Coffee-Talks.com

My little corner on the internet

   May 09

Η καλύτερη σου φίλη… η ΕΛΠΙΔΑ!

hopeΗ σημερινή μου ανάρτηση είναι αφιερωμένη σε αυτό το ανεκτίμητο δώρο αξίας, το οποίο μας έχει δοθεί τόσο απλόχερα από τη φύση, το Θεό, το σύμπαν! Όταν σε πολλές στιγμές της ζωής μας, όλα φωνάζουν ΟΧΙ, όταν όλες οι πόρτες μπροστά μας ερμητικά κλειστές, όταν ακόμα και οι άνθρωποι που μας περιβάλλουν γίνονται κάποτε σκληροί και απόμακροι… Εκεί σε εκείνη την στροφή της ζωή σου που όλα φαντάζουν μάταια, στέκεται πλάι σου τρυφερά, σαν την τρεμάμενη φλόγα ενός κεριού, η καλύτερη σου φίλη, η ΕΛΠΙΔΑ. Και σου φωνάζει με όση φωνή διαθέτει, ένα μεγάλο ΝΑΙ. Αυτή είναι η ελπίδα, η δύναμη που όταν όλα φαντάζουν πως είναι ένα μεγάλο ΟΧΙ, αυτή σηκώνει αέρα και πιάνει πανιά και σαλπάρει πλοία στα ανοιχτά. Αγκαλιάζει το όνειρο που έμοιαζε άπιαστο και το κάνει πραγματικότητα. Αγγίζει πληγές που έμοιαζαν για πολύ καιρό αθεράπευτες και τις γιατρεύει. Βρίσκει τον θησαυρό της καρδιά σου, αυτόν που οι περισσότεροι άνθρωποι γύρω σου, σε πείσανε πως τελικά δεν υπάρχει και στον χαρίζει. Στη στροφή εκείνη που, όλα λες και συνωμοτούν εναντίον σου, ξαφνικά κάτι εργάζεται, κάτι δουλεύει σε μια άλλη διάσταση. Σε μια διάσταση όπου μετριέται το πόσο αληθινή είναι η ψυχή μας, τα κίνητρα μας, οι σκέψεις μας. Εκεί που καταγράφεται τι πάστα ανθρώπου είμαστε αλήθεια… Εκεί που δεν μπορούμε να κρυφτούμε ούτε απ’ τον ίδιο τον εαυτό μας. Έτσι εργάζεται η ζωή, με άπλετη σοφία και όλα όσα εμείς αδυνατούμε να καταλάβουμε και να δεχτούμε, άλλοτε η ζωή μας τα χαρίζει και άλλοτε μας τα στερεί. Για όλα υπάρχει λόγος, κυρίως όταν υποφέρουμε.

Θα δανειστώ σήμερα μια ιστορία που διάβασα στο διαδίκτυο με βαθύ νόημα γύρω από το θέμα αυτό και θα ήθελα να την μοιραστώ εδώ μαζί σας. Δεν είναι μεγάλη και πιστέψτε με, αξίζει το κόπο να την διαβάσετε. Ακόμα κάτι που θα ήθελα να προσθέσω, είναι πως την αφιερώνω ιδιαίτερα, σε όλους τους ανθρώπους που υποφέρουν από ανίατες αρρώστιες όπου κι αν βρίσκονται. Φίλους μας, γνωστούς μας, συνάδελφους μας, άγνωστους μας…

Στο περιοδικό της Ένωσης Αμερικανών Γιατρών, JAMA, μία γιατρός με το ψευδώνυμο Α. Μακ Άνταμς, περιέγραψε την επίδραση που είχε στη μητέρα της ένα μήνυμα αισιοδοξίας σε μια στιγμή που οι γιατροί περίμεναν ότι ο χρόνος που της απέμεινε να ζήσει ήταν μόνο λίγες εβδομάδες. Η μητέρα της είχε μεγαλώσει στα χρόνια της μεγάλης οικονομικής ύφεσης και, κατά συνέπεια, ήταν πολύ λιτοδίαιτη και αντίθετη με κάθε είδους σπατάλη.

«Αποφάσισα να ανεβάσω το ηθικό της μαμάς και της αγόρασα το ομορφότερο και ακριβότερο σετ νυχτικό και ρόμπα που μπορούσα να βρω. Αφού δεν μπορούσα να ελπίζω ότι θα θεραπεύσω την αρρώστια της, μπορούσα τουλάχιστον να την κάνω να νιώσει η πιο όμορφη ασθενής σε ολόκληρο το νοσοκομείο.

Αρκετή ώρα μετά, και αφού είχε ανοίξει το δώρο μου, η μητέρα μου δεν είπε λέξη. Τελικά μίλησε: “Θα σε πείραζε”, ρώτησε, δείχνοντάς μου το περιτύλιγμα και το πακέτο του νυχτικού πάνω στο κρεβάτι, “αν το επέστρεφες στο κατάστημα; Δεν το θέλω”. Μετά πήρε την εφημερίδα και τη γύρισε στην τελευταία σελίδα. “Θα ήθελα αυτό, αν μπορείς να μου το πάρεις” μου είπε. Αυτό που μου έδειξε ήταν η διαφήμιση μιας επίδειξης με πανάκριβες καλοκαιρινές τσάντες. Αντέδρασα με δυσπιστία. Γιατί η καθόλου σπάταλη μητέρα μου να θέλει ξαφνικά μέσα στο Γενάρη μια πανάκριβη καλοκαιρινή τσάντα, που κατά πάσα πιθανότητα δεν θα προλάβαινε να χρησιμοποιήσει μέχρι τον Ιούνιο; Δεν θα ζει καν μέχρι την άνοιξη, πόσο μάλλον το καλοκαίρι. Αμέσως σχεδόν ντράπηκα και τρόμαξα με την αδεξιότητα, την άγνοια, την αναισθησία μου ή όπως τέλος πάντων θα τη λέγατε.

