Coffee-Talks.com

My little corner on the internet

   Nov 15

Συνταγή δεν υπάρχει, υπάρχουν μόνο ‘ταξίδια’!

Οι δρόμοι του μυαλού, κατευθύνονται ορμητικά προς τη χώρα της καρδιάς. Γλιστρούν σαν σταγόνες βροχής, μέσα στην ανερχόμενη λιακάδα. Εκεί μέσα θα σμιλευτούν και με τα συστατικά της αγάπης, της πίστης και της αφοσίωσης, θα υλοποιήσουν το όνειρο. Η καρδιά μας, κάνει ταξίδια μακρινά, πολύ πριν ταξιδέψουμε εμείς στα αλήθεια. Κάθε φορά που μεταφέρεται σε κόσμους μαγικούς, φτιαγμένους για μας, όπως εμείς επιθυμούμε, ταξιδεύει ξανά και ξανά. Σε κόσμους που μπορεί να έχει τα δικά της φτερά, την δικιά της θέση. Φτερουγίσματα που σηματοδοτούν πως είμαστε ζωντανοί και για αυτό ονειρευόμαστε!

Το έχουμε μεγάλη ανάγκη να αισθανόμαστε ότι ανήκουμε κάπου. Κυρίως να ανήκουμε σε κάποιον. Πιστεύω δεν υπάρχει ομορφότερο δώρο, από το να αγαπάς και να αγαπιέσαι, το ίδιο… στην ίδια ένταση… ή κάπου εκεί κοντά! Να μοιράζεσαι το ίδιο όνειρο, τον ίδιο δρόμο και έτσι να αντλείς δύναμη από αυτό, που δεν είναι άλλο απ’ την ίδια την αγάπη. Τι άλλο θα μπορούσε να κάνει τα πάντα δυνατά σε αυτή τη ζωή; Μόνο η αγάπη όλα τα μπορεί. Αυτή που μηδενίζει ωκεανούς και αποστάσεις. Που όσο μακριά κι αν βρεθείς, είσαι εκεί κουρνιασμένη στην ζεστή καρδιά του, όπως και εκείνος κουρνιάζει μέσα στη δικιά σου. Και έτσι αναπνέεις απ’ το οξυγόνο που σου δίνει η αγάπη. Συνεχίζεις, προχωράς για όσο χρειαστεί να μένεις μακριά, ενώ οι αγάπη βγάζει ρίζες, όλο και πιο βαθιές.

Η πίστη σε κάτι, σε κάποιον, είναι μια άλλη τεράστια δύναμη που μπορεί να αλλάξει τη ζωή μας. Που μπορεί να καταφέρει την ύπαρξη του κόσμου που ονειρευόμαστε. Το να πιστεύεις στον εαυτό σου, ή στον άνθρωπο σου, είναι το αρχικό στάδιο κάθε στόχου. Το να πιστεύεις στο όνειρο σου, που μπορεί να μοιάζει άπιαστο σε πολλούς, είναι όλη σου η περιουσία. Εσύ και η θετική σου πίστη, είναι ότι έχει στο κόσμο αυτό, το όνειρο σου. Κι αν δεν συνεχίσει να το έχει για όσο χρειαστεί, απλά δεν θα τα καταφέρει από μόνο του. Θέλει την πίστη μας, στην σταθερή συμμετοχή μας και τότε το όνειρο γίνεται πραγματικό. Το γνωρίζει πως βιάζεσαι… αδημονείς. Πότε επιτέλους θα έχεις αυτό που θες. Είναι όμως το τίμημα που πρέπει να πληρώσεις. Η επιμονή και η υπομονή που πρέπει να διαθέσεις. Μεγάλες αρετές! Και εκεί δοκιμάζεσαι καθώς περιμένεις, μέρες, μήνες, ΧΡΟΝΙΑ. Ο χρόνος σε τεστάρει για να είσαι εσύ σίγουρη πως το θες με όλη σου τη καρδιά. Είναι πολλές οι φορές που εμείς οι άνθρωποι ζητάμε πράγματα που δεν τα θέλουμε πραγματικά και το ανακαλύπτουμε αργότερα. Είναι όμως και μερικά πράγματα, που γνωρίζουμε με κάθε σιγουριά, πως ναι τα θέλουμε με όλη μας την καρδιά. Και είναι τότε που ολάκερο το σύμπαν συνωμοτεί μαζί μας, για την ολοκλήρωση τους.

