Coffee-Talks.com

My little corner on the internet

   Dec 30

Μ’ αρέσει!

Μ’ αρέσει το χιόνι, το ονειρεύομαι

Να πέφτει απαλά, να μου μαγεύει τη ματιά

Χάρτινες βαρκούλες στη λιμνούλα

Τότε που ήμασταν παιδιά

Τα μυστικά μου σε κλειστά μπουκάλια

Να αφήσω στο χρόνο να τα βρουν

Μ’ αρέσουνε τα πρωινά γεμάτα φως και υποσχέσεις

Με ανείπωτη λαχτάρα αρχίζω κάθε μέρα

Χωρίς λόγο έτσι απλά χαίρομαι

Κάθε μέρα με ανακαλύπτω, έστω κάτι μικρό

Χαζεύω το φεγγάρι, με τα μάτια του μιλώ

Ξυπνώ στη μέση της νύχτας και λέω ευχαριστώ

Για ότι έχω, για αυτά που περιμένουν να τα δω

Προσεύχομαι νοερά για τον πόνο εκεί έξω

Είναι η χαρά δώρο ζωής

Δεν έχει πια επάνω της τιμή

Θέλουν οι καρδιές χαρά, μα δεν την βρίσκουν

Ψάχνουν σε λάθος μέρη

Σε τόπους που είναι μιας μέρας η χαρά

Γυρνάνε πίσω απ’ το ταξίδι γερασμένοι, ξοδεμένοι

Που ανοίξανε το δώρο, μα δεν βρήκαν ομορφιά

Αυτή που κατοικεί σε μέρη εκλεκτά

Όπως το μαργαριτάρι στου κοχυλιού μέσα την καρδιά

Στου βυθού τα σκοτεινά

Εκεί μέσα κατοικεί μια σπάνια ομορφιά

Μα αρέσει το χέρι σου να ψάχνω στης νύχτας τη σιγή

Έτσι που ο Μορφέας σε έχει αγκαλιά

Σε ταξιδεύει σε όνειρα τρελά

Χαμογελώ που η μορφή σου αλλάζει σε παιδί

Ζήσε τα όνειρα σου όσο τρελά τόσο καλύτερα

Το πρωί δεν θα θυμάσαι τίποτα

Μ’ αρέσει να κάθομαι μονάχη

Να γεμίζω τις άδειες στιγμές

Με σκέψεις φωτεινές

Μ’ αρέσει που αλλάζω

Ότι δεν αλλάζει, πεθαίνει

Και εγώ που σ’ αγαπώ θα αλλάζω

Και θα αλλάζω τον κόσμο γύρω μας

Για να ‘ναι γλυκό το μοιραίο ταξίδι μας

Μ’ αρέσω! 

…Πάει ο παλιός ο χρόνος…

Domenica~

You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

Leave a Reply

Your email address will not be published.