Coffee-Talks.com

My little corner on the internet

   Aug 02

Έτσι γεννιέται η αγάπη!

fairy homeΕκείνην την ημέρα ο Κίνγκ μου είχε πει να είμαι έτοιμη, μόλις σχολάσει να φύγουμε για την κοιλάδα του Άρκτικ, περίπου μισή ώρα με το αυτοκίνητο απ’ το σπίτι μας. Το παράξενο για μένα ήταν πως είχαμε ήδη πάει εκεί πριν μερικές μέρες. Ο Κίνγκ είπε πως υπάρχει κάτι εκεί που δεν το είδαμε και πως εμένα ειδικά θα με εντυπωσιάσει, θα είναι έκπληξη μου είπε. Κόντευα να σκάσω από περιέργεια και αγωνία μαζί.

Όταν φτάσαμε έπρεπε να αφήσουμε το αυτοκίνητο και να μπούμε σε ένα μονοπάτι να το περπατήσουμε περίπου 40 λεπτά. Η αγωνία μου μεγάλωνε όλο και περισσότερο και σαν μικρό παιδί περπατούσα στο μονοπάτι σε ένα πυκνό δάσος, με την ψυχή να φτερουγίζει στο στήθος μου. Μου έκανε εντύπωση εκείνο το μονοπάτι με τα βοτσαλάκια γύρω-γύρω. Μου θύμισε εκείνα τα μονοπάτια που φτιάχναμε στο προσκοπικό. Το μονοπάτι είχε πολύ ανηφόρα, πιάστηκε η ανάσα μας. Καθώς περπατούσαμε ακούγαμε το νερό που κυλούσε γοργά στο ποταμάκι και πουλιά, κάμποσα πουλιά να τραγουδάνε. Με όλο αυτό το σκηνικό πλέον δεν ένιωθα καθόλου την κούραση. Χαμογελούσα γεμάτη χαρά που βρισκόμουν μες τη καρδιά της φύσης.

Σε κάποια στιγμή είδαμε μπροστά μας ένα καλυβάκι που έμοιαζε σαν το σπίτι του Χάνσελ και της Γκρέτελ. Έξω στη βεράντα καθόντουσαν φρόνιμα πέντε έξι πανέμορφα σκυλιά χάσκυ που μας κοιτούσαν με απορία. Δίστασα να πλησιάσω, παρόλο που τα σκυλιά συνέχισαν να κάθονται ατάραχα και να μας κοιτάνε με ένα βλέμμα διαπεραστικό.

– Που ήρθαμε? Ρώτησα τον Κίνγκ

– Σήμερα θα γνωρίσεις την Mya… μου έχει μιλήσει για αυτή ο φίλος μας ο Κέρπυ… Έλα μας περιμένει…

Προχωρήσαμε και πριν ανεβούμε τα λιγοστά σκαλιά του σπιτιού, άνοιξε η πόρτα και μια μέσης ηλικίας γυναίκα θα έλεγα, μας υποδέχτηκε με ένα πλατύ χαμόγελο. Φορούσε ένα εμπριμέ φόρεμα που έμοιαζε σαν καφτάνι, αυτά τα μακριά φορέματα που φοράνε στο Νεπάλ. Στο λαιμό της είχε πολλά παράξενα κολιέ με εντυπωσιακές πέτρες, να φωτίζουν το πρόσωπο της. Δεν ήμουν σίγουρη αν η λάμψη που είχε το πρόσωπο της ήταν από τους πολύτιμους λίθους στο λαιμό της, ή αν έβγαινε από μέσα στη ψυχή της… μπερδεύτηκα.

Τα σκυλιά ατάραχα καθισμένα στη βεράντα μας κοιτούσαν. Λες και τα είχε δεμένα με το βλέμμα της. Συστηθήκαμε και μας έκανε νόημα να περάσουμε μέσα. Με το που μπήκαμε ένιωσα μια απίστευτη ζεστασιά… ζεστασιά στην καρδιά. Άνεση και οικειότητα. Ο χώρος συνδύαζε απλότητα και ομορφιά και υπήρχε μια πολύ ωραία μυρωδιά στο χώρο, σαν άρωμα από λουλούδια άνοιξης. Η Mya συχνά μας κοιτούσε και χαμογελούσε κλείνοντας τα μάτια. Μετά μας έφερε κάτι μεγάλα άλμπουμ με φωτογραφίες και άρχισε να μας μιλά για διάφορους ανθρώπους που γνώρισε, πρώτα μας έδειξε φωτογραφίες της βιολογικής οικογένειας της, όπως μας τους σύστησε και μετά φωτογραφίες της επιλεγμένης οικογένειας της, κατά τα λεγόμενα της, που ήταν άνθρωποι τους οποίους γνώρισε από όλο τον κόσμο στη διάρκεια της ζωής της. Σε κάποια στιγμή σταμάτησε και με κοίταξε επίμονα σαν να προσπαθούσε να δει από μέσα μου.

