Coffee-Talks.com

My little corner on the internet

   Feb 28

…και ο νοών… νοείτω!

lovely pigsΚάποτε κάθομαι και σκέφτομαι ένα σωρό παλιές σοφές παροιμίες και σαστίζω μπροστά στην αλήθεια που με αυτή στολίζεται το βαθύ νόημα τους. Θαυμάζω την σοφία εκείνων ίσως των απλοϊκών ανθρώπων που τα γράψανε κάποτε, πολύ πριν από μας, βγαλμένα μέσα απ’ τα βιώματα τους, τον πόνο σίγουρα αλλά και τη χαρά. Βγαλμένα κυρίως από την επίγνωση της πραγματικότητας, αφού λάμψει η αλήθεια μέσα στην ανθρώπινη ψυχή. Κι αυτό συμβαίνει ή θα πρέπει να συμβαίνει σε όλους μας, κατά την διάρκεια της ζωής μας.

Θυμάμαι μια αγαπημένη παροιμία, που έπρεπε να την ζήσω ως εμπειρία για να καταλάβω τι εννοούσε. Συνέβηκε πριν πολλά χρόνια, όταν είχα μεταναστεύσει σε ένα πανέμορφο τόπο, που πολλά απ’ τα τοπία του, έμοιαζαν σαν παραμύθι. Κι όμως, τα κοιτούσα, τα θαύμαζα, μα η ψυχή μου ήταν άδεια. Έλειπαν οι αγαπημένοι μου άνθρωποι, τα γέλια τους, τα γλέντια μας, τα τραπεζώματα μας. Έλειπαν οι φωνές τους, οι ματιές τους. Μα πιο πολύ έλειπαν οι ανάσες τους και οι αγκαλιές τους. Και έτσι κατάλαβα τι σήμαινε εκείνη η υπέροχη, τόσο σοφή παροιμία που έλεγε πως, «Τόπος εν ο άνθρωπος, τζαι ο τόπος γέρημος!»

Όπως και τότε στην εφηβεία όταν άκουγα συχνά την γιαγιά να με συμβουλεύει με εκείνο το γλυκό της ύφος, πάντα γεμάτο αγάπη και προστασία. Και την κοιτούσα με απορία γιατί δεν καταλάβαινα τι ήθελε να μου πει. Αναρωτιόμουν, «Σε ποια γωνιά θα πάω να κοιμηθώ? Τι να θέλει να πει η γιαγιά?» Ακαταλαβίστικα μου ακούγονταν τα λόγια της. Μέχρι που έκανα την πρώτη μεγάλη ζαβολιά, τότε στην εφηβεία όταν παράκουσα τους γονείς, όταν είπα ψέματα, όταν κινδύνεψα άθελα μου. Τότε εκεί που έκλαιγα μετανιωμένη, κατάλαβα τα λόγια της γιαγιάς. «Άπου εν ακούει του γονιού, παρά γωνιάς τζοιμάται!»

Τότε που ήμουνα στο δημοτικό σχολείο και έκλεβα κιμωλίες και μολύβια απ’ την τάξη. Και καμάρωνα αφού το αθώο και άμυαλο τότε μυαλουδάκι μου πίστευε πως ήτανε μαγκιά μου, που κατάφερνα και ξεγελούσα την δασκάλα. Κι όσο τα κατάφερνα τόσο πιο πολύ έπεφτα στο λάθος. Και πιο πολύ καμάρωνα που ήτανε όλοι τους βλάκες και εγώ ήμουν η έξυπνη και η τρομερή. Ώσπου μια μέρα με τσάκωσαν και με έστησαν στο τοίχο. Μπροστά σε όλη τη τάξη ταπεινώθηκα, ξεγυμνώθηκε η αλήθεια και ένιωσα πως μόνο εγώ ήμουν η ηλίθια. Έτσι κατάλαβα εκείνη την ημέρα πως, «Ο Θεός αγαπά τον κλέφτη, αγαπά και τον νοικοκύρη!»

Ένα από τα πιο αθώα ανθρώπινα αμαρτήματα που επιτρέπουμε εύκολα στον εαυτό μας, θαρρώ πως είναι η κρητική. Όταν κρίνουμε τους άλλους με τόση ευκολία, όταν αντί να καταλάβουμε το δράμα τους, να κατανοήσουμε την αδυναμία τους, να συμμεριστούμε το πάθος τους, διαλέγουμε την καταδίκη με τον πιο σκληρό τρόπο. Τον τρόπο της ‘γλώσσας’. Όταν ξεχειλίζουν απ’ τη ψυχή μας, λόγια φαρμακερά σαν δίκοπα μαχαίρια. Και πότε σταματάμε? Πότε σωπαίνουμε? Όταν συμβεί και σε μας. Όταν πονέσουμε απ’ τα δικά μας πάθη, όταν πέσουμε σε αδυναμία, όταν μπούμε και εμείς στο ‘χορό’, τότε σωπαίνουμε και ‘τραγουδάνε’ άλλοι. Και από αυτό γεννήθηκε η σοφή παροιμία που λέει, «Απόν απέξω του χορού, πολλά τραούθκια ξέρει!»

