Coffee-Talks.com

My little corner on the internet

   Jul 05

Αλάσκα, η χώρα του θεού!!!…… έτσι την λένε οι Αλασκανοί!

alaskaΉταν Γενάρης του 2009 ένα δειλινό Κυριακής, πίναμε το καφέ μας με τον Κίνγκ, λίγες μέρες μετά τις γιορτές των Χριστουγέννων. Με κοίταξε με ένα βλέμμα δισταχτικό στην αρχή, μα που έκρυβε την ίδια ώρα μια ανεξήγητη χαρά που φώτιζε το πρόσωπο του.

«Τι θα έλεγες αγάπη μου αν ζούσαμε για λίγο καιρό στην Αλάσκα…»

Τον κοίταξα ξαφνιασμένη αλλά ταυτόχρονα με δελέασε η πρόταση του. Ένας ανεξήγητος ενθουσιασμός με πλημύρισε μαζί με δέος. Μου ακούστηκε και κάπως μακρινό, όνειρο απατηλό… Εντούτοις του απάντησα θετικά.

«Στην Αλάσκα!!! Πάντα το είχες καημό και ομολογώ πως κάτι με τραβάει σαν μαγνήτης σε αυτή τη χώρα, που ακόμα δεν μπόρεσα να καταλάβω, τι είναι αυτό… Ναι θα το ήθελα!»

Κοιταχτήκαμε και ναι μόλις είχαμε χαράξει το δρόμο για ένα όνειρο που τελικά δεν ήτανε απατηλό. Ήθελε απλά το χρόνο του, ίσως τα χρόνια του, ήθελε την ωρίμανση του, σαν τους καρπούς στα δέντρα που χωρίς τον χρόνο δεν ωριμάζουν, ούτε ψήνονται, ούτε τρώγονται. Κρύβουν όμως μέσα τους γλυκές γεύσεις και στη σωστή ώρα, μπορούμε να τις χαρούμε και να τις απολαύσουμε. Αν ξέρεις να περιμένεις, αν μπορείς να δοκιμάζεσαι ξανά και ξανά, να αμφισβητείς τον εαυτό σου χωρίς ντροπή, να χάνεις τις ισορροπίες σου χωρίς να χάνεσαι, να πεύτεις, να ξανασηκώνεσαι. Να αλλάζεις δρόμους από φόβο, μα η ζωή να σε οδηγεί ξανά στο κύριο ‘δρόμο’!

Έτσι και έγινε με το όνειρο αυτό που το ‘έλεγαν Αλάσκα! Πέρασαν χρόνια και δοκιμασίες και αμφιβολίες βασανιστικές αν κάτι τέτοιο ήταν δυνατό, εφικτό, καλό… Δεν είναι ποτέ εύκολο να ξέρεις στα σίγουρα πως κάνεις το σωστό. Και τότε ζητάς βοήθεια από όπου μπορείς… απ’ τα ουράνια σώματα, από Θεό και σύμπαν, από το θεϊκό κομμάτι μέσα σου… ζητάς να επέμβει και να ρίξει φως, δίνοντας σου έτσι τη δύναμη για την αλήθεια που όλους μας λυτρώνει.

Τέσσερις του Ιούλη 2013 στην αίθουσα μεταναστεύσεως, μόλις είχαν μελετήσει όλα τα χαρτιά μου, με ρώτησαν ξανά τις ίδιες ερωτήσεις, πως, γιατί, πότε…. Προσωπικές ερωτήσεις, αδιάκριτες ερωτήσεις, που χαίρεσαι να απαντάς γιατί είναι μέρος του ονείρου κι αυτές. Το κίνητρο πάντα κάνει τη διαφορά. Και μετά ένας μεγαλόσωμος άντρας να με κοιτά με ύφος χιουμοριστικό.

«Από πού μας έρχεσαι εσύ?» με ρωτά στη γλώσσα του, λες και όλοι τρελοί παν να ζήσουν στην Αλάσκα.

«Από την Κύπρο!» του απαντώ χαμογελαστά και ετοιμάζομαι να δω την έκπληξη στο πρόσωπο του.

