Coffee-Talks.com

My little corner on the internet

   Oct 16

Κι όμως υπάρχουν, «Βρικόλακες!»

Περνούν τα χρόνια, μέχρι που έρχεται κάποια μέρα, που είναι λες και ξυπνάς από βαθύ ύπνο και ξαφνικά βλέπεις καθαρά τι γίνεται στη ζωή σου. Πού βρίσκεσαι μέσα σου και γύρω σου; Λες και κάποιος παραμερίζει τα πέπλα, που δεν σε αφήναν να δεις τα πράγματα, όπως ακριβώς ήταν, εξ αρχής. Και ξαφνικά όλα, σαν κρυστάλλινο νερό καθάρια όσο ποτέ άλλοτε, βρίσκονται μπροστά στα μάτια σου. Και όταν αυτό συμβεί δεν έχεις άλλη επιλογή, από το να πάρεις θέση, να χαράξεις πορεία, να διεκδικήσεις επιτέλους αυτά που τόσο καιρό στερήθηκες, για χίλιους δυό λόγους και αιτίες. Ίσως γιατί για πολλά χρόνια, δεν ήξερες τον πραγματικό σου εαυτό. Ίσως επειδή αγάπησες κάποιους ανθρώπους, περισσότερο από όσο αγάπησες τον εαυτό σου. Έτσι έρχεται η μέρα της συνειδητοποίησης, μέσα από την αδιάκοπη ψυχική κούραση που αργά μα σταθερά, σε φθείρει. Ναι, συνειδητοποιείς πόσο κουράστηκες να φορτώνεσαι την ‘καλοπέραση των άλλων’, την ευθύνη να τους κάνεις ευτυχισμένους. Χαρούμενους είναι η σωστή λέξη, γιατί η ευτυχία είναι μεγάλη υπόθεση. Να τους διασκεδάζεις με τον ευχάριστο χαρακτήρα σου, να γίνεσαι πολλές φορές ο «καραγκιόζης» της παρέας. Βέβαια τον ρόλο αυτό τον επέλεξες και εσύ. Εκείνο που δεν ήξερες και που θα το μάθαινες πολύ αργότερα είναι πως, αυτή θα ήταν μόνο δικιά σου «δουλειά.» Οι άλλοι, καθισμένοι πάντα εκεί απέναντι σου, να σε κοιτούν πεισματικά… Να περιμένουν να αρχίσεις την παράσταση, να τους ξαλαφρώσεις από το άγχος της καθημερινότητας. Εσύ με τον υπέροχο χαρούμενο χαραχτήρα σου, το «καλό» παιδί πάντα. Και περνούν τα χρόνια και οι «απέναντι» να μην λένε ποτέ να αλλάξουν θέσεις, ούτε για λίγο. Καλοστρωμένοι έτσι όπως είναι στις καρέκλες τους, δεν εννοούν με τίποτα να το κουνήσουν από τις αναπαυτικές τους θέσεις. Από το βόλεμα, αλλά και τον ανεύθυνο ρόλο τους. Πόσα χρόνια είναι αρκετά για να καταλάβει κανείς, πως κάποια μέρα κάτι πρέπει να αλλάξει; Πως δεν μπορείς να κάνεις το ίδιο πράγμα συνέχεια, να είσαι ο ίδιος συνέχεια, χωρίς εξέλιξη, χωρίς διαμόρφωση. Πως δεν γίνεται να διατηρείς αυτή την απαίτηση για χρόνια, την απαίτηση της συμμετοχή μου, για την εξασφάλιση της δικιά σου καλοπέρασης. Ένα αίτημα που πιστεύεις πως το κέρδισες, έτσι δεν είναι; Σχεδόν πίστεψες πως στο χρωστάω κιόλας, να σου κάνω όλα τα «χατίρια». Η ειρωνεία είναι, πως εγώ το άρχισα, μα συνέχισα να το επιτρέπω. Λένε πως αν μου γελάσεις μια φορά, ντροπή σου, αν όμως μου γελάσεις δυό φορές, τότε ντροπή μου. Θα αναρωτιέστε όλοι για τι πράγμα μιλάω… Εσείς που μπορεί να το βιώσατε θα έχετε ήδη καταλάβει. Οι υπόλοιποι διαβάστε λίγο ακόμη, ίσως μπορέσω να σας βοηθήσω να μπείτε στο θέμα.