Κάθε φορά που ντρεπόμαστε, κάθε φορά που δειλιάζουμε να πούμε αυτό που θέλουμε, να κάνουμε αυτό που λαχταράμε… τι γίνεται? Χάνουμε! Αυτό γίνεται. Χάνουμε αυτά που θέλουμε και τα χάνουμε από ντροπή και δειλία. Από δισταγμό και φόβο. Και περνούν τα χρόνια και ίσως ολόκληρη ζωή, μέχρι μια μέρα που ίσως συναντήσουμε στο δρόμο μας ένα πολύ ωραίο τρελό και ευτυχισμένο άνθρωπο. Και τότε τον ρωτήσουμε πως τα κατάφερε και έγινε τόσο ξέγνοιαστος και ευτυχισμένος. Ίσως τον ρωτήσουμε ποιο άραγε να ‘ναι το μυστικό του και συμπεριφέρεται λες και ο κόσμος ειν’ δικός του? Και τότε είμαι σίγουρη πως θα μας πει πως, «Aπόν αντρέπεται, ο κόσμος εν δικός του!!!»

Και θα κλείσω με μια πολύ όμορφη καινούργια για μένα παροιμία που άκουσα πρόσφατα. Μια παροιμία, πέρα για πέρα αληθινή. Που κρύβει μέσα της, την γλυκιά αλήθεια της ευγνωμοσύνης. Όταν μπορούμε να νιώθουμε πλήρης και ευτυχισμένοι με αυτά που έχουμε και να λέμε, πως τα πράγματα καλώς έχουν όπως έχουν. Να μπορούμε να δούμε πως όλα αυτά που νομίζουμε γύρω μας πως είναι πάντα τα ίδια, αλλάζουν κάθε μέρα και αν το διαλέξουμε θα γίνονται ομορφότερα και κατά συνέπεια και εμείς μαζί. Γιατί, «Καλύτερα μια μικρή φωτιά να μας ζεσταίνει, παρά μια μεγάλη και να μας κάψει!»

…και «Ο νοών… νοείτω!» … ή αν προτιμάτε… «Από ‘σσει νουν, κατάλαβε!»

Καλά παθήματα και καλύτερα μαθήματα μας εύχομαι, αγαπημένοι μου αναγνώστες!

Domenica~

You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

12 Comments

  1. elpida says:

    para poli oraia auta pou les kai sofa Domenica mou

  2. Skevoua Christophidou says:

    αγαπη μου υπεροχο κομματι!!!

  3. Andria Philippou says:

    agapoulinaki mou trelo:)xx

  4. Eleni-Neyla says:

    Kai giati oi palioi eixan mia sofia pou mexri simera apodeiknyetai akoma sofoteri me kapoies paroimies pou an tis feroume sti simerini mas pragmatikotita tairiazoun apolyta me to simera pou mas ksimerwse ….

  5. Nicoletta Onisiforou says:

    kai enan epikairo pou distixws i mania mas gia tin uli odigisan ton topo stin katastasi pou vriskete: o kol*s o titsiros eide to vrakoui k xest*…paei mas polla couz san laos… eftixws emeis eimaste oneiroparmenes

    • Domenica says:

      hahahah efstoho to comment, efharisto k ne emois dialegoume to oneiro k to kynigame OSPOU na gini pragmatiko!!!!! xxx

  6. Φάνης Κρίγκος says:

    Ομορφα νοσταλγικο κ παραδειγματικο το κειμενο σου…

  7. Θαλια Τσαμογλου says:

    μπραβο φιλεναδα εδεσες πολυ ωραια το κειμενο με τις παροιμιες

  8. Toulla Evagelou says:

    Κούλα μου, μου άρεσε πολύ το άρθρο σου «Ο νοών… νοείτω!»
    http://www.coffee-talks.com/2013/02/28/Domenica/2213/
    Μια από τις παροιμίες στις οποίες αναφέρεσαι : Τόπος εν ο άνθρωπος, τζαι ο τόπος γέρημος!» μου θύμισε και το ομώνυμο τραγούδι το οποίο σου στέλλω να το ακούσης ετσι πρωί πρωί εκεί στην Αλάσκα αφού εκεί τώρα είναι 9.35 !! Ετοίμασε και για μένα έναν σκέτο και σε δέκα λεπτά το αργότερο θα ειμαι εκεί να πιούμε τον καφέ μαζί και να τα πούμε και από κοντά!!
    https://www.youtube.com/watch?v=GTIRRVQ-cFc

Leave a Reply

Your email address will not be published.