– Εσύ από πού είσαι?

Πήγα να απαντήσω, μα μου έκανε νόημα και συνέχισε…

– Άσε… είσαι από μέρη που οι άνθρωποι έχουνε μάτια που λάμπουν…

Ψιλό ντράπηκα λίγο και χαμογέλασα… χαμογέλασε και εκείνη… κοίταξε τον Κίνγκ, τον κοίταξα και εγώ… ήταν συγκινημένος γιατί είδε πως μια άγνωστη είδε κάτι σε μένα που εκείνος βλέπει χρόνια. Η Mya με ξανά κοίταξε…

– Όταν η ψυχή λάμπει, τότε λάμπουν και τα μάτια… όταν η ψυχή αιμορραγεί τα μάτια είναι θολά… μπορείς να μάθεις πολλά για τους ανθρώπους, αν τους κοιτάξεις μόνο στα μάτια!

Μου έκανε εντύπωση αυτή η δήλωση αν και το είχα ξανά ακούσει… ήταν ο τρόπος που μου μιλούσε, σαν να ήθελε να με προειδοποιήσει για κάτι. Δεν μίλησα γιατί ήθελα να ακούσω περισσότερα. Χωρίς να πω κάτι η Mya συνέχισε…

– Εντάξει θα σου πω…

Τι… διαβάζει τη σκέψη μου αναρωτήθηκα μυστικά μέσα μου… πραγματικά σοκαρίστηκα… αλλά δεν ήταν αυτό το σημαντικό… πραγματικά ήθελα να μου πει περισσότερα… Είχα συνειδητοποιήσει πως απέναντι μου είχα ένα ασυνήθιστο άνθρωπο, με απίστευτη διορατικότητα και ήθελα να εκμεταλλευτώ όσο γινόταν την συνάντηση μας. Κοιτούσε τα χέρια της και έλεγε…

– Οι άνθρωποι όταν δεν έχουν αυτό που επιθυμούν… πονάνε. Και όταν πονάνε… θυμώνουν. Και όταν θυμώνουν… ζηλεύουν. Και όταν ζηλεύουν… πληγώνουν. Και εσύ και εγώ και όλοι μας. Το γνωρίζεις, το έχεις γευτεί, είσαι άνθρωπος και έχεις βιώσει όλα τα συναισθήματα… από παιδιά τα βιώνουμε. Όταν όμως μεγαλώσει το πνεύμα αρκετά, μπορεί να επιλέγει τι θα νιώσει… είναι θέμα απόφασης. Μπορείς να αποφασίσεις να είσαι πάντα ήρεμη… ή πάντα θυμωμένη. Είναι στο χέρι σου… Αν το πιστέψεις θα γίνει. Σχεδόν ότι πιστέψεις, μπορεί να γίνει. Από πού είσαι είπαμε?

Πήγα να απαντήσω και με σταμάτησε πάλι…

– Άσε… από πολύ μακριά ναι? Είναι όμως όλα πολύ κοντά, όταν βρίσκονται μέσα στη καρδιά μας. Η απόσταση υπάρχει μόνο μέσα στο φόβο και στην απόγνωση. Η αγάπη καταργεί κάθε απουσία.

Εκείνη τη στιγμή… στο άκουσμα της φράσης ‘απουσία’ στέφτηκα τον Πήγασο… Σαν αστραπή κάτι με κάρφωσε στη καρδιά, ένας πόνος που αμέσως πλημύρισε με δάκρυα τη ψυχή μου και μετά κύλησαν στα μάτια μου… χωρίς καν να με κοιτάξει βγήκε απ’ το δωμάτιο και μας άφησε λίγο μόνους. Ο Κίνγκ μου έπιασε τα χέρια και με ρώτησε αν είμαι καλά. Του έγνεψα καταφατικά, δεν μπορούσα να μιλήσω. Ήταν τόσο συναρπαστικό που αυτή η άγνωστη γυναίκα μου απαντούσε, δίχως να την ρωτώ. Με βοηθούσε δίχως να το ζητώ.

– Μα ποια είναι αυτή η γυναίκα αγάπη μου?.. ποια είναι η Mya?

– Έχει σημασία? Ήθελα μόνο να σε βοηθήσω και έμαθα για αυτή τη γυναίκα που ζει εδώ μόνη της χρόνια τώρα… ξέρεις πόσων χρονών είναι?