Μιλώ για «βρικόλακες», για τους ανθρώπους «βαμπίρ». Ναι, έτσι θαρρώ τους αποκαλούν. Οι άνθρωποι που ρουφάνε από τους άλλους συνεχώς. Ρουφάνε την ενέργεια τους, τον χρόνο τους, ίσως και το χώρο τους. Χωρίς σχεδόν ποτέ, να δίνουν κάτι πίσω. Ή αν δίνουν είναι συνήθως προβλήματα και αρνητισμό. Είναι οι άνθρωποι που κολλάνε επάνω σου σαν βδέλλες, φορτώνοντας σου χωρίς να το πάρεις χαμπάρι, την ευθύνη πως πρέπει να τους προσέχεις, να τους ακούς, να τους καθοδηγείς, να τους ψυχαγωγείς. Μπορεί να είναι φίλοι σου, μπορεί να είναι οικογένεια σου, στενοί συγγενείς, ίσως οι ίδιοι οι γονείς σου ή ακόμα και τα παιδιά σου. Δεν έχει σημασία τι θέση έχουν στη ζωή σου. Το θέμα είναι, πως ασκούν μια τεράστια δύναμη και επιρροή επάνω σου για χρόνια, πράγμα που το καθιστά δύσκολο στο να αποδεσμευτείς από ένα τέτοιο ρόλο. Σε αρκετές περιπτώσεις ίσως να μην μπορέσεις ποτέ να τους αποφύγεις. Συμβαίνει και αυτό, λόγω συναισθηματικού εκβιασμού. Υπάρχουν όμως και οι περιπτώσεις που αν το ξύπνημα είναι αρκετά αισθητό, μπορείς να βάλεις ένα τέλος, επιτρέποντας στον εαυτό σου την αναγέννηση! Με μια συνειδητοποίηση, με μια κίνηση μέσα σου, σταματώντας απλά την συνέχεια μιας τόσο κουραστική ‘κωμωδία’ που παίζεται εις βάρος σου για χρόνια. Το δυσκολότερο σημείο, είναι η παραδοχή. Να παραδεχτείς στον ίδιο τον εαυτό σου, ότι αυτό συμβαίνει και ότι αυτό πλέον σε έχει κουράσει, σε έχει φθείρει. Πως το χειρότερο είναι πως εσύ το επιτρέπεις να συμβαίνει. Μέχρι τη στιγμή που αποφασίζεις πως πια, θες να το σταματήσεις. Τα υπόλοιπα είναι εύκολα, είναι σχεδόν απόλαυση! Είναι απολυτρωτικά!

Δεν είναι εύκολο να μιλάς για αλήθειες με τον εαυτό σου. Είναι όμως απαραίτητο. Έτσι μαθαίνεις να τον αγαπάς, να τον προσέχεις, να τον μεγαλώνεις ‘σωστά’! Οι άλλοι πολλές φορές είναι τα μαθήματα ζωής σου. Μέσον τους θα μάθεις πόσο καλός είσαι, αλλά και πόσο κακός. Πόσο αφελής, αλλά και πόσο έξυπνος, τελικά! Πόση υπομονή διαθέτεις, πόση αντοχή, όλα αυτά θα τα μάθεις μέσα από τις διάφορες ανθρώπινες σχέσεις σου. Με τον πατέρα, τη μητέρα, τα αδέλφια, τους φίλους, τον σύντροφο, τα παιδιά που ίσως αποχτήσεις. Όλοι έχουν και ένα μάθημα να σου διδάξουν, ένα μεγάλο κομμάτι του εαυτού σου θα αποκαλυφθεί, δια μέσου τους. Όπως και εσύ φυσικά θα κάνεις το ίδιο για αυτούς. Και μετά… όταν θα αποχτήσεις ασπίδες προστασίες, όταν θα σκληρύνει αρκετά το δέρμα της ψυχής σου, έτσι ώστε να μην αιμορραγείς με την πρώτη γρατσουνιά, τότε θα αρχίσεις να κάνεις τις δικές σου επιλογές. Θα ανακαλύψεις πως οι περισσότεροι άνθρωποι που βρίσκονται στη ζωή σου, είναι «βρικόλακες» και σου έπιναν το «αίμα» για πολύ καιρό. Θα αισθανθείς ότι φέρεις και εσύ ευθύνη για αυτό και θα καλεστείς να πάρεις θέση. Να κόψεις ίσως δεσμούς ζωής, γιατί μόνο έτσι χαράσσεις την δικιά σου πορεία, με τις δικές σου αρχές και κανόνες. Με τα δικά σου πιστεύω που εκκολάφτηκαν μέσα από μυριάδες βιώματα.

