Coffee-Talks.com

My little corner on the internet

   Nov 12

Λευκή πόλη!

snow3
Η Αλάσκα ντύθηκε στα λευκά, σαν νύφη που δεν χορταίνει το γάμο της! Πρώτη φορά στη ζωή μου είδα τόσο πολύ χιόνι. Λες και ζω σε άλλη πόλη πια. Δεν αναγνωρίζω τους δρόμους, τα κτίρια. Το χιόνι έχει καλύψει σχεδόν τα πάντα, κάνοντας τα να φαίνονται σαν πίνακες ζωγραφικής. Αισθάνομαι την ανάγκη να μοιραστώ αυτές τις εικόνες, με τους δικούς μου ανθρώπους, από έντονη έκπληξη και θαυμασμό, μπροστά στη θέα που αντικρίζω καθημερινά!

Λένε πως τίποτα δεν γίνεται τυχαία, πως για κάθε τι που μας συμβαίνει υπάρχει λόγος και αν δεν τον ξέρουμε αμέσως, μας αποκαλύπτεται πιο αργά. Όλα κάνουν νόημα, φτάνει να ξέρεις να περιμένεις και να αφουγκράζεσαι. Να έχεις υπομονή ακόμα κι όταν πια νομίζεις πως την έχεις εξαντλήσει τελείως. Δεν έχουμε ιδέα πόσες αντοχές έχουμε και για πόσα είμαστε ικανοί στη ζωή. Είναι εμείς οι ίδιοι που περιορίζουμε την ύπαρξη μας, τα άκρα μας. Από τη φύση μας, είμαστε φτιαγμένοι να φτάνουμε μακριά, να πετάμε ψηλά, να υπερβαίνουμε τον εαυτό μας. Να ξεπερνάμε τα όρια μας, να συναντάμε τα όνειρα μας. Αν κάποιος μου έλεγε πριν χρόνια ότι θα ζούσα μια μέρα στην Αλάσκα, θα τον έβγαζα τρελό, θα με έπιαναν τα γέλια.

Αλάσκα, μια χώρα τόσο αντίθετη με αυτή που μεγάλωσα. Το νησί με τα μακρινά ζεστά Καλοκαίρια, που στην εφηβεία μας, γινόμασταν ένα με τη θάλασσα! Στη Κύπρο η ζωή είναι τόσο εύκολη, ή μάλλον ήταν. Γιατί πλέον δυστυχώς, η πραγματικότητα του νησιού μας έχει αλλάξει τις ζωές πολλών συνανθρώπων μας. Θυμάμαι πόσο ξέγνοιαστα αλλά και τεμπέλικα ένιωθα, σχεδόν όλα μου τα χρόνια στη Κύπρο. Μια γλυκιά τεμπελιά να αιωρείται στην ατμόσφαιρα, που πηγάζει συνήθως από το ρυθμό ζωής σε ένα νησί, από την κουλτούρα, τα έθιμα και την παράδοση! Αισθάνομαι γεμάτη και τυχερή που μεγάλωσα σε ένα πανέμορφο νησί, σε μια γλυκιά οικογένεια με τους καλύτερους φίλους. Που χόρτασα γιορτές του κρασιού και καρναβάλια και ξεφαντώματα μέχρι πρωίας, στο νησί της αγάπης και της ομορφιάς. Στο νησί της Αφροδίτης!

Και τώρα, σαν δείχτης σε τεράστιο ρολόι ζωής, σήμανε ο χρόνος για την έναρξη μιας καινούργιας ζωής. Αυτή που χρόνια ονειρεύτηκα, μα που δεν βρήκα τότε το θάρρος να εμπιστευτώ και να πιστέψω.  Και έκανε ο χρόνος τη δουλειά του και ωρίμασε τη σκέψη μου, δυνάμωσε τη ψυχή μου, ετοίμασε το έδαφος μπροστά μου και γέννησε τα φτερά μου. Παρόλη όμως την προετοιμασία, δεν θα μπορούσα ποτέ να κάνω ένα τέτοιο μεγάλο ταξίδι, χωρίς απώλειες. Όταν όμως θέλεις κάτι πολύ, μαθαίνεις να σηκώνεσαι, κάθε φορά που πέφτεις. Μαθαίνεις να γλύφεις τις πληγές σου και να προχωράς. Κι όσο προχωράς, αναγεννιέσαι, ξαναγεννιέσαι, δυναμώνεις!

Αν όμως φοβηθείς να τραβήξεις για το άγνωστο, και πάλι δεν έχεις έτσι εξασφαλίσει την ακεραιότητα σου. Η ζωή μπορεί να σου στείλει αλλιώς τις προκλήσεις της. Μπορεί να μην κάνεις ούτε ένα βήμα μακριά από την ασφάλεια που επέλεξες να ζήσεις, αλλά να βιώσεις απώλειες και να ματωθείς με χίλιους άλλους τρόπους, που η ζωή θα διαλέξει για σένα. Με το να σου στερήσει ίσως την αγάπη, ίσως την τύχη, ίσως αγαθά, πνευματικά και υλικά. Οι προκλήσεις στη ζωή, έχουν χίλια πρόσωπα.

