Coffee-Talks.com

My little corner on the internet

   Nov 21

Στα άκρα των ονείρων μας…

Βόλταρα τις προάλλες, σε διάφορα άλλα μπλοκ στο διαδίχτυο και ένιωσα λες και βυθιζόμουν μες το μυαλό διαφορετικών ανθρώπων. Εισπράττοντας τις ανησυχίες τους, τους προβληματισμούς τους, τα θέλω τους. Τελικά όλοι τον πόνο μας θέλουμε να πούμε, να τον μοιραστούμε. Το βάσανο μας, αυτά που θέλουμε και δεν έχουμε, αυτά που περιμένουμε να ‘ρθουν. Όλο το ρολόι κοιτάμε. Να φύγει κι αυτή η ώρα, κι αυτή η μέρα. Να έρθει το ΑΥΡΙΟ. Αυτό το αύριο που πάντα θα είναι καλύτερο. Και είμαστε τον περισσότερο καιρό στα άκρα μας, να παρατηρούμε με την άκρη του ματιού, αυτό που πρόκειται να συμβεί. Η αγωνία και η αφόρητη ανυπομονησία, γίνονται συντροφιά μας συχνά. Δεν χαλαρώνουμε, δεν βλέπουμε. Μονάχα κοιτάμε. Η μέρα γίνεται νύχτα, η νύχτα ξανά ξημερώνει και ο χρόνος τικ τακ, τικ τακ μας ταξιδεύει πάρα πέρα. Δεν σταματά ποτέ και για κανέναν. Τα σκηνικά μονάχα αλλάζουν. Άνθρωποι φεύγουν και την ίδια στιγμή άνθρωποι γεννιούνται. Αρχή και τέλος, χωρίς τελειωμό, αιώνες τώρα. Εκατομμύρια χρόνια, ο κύκλος της ζωής συνεχίζει ακάθεκτος την πορεία του. Αλλά προς τα που; Που πάει ο χρόνος, που βγαίνει ο δρόμος; Γιατί δηλαδή δεν γίνεται να ξέρουμε. Και γιατί δεν έχουν απαντηθεί όλες εκείνες οι καυτές ερωτήσεις, που βασανίζουν την ανθρωπότητα αιώνες τώρα. Αν υπάρχει Θεός, μας ακούει; Eπεμβαίνει στις ζωές μας; Θα έρθει το τέλος του κόσμου κάποια μέρα… θα ξανά ζήσουμε…. Θα ζήσουμε αλλιώς… σε άλλη μορφή ίσως; Υπάρχουν εξωγήινοι… υπάρχει ζωή αλλού; Γιατί δεν τους έχουμε δει αν υπάρχουν… εννοώ όλοι μας. Γιατί κάποιοι υποστηρίζουν ότι έχουν δει εξωγήινους… γιατί μόνο μερικοί δηλαδή; Τι είμαστε οι υπόλοιποι… κορόιδα;