Και όταν βρεις την δύναμη μέσα σου να γίνεις ο ήρωας σου, τότε η ζωή θα αποχτήσει καινούργιο νόημα. Οι μέρες θα φαντάζουν πιο φωτεινές. Το βάδισμα απαλό θα μοιάζει σαν φτερούγισμα και η συντροφιά του εαυτού σου θα σε γεμίζει πληρότητα και ασφάλεια. Όταν θα βρεις τη δύναμη να λες μαγικές λέξεις που δεν πρόφερες σχεδόν ποτέ πριν, «Όχι!… Φτάνει!… Δεν θέλω!… Αρκετά!» Όταν βασικά θέσεις τα δικά σου όρια. Όταν θα «κοσκινίσεις» ανθρώπους από τη ζωή σου, επιλέγοντας πια τα σωστά άτομα για σένα. Άτομα που θα θέλουν να δώσουν, που θα μπορούν να σέβονται το προσωπικό σου πεδίο. Άνθρωποι που πραγματικά θα νοιάζονται και για τις δικές σου ανάγκες και θα προσφέρουν απλόχερα τα δικά τους «δώρα» σε εσένα. Όπως πάντα έκανες εσύ! Και μην σκεφτείς πως αναφέρομαι μόνο σε φιλίες. Μιλώ και για σένα που ίσως ατύχησες με τα άτομα της οικογένεια σου, που ίσως ατύχησες στο γάμο σου, στο σύντροφο σου. Θα ‘θελα να σου θυμίσω πως οικογένεια δεν είναι πάντα οι άνθρωποι που έχουμε το «ίδιο» αίμα. Οικογένεια μπορεί να είναι κάποιος ξένος που ξέρει να αγαπήσει, να νοιαστεί, να κάνει θυσίες. Και ένα λάθος δεν σημαίνει πως πρέπει να είναι μόνιμο, αν έχεις τον λάθος σύντροφο. Κι αυτό μπορεί να αλλάξει, φτάνει να θες να αλλάξεις ΕΣΥ!

Domenica~

Like my article? Please add a LIKE 🙂

You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

30 Comments

  1. K.T. says:

    Anatrixiasa olokliri…poso alithia einai ola…einai san na vlepo ena megalo kommati tis zois mou grammeno periliptika…pos einai dunaton na ta exoun niosei kai alloi? Einai polu tromaxtiko…

  2. Annita Georgiou says:

    Υπέροχο !!!

  3. Christia Yiannopoulou says:

    Koula mou opos panta iperoxa .

  4. Ceca Varda says:

    Thank you Domeni-Koula, took me some time to read it but I made it smile!

