Coffee-Talks.com

My little corner on the internet

   Sep 10

Κουβέντες του καφέ…

coffee«Σύρε κοντά κόρη κορού…»

Κουβέντα της γιαγιάς!

Της πιο γλυκιάς γιαγιάς του κόσμου. Ποιος δεν έχει την πιο γλυκιά γιαγιά του κόσμου στο νησί μας! Όλες τόσο γλυκές και οι παλιές και οι καινούργιες. Αλλά αυτές οι παλιές με τα μαύρα μαντήλια, τα ζαρωμένα χέρια απ’ το ανάγιωμα παιδιών, την σκληρή δουλειά στα αμπέλια… αυτές οι γιαγιάδες, έχουνε μέλι στην καρδιά και στάζει απ’ το στόμα τους κάθε φορά που σου μιλάνε. Συγχωράνε τα πάντα και κρύβουν καλά τα μυστικά των παιδιών τους, κυρίως των εγγονιών τους. Συμφωνάτε? Είναι τάφοι σφραγισμένοι και δεν τους βγάζεις μιλιά άμα πρόκηται για μυστικά παιδιών.

Πρωινός καφές λοιπόν μυρωδάτος και ζεστός! Μια αίσθηση ξεκούρασης, ανακούφισης, λες και όλα είναι στη σωστή τους θέση. Η πιο όμορφη ώρα της ημέρας μου! Σάββατο πρωί, καφές και τσιγάρο στο μπαλκόνι. Έχω τρία μπαλκόνια, ένα στην γη της Αγάπης, ένα στη γη των πάγων και ένα μέσα στο βυθό της ψυχής μου. Εκεί στο μπαλκόνι της ψυχής μου, με μια σκέψη μοναχά, αλλάζω τα σκηνικά μου… απ’ Άνοιξη μα ανθούς και αρώματα, αρχίζει να πέφτει το χιόνι τα απαλό. Έτσι γιατί κάποια πράγματα είναι δωρεάν, με το μυαλό πας παντού!

«Περί ορέξεως η κολοκυθόπιτά…»

Κουβέντα της μάμας!

Πόσο λατρεύω τις μανούλες. Άμα τις ακουμπήσεις είναι πάντα τόσο μαλακές και με τα δυο τους χέρια μοναχά, σε αγαλλιάζουν ολόκληρη! Ντροπαλές μαμάδες, δυναμικές μαμάδες… δεν έχει σημασία. Όλες έχουν κάτι κοινό. Μπορούν να κάνουν τη γη πηγή για αυτούς που αγαπούν, κυρίως για τα παιδιά τους. Αν οι μαμάδες ήταν στρατός θα ήταν πάντα στη πρώτη γραμμή, όλες ανεξαιρέτως! Αστείες και απίστευτα αισιόδοξες, όταν πονάμε, όταν υποφέρουμε. Γίνονται γελωτοποιοί, φτάνει να χαράξουν ένα χαμόγελο στα χείλη μας. Μαγειρεύουν τα ωραιότερα φαγητά στο κόσμο, που ούτε οι πιο φημισμένοι σεφ μπορούν να τις συναγωνιστούν όσο αφορά τον ουρανίσκο μας! Μπορούν να σηκώσουν απίστευτα βάρη μέχρι να σιγουρευτούν ότι τα παιδιά τους είναι καλά. Μπορεί να μην καταφέρνουν πάντα να τους προσφέρουν ποθητά υλικά αγαθά, όμως δεν πρόκηται ποτέ να πάψουν να πολεμάνε για αυτά, η κάθε μια με το δικό της τρόπο.

Πρωινό Σαββάτου λοιπόν και κάνω τρία πράγματα ταυτόχρονα. Πίνω το καφέ μου, καπνίζω και γράφω. Εμείς οι γυναίκες μπορούμε – άμα θέλουμε – να κάνουμε μέχρι και έξι πράγματα ταυτόχρονα. Μας έφτιαξε έτσι η μάνα φύση και προσωπικά της είμαι πολύ ευγνώμων! Ξέρετε για τι άλλο είμαι βαθιά ευγνώμων?… για την αρετή της υπομονής που απέχτησα μέσα από τα βιώματα μου. Δεν θυμάμαι καμιά φάση της ζωής μου που να μην χρειαζόταν να κάνω υπομονή. Παλιά θύμωνα, αγαναχτούσα, μέχρι που με το χρόνο και τη σοφία κατάλαβα πως η υπομονή είναι απίστευτο όπλο για να βαδίζει κανείς στη ζωή.