Στην άκρη εκεί της ψυχής μας, στεκόμαστε κολλημένοι στο τοίχο και περιμένουμε κάτι να γίνει. Να έρθει ο έρωτας, να αγαπήσουμε, να αγαπηθούμε. Να κάνουμε ένα παιδί και μετά δύο, ίσως και περισσότερα. Κι όταν θα μεγαλώσουν τα δικά μας παιδιά, στεκόμαστε πάλι στην άκρη εκεί να ‘ρθει η εποχή των εγγονιών. Θέλουμε να ζήσουμε όλα τα κεφάλαια, να γευτούμε εμπειρίες, να δούμε και εμείς πως είναι να γίνεις νύφη, να γίνεις μάνα, να γίνεις γιαγιά. Να αποχτήσουμε χρήματα, πολλά χρήματα και ύστερα… να ταξιδεύουμε πολύ, να δούμε μέρη, όλο τον κόσμο. Ποιος έχει δει όλο τον κόσμο; Υπάρχουν γωνιές ξεχασμένες, άνθρωποι ξεχασμένοι, καταδικασμένοι να ζουν χωρίς αγάπη. Ένα συγνώμη πνίγεται σιωπηλά κάθε μέρα σε φυλακές. Άνθρωποι που μετάνιωσαν αλλά αυτό δεν αρκεί, δεν αλλάζει την καταδίκη τους. Θα παραμείνουν κλειδωμένοι μέσα, μακριά όχι μόνο απ’ την ελευθερία, αλλά και από κάθε τι καλό κι όμορφο. Η κόλαση υπάρχει και βρίσκεται εκεί μέσα σε εκείνες τις φυλακές. Έχετε ποτέ παρακολουθήσει το πρόγραμμα του National Geographic ‘Φυλακισμένοι στο εξωτερικό’; Κάθε φορά που βλέπω και μια ιστορία -αληθινή ιστορία- αισθάνομαι τόσο ευλογημένη, τόσο τυχερή. Δεν μπορείς να φανταστείς πόσο εύκολα μπορείς να μπλέξεις σε τριτοκοσμικές χώρες όπως Ινδονησία, Μπαλί, Φιλιππίνες, Ταϋλάνδη κλπ και να βρεθείς πίσω από τα κάγκελα με σοβαρές κατηγορίες, χωρίς να έχεις καμία ανάμιξη. Και αυτό μπορεί να συμβεί αν βρεθείς σε λάθος τόπο και στιγμή ή αν από καλοσύνη θελήσεις να βοηθήσεις κάποιον ο οποίος να τύχει να είναι το λάθος άτομο. Και την επόμενη στιγμή μπορεί να βρεθείς χωμένος μέσα σε βρώμικες φυλακές, με βρώμικα κορμιά και ψυχές γύρω σου, χωρίς ο νόμος να μετρά και να εφαρμόζεται όπως εσύ τον ξέρεις. Κόβουν και ράβουν μόνοι τους, παίρνουν το νόμο στα χέρια τους και εξαφανίζουν με αυτό τον τρόπο ανθρώπους. Είναι σχεδόν ασύλληπτο, αλλά δυστυχώς συμβαίνει.

Ανασφάλειες παντού, κάποιες φορές χωρίς λόγο. Αναρωτιέμαι γιατί οι άνθρωποι απατούν ο ένας τον άλλο; Γιατί παντρεύονται, γιατί δεσμεύονται, αφού τους αρέσει να ξενοκοιμούνται; Γιατί έχουν δύο και τρείς ζωές παράλληλα; Γιατί παίζουν με τις ψυχές άλλων ανθρώπων; Λένε πως ο άνθρωπος που έχει την τάση να απατά τον σύντροφο του, βασικά έχει πολύ χαμηλή αυτοεκτίμηση. Προδίνει πρώτα τον εαυτό του και μετά τον άλλον. Άλλοι το αποκαλούν πειρασμό. Δικαιολογίες άλλο τίποτα, άμα ο άνθρωπος θέλει να κάνει κάτι. Τίποτα δεν τον σταματά, ούτε ο ίδιος ο εαυτός του. Μιλά ο εσώτερος εαυτός, φωνάζει ‘ΜΗΝ ΤΟ ΚΑΝΕΙΣ’ αλλά εκεί στη κατηφόρα ολοταχώς, εθελοντικά να σπάσει το κεφάλι του στο τοίχο. Άμα δεν θες να μάθεις, όσο και να καείς, άστο. Απλά γεμίζεις εγκαύματα, μέχρι που μια μέρα δεν σε σώζει τίποτα και απλά έρχεται το αίσθημα της ντροπής και φωλιάζει για πάντα μέσα σου. Όταν γεράσεις και όλα θα είναι μάταια, μόνο τότε ίσως δεν θα σε νοιάζουν τα ‘εγκαύματα’. Ίσως και πάλι τότε να είναι χειρότερα, ποιος ξέρει.

