Coffee-Talks.com

My little corner on the internet

   Jan 21

Ο τέλειος καιρός!

TheDancer920.jpg.CROP.article920-largeΚρύο παντού, μα λιακάδα στη καρδιά! Αυτό για μένα είναι ο τέλειος καιρός! Και αυτό το πετυχαίνει κανείς με πολύ λίγα συστατικά. Πρώτο και καλύτερο… Ψυχική Γαλήνη! Και πως την αποχτούμε? Με την ησυχία του μυαλού! Με την αποδοχή, την αγάπη, προπάντων με την αγάπη. Με την αλήθεια, με την ειλικρίνεια, με την απλότητα… κυρίως με την συγχώρεση! Την συγχώρεση των άλλων, μα κυρίως του εαυτού μας. Κάθε φορά που λέμε ΝΑΙ στο σύμπαν και ρέουμε ένα με τη ζωή, σε φιλικούς τόνους, χωρίς να αντιστεκόμαστε λόγω φόβου ή αδυναμίας… ανθρώπινης αδυναμίας. Ακόμα και τις μέρες που λέμε πως όλα μας πάνε στραβά, η αλήθεια είναι πως κάποιος ή κάτι θέλει κάτι να μας πει, να μας στείλει ένα μήνυμα. Και όσο εμείς αντιστεκόμαστε, τόσο περισσότερο υποφέρουμε. Έχασες το λεωφορείο? Ευκαιρία για περπάτημα. Κάποιος σε στήνει και πρέπει να περιμένεις? Ευκαιρία να αφεθείς στο τίποτα και να χαλαρώσεις έτσι από το άγχος της καθημερινότητας. Μπορείς, κάντο! Σκίστηκε το αγαπημένο σου μπλουζάκι? Καιρός να το μετατρέψεις σε καλοκαιρινές κορδέλες για τα μαλλιά σου. Εκείνο που θέλω να πω είναι πως έχουμε επιλογή. Ή θα επιλέξουμε να εκνευριστούμε, να στεναχωρηθούμε ή θα επωφεληθούμε των περιστάσεων, με σκοπό να μάθουμε κάτι καλό, έστω κι αν είναι πολλές φορές κάτι μικρό. Δεν είναι δυνατόν φυσικά κάθε φορά να είμαστε σε θέση να το εφαρμόζουμε, θα ήταν πολύ ωραία να μην ξανά συγχυστούμε ποτέ ξανά στη ζωή μας. Δεν πειράζει όμως ας είναι και λίγες, ελάχιστες οι φορές, που μπορούμε ίσως να επιλέξουμε τη χαρά απ’ την στεναχώρια, την γαλήνη απ’ το θυμό. Θα μας δώσει σίγουρα πολλά και θα βγούμε κερδισμένοι, μα κυρίως πιο γαλήνιοι. Γαλήνη το ακριβότερο αγαθό σε αυτή τη ζωή. Το πιο πολύτιμο για την ανθρώπινη προσωπική μας ευτυχία!

Σκέψου πως ουσιαστικά βρίσκεσαι τον περισσότερο καιρό μέσα σε ένα… κουτί. Ένα κουτί που σου παρέχει ασφάλεια, ζεστασιά, αλλά συχνά είσαι και λίγο στενάχωρα εκεί μέσα. Το ξέρω είναι δύσκολο να βγεις έξω από το κουτί και από συνήθεια, αλλά και από ανάγκη για ασφάλεια και ζεστασιά. Είναι το κουτί που σου έχουν φτιάξει από μικρό παιδί και ζεις εκεί μέσα, όλα σου τα χρόνια. Όλοι έχουμε ένα τέτοιο κουτί. Μπαινοβγαίνεις κάποτε, αλλά γυρνάς πάντα πίσω στο κουτί. Δεν είναι εύκολο να βγεις από τον προγραμματισμό που χρόνια έχεις συνηθίσει και να αναπρογραμματιστείς με ένα καινούργιο τρόπο της δικής σου επιλογής. Είναι πάρα, μα πάρα πολύ δύσκολο. Δεν είναι όμως αδύνατο. Εξαρτάται πόσο πολύ το θέλεις και το έχεις ανάγκη. Αν θέλεις κάποια μέρα να αλλάξουν κάποια πράγματα, πρέπει να μπορέσεις να βγεις απ’ το κουτί και να μην πας πίσω εκεί για πολύ καιρό, μέχρι που να είσαι αρκετά δυνατός, έτσι ώστε να μην γυρίσεις ποτέ ξανά πίσω στο κουτί. Το κουτί αυτό αρχίζει να κτίζεται μόλις γεννηθείς και μέχρι να καταλάβεις τι γίνεται γύρω σου και να αρχίσεις να διαλέγεις από μόνος σου τι θες και τι όχι, το κουτί ήδη έχει σηκώσει τοίχους γερούς.