Κάνει λίγο κρύο η σημερινή ημέρα, αλλά έχει ήλιο. Μου αρέσει η μέρα έτσι, αλλά μου αρέσει κι αλλιώς. Με τα σύννεφα, με τη βροχή! Πόσο αλήθεια λατρεύω το Χειμώνα. Παράξενα που ζεσταίνει τη καρδιά το κρύο κάποτε. Όσοι είστε Χειμωνάκια θα καταλάβετε τι εννοώ.

Ακούω τα τραίνα από μακριά που σφυράνε και μου θυμίζουνε… βιβλία! Σελίδες που τρέχουν γρήγορα στο μυαλό μας, όταν κρατάμε στα χέρια μας ένα καλό βιβλίο. Έχω και πουλιά στην αυλή μου, έρχονται για λίγο και φεύγουν. Κάνουν παράξενους θορύβους και κάποια άλλα θυμωμένα φωνάζουν «κρά κραααα….»

Πίσω στο βάθος τα βουνά μισό σκεπασμένα από σύννεφα που σαν σεντόνι ριγμένο επάνω τους, πηγαίνει μια εκεί και μια εδώ με την πλοκή τα ανέμου. Κάθε τόσο πνίγονται ολόκληρα μέσα στα σύννεφα… και ξαφνικά τσουπ ξεπροβάλουνε πάλι οι κορφές των βουνών, που μοιάζουν σαν παιδάκια που προσπαθούν να κοιτάξουν πάνω από ένα φράχτη.

«Έλα κάτσε να πιούμε καφέ, έχει και χαλούμι. Καπύρες με μέλι θέλεις? Άτε κάτσε να πούμε καμιά κουβέντα…»

Κουβέντα του παπά!

Κουβέντες να θέλεις μαζί του. Ασταμάτητη διάθεση για εξιστόρηση γεγονότων απ’ τα παλιά και τα καινούργια, κυρίως απ’ τα παλιά. Δεν με ένοιαζε να ακούω τις ίδιες ιστορίες για χρόνια. Και κάποτε έκανα τη χαζή, ότι τάχα μου άκουγα την ιστορία του για πρώτη φορά. Γέμιζα και το πρόσωπο μου με ενθουσιασμό και η χαρά που έβλεπα στο δικό του πρόσωπο, ήταν για μένα δώρο. Μιλούσε με τα χέρια του, με τα φρύδια του, με το άτακτο του βλέμμα. Ανήσυχο και υπέροχο πνεύμα μαζί, ο δικός μου ο πατέρας. Ο πιο ελεύθερος άνθρωπος που έχω γνωρίσει. Οι όμορφοι πατεράδες, έχουν μέσα τους ένα Λεωνίδα και τριακόσιους πολεμιστές μαζί. Λυγίζουν τα σίδερα της ζωής προκειμένου να φέρουν τα απαραίτητα στο σπίτι. Μπορεί να μην ξέρουν πολλά, αλλά γνωρίζουνε τα πιο σημαντικά. Μετά την απαραίτητη τροφή που διατηρεί το σώμα στη ζωή, το πιο σημαντικό είναι να δίνουν στα παιδιά τους μπόλικο γέλιο. Να ακούγονται τα γέλια σε όλη γη γειτονιά. Η χαρά είναι σαν το ψωμί, κάθε μέρα στο τραπέζι. Τα παιδιά της δικιάς μου γενιάς δεν είχαμε ηλεκτρονικά παιγνίδια και υπολογιστές. Την Άνοιξη όταν τα χωράφια γέμιζαν αγριολούλουδα και χόρτα, κυλιόμασταν μέσα. Τα Καλοκαίρια δεν βγαίναμε απ’ το νερό της θάλασσας και μοιάζαμε σαν αραπάκια, απ’ το πολύ το μαύρισμα του ήλιου. Φτιάχναμε κάστρα στην άμμο και μαζεύαμε βοτσαλάκια λες και ήταν πετράδια. Το πιο γλυκό μας γεύμα στη θάλασσα ήταν καρπούζι, χαλούμι και κουλούρι. Και ένας τρελός παπάς να κάνει απίστευτες χαζομάρες, κάνοντας μας να πεθαίνουμε στα γέλια. Κι όλα αυτά όχι μόνο στα παιδικά μας χρόνια, αλλά και μετά όταν πια ενηλικιωθήκαμε, γελούσαμε με τη ψυχή μας με τα αστεία του, το αγέραστο χιούμορ του. Πατεράδες! Αληθινά λιοντάρια που ορμάνε τη ζωή και την τραβάνε απ’ τα μαλλιά και την πάνε αυτοί εκεί που θέλουν, όσο το μπορούν, όσο τα αντέχουν. Μέχρι την τελευταία τους πνοή, ανεβαίνουν βουνά και καταχτούν κορυφές για μας! Για τα παιδιά τους! Σοφοί δάσκαλοι και εμείς οι μαθητές τους. Καθώς μας μεγαλώνουν, μας οδηγούν στο κατώφλι των ονείρων μας. Και μετά μας σπρώχνουν στο κενό, αναγκάζοντας τα φτερά μας να ανοίξουν.

