Coffee-Talks.com

My little corner on the internet

   Feb 14

Λίγο το ‘χεις… να μπορείς να μην φοβάσαι, που φοβάσαι!

fear«Ο κίνδυνος υπάρχει, ο φόβος όμως είναι επιλογή.»

Το άκουσα πρόσφατα στο τρέιλερ της ταινίας ‘After Earth’!

«Στη ζωή επιβιώνει εκείνος που γνωρίζει, πως ο φόβος δεν είναι πραγματικός. Ο φόβος είναι το αποτέλεσμα αρνητικών σκέψεων. Εκείνο που είναι αληθινό στη ζωή, είναι ο κίνδυνος. Ο φόβος όμως, είναι επιλογή.»

Σε όλη μας την ζωή εκείνο που μας τρομάζει πιο πολύ, που μας ταλαιπωρεί αν θες, που μας παραλύει, που μας ωθεί στο να χάνουμε ίσως τις ωραιότερες μάχες μας, είναι ο φόβος. Αυτό το τεράστιο, φοβερό συναίσθημα που μας κατακλύζει σαν βροχή ασταμάτητη μας μουσκεύει μέχρι το κόκκαλο. Αρχικά εμφανίζεται σαν ένα μικρό κύμα, το οποίο εξελίσσεται στην πορεία του, σε τεράστιο τσουνάμι. Το τσουνάμι του φόβου. Που όταν μας κυριεύσει, μας μετατρέπει σε αδύναμα πλάσματα, ανήμπορα να διαχειριστούμε το οτιδήποτε. Αδύναμοι να υπερασπιστούμε τους εαυτούς μας και να τους στηρίξουμε. Κι όμως αυτός ο γίγαντας που φαντάζει μπροστά μας σαν το τέλος του κόσμου, είναι απλά δική μας επιλογή, να αφεθούμε στο φόβο και κατά επέκταση, στην πλήρη αδυναμία και παράλυση μας. Ο φόβος φέρνει κόλαση, δεν ‘λέγαν οι παλιοί? Έτσι ακριβώς είναι! Αν μελετήσουμε όμως το φόβο, αν εκπαιδεύσουμε τους εαυτούς μας σωστά, τότε θα μπορέσουμε να τον διαχειριστούμε καλύτερα, χωρίς να μας καταβάλει σε σημείο που να παραλύουμε. Να τον ζούμε νέμε, αλλά χωρίς να παραδινόμαστε σε αυτόν. Ο φόβος είναι θέμα παιδείας και με την σωστή διαχείριση μπορείς να τον εξαφανίσεις ίσως και εντελώς.

Για τον καθένα μας το ‘βάσανο’ διαφέρει. Άλλοι φοβούνται το θάνατο, άλλοι τη ζωή. Άλλοι τα γερατειά και άλλοι τη μοναξιά. Κάποιοι φοβούνται το γάμο, τη δέσμευση κι άλλοι φοβούνται την απόρριψη. Μερικοί φοβούνται και να αγαπήσουν, άλλοι πάλι φοβούνται πως δεν θα αγαπηθούν ποτέ. Άλλοι φοβούνται πως δεν θα κάνουν ποτέ παιδιά και άλλοι φοβούνται την οικογένεια και τις υποχρεώσεις. Άλλοι φοβούνται τη φτώχεια και άλλοι τη δόξα. Άλλους τους τρομάζει το φως και άλλους το σκοτάδι. Άλλους τους φοβίζει η αλλαγή και άλλους η ρουτίνα. Δηλαδή με άλλα λόγια, όλα στη ζωή μπορεί να τα φοβόμαστε, λίγο ή πολύ ο καθένας. Και είναι ζωή αυτή? Μήπως αλλάζει η ζωή, όταν φοβόμαστε? Μπα δεν νομίζω. Εκείνο που νομίζω εγώ είναι πως ο φόβος μπορεί να μας κλέψει τα όνειρα μας, την ομορφιά της ζωής!

