Coffee-Talks.com

My little corner on the internet

   Jan 31

Αφύπνιση!

love-is-beautiful-by-shawna-erback-shawna-erbackΝα λούζεσαι το φως της αγάπης και να το αναγνωρίζεις σαν χάδι μητρικό, όταν αυτό εξυψώνει το πνεύμα σου, με ένα τρόπο ανεξήγητο, μα τόσο γλυκό. Να καταλαβαίνεις επιτέλους τι είναι ζωή κι όλα αυτά να χωράνε σε μια μόνο στιγμή. Τη στιγμή που θα καταλάβεις, το βαθύ νόημα που έχει η ζωή. Κι αν την χάνουμε αυτή την συνειδητοποίηση ξανά και ξανά δεν πειράζει. Φτάνει που και που, κάθε λίγο και λιγάκι να ερχόμαστε σε επαφή με αυτό το Θεϊκό κομμάτι μέσα μας, που μας αποκαλύπτει έστω και για λίγο τι είναι σημαντικό και τι πραγματικά γεμίζει τις ψυχές μας. Πέραν από τις ανθρώπινες αδυναμίες μας, πέραν από τους υλικούς πειρασμούς, από την προσωρινή και πρόσκαιρη ευτυχία μας που πολύ συχνά πλανιόμαστε ίσως, από τη γλύκα της στιγμής, ξεχνώντας τη σοφία του ύστερα. Το μυστικό τελικά, είναι απλόχερα δοσμένο σε όλους μας ανεξαιρέτως και είναι στο χέρι μας, με ποιο τρόπο τελικά, θα δώσουμε αξία στη ζωή μας, πιο δρόμο άραγε θα διαλέξουμε απ’ τους πολλούς που ανοίγονται μπροστά μας.

Ο άνθρωπος ακούει πάντα αυτά που θέλει να ακούσει, βλέπει πάντα αυτά που θέλει να δει και πραγματικότητα του, είναι πάντα αυτό που επιλέγει να ζει. Συχνά φοράμε ‘γυαλιά’ και ‘φακούς’ και αλλοιώνουμε την πραγματικότητα, φέρνοντας την έτσι στα δικά μας μέτρα. Αυτό γίνεται παρηγοριά, όταν δεν μπορούμε να έχουμε αυτό που πραγματικά θέλουμε.

Μπορούμε να έχουμε την αληθινή χαρά, που δεν απειλεί να μετατραπεί ανά πάσα στιγμή σε εφιάλτη μόνο αν αφήσουμε τα ‘γυαλιά’ και τους ‘φακούς’ κάτω. Μόνο όταν κοιτάξουμε με τα μάτια της ψυχής μας αυτό που υπάρχει απέναντι μας, ότι κι αν είναι αυτό. Τότε και μόνον μπορούμε να γίνουμε πραγματικά ευτυχισμένοι, όταν πάψουμε να φοβόμαστε την πιθανότητα πως δεν υπάρχει ευτυχία για μας, επειδή απλά καθυστερεί να έρθει στη ζωή μας. Αν επιλέξουμε την αλήθεια και φανούμε τολμηροί, θα έχουμε ήδη κερδίσει την μισή μάχη. Προχωρώντας και αντέχοντας την οποιαδήποτε αλήθεια απέναντι μας, θα λάβουμε στη πορεία αληθινά δώρα, είτε αυτά είναι υλικά, είτε πνευματικά. Γιατί το ένα δεν αναιρεί το άλλο. Καλό θα ήταν όμως να μην προσκολλόμαστε στο ένα από τα δύο μόνο. Αφού αποτελούμαστε από σάρκα και πνεύμα, οφείλουμε να καλύπτουμε και τις δύο μας πλευρές, αν θέλουμε να είμαστε πλήρη και ευτυχισμένα όντα.

Εκείνο όμως που δυστυχώς βλέπουμε να συμβαίνει όλο και περισσότερο γύρω μας, είναι ανθρώπους να αναζητούν τρόπους, πώς να καλύψουν απεγνωσμένα τις υλικές τους ανάγκες. Αγνοώντας πολλές φορές εντελώς τις πνευματικές. Και για να μην παρεξηγηθώ δεν αναφέρομαι σε θρησκευτικού τύπου ενέργειες, όταν μιλώ για τις πνευματικές ανάγκες, αν και τα πιο σοφά και όμορφα μηνύματα που έχω διαβάσει προέρχονται από το βιβλίο της Αγίας Γραφής, την Βίβλο. Εδώ όμως αναφέρομαι σε πράξεις που μπορούν να μας προσφέρουν χαρά, γαλήνη γεμίζοντας έτσι το ψυχικό μας κενό. Είτε αυτό σημαίνει βοηθώ συνανθρώπους μου, δημιουργώ έργα μέσα από την τέχνη, την μουσική, την ζωγραφική. Είτε με την προσευχή, τον διαλογισμό και ούτω κάθε εξής. Ακόμα και με όμορφες σκέψεις, που ακόμα δεν έγιναν πράξεις, ενεργοποιούμε το πνευματικό μας κομμάτι και του δίνουμε ζωή.

