Coffee-Talks.com

My little corner on the internet

   Apr 24

Οι μικροί ‘Θεοί’ μας!

the truthΥπάρχει Θεός; …κι αν υπάρχει μας ακούει; … και αν μας ακούει, τι ακούει τελικά. Τις προσευχές μας, τις σπαρακτικές παρακλήσεις μας, αυτό που θέλουμε ή αυτό που πρέπει να γίνει. Ίσως αν κάθε φορά που χαιρόμασταν Τον ευχαριστούσαμε και όχι μόνο όταν πονάμε να ζητάμε… ίσως τότε να ήμασταν πιο δίκαιοι μαζί Του και όχι πάντα απαιτητικοί. Ίσως τότε να Τον καταλαβαίναμε περισσότερο… το πώς υπάρχει, το πώς λειτουργεί… αν και εγώ προσωπικά θαρρώ πως σε αυτή τη ζωή τουλάχιστον δεν υπάρχει περίπτωση να το καταλάβω αυτό ποτέ… Εκτός κι αν ένα συμβάν ανατρέψει τις κοσμοθεωρίες μου. «Ποτέ μην λες ποτέ!», δεν λένε;

Όταν ρωτάς τον Θεό ερωτήσεις, πολύ συχνά λαμβάνεις απαντήσεις για ερωτήματα που ακόμα δεν έθεσες. Και εκεί μπερδεύεσαι, γιατί οι απαντήσεις που σου δίδονται μέσων καταστάσεων που ζεις, δεν είναι αυτές που εσύ περίμενες. Και προσπαθείς να καταλάβεις, γιατί συνέβηκε το ένα και το άλλο, καταλήγοντας πολλές φορές να λες πως… «Δεν υπάρχει Θεός … δεν με ακούει που παρακαλώ, που προσεύχομαι…» Πολλές φορές αποφασίζουμε πως τελικά, δεν υπάρχει Θεός, ή πως μας ξέχασε, όταν δεν γίνεται αυτό που θέλουμε, όταν γίνεται το αντίθετο από αυτό που θέλουμε. Κι όμως ποτέ δεν μας περνά απ’ το μυαλό, πως τις περισσότερες φορές δεν συμβαίνει αυτό που θέλουμε, για τον απλούστατο λόγο πως δεν είναι ότι καλύτερο για μας ή και το αντίθετο. Δηλαδή κάποιες φορές αναγκαζόμαστε να τραβήξουμε ένα δρόμο που αρχικά δεν θέλουμε, αλλά στο μέλλον να διαπιστώνουμε πως ήταν ότι καλύτερο για μας. Κάτι εκεί έξω γνωρίζει τις περισσότερες φορές τι είναι καλύτερο για μας, ενώ εμείς συχνά, όχι μόνο δεν το γνωρίζουμε, αλλά αρκετές φορές ούτε καν τι θέλουμε δεν ξέρουμε. Τι χρειάζεται λοιπόν να έχουμε έως εφόδια, όταν ζητάμε κάτι ή όταν κάτι που δεν ζητήσαμε, μας δίνεται. Υπάρχει τουλάχιστον απάντηση σε αυτό; Νομίζω πως η απάντηση για μένα τουλάχιστον, είναι πως με την πίστη, την σοφία και κυρίως με την υπομονή κατακτώνται πολλά. Ο χρόνος πάντα αποκαλύπτει την αλήθεια. Την αλήθεια που αφορά εμάς προσωπικά, γιατί η αλήθεια του καθενός διαφέρει και δεν μπορεί να είναι η ίδια για όλους.