Ύστερα υπάρχει και ο φόβος, ο μεγάλος εχθρός. Κρυμμένος πάντα πίσω απ’ τις κουρτίνες της ψυχής σου. Να εμφανίζεται απροσκάλεστος πάντα, μαυρίζοντας την καθαρότητα που πασχίζει να βασιλεύει μέσα μας. Ο φόβος, φίλος της νύχτας, του σκοταδιού, της αμφιβολίας. Εργάζεται αντίθετα με ότι καλό και θετικό μέσα σου. Προσδοκώντας πάντα, να σκοτώνει όνειρα και ελπίδες. Ναι, έχει τεράστια δύναμη και μπορεί να καταφέρει πολλά, μέχρι και την ισοπέδωση σου. Αν τον αφήσεις… Υπάρχει όμως ένας τρόπος, που μπορεί κανείς, να αφοπλίσει τον φόβο που τον απειλεί. Όταν τον μετατρέψεις σε κίνητρο, για την απόχτηση θάρρους και γενναιότητας. Ναι, είναι ο λόγος που μπορούμε να γίνουμε γενναίοι. Αν δεν μαζέψεις το θάρρος σου να τον αντιμετωπίσεις, ο φόβος μπορεί να σε παραλύσει, να σε αποδυναμώσει εντελώς, να σε αφήσει χάμω, κουρέλι. Να το θυμάσαι όμως, μπορείς να τον νικήσεις αν παλέψεις σωστά. Διάβασα κάπου, πως ο φόβος είναι θέμα παιδείας και αν εκπαιδευτείς σωστά, μπορείς να τον αντιμετωπίζεις και να τον νικάς, καθώς θα εμφανίζεται σε όλα τα στάδια της ζωής σου.

Ταξιδιάρα ψυχή μου, από μικρή αρμενίζεις. Πόσο αγαπώ τα ταξίδια μας, όνειρα πουλιά μου ταξιδιάρικα. Τα κρατούσα σφιχτά στην καρδιά μου χρόνια τώρα. Σπάνια φυλαχτά που έδιναν νόημα και αξία στη ζωή μου. Έδωσα αμέτρητες μάχες, μα κάθε φορά το τέλος ήταν γλυκό, όσο κι αν μάτωνα στη κάθε μου μάχη. Έρχεται πάντα ο καιρός που η ζωή, το σύμπαν ανταμείβει. Μπορεί να σου πάρει πολλά, να σε πονέσει βαθιά, μα αυτό θα σε διδάξει άλλα τόσα. Και έρχεται η μέρα που η ελπίδα, το όνειρο ξυπνούν από έναν ύπνο βαθύ. Κι όσα κράτησες σφιχτά στην καρδιά, με πίστη κι αγάπη, μια μέρα θα αγκαλιάσεις ξανά, αν φυσικά κρατηθείς εκεί μέχρι το τέλος. Αν εσύ πρώτος δεν προδώσεις αυτά που χρόνια έκτισες, μέσα σου. Νομίζω η μεγαλύτερη καταστροφή που μπορεί να βιώσει κάποιος με τον εαυτό του, είναι από το να παραιτηθεί, από το στόχο του. Είναι προδοσία και δειλία μαζί. Άλλοι φυσικά το λεν αδυναμία. Κρύβονται πίσω από μικρές δικαιολογίες πως τάχα μου κουράστηκαν να περιμένουν. Λες και αν περίμεναν λίγο ακόμη, θα έχαναν κάτι. Βασικά μόνο ο χρόνος περνά και στο χρόνο μέσα η πίστη κτίζει. Και έτσι χάνουν τα πάντα, όλα όσα για χρόνια λαχταρούσαν από έλλειψη πίστης και καρτερικότητας. Μετά μετατρέπονται σε πλάσματα μιζέρικα, που συνεχώς παραπονιούνται στον καθρέφτη τους, αλλά κυρίως στους άλλους.

