν ξέρω κι ούτε ποτέ θα μάθω νομίζω, αλλά έχω προσέξει ότι συμβαίνει σε πολλούς ανθρώπους, μόνους ή ζευγαρωμένους. Δεν έχει πάντα να κάνει νομίζω με το αν […]

Read the rest of this entry »

   Dec 20

Με τα μάτια της κλειστά …!

Από μωρό παιδί δέκα οχτώ χρόνια μαζί Βρήκα της ευτυχίας το νησί Σε δύο σταλιές μωρά Απ τη κούνια στο ποδήλατο Απ’ το νηπιαγωγείο στο πανεπιστήμιο Γίνανε όλα τόσο γοργά Άπιαστος ο χρόνος που κυλά Όλα στη καρδιά σαν φυλαχτό Μια μάνα τα κρατά Σαν σε όχθη από απέναντι στέκεται και τους κοιτά Σαν κύκνους […]

Read the rest of this entry »

   Dec 15

Ήταν ανάγκη? …

–  …ήταν ανάγκη?  Κάθεται εκεί στη γωνιά του μυαλού μου ανήσυχη και με ρωτά μέρες τώρα.   –  …πες μου ήταν ανάγκη να συμβεί και σε ‘μένα? …όλα μου μοίαζαν παντοτινά …..και τώρα με φωνάζουνε και με τίτλο, τάχα μου έγινα η κύρια Ντομένικα  …..τι είναι αυτό? Ποια είναι αυτή η ΚΥΡΙΑΑΑΑ ….εγώ είμαι απλά η […]

Read the rest of this entry »

   Dec 08

Νεράιδα μ’ ακούς?

Διχασμένη και για κάποιους καταδικασμένη! Για άλλους όμως είσαι πολύ αγαπημένη! Πως μπορείς και βρίσκεις ισορροπία σε όλα? Πως έγινες έτσι? Δεν είναι εξοντωτικό? Αν είναι εξοντωτικό, λέει! Δεν παύει όμως απ’ το να είναι επιλογή. Ζούμε με τις επιλογές μας, αυτό δεν έλεγες πάντα Νεράιδα μου? Και το τίμημα, ακριβό? Πανάκριβο, απαντά. Ποιος το […]

Read the rest of this entry »

   Dec 05

Καλή καρδιά …καλά Χριστούγεννα!

Σαν την νύφη στολισμένο, στο σαλόνι τα ανοιχτό. Μαγεύει τη ματιά μας με τα πολύχρωμα στολίδια του και τα λαμπιόνια. Κάθε χρόνο η ίδια χαρά να ξυπνά όπως τότε που ήμασταν παιδιά. Το κάθε στολίδι και μια ανάμνηση από ταξίδια κοντινά και μακρινά, από στιγμές μοναδικές, από κατασκευές δικές μου, των παιδιών και φίλων καλών. […]

Read the rest of this entry »