Σοκαρισμένη συνειδητοποίησα ότι στην ουσία με ρωτούσε πόσο θα ζούσε ακόμη. Με ρωτούσε στην πραγματικότητα αν πίστευα ότι θα ζούσε έξι μήνες ακόμη. Ένιωσα πως αν της έδειχνα την πίστη μου πως θα ζούσε μέχρι τότε, θα το έκανε. Δεν θα άφηνε αχρησιμοποίητη αυτή την πανάκριβη τσάντα. Εκείνη την ημέρα κιόλας επέστρεψα το νυχτικό και τη ρόμπα κι αγόρασα την πανάκριβη τσάντα.

Έχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε. Η τσάντα έλιωσε και την έχουμε πετάξει από καιρό, όπως άλλωστε και καμιά δωδεκαριά ακόμα. Την ερχόμενη εβδομάδα η μητέρα μου πετάει για την Καλιφόρνια, για να γιορτάσει τα 83α γενέθλιά της. Τι δώρο θα της κάνω; Την πιο ακριβή τσάντα που θα βρω. Θα τη χρειαστεί οπωσδήποτε.»

«Με την ελπίδα βλέπεις το αόρατο, προσεγγίζεις το απίθανο και κατορθώνεις το ανέφικτο!”

Domenica~

You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

14 Comments

  1. Eleni- Neyla says:

    Ουαου φιλενάδα μου! Αυτό και αν ήταν μήνυμα ελπίδας! Με συγκίνησες πάρα πολύ. Όντως η Ελπίδα και η προσμονή και η αναγκη των ανθρώπων να πιαστούν από κάπου ειδικά τις πιο δύσκολες ώρες που μπορεί να διανύουν είναι ένα απίστευτο κομμάτι της ψυχής ιδιαίτερα όταν όντως είσαι αντιμέτωπος με ανίατες ασθένειες με το θάνατο αλλά ακόμα και με κάτι που φαντάζει αδύνατο να συμβει.Η ιστορία της γυναίκας που περιέγραψες πιο πάνω είναι ένα από τα πολλά παραδείγματα ανθρώπων που αψήφησαν κυριολεκτικά τα προγνωστικά των γιατρών ξεπέρασαν κάθε ελπίδα και όχι μόνο κέρδισαν χρόνο αλλά γιατρέυτηκαν κιόλας. Δεν είναι τυχαίο που λένε κιόλας ότι η Ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία γιατί αν πεθάνει αυτή πρώτη τότε τα πάντα είναι καταδικασμένα. ΧΧΧ

    • Domenica says:

      Eleni mou, k ego molis diavasa tin istoria leo afto prepi na anartithi opos dipote mazi me liga logia dika mou! Einai ena peristatiko zoes pou apla se kani na esthanese posi dynami yparchi gia olous mas dorean pantou k arki mono kanis na pistepsi, na prospathisi ligo akomi k ginonte thavmata. Ftani na min arnithi kanis pote to doro afto pou legete zoe, eno den einai akoma i ora, na min katathesi diladi ta opla… xxxx

  2. stella says:

    ti oraio afto pou egrapses kali mou fili!!!! kai afto pou daneistikes! ego zo gi’afti tin elpida pou pote den pethenei, ektos kai an tin skotoseis. oses fores epesa, arkouse mia toso da mikri thetiki skepsi, mia mikri elpida gia na sikotho kai na xanasynehiso! Aloimono s’aftous pou den elpizoun, aloimono s’aftous pou den oneirevontai, Aloimono stous apelpismesous tis zoes! Horis elpida eimaste monoi mas kai monos tou den katafere kanenas na kanei tipota! s’efharisto pou mou eftiaxes tin mera : ) xxx

    • Domenica says:

      Xeris Stelitsa mou simera etyhe k milousa sti mama mou gia sena… poso thavmazo afti tin agapi pou ehis gia ti zoe, tin hara pou ehis mesa sou k einai kati pou vgeni, anavlyzi apo mesa mas toso efkola k aviasta otan einai fysiko, emfyto…. pos alios na to po…. K ithela na sto po, herome poly pou ehis afti ti dynami na stirizis toso omorfa to doro pou legete zoe!!! Se efharisto poly gia to mynima sou xxxx

  3. Τσαχπι Νιάρα says:

    Αχ ναι!……Σ’ευχαριστώ για το άρθρο σου, ήταν ότι έπρεπε σήμερα xxxx

    • Domenica says:

      Χαίρομαι πολύ που σου άρεσε!!! Σε ευχαριστώ για το μύνημα που άφησες Τσακπινάκι μου χχχ

  4. George Diogenous says:

    Dominica m einai ekpliktiko touto pou egrapses… Pragmatika bravo sou…! Symfonw apolita….

  5. Vicky says:

    Aman re Domenica mou, me ekanes ke eklapsa (pali), vrika efkeria

  6. Maria Stasoulli says:

    Πολύ όμορφο κείμενο, με συγκίνησες!

  7. ΕΛΠΙΔΑ! says:

    Einai poli oraia ta logia pou egrapses sou agizoun tin psixi sou!!!

Leave a Reply to ΕΛΠΙΔΑ! Cancel reply

Your email address will not be published.