Coffee-Talks.com

My little corner on the internet

   Oct 12

Ποιανού τον δρόμο περπατώ…

lllll
Πάνω στο δρόμο που πατώ
Χρόνια στα βήματα μου
Συνέχεια όλο με ρωτώ
Ποιανού το δρόμο περπατώ
Δεν είναι ο δρόμος μου αυτός
Ποιανού τα βήματα είν’ τούτα
Δεξιά κοιτώ κι αριστερά
Ψάχνω κοντά και μακριά
Απέραντοι δρόμοι και σκαλιά
Τρέχω και τα ανεβαίνω
Ίσως μπορούσα να ‘μαι εκεί;
Ίσως και παραπέρα;
Ποιος άραγε είν’ ο δρόμος μου στη γη
Από όλα του κόσμου εδώ τα πεταμένα
Να πάω πίσω στην αρχή;
Να βρω την άκρη μου στη γη;
Προλαβαίνω μια κούρσα ακόμα
Ποιανού τον δρόμο περπατώ
Κόλλησαν τα πόδια μου στη γη
Δεν έχω βήμα στη ψυχή
Η αγωνία με κρατά αλυσοδεμένο
Ψάχνω το δρόμο μου ξανά
Θεριό είμαι ξαναμμένο
Δεν είναι δρόμος μου αυτός
Ποιανού το δρόμο περπατώ
Και γίνεται μέσα μου σεισμός
Τραντάζεται η ψυχή μου
Κάνει τις αλυσίδες μου φτερά
Θυμωμένα η καρδιά μου μ’ απαντά…

«Τώρα που τον περπάτησες όλη σου τη ζωή
Τώρα ποια έγινε δικός σου
Πάρε το βήμα σου μπροστά
Άθλιε άνθρωπε στη γη
Αγκάλιασε το θησαυρό σου»

Πολλές φορές ίσως αναρωτηθήκαμε αν κάναμε εκείνο ή το άλλο… πως θα ήταν σήμερα τα πράγματα… αν διαλέγαμε να παντρευτούμε εκείνον κι όχι αυτόν…αν διαλέγαμε να μείνουμε μόνοι και λεύτεροι… αν πιάναμε εκείνη τη δουλειά και όχι αυτή… αν δεν φεύγαμε από εκείνη τη χώρα, αν πηγαίναμε αλλού… αν το παλεύαμε κι άλλο … αν…. αν … αν … αν…ποιος θα ήταν άραγε ο δρόμο μας, αν;

Μου πήρε πολλά χρόνια να καταλάβω πως το ‘αν’ δεν υπάρχει.

Υπάρχει το διαλεγμένο και δεν είναι ποτέ λάθος. Ο δρόμος σου είσαι εσύ. Μην κοιτάς δεξιά, ούτε αριστερά, μήτε να συγκρίνεις, ούτε να αναρωτιέσαι. Εδώ δεν είσαι τυχαία. Τίποτα δεν γίνεται τυχαία. Εδώ είναι ο θησαυρός σου. Με αυτό που κρατάς στο χέρι, το λίγο ή το πολύ. Το όμορφο ή τα άσχημο. Αυτό είναι ο δρόμος σου γιατί αυτό είσαι εσύ. Κάποτε νιώθεις πως βρίσκεσαι στη Κόλαση με θέα τον Παράδεισο, έτσι δεν είναι; Κι αν σου πω, πως βρίσκεσαι στο Παράδεισο με θέα τον Παράδεισο… θα με πίστευες; Είμαστε αχάριστοι από τη φύση μας, αχάριστοι, άπληστοι… και πάντα ζητούμε αυτό που δεν έχουμε και μετά άμα τα αποχτήσουμε δεν το θέλουμε πια. Ανθρώπινη φύση ή επιλογή;… διάλεξε. Και η ευγνωμοσύνη που πάει; Σε ποιο πουγκί την ρίξαμε, σαν ζάρι σε τυχερό παιγνίδι… Αρετή μεγάλη είναι η ευγνωμοσύνη, δεν είναι ζάρι. Η ευγνωμοσύνη θα σε σώζει ξανά και ξανά στη ζωή. Στις άκρες του δρόμου σου θα βλαστήσουν ξάφνου μαργαρίτες και χαμομήλια ζωηρά, άμα λες ‘ευχαριστώ’ για το λίγο ή το πολύ. Δεν είναι το πόσο έχεις που μετρά… είναι το πόσο το εκτιμάς. Λεφτά, ευτυχία, δόξα, επιτυχία… δεν είναι πόσο έχεις από αυτά που μετρά… αλλά πόσο το εκτιμάς. Πόσο το υπολογίζεις. Θαρρώ πως μόνο έτσι το κρατάς μες τη ζωή σου. Για αυτό λένε πως απ’ τη στιγμή που θεωρήσεις κάτι δεδομένο, πάει το ‘χασες. Ακόμη κι αν βρίσκεται εκεί μπροστά σου, δεν το ορίζεις ποια, έχει χαθεί μέσα στην αδιαφορία σου να το κρατήσεις με νύχια και με δόντια. Μόνο έτσι παίρνουν αξία τα πράγματα πα αγαπάμε. Όταν πασχίζουμε να τα κρατήσουμε, με νύχια και με δόντια. Όχι να λες, εδώ θα ‘ναι και αύριο και μεθαύριο… Το δεδομένο είναι χαρτί χαμένο, παιγνίδι πουλημένο.