«Τι?… με ρωτά λες και του κάνω πλάκα. Έχεις εδώ οικογένεια?» συνεχίζει να με ρωτά.

«Ναι! Του απαντώ χαρούμενη. Είναι ο άντρας μου εδώ… με περιμένει έξω!»

«Ε τότε τι κάνεις εδώ? Μου λέει χαμογελαστός, τρέξε κοντά του και καλή τύχη!»

Του χαμογέλασα τόσο πλατιά που ένιωσα γελοία, πρέπει να ήμουν πολύ χαζούλα εκείνη την ώρα, το ένιωσα, αλλά δεν με ένοιαζε, ήμουν τόσο χαρούμενη!

Ο Κίνγκ έβαλε τα καλά του και με υποδέχτηκε με λουλούδια, τα αγαπημένα μου ηλιοτρόπια. Κρατούσε και μια κάρτα και την φωτογραφική του. Με το που με είδε έβγαλε βιαστικά μια φωτογραφία. Πάντα το κάνει αυτό, όταν για κάποιο λόγο πρέπει να ζήσουμε κάποιο χρονικό διάστημα χωριστά. Θέλει να έχει φωτογραφία το πρόσωπο μου μόλις ξανά ανταμωθούμε. Αγκαλιαστήκαμε σαν δυο μεγάλα κύματα, που σμίγουν και σπάνε σε ένα βράχο. Και μείναμε εκεί για κάμποση ώρα, λες και ένας υσχηρός μαγνήτης μας κρατούσε μαζί αγκαλιά.

Ξεκολλήσαμε αφού γίναμε θέαμα και κάποιοι Αλασκανοί ντόπιοι άνθρωποι πιο πέρα, μας χειροκροτούσαν χαμογελώντας λες και κερδίσαμε κάποιο βραβείο. Μα ναι κερδίσαμε για άλλη μια φορά, κερδίσαμε στην αγάπη. Το μεγαλύτερο βραβείο στη ζωή, το γλυκύτερο δώρο, η Αγάπη! Δεν ξέρεις αν θα βγεις κερδισμένος κάθε φορά που αφήνεις να μπουν αναμέσα σας χιλιάδες μίλια απόσταση, χρόνος και απουσία. Κι όμως φαίνεται πως αυτά τελικά είναι που τρέφουν την αγάπη και την δυναμώνουν ακόμη περισσότερο.

Καθώς οδηγούσε ο Κίνγκ εγώ αφέθηκα να κοιτάω γύρω μου με κομμένη την ανάσα. Εικόνες που δεν περιγράφονται με λέξεις. Τα βουνά… Θεέ μου τα βουνά σαν γίγαντες καλυμμένα στις κορφές με λιγοστά χιόνια αυτή την εποχή, που έμοιαζαν σαν τεράστιοι κουραμπιέδες με πασπαλισμένη ζάχαρη από πάνω. Πιο κάτω απ’ τις κορυφές αιωρούνταν τα σύννεφα… δεν ξανάδα τέτοιο πράγμα… λες και κατέβηκε ο ουρανός πιο κάτω, λες και τα βουνά γίναν σαν την φασολιά του Τζακ, που όλο διέσχιζε τον ουρανό κάνοντας έτσι τα σύννεφα να φαίνονται σαν πεταμένα βαμβάκια εδώ και εκεί.

Τα δάση, τα απέραντα δάση με τις απίστευτες αποχρώσεις του πρασίνου, οι λίμνες, τα πουλιά και όλα αυτά να φαίνονται τόσο καθαρά λόγω της ατμόσφαιρας. Λες και κάποιος καθάρισε την όραση μου, έβλεπα απίστευτες λεπτομέρειες… προς στιγμή νόμισα πως γιατρεύτηκε και η μυωπία μου! Η ορατότητα ήταν καθάρια σαν κρύσταλλο, που μαζί με τις ομορφιές της πλάσης, έκαναν την εμπειρία μου αυτή μοναδική. Παντού έλατα, φουντωτά καμαρωτά σαν Χριστούγεννα. Ήθελα να κλάψω από χαρά, γελούσα και έκλαιγα από χαρά. Δεν υπάρχουν λέξεις να περιγράψουν την τόση ομορφιά. Ένας επίγειος παράδεισος. Και ήταν απλωμένος μπροστά στα μάτια μου, στην απόλυτη σιωπή που έσπαζε μόνο ο θόρυβος της φύσης.