Όχι δεν αισθάνομαι καθόλου απαισιόδοξη, ούτε αρνητική. Απλά δεν θέλω να γράφω πάντα για την ομορφιά της ζωής, τον έρωτα, την αγάπη, το παραμύθι, που ναι υπάρχει, αλλά όχι συνέχεια. Σκέφτομαι τώρα τα τριαντάφυλλα που είναι πανέμορφα και μυρίζουν σαν αγγέλοι. Κι όμως είναι περιτριγυρισμένα από αγκάθια. Το άσχημο αναπνέει δίπλα απ’ το όμορφο. Έτσι είναι ζωή. Όλα βαδίζουν πλάι-πλάι. Λύπες και χαρές… γέννηση και θάνατος… γέλιο και δάκρυ. Θέλω να μιλώ και για την ασχήμια της ζωής, να είμαι ενήμερη έτσι ώστε να μην την επιλέγω. Υπάρχουν πολλοί συνάνθρωποι μας που υποφέρουν, που ζουν στην ασχήμια. Ίσως κάπου πολύ κοντά, δίπλα μας. Που ξέρεις, κάποιος εκεί έξω να διαβάσει αυτή την ανάρτηση, να προβληματιστεί, να αλλάξει δρόμο, πορεία. Να πάει να βρει την ομορφιά και να σωθεί. Άμα ζεις ‘άσχημα’, μες την προδοσία, μέσα στο ψέμα, όταν τα επιλέγεις όλα αυτά, είναι σαν να επιλέγεις κάθε μέρα να κοιμάσαι σε λερωμένα σεντόνια. Να ακουμπάς το πρόσωπο σου σε λερωμένο μαξιλάρι. Πώς να κοιμηθείς? Μα κι αν ακόμα κοιμηθείς θα σε κατατρέχουν οι εφιάλτες απ’ τη ‘δυσοσμία’. Το καλύτερο μαξιλάρι για να κοιμάται κανείς, είναι η καθαρή συνείδηση. Μπορώ να καταλάβω πως ναι, άνθρωποι είμαστε και σφάλματα κάνουμε. Σίγουρα, είμαστε πολύ ατελείς για να μην κάνουμε λάθη. Και έπειτα μέσα απ’ τα λάθη μας, μαθαίνουμε, εξελισσόμαστε και ωριμάζουμε. Εκείνο που δεν μπορώ να καταλάβω, είναι την επανάληψη. Πως γίνεται να ξανά θες να κάνεις το ίδιο λάθος; Και μάλιστα να το επαναλαμβάνεις, περιμένοντας διαφορετικό αποτέλεσμα. Τι σόι νους είναι αυτός? Πιστεύω πως όλα καταλήγουν στην αυτογνωσία. Είναι το στοιχείο που μας βοηθάει να κρατάμε τις ισορροπίες μας. Τις σταθερές αξίες μας. Και η αυτογνωσία, γεννά την αξιοπρέπεια. Αυτογνωσία λοιπόν… είναι δύσκολο πράγμα να γνωρίζει κανείς τον εαυτό του. Όταν όμως κανείς κατανοεί την δύναμη του, αυτή μεγαλώνει ακόμα πιο πολύ.

Η περηφάνια που πηγάζει από την περιφρόνηση, έρχεται από την άγνοια του εαυτού μας. Να το θυμάσαι αυτό, κάθε φορά που γνωρίζεις πολύ περήφανους ανθρώπους. Περήφανους με την κακιά έννοια. Με την γνώση του εαυτού μας εμφανίζεται η σεμνότητα, η οποία μας προστατεύει από την προστυχιά. Πρόστυχος άνθρωπος δεν είναι μόνο αυτός που πουλά την ψυχή και το σώμα του. Πρόστυχος μπορεί να είναι και κάποιος που απλά κάθεται φρόνιμα απέναντι σου και σε γδύνει με τα μάτια ενώ δεν θα έπρεπε. Λένε πως οι άνθρωποι από τη φύση μας, τείνουμε να ελκόμαστε ακριβώς από αυτό που μας απαγορεύουν να έχουμε ή να κάνουμε. Από παιδιά στο άκουσμα της λέξης «ΜΗ…» εμείς κάναμε ακριβώς το αντίθετο. Το ερώτημα είναι ποιος μας έπλασε έτσι και γιατί; Εγώ πάλι υποστηρίζω πως δεν έχει σημασία αν είμαστε πλασμένοι με ένα γεμάτο λάθη design. Σημασία έχει να το πολεμάμε, να το δουλεύουμε σε όλη μας τη ζωή. Να κυνηγάμε την ομορφιά μέσα μας, επιλέγοντας την ξανά και ξανά. Να ζητάμε το δίκιο, για να μπορεί να υπάρχει. Να το εφαρμόζουμε, για να λιγοστεύει ο πόνος. Είναι τόσο όμορφο να διαπιστώνει κανείς, πως έχει την δύναμη να κάνει ότι θέλει, φτάνει να το θέλει πολύ. Να αντιστέκεται σε αυτό που καλά γνωρίζει πως θα τον φθείρει, να μπορεί να επιλέγει το ‘μέτρο’ και έτσι να ισορροπεί. Η ισορροπία στη ζωή μας, είναι η αμοιβή των προσπαθειών μας. Είναι η επιβράβευση πως δεν λυγίσαμε. Τα καταφέραμε!