Ο θησαυρός της ζωής σου δεν είναι το τι έχεις ή αν το έχεις αλλά το πώς το κοιτάς, το πώς το κρατάς ακόμα μια μέρα, αγκαλιά, χωρίς σιγουριά. Δεν υπάρχουν εγγυήσεις για κανέναν. Κι άμα το καταλάβεις αυτό είσαι ο κερδισμένος. Αυτό είναι θησαυρός ζωής.

Ευχαριστώ.

Domenica~

You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

8 Comments

  1. Zozo Christodoulou says:

    Τιποτα δεν ειναι δεδομενο… Ολα ειναι απλα στιγμες… Ο θησαυρος ειναι ευχαριστες στιγμες …

  2. Θαλια Τσαμογλου says:

    συμφωνω αν εχεις κατι καλο, ενα θησαυρο οπως το εννοεις πρεπει να κανεις τα αδυνατα δυνατα να τον κρατησεις και να παλευεις καθε μερα γιαυτο αλλα όταν συμβαινει το αντιθετο τι κανεις…. οταν ο θησαυρος αποδειχθηκε άνθρακας τι κανεις …. τον κρατας αναμμενο και καιγεσαι ή τον σβησεις και τον πετας στη χωματερη…

    οσον αφορα για τον δρομο που περπατω εμενα σιγουρα δεν ηταν ο δρομος που νομιζα ότι διαλεξα, λαθος δρομος και ειναι και πολυ μακρυς για να γυρισω πισω, ισως ειμαι τυχερη και βρω κανενα σταυροδρομι και να αλλαξω …. τυχερος όμως ειναι, πραγματικα τυχερος ή και πιο σωστος στις επιλογες του αυτος που περπατα στον δικο του δρομο και με τα δικα του βηματα και ας εχει και εμποδια αν ειναι καλα η ψυχη και το μυαλο θα βρει τροπο να τα περασει ….

    το ποιημα ειναι συγκλονιστικο και very real emotion……. νεος Χεμινγουεϊ

    • Domenica says:

      Agapiti mou Thalia, prosopika pistevo pos o dromos diladi o eaftos mas ehi mesa tou tosa stavrodromia, einai meros tou dromou ena akoma synapantima… ton eafto mas na min hasoume, afou o dromos eisai esy k tha ehis polla stavrodromia opou eki tha kalestis isos na travixis gia allou, den pai mono efthia enas dromos.. yparchoun k ta zik zak kali mou… I evelixia kani polla pragmata DYNATA!!! Se efharisto opos panta gia ta toso pigea mynimata sou, eisai eidos pros exafanisi giati anigese!!! xx

  3. Souzana Psara says:

    ….to dedomeno einai xarti xameno, paignidi poulimeno…. (by K.K)

  4. ALKYONI says:

    Eίναι συναρπαστικό αγαπημένη μου φίλη, ΑΧ καλή μου,
    πόσες αλήθειες κρύβουν οι λέξεις που μας έβγαλες από
    την ψυχούλλα σου, Πράγματι τίποτα δεν είναι τυχαίο στην
    πορεία της ζωή μας, ούτε υπάρχει ΑΝ εγώ πιστεύω ότι γίνεται
    δεν μπορούμε να το αλλάξουμε, Να προσπαθήσουμε τον δρόμο
    που διαλέξαμε να ακολουθήσουμε να τον κάμουμε πιο όμορφο,
    με πολύ μικρά πραγματάκια και θα είναι όλα πιο καλά!!!
    Σε ευχαρηστώ η φίλη σου, ΑΛΚΙΩΝΗ.

  5. Τσαχπι Νιάρα says:

    “Εγώ ευχαριστώ” xxx

Leave a Reply

Your email address will not be published.