Coffee-Talks.com

My little corner on the internet

   Jan 03

Και το ταξίδι συνεχίζεται… παρέα με το 2013!

travelingΦίλοι και φίλες, αγαπητοί αναγνώστες, καλή χρυσή χρονιά εύχομαι να έχουμε όλοι, όπως ο καθένας ξεχωριστά την ονειρεύεται. Και μιας και τυχερός μου αριθμός είναι το δεκατρία, επιτρέψτε μου να θεωρώ πως η νέα μας χρονιά, θα είναι μια ιδιαίτερα γουρλίτικη χρονιά! Αφού να φανταστείτε στα γενέθλια μου φέτος, θα κάνουν παρέλαση τα δεκατριαράκια, 13.03.13! Άδικο έχω που ενθουσιάζομαι! Ανυπομονώ να δω τι μου επιφυλάσσει αυτή η νέα χρονιά. Ίσως πάλι τα δεκατριαράκια να μην έχουν καμία σημασία και να αισθάνομαι χαρά, να αδημονώ για τις εξελίξεις, επειδή ήδη έχω τα πλάνα μου καιρό τώρα.

Γράφω σχεδόν δύο χρόνια ή μήπως και περισσότερο… Όπως και να ‘χει, γράφω εδώ και αρκετό καιρό εδώ στη μικρή γωνίτσα μου στο διαδίκτυο και σήμερα σκέφτηκα πως αυτή τη χρονιά θα κάνω την «πρακτική» μου! Και αυτό που εννοώ είναι πως, όλα αυτά που γράφω καιρό τώρα, περί ζωής και φιλοσοφίας, τόλμης και θάρρους, ήρθε η χρονιά που θα καλεστώ να τα εφαρμόσω. Ναι, να βάλω σε εφαρμογή όλα όσα υποστηρίζω με θέρμη ψυχής και όλα όσα πιστεύω βαθιά μέσα μου. Εννοείται φυσικά ότι αρκετά από αυτά τα εφαρμόζω ήδη, όμως όχι όλα. Είναι λοιπόν μια πρόκληση που καλωσορίζω με χαρά, γιατί είναι στην πράξη που φαίνεται η δύναμη μας. Στα λόγια πολλές φορές, όλα είναι πολύ πιο εύκολα. Έτσι λοιπόν αρματωμένη, όσο πιο θετική μπορώ να είμαι και αισιόδοξη, ετοιμάζω τον εαυτό μου, για το μεγάλο ταξίδι που πρόκειται να κάνω. Μπορεί εγώ το δικό μου ταξίδι, να το έχω ονομάσει Αλάσκα, όμως στην ουσία το ταξίδι αυτό, είναι ένα ταξίδι αναζήτησης του εσώτερου μου εαυτού. Αυτού που κατοικεί μέσα μας από την ημέρα της γέννησης μας, πέραν από αυτό που έχουμε διδαχτεί και εκπαιδευτεί στη πορεία από γονείς και κοινωνικό περιβάλλον. Ποιοι πραγματικά είμαστε και τι είναι αυτό που πραγματικά θέλουμε από τη ζωή μας, έρχεται μια στιγμή που πρέπει να το ανακαλύψουμε επιτέλους, έτσι ώστε να νιώσουμε πληρότητα, αλλά και ενότητα με το θείο. Θεωρώ πως είναι πολύ σημαντικό να βρούμε την αληθινή μας ταυτότητα, καθώς βαδίζουμε στη ζωή και γινόμαστε σοφότεροι. Θέλει φυσικά θάρρος, να τραβήξεις προς αυτή την κατεύθυνση. Δεν είναι καθόλου εύκολο, αφού θα πρέπει να εγκαταλείψεις την «ζώνη ασφαλείας» σου και πολύ πιθανών να εκτεθείς. Στο πολύ αγαπημένο βιβλίο του Λήο Μπουσκάλια «Να ζεις, να αγαπάς και να μαθαίνεις» γράφει πως, αν δεν είσαι διατεθειμένος να βγεις από την «ζώνη ασφαλείας» σου, η ευτυχία θα αργήσει πολύ να σε βρει, ίσως να μην έρθει καθόλου. Γιατί η ζωή δεν χαρίζει τίποτα σε κανέναν. Αν δεν ρισκάρεις, αν δεν τολμήσεις, δεν θα σου χαριστούν χρυσές αμοιβές ζωής, όπως είναι η αληθινή αγάπη, μια περιπέτεια ίσως σε μακρινή χώρα, το στέμμα της ατέλειωτης γνώση, που για μερικούς ανθρώπους είναι αστείρευτη πηγή ζωής. Ακόμη και πλούτη υλικά, ή πνευματικά, για κάποιους άλλους μπορεί να είναι η αληθινή ευτυχία. Ο στόχος για τον καθένα μας αλλάζει, αφού βασίζεται πάντοτε στις προσωπικές μας προτεραιότητες.