«Βαρκούμαι, κερνάς καφέ?»

Κουβέντα του φίλου του καλού που άμα βαρκέται θέλει καφέ με το φίλο του, την φιλενάδα της! Οι φίλοι είναι η συγνώμη του Θεού, για τους συγγενείς που μας έδωσε, λένε. Προσωπικά δεν συμφωνώ αφού έχω απίθανες ξαδέλφες και θείες, αλλά το δέχομαι γιατί όντως κάποιοι έχουν ατυχήσει θλιβερά με τον λαχνό που λέγεται συγγένεια. Και το λέω αυτό πάντα χαριτολογώντας. Ένας καλός φίλος, μια καλή φιλενάδα, είναι σαν καλό κρασί, σαν αντάμωση που χρόνια λαχταρούσε μια καρδιά. Είναι σαν το φως στο τέρμα ενός τούνελ. Η ελπίδα που μας κρατά ζωντανούς! Οι καλοί φίλοι είναι σαν τα όνειρα που ζεσταίνουν γλυκά τη ψυχή μας. Λένε πως, «Οι σιωπές κάνουν τις πραγματικές συζητήσεις μεταξύ φίλων. Αυτό που μετράει δεν είναι να μιλάς, αλλά να μη χρειάζεται να μιλήσεις». Αισθάνομαι πλούσια γιατί έχω πολύ καλούς φίλους και για την ώρα είναι όλοι καλά φυλαγμένοι στη καρδιά μου, μέχρι την επόμενη φορά που θα πιούμε αντάμα ένα καλό κρασί! Και μετά θα ψήσουμε καφέ, να πούμε κουβέντες του καφέ και της καρδιάς. Να βγάλουμε τα άδυτα της ψυχής μας, να μοιραστούμε τους κόσμους μας, πάνω από ένα ζεστό καφέ που αχνίζει αγάπη. Μόνο με τους φίλους μαλακώνει το βάσανο, ο θυμός, τα νεύρα. Φτάνει να έχεις βρει τους σωστούς και δεν θα χρειαστείς ποτέ τους ψυχολόγους.

«Θέλει καφέ η αγάπη μου?»

Κουβέντα της αγάπης! Του καλού συνοδοιπόρου της ζωής μας, που εύχομαι να είναι καλός, σωστός για μας, αφού σε αυτόν τον άνθρωπο, θα ακουμπήσουμε όλα όσα κουβαλάμε μέσα μας. Χέρι-χέρι και αγκαλιασμένοι μοιραζόμαστε χαρές, περιπέτειες, μα κυρίως τα δύσκολα. Μιλάμε και προπάντων ακούμε. Κρατάμε την καρδιά του στα χέρια μας και δωρίζουμε την δικιά μας σε αυτόν.