Ο Κίνγκ συγκινημένος δίπλα μου χαιρόταν την τόση ευγνωμοσύνη που βίωνα. Γιατί δεν υπάρχει άλλη λέξη να πω…. Ένιωθα απίστευτη ευγνωμοσύνη που αξιώθηκα να δω ένα τέτοιο μέρος του πλανήτη μας, που δεν μοιάζει με κανέναν άλλο. Η φύση στο μεγαλείο της….

«Και ακόμα δεν είδες τίποτα!!!…»

Μου είπε ο Κίνγκ αφού όπως όλοι λένε εδώ, για να δει κανείς τον αληθινό πλούτο της φύσης που κρύβει η Αλάσκα, πρέπει να οδηγήσει μια με δύο ώρες έξω απτή πόλη. Καλά δεν ξέρω τι άλλο θα δω και τι θα μπορώ να γράψω για περισσότερη ακόμα ομορφιά από αυτήν που έχω μέχρι τώρα. Εύχομαι όμως πως θα βρω το τρόπο να περιγράψω τις εικόνες με δικά μου λόγια… αν και συμφωνώ απόλυτα με αυτό που λένε πως… Μια φωτογραφία, χίλιες λέξεις! Ίσως η επόμενη μου ανάρτηση να είναι κάμποσες φωτογραφίες μαζί, ένα άρθρο από εικόνες!

Μέχρι τότε καλά ταξίδια του μυαλού και της καρδιάς να έχουμε όλοι μας!

Domenica~

You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

11 Comments

  1. Mary Philippou says:

    Domenica mou geia sou.Eimai i mama tis Andrias. Pragmatika dakrysa apo phara pou eisai toso haroumeni. Sou euxomai panta na eisai toso haroumeni.
    Pragmatika fenete apithani hora.
    Na mas stelneis photos kai na mas grafeis ta nea sou.

    • Domenica says:

      Mary mou tora na dis pou tha ginoume files apo toso makria hehehe… polles fores omos oi psyhes syndeonte otan apomakrinthoun ta somata! Kapies psyhes anyway….
      Se efharisto gia to mynima sou… herome pou mporesa na ftaso ti psyhi sou k na niosis ti hara mou…me sygginises k esy allo toso pou to moirastikes mazi mou!!! Prospatho na vro ta milia mou me tis ores, megali diafora stis ores k nystazo kathe mera meta to mesimeri (alaska time) alla to palevo giati thelo na do tosa yperoha topia k meri pou ehi edo… Me ti proti efkeria tha moirasto mazi sou k photos – ta filia mou stin yperohi sou kory, pes tis oti tis egrapsa sto f.b. xxxx

  2. Elena Panayi says:

    Nomizo i alaska su efere piso tin empneusi, na pernas kala koulla mouxxx

  3. SKevoua ChristophiDou says:

    woow teleio agapoula m miss you xxxxxxxxxxx

  4. Zozo Christodoulou says:

    Μου άρεσει η λεξοραγία σου…

  5. Efi Panagiotou says:

    Domenika mou einai teleia!!

  6. Andria Philippou says:

    “xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx”