Και στο ταξίδι αυτό μην φανταστείτε πως θα αρματωθείτε μόνο με θάρρος και δύναμη. Φυσικά και όχι αφού ο φόβος και η αδυναμία φωλιάζουν εύκολα και συχνά στο μυαλό και στην καρδιά μας. Η αδυναμία δεν είναι πάντοτε κακό πράγμα, εάν την δεις έως ευκαιρία για προσπάθεια εξέλιξης του εαυτού σου, πολεμώντας ενάντια σε αυτό που σε κάνει να αισθάνεσαι αδύναμος. Ο Αϊνστάιν, είπε πως “In the middle of difficulty lies opportunity.” Είπε ακόμη, πως ο άνθρωπος που αντιμετωπίζει την ίδια τη ζωή του και αυτή των συνανθρώπων του, σαν κάτι χωρίς νόημα, δεν είναι απλά δυστυχής, αλλά και σχεδόν ανάξιος να ζει. Καθένας από εμάς βρίσκεται εδώ για μια σύντομη διαμονή. Δε γνωρίζει για ποιο σκοπό, αν και μερικές φορές το διαισθάνεται. Αλλά από τη σκοπιά της καθημερινής ζωής, χωρίς να πηγαίνουμε βαθύτερα, υπάρχουμε για τους συνανθρώπους μας – πρώτιστα γι’ αυτούς που από τα χαμόγελά τους και την καλή τους κατάσταση εξαρτάται η ευτυχία μας και έπειτα για όλους αυτούς τους άγνωστους σε μας προσωπικά, με τις τύχες των οποίων όμως είμαστε δεμένοι μέσω δεσμών συμπάθειας. Καθημερινά υπενθυμίζω στον εαυτό μου ότι η εσωτερική και εξωτερική μου ζωή εξαρτάται από την εργασία άλλων ανθρώπων, ζωντανών και νεκρών, και πως πρέπει να προσπαθήσω να δίνω στον ίδιο βαθμό που έχω δεχτεί και ακόμη δέχομαι.» Πόση σοφία κρύβουν τα λόγια του και συμμερίζομαι αρκετές σκέψεις μεγάλων φιλοσόφων που πέρασαν κατά καιρούς, αφήνοντας σε μας μια χρυσή κληρονομιά, αλλά και το στίγμα τους.

Το πιο όμορφο πράγμα που μπορούμε να βιώσουμε είναι το μυστηριώδες. Είναι η πηγή κάθε αληθινής τέχνης και δημιουργίας. Όποιος δεν νιώθει αυτή τη συγκίνηση, όποιος δεν μπορεί να συνεχίζει να θαυμάζει ότι τον συναρπάζει γύρω του και να βυθίζεται σε δέος, είναι σχεδόν νεκρός. Τα μάτια του ερμητικά κλειστά . Ακόμη και όταν συνδυάζεται με το φόβο, αυτό το απίστευτα έντονο συναίσθημα μας κάνει να αισθανόμαστε ζωντανοί. Είναι τότε που η σοφία και η ομορφιά σε οποιαδήποτε μορφή της, ακτινοβολεί μέσα μας γεμίζοντας την ψυχή μας με ένα τρόπο μη γήινο, που ούτε εμείς δεν μπορούμε να εξηγήσουμε, παρά μόνο μπορούμε να βιώσουμε αν αφεθούμε στο μυστηριώδες, στο άγνωστο κι ας κατακλυζόμαστε κατά καιρούς από τους φόβους και δισταγμούς μας.

