Coffee-Talks.com

My little corner on the internet

   Feb 22

Το όνειρο μιας πεταλούδας βρισκόταν στο κέλυφος ενός σαλιγκαριού!

–          Είσαι τόσο όμορφη, ελεύθερη και γεμάτη χαρά. Ποια είσαι?

–          Είμαι η πεταλούδα και ζω για πολύ λίγο αλλά δεν με πειράζει γιατί ζω γεμάτη τη λίγη ζωή μου!

–          Πόσο λίγο δηλαδή ζεις?

–          Χα πολύ λίγο μικρέ μου φίλε, λιγότερο από μια εβδομάδα. Μερικές πεταλούδες πεθαίνουν σε δέκα μόλις ώρες, ενώ άλλες ζουν μέχρι και οκτώ μήνες, ανάλογα και με το κλίμα. Ξεχειμωνιάζουμε και περιμένουμε να ζευγαρώσουμε την επόμενη άνοιξη. Καμία πάντως πεταλούδα δε ζει πάνω από ένα χρόνο

–          Εμένα η ζωή μου είναι λιγότερη από 2 χρόνια και σέρνομαι στη γη, αφήνοντας πίσω μου πάντα τα υγρά μου ίχνη. Αλληθωρίζω τις κεραίες μου αναζητώντας σπόρους ψυχής για να χορτάσει το άνομο πάθος που με κρατά υγρό σ’ έναν κόσμο κολλημένο επάνω στη γη.

–          Εγώ πάλι νομίζω έχεις σπάνια ομορφιά, τέχνη της φύσης το κέλυφος σου. Κάθε μέρα εγώ είμαι στον αέρα, εσύ όμως? Αγγίζεις την λατρεμένη ενέργεια της γης που αυτή μας έχει γεννήσει όλους.

–          Ποτέ δεν το είχα σκεφτεί έτσι. Θέλεις να καθίσεις λίγο στο κέλυφος μου? Να πορευτούμε για λίγο μαζί? Θα μου δώσει μεγάλη χαρά να μοιραστώ έστω και για λίγο το πορφυρό χρώμα των φτερών σου.

–          Αμέ! Τιμή μου να καθίσω έστω και για λίγο σε ένα τόσο γυαλιστερό κέλυφος. Ξέρεις ήταν πάντα το όνειρο μου.

–          Και εμένα να καλέσω μια πεταλούδα για περίπατο αλλά δεν τολμούσα ποτέ να το ζητήσω.

–          Ευτυχώς που το έκανες χαζούλη γιατί τον άλλο μήνα μάλλον θα πεθάνω. Αφού σου είπα, δεν ζω για πολύ, αλλά ζω έντονα! Άντε ανέβηκα, ξεκίνα μπας και πεθάνω πιο γρήγορα και δεν προλάβω! Ποτέ δεν ξέρεις φιλαράκο.

–          Μ’ αρέσει που γελάς λες και δεν σε νοιάζει.

–          Τι να με νοιάζει? Που θα πεθάνω? Είναι αναπόφευκτο. Το θέμα σαλιγκαράκι μου δεν είναι ότι μια μέρα θα πεθάνω, το θέμα είναι το ΠΩΣ θα ζήσω!!