Τα όνειρα κατοικούν σε γη αγγέλων, όπου βασιλεύει μόνο η ομορφιά. Άμα κάνεις ασχήμιες, δηλώνεις από μόνος σου πως ακυρώνεις τα όνειρα σου. Φυσικά εσύ θα επιρρίψεις ευθύνες στη ζωή, θα την αποκαλέσεις παλιό ζωή και παλιό κοινωνία, θα σου φταίξουν οι άλλοι και θα βρεις τρόπους να ωρύεσαι που αδικήθηκες τόσο, που δεν πέτυχες στόχους και όνειρα. Μα ποτέ, σχεδόν ποτέ δεν θα κοιτάξεις μέσα σου, να δεις πόσο άσχημα στον εαυτό σου, φέρθηκες. Η αυτογνωσία που λέγαμε… Αυτή που γεννά την αξιοπρέπεια, που σε προστατεύει απ’ τη πρόστυχη συμπεριφορά και σκέψη. Βλέπεις είναι πολύ απλά τα πράγματα. Φέρουμε πλήρη ευθύνη για την επιτυχία ή την αποτυχία των ονείρων μας. Και ο δρόμος προς αυτά, δεν είναι στρωμένος με ροδοπέταλα. Αντιθέτως θα ζοριστείς πολύ, θα δοκιμαστείς μέχρι τα άκρα…. Και ενώ θα οδεύεσαι προς τον στόχο σου, θα ανακαλύπτεις συνάμα, πόση δύναμη κρυβόταν πάντοτε βαθιά μέσα σου.

Στα άκρα των ονείρων μας λοιπόν, βρίσκεται η μικρή ψυχή μας. Και ευτυχώς η ψυχή μας, θα συνεχίζει πάντα το ταξίδι της, κι όταν εμείς δεν θα είμαστε πια εδώ..