Δεν πιστεύω πως το σύμπαν ή ο Θεός ανταμείβει ή τιμωρεί ή και τα δύο μαζί, τα ίδια τα παιδιά του, τα δημιουργήματα του. Η τροχιά την οποία παίρνει η ζωή μας, εξαρτάται από την δική μας στάση ζωής. Και βάσει αυτού, το σύμπαν κινείται ανάλογα. Βασισμένο στο πως, εμείς σκεφτόμαστε, πως εμείς φερόμαστε, αν ζούμε στο ψέμα, αν ζούμε στο σκοτάδι ή στο φως, αν επιλέγουμε αυτό που πραγματικά αγαπάμε ή αυτό που μας υπόδειξαν να αγαπάμε. Αυτό που συνολικά αποτελούμε σαν οντότητες, αυτό καθορίζει το επόμενο μας κεφάλαιο στη ζωή. Πώς να συνωμοτήσει το σύμπαν εάν εμείς οι ίδιοι αμφισβητούμε την δύναμη μας και φοβόμαστε να εκτεθούμε στο άγνωστο. Πώς να έρθουν τα δώρα, τα βραβεία, χωρίς τον δικό μας αγώνα. Και οι αθλητές ιδρώνουν και σπάνε κόκκαλα κάποτε, μέχρι την επιβράβευση τους.

Αν θες να ανέβεις το βουνό που λέγεται ζωή, στόχος, πρόκληση και φοβάσαι, επέτρεψε μου να σου θυμίσω πως, εχθρός της ψυχικής αρμονίας και της ευτυχίας μας είναι ο φόβος. Σαν ένα αθάνατο φάντασμα κρύβεται πάντα πίσω από καταστάσεις και πρόσωπα, πού είτε το θέλουμε είτε όχι, θα έρθουμε αντιμέτωποι. Γιατί όμως να αφήσουμε το φόβο να μας κλέψει τα δώρα που τόσο λαχταρούμε και που για τον καθένα είναι διαφορετικά αφού έχουμε όλοι ανάγκη διαφορετικά πράγματα και καταστάσεις. Στο κάτω-κάτω, κάντο κι ας φοβάσαι. Τι έχεις να χάσεις… το πολύ-πολύ να σου ‘ρθει λιποθυμία, που κι αυτή σύντομα θα περάσει και μετά θα δεις τον φόβο κατάματα και θα αισθανθείς μια γενναιόδωρη ανακούφιση. Γιατί άμα τον κοιτάξεις, αυτόματα γίνεται τόσο μικρός, μέχρι που εξαφανίζεται εντελώς. Υπάρχουν τόσα όμορφα εκεί έξω που στερείσαι να γευτείς, από φόβο, που ουσιαστικά είναι η άρνηση σου να αντιμετωπίσεις αυτό που ακριβώς φοβάσαι. Ότι κι αν είναι αυτό, κάντο πέρα και απόλαυσε τη θέα που σου κρύβει. Οι καλύτερες στιγμές στη ζωή, είναι αυτές που τις φοβόμαστε τόσο, όσο τις θέλουμε.

Domenica~

You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

One Comment

  1. Aleca Panayiotou says:

    Wowww…..mia eikona fantastiki domenikoula mu xxxxxxxx

Leave a Reply to Aleca Panayiotou Cancel reply

Your email address will not be published.