  5. Miranda Anastasiou says:

    Ακριβώς έτσι όπως τα λες!! Φτάνει να είσαι αληθινός.. : )

  6. Souzana Psara says:

    Vrikolakes polloi !!! Alla epiasa tzino to koskino edo kai kairo!!!
    Xxxxxxx

  7. Pantelis Giannouris says:

    ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΚΟΥΛΑ DOMENICA, ΘΕΡΙΑ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΔΕΝ ΜΠΟΤΟΥΝ ΤΟ ΦΩΣ ΝΑ ΤΟ ΣΗΚΩΣΟΥΝ ΠΑΝΤΑ ΠΙΣΤΕΥΑ ΣΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΟΤΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΠΟΛΥΠΛΟΚΟ ΚΑΙ ΚΥΡΙΟΣ ΑΝΤΙΦΑΤΙΚΟ ΠΛΑΣΜΑ !!!!!!!!!!!

  8. Katia Tsangari says:

    To magiko stylo pou se kanei na grafeis aristourgimata sou…dilono fanatiki thaumastria s…

  9. stella says:

    pragmatika eho taftistei me afto pou grafeis! to eho zisei kai to eho niosei vathia sto petsi mou! xero akrivos pos einai na sou roufane to aima kathimerina kai na eheis exanlithei psyhika! kai synithos ta thymata einai kales, athooes, isos kai afelis psyhes! oso pio kalos eisai toso tous travas gia na se ekmetaleftoun! to thema einai na erthei afti i mera pou tha to syniditopoiiseis, tha xypniseis apo tin methi kai tha exegertheis! tha vreis polla empodia, einai poly dyskolo na tous xefygeis alla an ta katafereis tote tha eisai pragmatika ELEFTHEROS!

    • Domenica says:

      Ahh omorfi mou Stella, etsi einai opos ta grafis…..k ego to eho viosi paleotera se megalo vathom, exantlitiko, apo afelia, agathotita k kalosyni….alla ama pathis, mathenis…tora pia eho aspides prostasias, eho tin Coulitsa mou korona sto kefali hheheheh….k eimai poli perifani gia afto. Ta katafera epitelous k niko tous vrykolakes…giati pistepse me pote den stamatoun….se efharisto gia to mynima sou xx

  10. Christoforos Ioannidis says:

    Den einai eukolo na milas gia avoles alitheies, alla i antikeimenikotita einai thema thelisis, kai distixos poli ligoi tin exoun, para to oti einai kata vathos toso aplo…alla ta apla pragmata sti zoi einai kai ta pio diskola.

    • Domenica says:

      Christofore mou poso omorfa milas…..pote tha erthis kypro na milisoume xana? …. otan erthis tha eho idi fygi….*smiles*…..mou arese poly to mynima sou, se efharisto!!!!

  11. Elena Panayi says:

    polla likes gia akoma mia foraxx

  12. Stella Constantinou says:

    einia kairos na dioxoume olous tous vrikolakes apo tin zoi mas! na niosoume ELEFTHEROI! 🙂

  13. Georgia Vraketta says:

    “Και όταν βρεις την δύναμη μέσα σου να γίνεις ο ήρωας σου, τότε η ζωή θα αποχτήσει καινούργιο νόημα….” heart teleioo. olo to article vevaia!!:) atee pounto vivlio???

    • Domenica says:

      Ta vivlia perimenoun stin Alaska…heheheh……by the way …. to simio pou sou arese….arese k stin sis sou to IDIO…..”Και όταν βρεις την δύναμη μέσα σου να γίνεις ο ήρωας σου, τότε η ζωή θα αποχτήσει καινούργιο νόημα….”xxxx

  14. stellaki says:

    einai toso ma toso sosta ayta pou grafeis… to tattoo pou apofasisa na kano einai mia daggomatia apo vampire… giati? tha sou ekmistireyto ti simenei… an den exei kataferei na me skotosei roufondas oli thn zoi mou tote sigoura me exei kanei athanato……………..! (oti de se skotonei se kanei pio dinato..)