«…Αλλά αφήστε εκεί να υπάρξουν κενά στην ένωση σας. Κι αφήστε τους ανέμους των ουρανών να χορεύουν ανάμεσα σας. Αγαπάτε ο ένας τον άλλο, αλλά μη φτιάχνετε δεσμά αγάπης, αφήστε την καλύτερα να γίνει μια κινούμενη θάλασσα ανάμεσα στις ακτές των ψυχών σας. Γεμίζετε ο ένας του άλλου το κύπελλο, αλλά μην πίνετε από το ίδιο κύπελλο…»

Δεν θα μπορούσα να το πω καλύτερα από τον Χαλίλ Γκιμπράν.

Τέλειωσε ο καφές και στη παρέα μου τώρα ήρθε ψηλή βροχούλα. Σιγοτραγουδά απαλά, κάτι δικά της. Δεν θέλω να φύγω, είναι τόσο καλή παρέα η σιωπή στη φύση. Όλα μιλάνε, φτάνει κανείς να έχει αυτιά να ακούει και να μπορεί να αγαπά την μοναξιά του. Μόνο όταν μένουμε μόνοι έστω για λίγο μέσα στη κάθε μέρα, μπορούμε να δούμε καθαρά τι υπάρχει μέσα στη ψυχή μας, μέσα στο μυαλό μας. Έτσι βρίσκει κανείς τους δρόμους της χαράς, της ολοκλήρωσης. Άμα αναζητήσεις στη ψυχή, το φιλαράκι, το παιδί μέσα σου.

«Ψιτ, κάνε κι άλλο καφέ, έχω πολλά να σου πω, άντε….»

Κουβέντα του εαυτού μας, την πιο γλυκιά μας ώρα όπου θα μιλήσουμε μαζί του, ίσια και σταράτα να δούμε πως πάμε παρακάτω. Καθρεφτίζοντας κάθε φορά την αλήθεια, κάνοντας την σύμμαχο στη δύσκολη πορεία μας. Άλλοι έτσι, άλλοι γιουβέτσι, ξεδιπλωνόμαστε και σε κάθε καφεδάκι ανακαλύπτουμε κάτι ακόμα παραπάνω, για μας, για τη ζωή!

«Σκέτο παρακαλώ….»

«Και εγώ ένα μέτριο….»

«Με ολίγη…»

Σύρτε κοντά, ώρα του καφέ, ώρα της κουβέντας…

Είτε μόνοι, είτε με παρέα!

Domenica~

You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

31 Comments

  1. Elena Sofroniou says:

    Domenica mou eisai iperoxi!!!xxx

  2. Eleni- Neyla says:

    Αχ φίλη μου:) Διαβάζοντας το άρθρο γέμισε η ψυχή μου εικόνες μυρωδιές στιγμές ευτυχίας κ<ι ένα κατεβατό αναμνήσεις. Πόσο υπέροχα περιέγραψες την κάθε σκηνή που τυχερός είναι αυτός που έζησε αν όχι όλες τις μισές από αυτές τις εικόνες. Οι κουβέντες του καφέ..δεν είναι τυχαίο και το όνομα του blog σου. Γιατί από αυτές τις κουβέντες είσαι και είμαι γεμάτη. Κουβέντα της μαμάς κουβέντα του μπαμπά κουβέντα της γιαγιάς και της καλής της φίλης κουβέντα του αγαπημένου (οκ ακόμα τούτο δουλεφκουμέν το λλίο χαχαχα ) όλες γύρω από μια κούπα καφέ που η κάθε μπουρμπουλίθρα του κρύβει και μια αγάπη που το κάθε ακανόνιστο σχήμα του κρύβει και ένα μελλούμενο. Λόγια αγάπης λόγια παρηγοριάς λόγια στήξριξης και συμπαράστασης λόγια για να περνά όμορφα η ώρα. Πόσους καφέδες ήπιαμε και πόσους καφέδες θα πιούμε ακόμα μα πάνω απ όλα να μην σταματήσουν οι κουβέντες γιατί αυτές είναι που ενώνουν τους ανθρώπους και τους κάνουν ένα! Δεν χρειάζονται πολλοί …λίγοι και καλοί ..ένας/ μια φίλη ένας/ μια αγαπημένη, ένα λατρεμένο πρόσωπο γύρω από μια κούπα αχνιστό καφέ ή ένα δροσερό φραπεδάκι κάτω από ένα δέντρο..όπως εμείς πολύ καλά ξέρουμε να ξεδιπλώνουμε τις κουβέντες…χχχχχ