Domenica~

Like my article? Please add a LIKE 🙂

You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

16 Comments

  1. Eleni - Neyla says:

    Οκ λοιπόν!!! Να μιλήσω ως αναγνώστρια πρώτα ή ςσ η καλύτερη σου φίλη; Μα όποιο και από τα δύο διαλέξω ένα θα είναι αυτό που έχω να πω…ΕΥΓΕ φιλενάδα μου!! Σου το λέω πραγματικά από τα βάθη της ψυχής μου πως η γραφή σου και όλος σου ο ψυχικός κόσμος δεν έχει να ζηλέψει τίποτα μα τίποτα από κανέναν!! Κάθε σου λέξη ξεδιπλώνει εικόνες ολόκληρες αλλά και κάθε σου πρόταση ένα φιλοσοφικό κεφάλαιο από μόνη της. Για να σε ταξιδέψουν άλλες φορές , για να σε προβληματίσουν τις περισσότερες, ακόμα και αν εσύ ο ίδιος τα σκέφτηκες χιλιάδες φορές απο μόνος σου αλλά δεν τόλμησεσ ποτέ να τα ξεστομίσεις. Πόσοι από μας έχουν ακριβώς τους ίδιους προβληματισμούς και όμως πάλι είναι ωραίο να βρίσκεις ανθρώπους που να σκέφτονται σαν και σένα και να μην νιώθεις αποκομμένος σε ένα δικό σου πλανήτη. Έχω ξεχωρίσει τόσα πολλά σημεία που λάτρεψα στην αναρτησή σου που αδυνατώ να σου τα απαριθμήσω ένα ένα…πραγματικά μπράβο!!! Όσο για τη φωτογραφία δεν έχω λόγια…η ανάγκη για ελεύθερο πνεύμα που ακόμα και τα άλογα ενός καρουζέλ που για μένα το καρουζέλ είναι η προσωποποίηση του παραμυθιού και του ονείρου το βράδυ ζωντανεύουν και η ψυχή χορεύει κάτω από το φως του φεγγαριού…μέχρι να ρθει το ξημέρωμα και ο χρόνος να παγώσει….να παγώσει ξανά μέχρι το βράδυ…το βράδυ που η ψυχή ζωντανεύει και τα όνειρα ξεδιπλώνουν τις ελπίδες!!! ΧΧΧ

    • Domenica says:

      Ahhh filenada mou kali, kaliteri mou anagnostria!!!! Se efharisto k ego me ti seira mou apo ta vathy tis psyhis mou pou mporis k anagnorizis tin psyhi mou mesa apo ta grapta mou. Se efharisto pragmatika pou me vlepis! Einai poly simantiko na mporoun oi anthropoi na se vlepoun k na esthanese orati, edo!!! K herome afantasta pou mporesa na se taxidepso, na se provlimatiso k na se kano na niosis omorfia mesa apo to keimeno mou!!!! xxxxxx

  2. Christiana A. says:

    Akoma ena uperoxo keimeno!! Polu swsta ta leeis koulla m!!:)
    Parakolouthw to ‘National Geographic’ k exei polla endiaferon ntokumanter! Exeis polla na mas peis akoma, pou kathe fora einai kati diaforetiko ta opoia ‘aggizoun’ ton kathena! Einai kalo na exoume oneira, arkei na exoume pisti k na eimaste thetikoi gia na ta petuxoume! xxxxx

  3. Andria Antoniou says:

    “Είναι τόσο όμορφο να διαπιστώνει κανείς, πως έχει την δύναμη να κάνει ότι θέλει, φτάνει να το θέλει πολύ. Να αντιστέκεται σε αυτό που καλά γνωρίζει πως θα τον φθείρει, να μπορεί να επιλέγει το ‘μέτρο’ και έτσι να ισορροπεί. Η ισορροπία στη ζωή μας, είναι η αμοιβή των προσπαθειών μας. Είναι η επιβράβευση πως δεν λυγίσαμε. Τα καταφέραμε!.” To dievasa 2 fores kai einai pragmatikaa iperoxoo! kai o stixos autos einai tooooso megalii ALITHEIA! <3

    • Domenica says:

      Gia na to diavasis 2 fores ontos prepi na se aggixe poly. SE EFHARISTO apo kardias!!! Me haropoii toso poly na eispratto tetiou eidous hara piso mesa apo ta grapta mou 🙂

  4. Christiana Anastasiou says:

    akoma ena uperoxo keimeno!! polu swsta ta leeis koulla m!!:)

  5. Miranda Anastasiou says:

    Einai TELEIO Koulla mou pragmatika!! Ksereis ti? Afta ta keimena ola mazi kanoun ena biblio. To kathe kefalaio kai ena keimeno. 🙂 xxx

  6. Mikromastora Rodothea says:

    🙂 🙂 🙂 <3 <3 <3 🙂 xxx

  7. Yiannos Kokkinos says:

    ti kaneis glikia m?

  8. Annita Georgiou says:

    Εξαιρετικό……!!!!!!

  9. Anna says:

    Πολύ όμορφο και αληθινό…Μπράβο 😉

Leave a Reply

Your email address will not be published.