– Δεν ξέρω… αλλά… πάνω κάτω εξήντα… ίσως εξήντα πέντε? … δεν ξέρω, κάπου εκεί.

– Ενενήντα!

– Τι?

– Η γυναίκα αυτή είναι ενενήντα χρονών.

– Αποκλείεται!

– Είναι πολύ ιδιαίτερος άνθρωπος, γεμάτη σοφία… θα σου μιλήσει για αυτήν περισσότερο ο Κέρπυ.

Απίστευτο. Αν δεν το έβλεπα δεν θα το πίστευα… άσε που και για εξήντα που την έβαλα φαινόταν φρέσκια, ξεκούραστη, αναζωογονημένη. Κι όμως ζει μόνη της εκεί σε εκείνο το βουνό με τα έξι σκυλιά της και τον υπέροχο κόσμο που έχει επιλέξει.
Ξανά επέστρεψε σε εμάς και κάθισε απέναντι μας, σταυρώνοντας τα χέρια της. Μας κοίταξε με ένα γλυκό χαμόγελο.

– Έτσι γεννιέται η αγάπη, όταν γίνεις ορατός. Όταν κάποιος μπορεί να σε δει για αυτό που είσαι, όταν μπορεί να δει την λάμψη σου… έτσι γεννιέται η αγάπη.

Και συνέχισε….

– Μπορεί να περάσεις… μπορεί να περπατήσεις όλη σου τη ζωή επάνω στη γη και να μην σε δει κανένας και είναι σαν να μην έζησες… γιατί ζούμε πραγματικά αν μας αγαπήσει κάποιος, έστω και ένα παιδί, ένα σκυλί… κάποιος!

Μας άπλωσε το χέρι και μετά κράτησε τα δικά μας στα δικά της για λίγα δευτερόλεπτα. Μας κοιτούσε στα μάτια και κουνούσε το κεφάλι καταφατικά λες και ήθελε να μας πει πως όλα θα πάνε καλά, πως υπάρχει η αγάπη. Αυτό ένιωσα…

Ξαφνικά κατάλαβα πως αυτή η μικρή συνάντηση που κράτησε πολύ λίγο ήταν κάτι σαν σημάδι… ένα μήνυμα απ’ το σύμπαν… αρκετά ξεκάθαρο και έντονο.

Σαν ήλιος μετά τη βροχή και την καταιγίδα, σαν ελπίδα μετά την απόγνωση, σαν ανακούφιση μετά από πόνο.

Εκείνη τη μέρα μέσα στη ψυχή μου μπήκε το πρώτο ‘τούβλο’, που κτίζει τη νέα μου ζωή εδώ!

Domenica~

You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

19 Comments

  1. Alexandra Alexandra says:

    poso oraio afto pou grapses…i dinami tis kardias tis gemati agapi xxxx

  2. Zozo Christodoulou says:

    Αυτές οι κουβέντες του καφε … Πολύ μου αρέσουν… Λατρευω

  3. Efi Panagiotou says:

    Efi wrote: “Telio”

  4. Ceca Varda says:

    Ceca wrote: “Beautiful read, thank you.”

  5. Eleni- Neyla says:

    Αχ φιλενάδα μου πόσο με άγγιξε αυτή σου η ιστορία! Πόσο μαγικά όμορφα με άγγιξαν τα λόγια της Myas. Πόση σοφία μέσα από την απλότητα και πόση αγάπη μέσα από την διαδρομή που λέγεται ζωή. Γιατι τα θαύματα υπάρχουν γύρω μας, γιατί άνθρωποι- ξωτικά- νεράιδες- αερικά ζούν ανάμεσα μας. Και είναι προνόμιο να βρεθούν στον δρόμο μας και να μας δόσουν ένα δείγμα της ασημόσκονης που κουβαλούν στο θησαυροφυλάκιο της καρδιάς τους. Γιατί αγαπημένη μου μέσα στα μάτια σου τον καθρέφτη της ψυχής σου η Μία διάβασε τον πλούτο, την ομορφιά, το πάθος, την αγάπη και την μαγεία που κουβαλάς!
    “Έτσι γεννιέται η αγάπη, όταν γίνεις ορατός. Όταν κάποιος μπορεί να σε δει για αυτό που είσαι, όταν μπορεί να δει την λάμψη σου… έτσι γεννιέται η αγάπη”. Πόσο με άγγιξε αυτή η κουβέντα, πόση αλήθεια κουβαλά μέσα της. Μέσα στο δάσος, περπάτησες ένα από τα πολλά μονοπάτια που σε οδηγούν σιγά σιγά στο φως. Οδηγός η αγάπη …με την κυριολεξία της φράσης…οδηγός η αγάπη του Τζιμάκου..φάρος αναμένος σε οδήγησε στην καλύβα του Χάνσελ και της Γκρέτελ..μόνο που μέσα στην καλύβα δεν κατοικούσε η κακιά μάγισσα αλλά μια σοφή αρχινεράιδα..που χάρισε στην αγαπημένη μου ένα μικρό θαύμα που αναζητούσε…Σε ευχαριστώ που μοιράστηκες αυτή την μαγική εμπειρία…Σε αγαπώ πολύ χχχ