Αντί αυτού όμως συχνά βλέπουμε το φαινόμενο της εξάρτησης. Δηλαδή οι άνθρωποι γεμίζουν το κενό της ψυχής… με διάφορες ουσίες. Άλλοι με υπερβολικές ποσότητες φαγητού, άλλοι με άφθονο ποτό και πάει λέγοντας. Προκειμένου να αισθανθούν γεμάτοι και πλήρης επιλέγουν διάφορους τρόπους για να μουδιάσουν την ‘πληγή’, ξεγελώντας έτσι την πραγματική ανάγκη για λίγο. Υπάρχουν τόσες ουσίες και τρόποι λειτουργίας που καταφεύγει συχνά ο άνθρωπος, με σκοπό να καλύψει το ψυχικό κομμάτι του, ενώ απλά θα μπορούσε να αναζητήσει την πνευματική πηγή, που όχι μόνο θα κάλυπτε το ψυχικό κενό μέσα του, αλλά θα μπορούσε να συνεχίσει υγιείς και πιο ευτυχισμένος άνθρωπος σε ένα τρόπο ζωής που θα του παρείχε ότι πιο σημαντικό, την ψυχική γαλήνη.

Δίνουμε προτεραιότητα σε λάθος πράγματα, σε λάθος κατευθύνσεις. Αγχωνόμαστε για την καθαριότητα του σπιτιού, για το πόση σκόνη κάθεται στα έπιπλα, αν το πάτωμα δεν λάμπει από όλες τις οπτικές γωνίες. Το ψώνισμα ποτέ δεν είναι αρκετό, το φαγητό πάντα η πρώτη μας έγνοια. Ανησυχούμε εάν έχουμε από όλα στο σπίτι, λες και κάποιος θα μας βραβεύσει ‘Βασιλιάς της ποσότητας!’ Κάνουμε πλάνα για την έξοδο μας μέρες, ίσως και βδομάδες πριν, ποιους θα καλέσουμε το Σαββατοκύριακο, που θα πάμε, τι θα φορέσουμε, πως θα εντυπωσιάσουμε. Φοβόμαστε να μείνουμε μόνοι, γιατί τότε θα αναγκαστούμε να δούμε το κενό κατάματα, αυτό το κενό που το γεμίσαμε με τόσα άσχετα πράγματα, αντί με αυτό που πραγματικά έχουμε ανάγκη. Το να μένεις μόνος είναι απαραίτητο και απολυτρωτικό μαζί. Είναι η στιγμή που κάνεις τον απολογισμό σου, την αυτοκριτική σου, τις συνειδητοποιήσεις σου. Εξελίσσεσαι, προχωράς, ολοκληρώνεσαι. Ξέρετε πόσο πιο σπουδαίο είναι αυτό, πόσο πιο σημαντικό απ’ το καθάρισμα, το ψώνισμα και τους καλεσμένους!

Αφύπνιση, αυτό χρειαζόμαστε, να ξυπνήσουμε, να δούμε επιτέλους τι είναι σημαντικό, να καθαρίσουμε το μυαλό και τη ψυχή μας από τη ‘σκόνη’ που κάθεται εκεί χρόνια. Να καθαρίσουμε τον εαυτό μας και να τον ανανεώσουμε, όπως κάνουμε με το σπίτι μας. Αυτά που δεν φαίνονται τελικά και που συχνά παραμελούμε, είναι οι αληθινοί θησαυροί μας. Σταμάτα τώρα να κλείνεις τα μάτια της ψυχής σου, να φοράς συνέχεια ‘γυαλιά’ και ‘φακούς’ που αλλοιώνουν τα πράγματα. Δες κατάματα την αλήθεια για να ελευθερωθείς. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη αξία στη ζωή από την ελευθερία. Μην γίνεσαι υποχείριο κανενός, κυρίως του εαυτού σου. Μόνο αν γίνουμε αληθινοί, θα ηρεμήσουμε μέσα μας και μόνο τότε θα έρθει να μας συναντήσει η πραγματική, ουσιαστική ευτυχία!

Domenica~

You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

Leave a Reply

Your email address will not be published.