Αγαπώ πολύ την αλήθεια, αυτή που υπάρχει άσχετα με εμάς και την αποδοχή μας. Κάποτε μας πονά τόσο πολύ η αλήθεια, που διαλέγουμε οικιοθελώς το ψέμα. Η αλήθεια όμως είναι εκεί και τίποτα και κανείς δεν μπορεί να την αλλάξει. Αυτό είναι ένα υπέροχο θαύμα από μόνο του. Θα αναφερθώ σε μια παλιά ιστορία που βίωσα για να σας περιγράψω την υπεροχή που κρύβει πάντα η αλήθεια. Θυμάμαι κάποτε πριν πολλά χρόνια είχα γνωρίσει έναν άνθρωπο, με τον οποίο έπρεπε για κάποιο χρονικό διάστημα να συνεργαστώ. Αυτός ο άνθρωπος λοιπόν, ήταν πάντοτε πολύ ευγενικός μαζί μου. Όμως η διαίσθηση μου, μου έλεγε πως παρόλη την ευγένεια του, με έβλεπε λίγο καχύποπτα. Ήξερα μάλιστα και τον πιθανό λόγο που μπορούσε να είχε μια λανθασμένη εντύπωση για το άτομο μου, μέσα από τον συνηθισμένο τρόπο που μπορούν οι ‘εχθροί’ μας συχνά, να μας διαβάλουν. Γιατί όλοι έχουμε ‘εχθρούς’ μην πλανάστε. Είναι οι άνθρωποι που τους πήγαμε κόντρα, ή που απλά δεν κάναμε αυτό που ήθελαν. Εν πάση περίπτωση όταν πείστηκα πλέον πως αυτός ο ευγενικός άνθρωπος όντως είχε πολύ κακή λανθασμένη εντύπωση για μένα, δεν έκανα απολύτως τίποτα. Στεναχωρήθηκα μέσα μου δεν λέω, αλλά επέλεξα να αφήσω τον χρόνο να μιλήσει για μένα. Εξάλλου δεν υπάρχει πιο γελοίο και αχρείαστο πράγμα κατά την ταπεινή μου γνώμη, όταν αμυνόμαστε χωρίς να ευθυνόμαστε για κάτι. Πέρασε αρκετός χρόνος, ένα ή δύο χρόνια αν θυμάμαι καλά μέχρι που μια μέρα, αυτός ο ευγενικός συνεργάτης μου, μου άνοιξε από μόνος του την καρδιά του. Λέγοντας μου πόσο λανθασμένη εντύπωση είχε για μένα όλα αυτά τα χρόνια, από τα λεγόμενα ενός ανθρώπου που τον επηρέασαν αρκετά, αφού αναγκαστικά έπρεπε να συνεργάζεται και μαζί του παράλληλα με εμένα. Χαμογέλασα και του είπα πως, «Το γνώριζα όλο αυτό το χρονικό διάστημα, απλά ήθελα από μόνος σου να δει ποια πραγματικά ήμουν. Δεν θα είχε κανέναν νόημα να υπερασπιστώ τον εαυτό μου, σε ένα δικαστήριο που δεν υπήρξε ποτέ. Εξάλλου, συνέχισα, ο χρόνος είναι ο καλύτερος σύμμαχος για τα πάντα στη ζωή. Και η αλήθεια μέσα στο χρόνο πάντα λάμπει.» Είχε μείνει έκθαμβος ο καημένος εκείνος ευγενικός συνεργάτης μου. Εκείνο που δεν κατάλαβα ποτέ, είναι πως μπορείς να πιστεύεις στα λόγια ενός ανθρώπου χωρίς ποτέ να έχεις ακούσει τον κατηγορούμενο; Πραγματικά αυτό δεν θα το κατανοήσω ποτέ. Έχει τύχει και σε ‘μένα να μου έχουν μιλήσει πολύ άσχημα για κάποιο άτομο και με παραπλανητικές αλήθειες μάλιστα, αλλά αν η δική μου κρίση, μου λέει άλλα, πάντα δίνω το δικαίωμα στην αμφιβολία. Πάντα γνωρίζω μέσα μου πως η αλήθεια, είναι ζήτημα χρόνου. Τίποτα δεν μπορεί να μείνει κρυφό σε αυτή τη ζωή. Ακόμη και αν το μυστικό το γνωρίζει μόνο ένα άτομο. Η αλήθεια θα βρει τρόπο να λάμψει.