Αισθάνομαι μια ζεστασιά στη καρδιά μου, όταν σκέπτομαι τα μονοπάτια των ανθρώπων στη ζωή. Τόσα πολλά και διαφορετικά το ένα από το άλλο . Είναι κάθε ένα μονοπάτι και ένας άλλος δρόμος, μια άλλη πορεία, και θέλω πάντα να τα σέβομαι ακόμη κι αν διαφωνώ κάθετα με μερικές απόψεις. Είναι καλό να μην είμαστε απόλυτοι γιατί στη ζωή συνεχώς αναθεωρούμε καθώς ωριμάζουμε.  Ποτέ δεν ξέρεις πως θα τα φέρει η ζωή, σε τι επιλογές μπροστά θα βρεθείς. Είναι σχεδόν μαγικό το πώς καλούμαστε μερικές φορές να πάρουμε αποφάσεις που μπορούν να μας αλλάξουν τη ζωή ριζικά. Θέλει θάρρος και ρίσκο πολλές φορές το όνειρο να γίνει πραγματικότητα, μα πάνω από όλα θέλει πίστη. Αν έχω υιοθετήσει κάτι απ’ τα βιώματα μου είναι πως όσο κι αν φοβάμαι κάποτε πρέπει να το κάνω οπωσδήποτε, να κυνηγήσω τα όνειρα μου και να πιστεύω πως θα τα καταφέρω ότι κι αν γίνει στη ζωή. Ακόμη κι αν δεν τα καταφέρω στο τέλος, άμα το πιστεύω αυτό στην αρχή γίνομαι αυτόματα τόσο δυνατή. Δεν είναι θαυμάσιο! Θυμάμαι μια εποχή πριν χρόνια που μετά από μια ακραία εμπειρία μετανάστευσης, γυρνώντας πίσω αποφάσισα πως δεν θα ξανά ονειρευτώ και ήταν ότι πιο σκληρό είχα κάνει στη ψυχή μου. Δεν κράτησε πολύ ευτυχώς εκείνη η δήλωση γιατί ο άνθρωπος χωρίς όνειρα είναι νεκρός. Ακόμη κι αν δεν πραγματοποιηθούν, μόνο που υπάρχουν τα όνειρα στη καρδιά μας, μας δίνουν φως …χαράσσουν το χαμόγελο στο πρόσωπο μας κι αυτό είναι μέρος της ευτυχίας μας. Γι αυτό ότι και να συμβαίνει πρέπει να χαμογελούμε όσο πιο συχνά γίνεται και να ονειρευόμαστε …για να είμαστε όσο γίνεται ευτυχισμένοι. Κι ΑΝ τα όνειρα  πραγματοποιούνται κάποιες φορές, τόσο το καλύτερο. ΑΝ όχι, τότε ονειρεύσου άλλα. Το να γεννήσει ένα μυαλό, μια καρδιά ένα όνειρο, είναι από μόνο του πολύ ‘ακριβό’ δώρο και έστω κι αν για πολλούς μπορεί να είναι άπιαστο, μόνο η συνέχεια μπορεί αυτό να σας το πει. Και αξίζει κανείς να ονειρεύεται μόνο και μόνο για την πιθανότητα να δει το όνειρο του να πραγματοποιείται. Κάτι σαν ορειβασία. Ανεβαίνεις το βουνό και θαρρείς πως όσο αναβαίνεις γίνεται πιο δύσκολο και η κορυφή φαντάζει σαν απειλή. Όταν όμως με υπομονή και επιμονή φτάσεις στη κορυφή, η θέα από εκεί ψηλά είναι η πληρωμή σου. Αλλά κι αν πρέπει για κάποιο λόγο να εγκαταλείψεις και να κατέβεις, έχεις ήδη ανέβει μισό βουνό, έχεις ήδη νιώσει ‘κάτι’ ακόμα, ξέρεις πιο πολλά, έμαθες κάτι για τον εαυτό σου που δεν ήξερες. Κι αυτό είναι πάντα κέρδος, είναι αξίες που θα σου χρησιμέψουν αργότερα στη ζωή. Αυτός που δεν κάνει καν το βήμα, αυτός είναι ο χαμένος. Αυτός που κοιτάει μόνο το βουνό και μένει στάσιμος χωρίς πίστη, χωρίς λαχτάρα, κυριευμένος από την δύναμη του φόβου που τον αλυσοδένει μακριά από κάθε χαρά, θα έχει ζήσει τη ζωή μισή. Δεν είναι η αποτυχία τέλος. Αποτυχία είναι να μην προσπαθούμε καν. Έχεις ήδη νικήσει αν προσπαθήσεις, ακόμη και με αποτέλεσμα αποτυχίας. Ζω σημαίνει φοβάμαι αλλά το κάνω ούτως ή άλλως και καθώς το πράττω, ο φόβος υποχωρεί και γίνομαι δυνατότερος άνθρωπος, έτοιμος για την επόμενη εμπειρία. Και όσο περισσότερες εμπειρίες, τόσο πιο πλούσιο το ‘ταξίδι’ γεμάτο περιπέτειες, γεμάτο γνώσεις ….όπως μας έχει διδάξει με τη σοφία του ο Καβάφης.