Ανθρώπινες σχέσεις, ότι πιο δύσκολο και περίπλοκο πια. Λες και όλοι μιλάνε άλλη γλώσσα. Όλοι πνίγονται, δεν επικοινωνούν. Όλοι παραπονιούνται, δεν βρίσκουν αυτό που θέλουν, πουθενά όμως. Κανένας δεν καταλαβαίνει τον άλλο και έτσι γίνονται όλοι ξένοι. Ζουν μόνοι και έρημοι. Πονεμένοι με ένα γιατί στο στόμα. «Που πήγαν οι άνθρωποι…. Που είναι ο άνθρωπος μου;… πότε θα βρω επιτέλους και εγώ το δικό μου ταίρι;…» Ναι είναι για να απορεί κανείς. Τόσες χιλιάδες αστέρια εκεί πάνω και εσύ μόνη στη γη… Θες να σου πως τι νομίζω; Ταπεινή μου γνώμη πάντα έτσι; Εγώ νομίζω πως οι άνθρωποι έχουν γίνει επικίνδυνα εγωιστές, σε σημείο που δεν συμβιβάζονται με τίποτα. «Εγώ; …και γιατί εγώ;… ας τον εκεί να βράζει στο ζουμί του….» και πάει λέγοντας. Οι άνθρωποι θέλουν να υπερισχύουν ο ένας του άλλου, θέλουν τα ‘θέλω τους’ και δεν υποχωρούν με τίποτα. Αυτό φυσικά δεν είναι αγάπη. Δεν υπάρχει συμπόνια, μα κυρίως μετριοφροσύνη. Αυτό που λέμε “Too many chiefs, no Indians”! Μα άμα δεν κάνεις τόπο, χώρο για τον άλλο, πως θα πετύχει μια σχέση. Κι αν δεν αγαπήσεις αυτά που αγαπά, αφήνοντας τον άλλο να τα έχει αγκαλιά, χωρίς να σημαίνει πως και εσύ θα πρέπει να τα αγκαλιάσεις. Οξυγόνο, αυτό θέλει η σχέση. Τις προάλλες καθώς μετροφυλλούσα τις σελίδες στο ιντερνέτ, βρήκα αυτό! Νομίζω είναι διατυπωμένο όσο πιο όμορφα γίνεται.

«Προφανώς υπάρχει συνταγή… και είναι μία! «Να μην ψάχνεις την συνταγή»! Τίποτα δεν λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο όταν το χειρίζονται διαφορετικοί άνθρωποι. Αυτό που σε μένα φέρνει την ισορροπία, σε κάποιον άλλο μπορεί να προκαλέσει ταραχή. Οι ανάγκες μας διαφέρουν. Το μόνο που έχει σημασία κατά την γνώμη μου είναι η πρόθεση. Η ματιά που ρίχνουμε στα πράγματα και η γνώση του ποιος είσαι και τι θέλεις! Φυσικά και μπορείς να βρεις το άλλο μισό… τον άνθρωπο που θα κουμπώσει μαζί σου. Αυτός ο άνθρωπος όμως πρέπει απλά να καταλαβαίνει την ζωή σου, τα θέλω σου, τις παραξενιές σου… Και όχι να ζει την ζωή σου!!! Θα κουμπώσει μαζί σου όχι αν έχετε κοινή μια δραστηριότητα, αλλά αν μπορεί να δεχτεί σε σένα αυτά που ο ίδιος δεν θα έκανε ΠΟΤΕ….»