    • Domenica says:

      Και πόσο όμορφα περιέγραψε η καλύτερη μου φίλη τις κουβέντες του καφέ! Πράγματι φίλη μου καλή, έχουμε κάνει εμείς κουβέντες πππεεεεεεε σωρό!!! Και πάνω από αχνιστές κούπες με καφέ (αχναφνέ…χα χα θυμάσαι?) αλλά και με ένα ποτήρι κρασί στο χέρι και βάλε ακόμα ένα ποτηράκι και να ανοίγονται κουβέντες, ατέλειωτες όμορφες συζητήσεις και λίγο κλάμα και στο τέλος πάντα γέλιο και χαμόγελα και αγκαλιές και όλα καλά και στα μίλια τους! Σχεδόν με μαγικό τρόπο οι φίλοι οι καλοί με τις γλυκές κουβέντες πάντα βάζουν τα πράγματα στη θέση τους! Αυτό κάναμε πάντα και κάνουμε ακόμα, όσα μίλια κι αν μπουν ανάμεσα μας! Ευτυχώς που υπάρχει το ημαιλ, το φεις πουκ! Μηδενίζονται οι αποστάσοις και οι κουβέντες πέρνουν φωτιά χα χα χα χχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχ

  3. Elena Panayi says:

    auto pou metra de ine na milas alla na min hreiazeai na miliseis…true story koulla mou…xxx

  4. Mary Anastasiou Philippou says:

    synfiono apolyta mazi sou!!!!!!!

  5. ALKYONI says:

    Αγαπημένη μου ΝΤΟΜΕΝΗΚΑ!! Σε ευχαρηστώ πολύ για το όλο σοφία και αναζείτηση του εαυτού μας άρθρο σου, Που κάθε φορά βάζεις την ψυχούλλα σου και μας την κάνεις δώρο, εγώ κάθε φορά που τα διαβάζω νιώθω και πιο δυνατή, έτοιμη να αντυμετωπίσω ότι και αν μου συμβει και πάλει σε ευχαρηστώ με αγάπη και θαυμασμό!!!!!!!!!
    ΑΛΚΙΩΝΗ ΦΑΝΑΤΙΚΗ ΑΝΑΓΝΩΣΤΡΙΑ ΣΟΥ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    • Domenica says:

      ΑΛΚΙΩΝΗ μου ΜΙΑ κ ΜΟΝΑΔΙΚΗ στο κόσμο για μένα!!! Πόσο χαίρομαι που νιώθεις έτσι, πόσο μεγάλη είναι για μένα η αμοιβή σου αυτή! χχχχχ

  6. George Ioannou says:

    στέλνω φιλιά!!χχ

  7. Kyriaki Fasouliotou says:

    ta arwmata tou cafe kai tou krasiou ta myrizomai me tis koubentes sou!!!!!!xxxxx

    afou einai ali8eia tosa ais8imata bgazoun auta pou les ! telika brikes to meros pou se empneei fainetai, i agapas toso auta pou afises kai to myalo sou ta analyei kai ta xaideuei!

    • Domenica says:

      Τι μου είπες τώρα Κυριακή μου!!!! Γουάου….. χχ

      agapo to grapsimo apo pedi k to 2010 apofasise o king mou na mou prosferi istoselida na grafo k meta archisa k to vivlio mou .. akoma to grafo… efhome mia mera na telioso toulahiston ena vivlio! xxx

  8. SKevoua ChristophiDou says:

    Agapoula m miss you !! Xxxx

  9. Ceca Varda says:

    Panemorfes eikones!! xxx

  10. Valeria Michael says:

    Swsto filenada !