Αν γεννήθηκες μουσουλμάνος θα δεσμευτείς να ακολουθείς όλες εκείνες τις συνήθειες που συνάδουν με τον μουσουλμανισμό. Ασχέτως εάν ένα πρωί ξυπνήσεις και ίσως αισθανθείς πως δεν κάνει αυτό για σένα και πως ο μόνος λόγος που το κάνεις, είναι επειδή έτσι σε μάθανε από παιδί. Θα το κάνεις ναι, αλλά ίσως να ανακαλύψεις μετά ότι δεν σου αρέσει να το κάνεις. Να είσαι δηλαδή μουσουλμάνος. Αν γεννηθείς Γερμανία θα πειθαρχείσαι πιο εύκολα, αφού μέσα στο DNA σου θα υπάρχουν έντονα τα συστατικά της τάξης. Αν γεννηθείς Ινδία… σταθερά με την πινελιά ανάμεσα στα φρύδια. Εντάξει γενικά μιλάμε τώρα και ως επί το πλείστον. Τέλος πάντων, εκείνο που θέλω να πω, είναι πως αυτά που μας μαθαίνουνε να ακολουθούμε, να πιστεύουμε και κατόπιν να πράττουμε από πολύ μικρή ηλικία, αυτά θεωρούμε φύση μας. Τι γίνεται όμως αν μερικοί από εμάς ξυπνήσουμε μια μέρα και ξαφνικά θέλουμε να υιοθετήσουμε ένα άλλο τρόπο ζωής, με άλλες συνήθειες, ίσως και σε κάποια άλλη χώρα και γλώσσα! Πόσοι από εμάς δεν είπαμε πολλές φορές… «μακάρι να γεννιόμουν στην Αφρική… ή στην Αμερική…. ή στην Αγγλία…». Πόσοι από εμάς ίσως αισθανθήκαμε σε πολλές φάσεις της ζωής μας, να μην δένουμε σε πολλά σημεία της κουλτούρας μας. Εμένα προσωπικά θα μου άρεσε οι κουλτούρες να ήσαν λίγο ανάμιχτες και έτσι να μπορούσαμε να απολαμβάναμε ένα πιο πλούσιο τρόπο ζωής, με περισσότερες επιλογές. Τη μια μέρα ας πούμε να μου βγει λίγο το Ιταλικό το μαραβιλιόζο, την άλλη το τσετσακό κινέζικο, την άλλη το σ’ αγαπώ Ελληνικά, γιοτεάμο ισπανικά χα χα χα πλάκα θα είχε.

Γίνονται τόσο απλά τα πράγματα, όταν τα αποδεχτούμε όπως είναι. Όταν αφεθούμε σε αυτό που πραγματικά θέλουμε, έστω κι αυτό φέρει και κάποιες δυσκολίες. Δεν μπορούμε να κερδίσουμε τα όνειρα μας, τις επιθυμίες μας, αν δεν κάνουμε θυσίες. Έπειτα η θυσία είναι η ύστατη δοκιμασία της αγάπης. Αν αγαπάς το όνειρο σου, θα δοκιμαστείς και μετά η θυσία θα σε ανταμείψει. Αυτό τουλάχιστον να εύχεσαι γιατί εγγυήσεις δεν υπάρχουν. Ακόμη και στο κουτί μέσα να παραμείνουμε όλα μας τα χρόνια, κανείς δεν μπορεί να μας εγγυηθεί πως θα γίνουμε ευτυχισμένοι. Βλέπεις η ασφάλεια δεν μπορεί να παρέχει από μόνη της την ευτυχία. Η ευτυχία προϋποθέτει ένα συνδυασμό διαφορετικό για την κάθε ανθρώπινη περίπτωση και βασίζεται πάντοτε στις δικές μας προτιμήσεις. Η ευτυχία μας δημιουργείται μέσα από την άδεια, τον χώρο αν θες, που θα δώσουμε εμείς στον εαυτό μας, να έχει αυτό που πραγματικά λαχταρά.

Όπως τον καιρό, με τις τέσσερις εποχές, έτσι και η ανθρώπινη μας φύση. Πλήττουμε εύκολα και αγαπάμε τις αλλαγές. Άλλοι φυσικά θα προτιμούσαν η ζωή να ήταν πάντα ένα Καλοκαίρι. Άλλοι, θα διάλεγαν μια μόνιμη Άνοιξη! Σαν τον έρωτα που άμα έρθει, απ’ τα πολλά φούμαρα που με αυτά μας μεθά, πιστεύουμε πως θα ζήσει για πάντα. Άσχετα αν στις περισσότερες φορές διαρκεί πολύ λίγο. Ξέρεις τι είναι ο έρωτας? Έρωτας είναι το φεγγάρι που κάνει το κύκλο του και μετά βυθίζεται σε ένα δειλινό. Η αγάπη όμως είναι το φως του φεγγαριού, που με αυτό λούζεσαι παντοτινά και κατοικεί μέσα στη ψυχή σου το φως του, ακόμα κι όταν αυτό βυθιστεί σε κάποιο δειλινό.

Ο τέλειος καιρός λοιπόν δεν είναι εκεί έξω, αλλά εδώ μέσα, στις ψυχές μας! Και ναι έχουμε την πολυτέλεια να επιλέξουμε τον καιρό που θέλουμε, εφόσον φυσικά έχουμε τα κότσια να κυνηγήσουμε αυτό που πραγματικά θέλουμε για τον εαυτό μας. Το θέμα είναι να ξέρουμε καλά μέσα μας, τι είναι αυτό που θέλουμε και μετά να το κυνηγήσουμε! Καλά ‘κυνήγια’ λοιπόν, αγαπητοί αναγνώστες!

Domenica~

You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

3 Comments

  1. Skevoua Christophidou says:

    woow teleio koulitsa m!!!

  2. Andria Antoniou says:

    Hmmm to iiothetw parauta! exei poli vathi noima!

  3. Angela Lavithi says:

    Poso simfwnw mazi s Domenica m.. <3

Leave a Reply

Your email address will not be published.