Αυτό για μένα είναι αγάπη και υγιής σχέση!!!

Καλά ταξίδια του νου και της καρδιάς!

Καλή συνέχεια!

Domenica~

Like my article? Please add a LIKE 🙂

You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

11 Comments

  1. Skevoua Christophidou says:

    teleio koulitsa mmm xxxxxxxxx

  2. Angela Lavithi says:

    Πιστεύω δεν υπάρχει ομορφότερο δώρο, από το να αγαπάς και να αγαπιέσαι, το ίδιο… στην ίδια ένταση… ή κάπου εκεί κοντά! <3

  3. Demetra Bakalopoulou - Kalfountzou says:

    Νομιζω οτι υπαρχει συνταγη!!! Η καλωσυνη!!! Ο ανθρωπος με τις χαρες του αγαπιεται!! Εαν εμεις ειμαστε καλοι, ευγενικοι, σεβομαστε, τοτε σιγουρα θα αγαπηθουμε!!! Για να γινει ομως αυτο, θα πρεπει να αλλαξουμε και τα κριτηρια για τον συντροφο, τους φιλους κλπ.!!! Δηλαδη να ψαχνουμε μονο για καλους, καλλιεργημενους και ευαισθητους ανθρωπους!!! Να μην εντυπωσιαζομαστε απο υλικα αγαθα, ή εξωτερικη εμφανιση!!!!

    • Domenica says:

      Kalimera agapites files! Nomizo otan lei den yparchi syntagi, afto pou enoi einai pos min psahnis gia syggekrimeno tropo, dromo k shima na vris tin agapi, afto pou pragmatika tha se kani efthihismeni. Mpori to sinikesio gia kapion na einai mega lathos k gia ton allo na apodikti i eftyhia tou, mpori i metanastevsi gia pollous anthropous na einai epodini k martyriki k gia allous na einai proklisi k dimiourgikotita. Afto pou tonizi i anartisi mou einai pos den yparchi syntagi gia olous afou oloi eimaste toso diaforetikoi. Gia ton kathena alazoun ta panta *smiles* xxx

  4. ΒΑΛΙ ΒΑΛΙ says:

    Ετσι ειναι Δημητρα !!!! κι ολα θεμα αντιληψης..! Καλημερα

  5. Demetra Bakalopoulou - Kalfountzou says:

    καλημερα Βαλι μου!!! μου ειχε πει καποτε ενας ηλικιωμενος στην Ερετρια, οτι στην εποχη του ολοι οι γαμοι γινοντουσαν απο συνοικεσιο και οι μονοι απο αυτους που πετυχαν ηταν οταν και οι δυο συζυγοι ηταν καλοι!!! Αυτοι στο τελος αγαπηθηκαν πολυ μεταξυ τους!!!!

  6. ΒΑΛΙ ΒΑΛΙ says:

    Ειχα δυο υπεροχους γονεις [ τον πατερα μου τον εχασα ] παντευτηκαν απο συνοικεσιο..μεγαλωσα κι εγω κι ο αδελφος μου μεσα στην γαληνη με αγαπη πολυ..με κατανοηση , με εικονες πανεμορφες , με παραδειγματα απο δυο γονεις γλυκητατους με χαρα , με γελιο , με Θεο ! Νιωθω τυχεροι που εχω οτι δεν αγοραζετε με τιποτα !!!! Ολα ειναι μεσα στον ανθρωπο που μονο με την καλωσυνη του , μπορει να μετατρεπει και να καλλιεργει το μεσα του , απο την αναγκη του να δωσει και να παρει Αγαπη κι ειναι σπουδαιο , να εχεις ριζες απο Αγαπη…..

  7. Nicoletta Onisiforou says:

    Poso dikaio exeis omorfia mou !!!

  8. Annita Georgiou says:

    Τέλειο………! !!!! 🙂

Leave a Reply to ΒΑΛΙ ΒΑΛΙ Cancel reply

Your email address will not be published.