  11. Marios Ioannou says:

    eisai polla agapimeni

  12. Nicoletta says:

    Fantazomai se kokona mou pas to balcony me to kafoui axnisto k to tsigaraki parea na taxideveis to mualo sou. Eftixws pou ta grafeis kiolas giati me sena eimaste sinodiporoi..se arwmata, eikones, aisthimata k sinaisthimata pou xehname…kai min xehnoume oti an exoume provlimata me to oikogeneiako mas dentro…mporoume kalista na kladepsoume ta kladia pou mas enoxloun hehehehehe 🙂

    fantasou me dipla sou me mia koupa kafe na se akouw na mou milas k i masela mou kremasmeni apo thavmasmo!!! s’agapw kori neraida xxxxx

    • Domenica says:

      Agapimeni xadelfi, agapimeni ton pollon opos mas elalen i giagia mas i Xrystallou…. ekama se eikona re cartoonoudi mou heheheh… makari na ginotane, makari…nevriazo lalosou…. thelosas oulous sto balcony mou… i hara en gia na tin moirazese…allios…. xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

  13. Zozo Christodoulou says:

    Μ άρεσε πολύ ομως … χείμαρρος γεμάτος νόημα …Πινω διαδικτυακό καφε παρέα με σένα και μου αρέσει πολύ η μυρωδιά μα και η γεύση ….Το μυαλό είναι όπως το αλεξίπτωτο… Δουλεύει καλα μόνο όταν είναι ανοιχτό … Για αυτό πάντα να φρόντισεις να έχει καθαρό αέρα … Οταν πετάς…..Έχω εμπνεύσεις… Για να δημιουργώ με λεξεις ομως χρειάζομαι ικανό συνομιλητή… Και αυτή είσαι εσυ… Σε ευχαριστω για αυτή την ευκαιρία… ας πούμε πως μου δίνεις το έναυσμα … Και παίρνω τη σκυτάλη απο σένα… Ομως σε αυτό το δρόμο της πνευματικης δημιουργίας …Βαδιζουμε … και Τρέχουμε μαζί… Και ποιος μας πιάνει…Φυσαω ήδη… Θα ρθει ο καιρός που αυτός ο παιδοτοπος θα μεγαλώσει… Θα μπουν κι αλλα παιγνίδια… Στολίδια … Και όπως έλεγε.και ο Steve jobs … Stay hungry… Stay foolish !!!

    • Domenica says:

      Χείμαρρος ο δικός σου ο ‘καφές’ *χαμόγελο* χαίρομαι που σου άρεσε Ζοζούκα μου!

    • Domenica says:

      Οι περισσότεροι ‘κοιμούνται’ αλλιώς ίσως να τρέχανε με εμάς και να γινόμασταν ένα τσούρμο τρελοί χαρούμενοι μικροί σοφοί άνθρωποι… θέλω να είμαι πάντα παιδί στην καρδιά αλλά σοφός στο μυαλό, θέλω να χαίρομαι τη ζωή σαν κορίτσι αλλά να την μαθαίνω σαν γέρος που γνωρίζει τόσα μυστικά… Είναι μαγικός ο κόσμος της πνευματικής δημιουργίας και έχει και ένα παιδότοπο στην άκρη για αυτή τη τρέλα που κουβαλάμε την όμορφη… σφύριξε χαρούμενα αν μπορείς…φου φου φου φου χε χε χε

  14. Yiota Riala says:

    …panta auta pou les einai toso swsta !!panta grafeis pragmata pou me akoumpoun emena proswpika k se euxaristw giauto koullitsa m!elpizw na sai kala!!xxxxx

  15. Angelina Dem says:

    thimises mou tin giagia :))) nase kala xxxxx

  16. Mary Anastasiou Philippou says:

    H giagioula mou itan etsi akrivos pou tin perigrafeis . kai nai pigene sta ampelia kai ekane kai ena soro alles doulies na megalosei ta paidia tis giati o papous mou itan arrostos kai pethane noris . agapimeni mou giagia,

  17. Stella Kyprianou says:

    βρε κουλιτσα μου σε πεθυμισα πολυ!!!σ´αγαπω πολυ σε εχω μεσα στην καρδια μου!!!x

Leave a Reply

Your email address will not be published.