Βλέπεις τα βιώματα μας, μας δημιουργούν πολλές φορές καινούργιες πραγματικότητες και άγραφους ηθικούς νόμους που βασίζονται πάντα στην αλήθεια και στην ειλικρίνεια. Το πόσο ειλικρινής είμαστε με τον εαυτό μας, αυτό θα έχει την ανάλογη αντανάκλαση στην πορεία της ζωής μας. Τα ‘δώρα’, τα ‘χαρίσματα’, τα ‘ταλέντα’ που μας δίνονται από την θεία φύση, το Θεό, τον Βούδα, τον Χριστό, το Σύμπαν – όπως θες πες το – θα μας χαριστούν μέσα από την επιλογή τη δικιά μας προς την αλήθεια, προς το φως. Δεν χαρίζονται κατά ανάγκη πάντοτε από την γέννηση μας. Όποιοι κι αν είμαστε, όπως κι αν ζούμε δεν έχει σημασία. Σημασία έχει πόσο αληθινοί είμαστε μέσα μας με τον εαυτό μας. Όταν το καταφέρουμε αυτό, τότε συναντάμε το θεό που κατοικεί μέσα μας. Γινόμαστε ένα με το απέραντο Σύμπαν. Γινόμαστε οι μικροί Θεοί μας, εμείς οι ίδιοι και τότε συναντιόμαστε επιτέλους, με όλα όσα μια ζωή αναζητούσαμε. Ακούγετε τόσο απλό αν και μπορεί να χρειαστεί μια ολόκληρη ζωή να το πετύχουμε αυτό. Να συναντήσουμε το μικρό Θεό μέσα μας, αυτό που κρατά τα κλειδιά της αληθινής μας ευτυχίας. Όλα, μα ΟΛΑ από μέσα μας ξεκινούν και μέσα μας, μια μέρα θα δύσουν.

Domenica~

You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

9 Comments

  1. Skevi Onisiforou says:

    Yperoxo!

  2. Maria Stasoulli says:

    Όλα από μέσα μας ξεκινούν και μέσα μας έχουμε τη δύναμη και να τα τελειώσουμε, έχεις απόλυτο δίκιο!

  3. Skevoua Christophidou says:

    Skevoua Christophidou Teleio agp m! Xxxx

  4. Annita Georgiou says:

    Υπέροχο !

  5. Ceca Varda says:

    Thank you Koula, welcome back…!

  6. Yiota Riala says:

    Omorfh na xeres poso kalo m exeis kanei pali!!!!!!euxaristw pragmatika!!!!!xxxxx

  7. Maria Baskous says:

    Κούλα μου, ωραίο το άρθρο σου για την αλήθεια. Προσωπικά βλέπω την αλήθεια σαν τη μεγαλύτερη αρετή! Βέβαια ακόμη μεγαλύτερη είναι η αληθείς διαβίωση που δύσκολα συναντάς σήμερα. Πιςτευω για να γνωρίςει κανείς την αλήθεια χρειάζεται απόλυτη εσωτερική ελευθερία. Πρέπει να απόκτηση ελευθερία σκέψεως και ελευθερία συνειδησεως (που ειναι ο άξονας γύρω απο τον οποίο περιστρέφεται η εσωτερική ελευθερία) ώστε να δει την αλήθεια, να την ζηση και να την μεταδώση!

    • Domenica says:

      Δεν υπαρχει απολυτη εσωτερικη ελευθερια Μαρια μου, οχι σε αυτη την υλικη ζωη τουλαχιστον. Ενοσο εχουμε αναγκες και εξαρτησεις απο διαφορα μικρα ή μεγαλα πράγματα όπως ειναι το σπίτι, το αυτοκινητο, τα ακριβα ρουχα, τα ταξιδια κλπ, δεν μπορει να υπαρξει εσωτερικη ελευθερια. Η ελευθερια μπορει να υπαρξει οταν ο ανθρωπος δεν εχει καμια αναγκη και εξαρτηση. Οταν λειτουργει με αγαπη και συμπονοια χωρις κανενα συμφερον και κινητρο… Η ανθρωπινη μας φυση ομως ειναι τετοια που τιποτα δεν κανουμε χωρις κινητρο….

Leave a Reply

Your email address will not be published.