  7. Eleni- Neyla says:

    Αγαπημένη μου!!! Πέρασες πάνω από το ουράνιο τόξο και έφτασες στο θησαυρό σου! Άνοιξες το μπαούλο στο τέρμα των χρωμάτων και βρήκες μέσα την μαγεία, την αγάπη, την αγαλλίαση, τον έρωτα και την γαλήνη! Μέσα σε ένα σπίτι μέσα στα έλατα άρχισες να χτίζεις ένα όνειρο φτιαγμένο από ηλιαχτίδες και χρυσόσκονη! Χριστούγεννα παντού και ένα άστρο φωτείνο να σε καθοδηγεί φτάνοντας στη γη που θα ανοίξει τα φτερά σου και θα πετάξεις στο φως! Όραση καθάρια και πνεύμα αέρινο δίνουν στο μυαλό όση καθαρότητα απαιτείται για να χορτάσει η ψυχή! Η αγάπη νίκησε πάλι! Και ναι νίκησε γιατί απλά βρήκε δύο σώματα που πάλεψαν γιαυτήν και την κράτησαν ζωντανή στην καρδιά! Αχ αγαπημένη μου μαγεία ο τρόπος που περιγράφεις τα πάντα στη νέα σου ζωη! Σαν παραμύθι μου ακούγονται όλα και ξέρω ότι σ αυτό το παραμύθι με βασιλιάδες και βασίλισσες με χιονισμένα βουνά σαν πασπαλισμένους κουραμπιέδες με σύννεφα που μοιάζουν με βαμβάκια και με φρουρούς στο αεροδρόμιο που παροτρύνουν να τρέξεις στην αγγαλιά του αγαπημένου σου μόνο στον δικό μας μοναδικό κόσμο μπορούν να συμβούν ! Και λέω στον δικό ΜΑΣ μοναδικό κόσμο γιατί εγώ και εσύ απλά ζούμε στο ίδιο όνειρο και ταξιδεύουμε μέσα στην ίδια φυσαλίδα πάνω από πέλαγα ουρανούς και αστέρια ! Σε αγαπώ πολύ φίλη της ψυχής μου ..και όσο και αν μου λείπεις..γιατί μου λείπεις πολύ… ζω το όνειρο πλάι σου μέσα από τις λέξεις σου και μέσα από τις εικόνες που πλάθω μέσα από τη δική σου διήγηση! χχχχχχχχχχχχ

    • Domenica says:

      Ελενάκι μου καλό, φίλη της ψυχής μου πόσο χαίρομαι που νιώθεις όλα όσα περιγράφω αν και αισθάνομαι πως φτωχές οι λέξεις κοντά σε αυτά που τα μάτια μου βλέπουν! Μια μέρα θα τα δεις και εσύ και θα κλαίς από χαρά και συγγίνηση γιατί όταν η φύση είναι στο μεγαλέιο της μόνο δάκρυα χαράς προκαλεί και μυριάδες συναισθήματα που μόνο η καρδιά και ο νους καταγράφει! Μου λείπεις και εσύ πολλά και μακάρι να ανακαλύψουν γρήγορα τον διακτινισμό δκυό λεφτά να βρεθούμαστιν τζι τζαι δα 🙂 xxxx

  8. Ketoula says:

    Αλλό πράγμα η φύση, νομίζω ότι κάτι με συνδέει με τα δέντρα τη φύση……..Εχεις ηρεμία και γαλήνη.

    Χαιρομαι πολλά που σου άρεσε!! Και θα τρώεις και σολωμό δωρεάν χα χα χα.. Τι καλά.

    Να βρίσκεις πράγματα να κάνεις, να πηγαίνεις τις βόλτες και να απολαμβάνεις.

    …..ξέρω ότι είσαι εκεί και παρά τις τεραστιες αποστάσεις σε νιώθω κοντά μου. Εξάλλου επικοινωνούμε κιολας.

    χαιρετίσματα στην ωραία φύση στον Τζαιμς και στη Αλάσκα!!!

    Φιλιά πολλά xxxxx

    • Domenica says:

      Κετουλίνα μου, άμα υπάρχει αγνή αγάπη μηδενίζονται οι αποστάσεις, τελικά ο χρόνος αλλά και η απόσταση, φέρνει στο φως την πάσα αλήθεια… Σε ευχαριστώ που χαίρεσαι για μένα, προπάντων που έχεις πίστη πάντα σε εμένα, ακόμα κι όταν εγώ πεύτω, εσύ εκεί με αισιόδοξα μυνήματα να με στηρίζεις…. Να είσαι πάντα καλά φιλενάδα μου καλή και θα τα πούμε σύντομα και από κοντά, του χρόνου… χα χα χα χχχχχχχχχ

Leave a Reply

Your email address will not be published.