    • Domenica says:

      Yparchi pio glykia proklisi sti zoe apo afti pou eno tolma na se skotosi, sto telos se kani pio dynato????
      Aftos einai o thriamvos tis zoes gia mena!
      *smiles*
      se efharisto gia to mynima 🙂

  15. μαρια says:

    hi einai teleio dakrisa molis to eida

    • Domenica says:

      Se efharisto gia to mynima sou, herome pou mporesa na aggixo kapies hordes tis psyhis sou mesa aptis dikes mou graptes anysihies! Kali synehia 🙂

  16. Anonymous says:

    ξερετε τι επρεπε να μα ς λενε πως να γινουμε βαμπιρ

  17. VIOLETTA KAFOURIDES says:

    Εψαχνα τ’ονομα μου στο Γκουγκλ για διαφορα, και, σε μια φαση βρηκα εσενα. Διαβασα τα περι εξωγηινους/διαφορετικοτητας/εναντι ρευματος κλπ..αυτη ειμαι, υπηρξα και θα υπαρχω σ’ολη μου τη ζωη….εξωγηινη και το προτιμω…αν και ακομη βρισκομαι στο μοναχικο σταδιο, διοτι δεν ηρθε στη ζωη μου η αδελφη ψυχη, καποιο ατομο να μιλα την ιδια γλωσσα…νομιζα την βρηκα σε μια φιλια την τελευταια δεκαετια… και το αρθρο σου περι Βρυκολακες…εκμεταλλευτηκε την αφελεια κ’απολυτη μου πιστη, εχασα οτι ειχα και δεν ειχα, και, προσπαθω ακομη να βγω απο τις δυσκολιες. ΟΜΩΣ, εχω ευγνωμοσυνη, μου χρειαζοτανε αυτο το προγραμματισμενο παθημα/μαθημα. Αποτελεσμα? Εβγαλα αυτα που αισθανομαι στο καινουργιο μου τραγουδι…. BLACK WIDOW..Μαυρη Χηρα…Αραχνη…που σε τραβαει κοντα της, παιρνει αυτα που θελει, κ’αν δεν τρεξεις γρηγορα..πας κ’εσυ!! Εγω ετρεξα!! Νασαι καλα!! (Θα σουβαζα λαικ αλλα δεν βρηκα που…καθοδηγιες πλης):)

    • Domenica says:

      Μπορείς να το ανεβάσεις στο φεις πουκ αν εχεις… ή στο τουιτερ… δες στο τελος της αναρτησης εχει ικονιδια… 🙂

  18. VIOLETTA KAFOURIDES says:

    Διαβασα περι εξωγηινους/διαφορετικοτητας/εναντι ρευματος..αυτη ειμαι/ υπηρξα/θα υπαρχω σ’ολη μου τη ζωη….στο μοναχικο σταδιο, διοτι δεν βρηκα την αδελφη ψυχη…νομιζα την βρηκα σε μια φιλια την τελευταια δεκαετια…και παμε στα περι Βρυκολακες…εχασα οτι ειχα και δεν ειχα, και, προσπαθω ακομη να βγω απο τις δυσκολιες. ΟΜΩΣ, εχω ευγνωμοσυνη, μου χρειαζοτανε αυτο το προγραμματισμενο παθημα/μαθημα. Αποτελεσμα? Το καινουργιο μου τραγουδι…. BLACK WIDOW..Μαυρη Χηρα…Αραχνη…που σε τραβαει κοντα της, παιρνει αυτα που θελει, κ’αν δεν τρεξεις γρηγορα..πας κ’εσυ!! Εγω ετρεξα!! Νασαι καλα!! (Θα σουβαζα λαικ αλλα δεν βρηκα που…καθοδηγιες πλης):)

    • Domenica says:

      Σε ευχαριστώ για το μύνημα σου… είναι μαγικό να αγγίζουμε ο ένας την ψυχή του άλλου με τις λέξεις μας, με τα τραγούδια μας…. και εσύ να είσαι καλύτερα!!!

  19. Θαλια Τσαμογλου says:

    …ειχες δικιο οντως μου αρεσε πολυ ήταν ενα κανονικο ψυχογραφημα… εύγε

  20. Violetta Kafourides says:

    I am THE DARK, to your LIGHT, you need me as you need the NIGHT!! Writer of ‘Vrikolakes’, check out THE DARK on You Tube!! Perfect for your article which, by the way, I LIKE!!!! VK.

Leave a Reply

Your email address will not be published.