Υπάρχει ένα βιβλίο – το έχω ξανά αναφέρει σε προηγούμενη μου ανάρτηση – με τίτλο «Κάντο κι ας φοβάσαι» της Dr. Susan Jeffers, που το διαβάζω ξανά και ξανά. Αυτό το βιβλίο σου μαθαίνει τον τρόπο να διαχειρίζεσαι τον όποιο φόβο μπορεί να έχεις. Από τις πρώτες κιόλας σελίδες του, αισθάνεσαι μια ανακούφιση, μια λύτρωση. Ένα συναίσθημα σιγουριάς και αυτοπεποίθησης πως όλα θα πάνε καλά, έστω κι αν φοβόμαστε. Λίγο το ‘χεις να μπορείς να μην φοβάσαι, που φοβάσαι!
Στο «Κάν’ το… κι ας Φοβάσαι» η δρ. Σούζαν Τζέφερς αποκαλύπτει τη δύναμη της θετικής σκέψης και μας βοηθά, στο πως να ξεπεράσουμε μια ποικιλία κοινών φόβων. Μας διδάσκει πώς να σταματήσουμε τα αρνητικά πρότυπα σκέψης, που λένε ‘δεν μπορώ’ και πώς να επανεκπαιδεύσουμε το νου και να σκεφτόμαστε θετικά. Πώς να μάθουμε μεταξύ άλλων, τη διαδικασία των 10 βασικών βημάτων της Θετικής Σκέψης, πώς να μάθουμε να ρισκάρουμε και πώς να καταφέρουμε να μην χάνουμε τις ωραιότερες μάχες της ζωής μας.

Στην ουσία, όλοι μας γνωρίζουμε, πως ότι κι αν κάνουμε, ότι κι αν αισθανθούμε, ότι κι αν σκεφτούμε, υπάρχει πάντα μέσα μας, ο «παρατηρητής». Αυτή η αδιάκοπη σκέψη που αναλύει τα πάντα, που κάποτε όχι μόνο μας κουράζει πολύ, αλλά μας εξουθενώνει. Αν ο νους μας, αντί να προσπαθεί να ελέγξει μια σκέψη μας με άλλες τόσες σκέψεις – που σχεδόν πάντα αφορούν το παρελθόν και το μέλλον, δηλαδή χρονικές περίοδοι που δεν υφίστανται στην ουσία της ζωής μας – μετακινηθεί σ’ αυτόν τον «παρατηρητή», τότε θα δούμε ότι η ατμόσφαιρα του φόβου εξαφανίζεται, και τη στιγμή που ο φόβος παύει να είναι παρών, σταματάει και η ανάγκη μας για έλεγχο! Όταν δεν φοβόμαστε, είμαστε ήρεμοι και λιγοστεύουν οι σκέψεις, οι ταλαιπωρίες, αυτό το αδιάκοπο βουητό μες το κεφάλι μας.
Κάποιοι πιστεύουν ότι το αντίθετο συναίσθημα της Αγάπης είναι το μίσος. Η δρ. Σούζαν Τζέφερς πιστεύει πως αντίποδας της Αγάπης είναι ο φόβος! Φανταστείτε τον εαυτό σας, σαν ένα άδειο μπουκάλι. Αν επιλέγετε κατά τη διάρκεια της ζωής σας να γεμίζετε το «μπουκάλι» σας με φόβο, τότε δεν θα περισσεύει καθόλου χώρος για την Αγάπη. Αντίθετα, εάν «ανοίξετε» το «μπουκάλι» σας και το γεμίζετε, σε κάθε ευκαιρία, με Αγάπη, τότε δεν θα υπάρχει καθόλου χώρος μέσα σας για να αναπτυχθεί ο φόβος! Τι καλά!

Εκείνο που νομίζω πως επίσης ισχύ, είναι πως ο εχθρός του φόβου, είναι ο χρόνος. Όταν φοβόμαστε, το καλύτερο όπλο που έχουμε είναι ο χρόνος. Να εμμένουμε σε μια κατάσταση που ενώ μας φοβίζει, την αντιμετωπίζουμε, μέχρι να νικήσουμε. Είναι τόσο όμορφο, τόσο μαγικό να βρίσκεσαι μπροστά σε μία κατάσταση που ενώ σε κατατρομάζει, στέκεσαι στο ύψος σου – όσο ύψος διαθέτεις – και κοιτάς αυτή την κατάσταση απέναντι σου κατάματα. Και εκεί που νομίζεις πως σου φεύγει η ψυχή, ο φόβος ξαφνικά να υποχωρεί και σαν ατμός να εξαφανίζεται. Το χαμόγελο ξανά ζωγραφίζεται στο πρόσωπο σου, κερδίζοντας ακόμα μια μάχη με τον αιώνιο εχθρό. Τελικά αναρωτιέσαι γιατί φοβάσαι τόσο, αφού θα περάσει, φτάνει να μην το βάλεις στα πόδια. Τώρα ξέρεις πως το μόνο που υπάρχει είναι ο κίνδυνος, γιατί ο φόβος είναι επιλογή.

Domenica~

You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

2 Comments

  1. Κατια says:

    Πολυ καλο αρθρο-μπραβο σας!

Leave a Reply

Your email address will not be published.