  6. kristia says:

    Aman vre Domenica pragmati mou thimises olo to paramithi Hansel kai tis Gretel pou to diavasa dekades fores. Mou thimises tin Aliki stin xora ton thavmaton, telos panton me taksidepses se paramithenious kosmous. Stin arxi me fovise ligo alla meta me iremise kai mou arese mia kouventa aftis tis oreas kyrias gia tin gialada ton mation kai pou simfono akraganta. S’efxaristo pou to mirastikes kai mazi mou.

    • Domenica says:

      Kai ego se efharisto pou me diavazis, pou se aggizoun afta pou grafo…poso herome, einai i pliromi tou sygrafea…afto pou eispratto otan mou les poso se taxidevoun ta logia mou, oi lexois mou… agapimeni mou adelfi k i apostasi telika faneroni polla… poso poly se agapo… xxxxxxxxxxxxxxxxxx

  7. Τσαχπι Νιάρα says:

    Μπορεί να περάσεις… μπορεί να περπατήσεις όλη σου τη ζωή επάνω στη γη και να μην σε δει κανένας και είναι σαν να μην έζησες… γιατί ζούμε πραγματικά αν μας αγαπήσει κάποιος, έστω και ένα παιδί, ένα σκυλί… κάποιος! xxx

  8. Ρουλα Ασπιωτη says:

    Σου το εχω γραψει κι άλλες φορες εισαι καταπληκτικη μοναδικη και εχεις δωρο Θεου, Σ’αγαπω πολύ Κουλα μου εστω κι αν ειμαστε χιλιόμετρα μακρια!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Την αγαπη μου <3 <3 <3

  9. Ρουλα Ασπιωτη says:

    Σου το εχω γραψει κι άλλες φορες εισαι καταπληκτικη μοναδικη και εχεις δωρο Θεου, Σ’αγαπω πολύ Κουλα μου εστω κι αν ειμαστε πολλα πολλα χιλιόμετρα μακρια!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Την αγαπη μου

    • Domenica says:

      Σε ευχαριστω πολυ! Η αποσταση δεν υπαρχει παρα μονο στην ψυχη… το εμαθα πολυ καλα αυτο πιστεψε με! χχχχ

  10. Τhalia says:

    Υπέροχο, πραγματικά υπέροχο κείμενο με κρυμμένη όλη τη σοφία και τη σημασία της ζωής σε μια φράση “γιατί ζούμε πραγματικά αν μας αγαπήσει κάποιος ένα παιδί ή έστω ένα σκυλι” τότε γίνεσαι ορατός …. τι σοφία κρύβει αυτή η φράση που κανένας δεν το σκέφτεται μέσα στην καθημερινότητα και τα προβλήματα ….
    Σε ευχαριστώ που μοιράστηκες αυτή την εμπειρία ζωής αυτόν τον πλούτο της ψυχής σου ,με μας καλή μου φίλη με τα λαμπερά σου ματιά !!!!

    • Domenica says:

      Και εγώ σε ευχαριστώ για τα θερμά μυνήματα σου γεμάτα αγάπη και κατανόηση. Ήξερα ότι θα σου άρεσε η συγκεκριμένη φράση! χχχ

  11. Mary Anastasiou Philippou says:

    BRAVO SOU XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

  12. Mary Anastasiou Philippou says:

    Φίλη μου γειά σου. Μην με παρεξηγήσεις αλλά αυτό που έγραψες πρίν είναι φανταστικό? Γιατί άν είναι τι να πώ τα έχω χαμένα πραγματικά. Αν όμως είναι αληθινό είναι ΤΕΛΕΙΟ . Μα τί σου λέω τώρα ΕΙΝΑΙ ΤΕΛΕΙΟ ΕΤΣΙ ΚΙ ΑΛΛΙΩΣ !!!!!!! Ενα μεγάλο μπράβο και εις ανώτερα φίλη μου χχχχχχχχχχ

Leave a Reply

Your email address will not be published.