Domenica~

You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

8 Comments

  1. Anna says:

    pandos thelw na su pw oti ime i pio tiheri kori tu kosmu..xx k to vivlio su tha kami mbam na to thimase xx

    • Domenica says:

      SIMERA 22/2/2012 edoses mou to kalytero doro ever…..me afta pou mou les…..ego na dis poso tyheri eimai pou se eho latremeni mou!!!!! 🙂

  2. Eleni - Neyla says:

    Filenada moy kaly yperoxi magiki oti kai na sou pw tha einai alli mia fora ligo gia to poso me ekplisseis me kathe kainourgia sou anartisi. O tropos pou grafeis exei ekselixthei toso poly poy den exei na zilepsei tipota enas kataksiwmenos syggrafeas me xiliades pwliseis vivliwn sto istoriko tou. H ikanotita sou na ftiaxneis eikones kai na taksideveis ton anagnwsti sou sta vathytera noimata kai minimata tis eswteris psixis tou me toso dimiourgiko kai symvoliko tropo gia mena einai xarisma. Kai opws se allous o dimiourgos mas edose fwni gia na tragoudoun aggelika se allous edwse magika xeria gia na zwgrafizoun aristourgimata e pistevw oti se sena edwse to megalytero xarisma…na metadideis zwi, empnevsi kai stirigma se anthrwpous pou pragmatika exoun anaggi na zoun mesa apo viwmata empiries kai sofes skepseis opws oi dikes sou gia na vriskoun to diko tous porfyro xrwma sta dika tous ftera kai na mporoun na antimetwpizoun ti zwi me dynami statherotita kai asfaleia opws afti pou prosferei to peritexno kelyfos enos saliggariou :)I Love u sooooooooo much 🙂 xxxxx

    • Domenica says:

      Kai esy me ti seira sou omorfi fili mou me kanis toso eftihismeni me tetia perigrafi pou mou kanis kathe fora pou diavazis tis anartisois mou. Den ehi megaliteri pliromi gia kapoion pou grafi apo tetiou eidous sholia. Ena efharisto einai toso mikro konta stin hara poy niotho na plymirizi tin psyhi mou kathe fora pou mou dinis tosi anagnorisi kai agapi. Esy apo moni sou san yparxi, san anthropos eisai ena spanio doro k eimai toso tyheri pou eisai FILI MOU!!! Mikro neraidaki 🙂 xxxxx

  3. Stella says:

    Teleiooooo… arese mouuuu!!!!…. polla efharisto… ahhh koroudes mou.. einai polla hazi I zoi mas gia na tin pernoume sta sovara… diaskedaste, gelaste kai ehei o Theos…

  4. Kevin says:

    Αγαπημένη μου Ντομένικα,
    Πόσο σωστό, πόσο αληθινό και πόσο βαθύ αυτό που έγραψες..

    Για μια ακόμη φορά μου θύμισες τη δικιά μου τη μαμά. Απο τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, την άκουγα να μας λέει : Σημασία δεν έχει αν θα φθάσετε το στόχο ή το όνειρο, αλλά σημασία θα έχει ότι προσπαθήσατε. Σημασία θα έχει η πορεία προς αυτό και όχι η κατάληξη.

    «Θέλει θάρρος και ρίσκο πολλές φορές το όνειρο να γίνει πραγματικότητα, μα πάνω από όλα θέλει πίστη. » –> Άλλο ένα σημείο που μας τόνιζε. Αν δεν πιστεύεις εσύ ο ίδιος στα όνειρα σου, και να συνωμοτήσει όλο το σύμπαν για εσένα, τίποτα δεν θα γίνει, έλεγε. Πρώτος και καλύτερος εσύ θα πιστέψεις στα όνειρά σου και μετά όλοι οι άλλοι..

    Λόγια που έχουν μείνει χαραγμένα, σαν την πιο πολύτιμη κληρονομιά…Να’σαι καλά που μου τα θύμισες..

    • Domenica says:

      …τίποτα δεν είναι τυχαίο στις ζωές μας, έστω κι αν δεν το καταλαβαίνουμε αμέσως! Υπάρχουν αμέτρητοι πνευματικοί κόσμοι τυλιγμένοι σαν πάπυροι κάτω απ’ τις ψυχές μας, και γεφυρώνει τους κόσμους αυτούς με τη ψυχή μας, μόνο η δύναμη της Αγάπης! Δεν χρειάζεται να καταλαβαίνουμε τα πάντα για να υπάρχουν. Αρκεί που κάποια πράγματα, κάποια λόγια, κάποιες θύμισες αγγίζουν απαλά τη καρδιά μας, σαν τρυφερό χάδι. Αγαπημένε μου Κέβιν μου δίνει διπλή χαρά να ξέρω πως σου προσφέρω τέτοιου είδους χαρά μέσα από την δική μου έκφραση. Να είσαι πάντα καλά *χαμόγελο*

Leave a Reply to Stella Cancel reply

Your email address will not be published.