Ώρες-ώρες αισθάνομαι λες και άλλαξα πλανήτη, πως έχω έρθει να ζήσω στην χώρα των θαυμάτων. Τεράστια η αντίθεση ανάμεσα στο νησί που μεγάλωσα, με τη γη της Αλάσκας. Σε προκαλεί αφάνταστα να ζήσεις στα άκρα τη ζωή σου. Είναι όλα τόσο ακραία εδώ. Τα ζώα που περπατούν στη πόλη ανάμεσα μας. Τεράστια ζώα, που ενώ μπορεί να γίνουν επικίνδυνα – εάν δεν τα ενοχλήσεις – σε προσπερνούν ανέμελα, με το τεμπέλικο ρυθμό τους. Τώρα με το χιόνι κατεβαίνουν πιο συχνά στη πόλη, αφού δεν βρίσκουν εύκολα τροφή. Τα Μους λατρεύουν τα χορταράκια τους! Ευτυχώς για μας, οι αρκούδες έχουν πέσει σε χειμέρια νάρκη.

Γνωρίζω ένα άλλο πρόσωπο της Αλάσκας, που με σοκάρει ευχάριστα! Χιόνισε τόσο πολύ και όμως οι κάτοικοι συνεχίζουν να ζουν, στους ίδιους ρυθμούς ζωής, λες και δεν άλλαξε τίποτα. Είναι τόσο οργανωμένη χώρα και βρίσκεται σε πλήρη ετοιμότητα ανά πάσα στιγμή. Ενώ σε άλλες χώρες με πολύ λιγότερο χιόνι, βλέπουμε συχνά να κλείνουν σχολεία και να βγαίνουν έκτακτα δελτία καιρού. Το αεροδρόμιο του Άνκορετζ δεν κλείνει ποτέ!

Σκηνές παντού που με αφήνουν άφωνη. Άνθρωποι να κάθονται σε παγκάκια ενώ χιονίζει, να κάνουν τις βόλτες τους στα πάρκα, αγνοώντας τις χαμηλές θερμοκρασίες. Οι μαγικές λίμνες του Καλοκαιριού έχουν πια μετατραπεί σε πίστες πατινάζ. Και αυτή η αίσθηση ζεστασιάς και θαλπωρής με τα Χριστουγεννιάτικα παντού από νωρίς. Το χιόνι να πέφτει απαλά. Λεπτές και χοντρές νιφάδες χιονιού να καλύπτουν τα πάντα, που μοιάζουν σαν τεράστιες γιορτινές τούρτες. Τα έλατα παντού στη πόλη, σαν αυτά που από παιδί έβλεπα σε καρτ Ποστάλ στη χώρα του Αη Βασίλη. Οι άνθρωποι εδώ, ζουν τις γιορτές τους σε παράταση. Το Χάλογουην το γιορτάσανε ένα μήνα. Το ίδιο τώρα με τα Χριστούγεννα. Μύρισε η πόλη Χριστούγεννα εδώ και μέρες. Με λαμπιόνια σε κάθε δέντρο στο κέντρο της πόλης. Χριστουγεννιάτικη μουσική παντού και κυρίως Χριστουγεννιάτικο πνεύμα. Ετοιμάζουν διάφορες γιορτές και παραστάσεις. Το φημισμένο μπαλέτο, ο Καρυοθραύστης και ο βασιλιάς των ποντικών του Χόφμαν. Μια ιστορία που μας μαγεύει χρόνια. Το δώρο που έκανε στη μικρή Κλάρα ο νονός της, ο Ντροσελμάγιερ, την παραμονή των Χριστουγέννων σε μια μικρή Γερμανική πόλη. Ήταν ένας κινούμενος στρατιώτης, που λειτουργεί ως καρυοθραύστης. Όταν η γιορτή τελειώνει και οι καλεσμένοι φεύγουν, η Κλάρα μπαίνει στο ήσυχο σαλόνι για να κοιμίσει τον καρυοθραύστη. Καθώς το ρολόι χτυπά μεσάνυχτα, το κορίτσι αποκοιμάται και μεταφέρεται σε έναν παραμυθένιο κόσμο. Το Χριστουγεννιάτικο δέντρο μεγαλώνει μαγικά, όλα τα παιχνίδια, ανάμεσά τους και ο καρυοθραύστης, ζωντανεύουν και ρίχνονται στη μάχη με μεγάλα ποντίκια που εισβάλλουν στο δωμάτιο. Τελικά ο καρυοθραύστης κερδίζει τη μάχη και μεταμορφώνεται σε έναν όμορφο πρίγκηπα.

Στη δεύτερη πράξη η Κλάρα και ο πρίγκηπας – Καρυοθραύστης ξεκινούν για ένα μαγικό ταξίδι. περνούν από την Βασίλισσα του Χιονιού αλλά και από την χώρα των Ζαχαρωτών με την νεράιδα Ζαχαρένια. Η Κλάρα δεν θέλει να αποχωριστεί τον Καρυοθραύστη της, όμως την ημέρα των Χριστουγέννων καθώς ξυπνά κοντά στην οικογένειά της, το μόνο που κρατά στα χέρια της είναι ο Καρυοθραύστης, η κούκλα που της είχε χαρίσει ο νονός της.

Αυτή τη παράσταση δεν την χάνω με τίποτα. Ήτανε φαίνεται γραφτό να έρθω στην Αλάσκα να δω επιτέλους αυτό το θεατρικό έργο. Όλα είναι γραφτά στη ζωή, επειδή γραφτό είναι αυτό που ούτως ή άλλως εσύ θα επιλέξεις. Γραφτό δεν σημαίνει θα γίνει κάτι χωρίς την συγκατάθεση σου και ότι είσαι στο έλεος της μοίρας σου. Γραφτό είναι αυτό, που τελικά εσύ θα επιλέξεις.

Θεωρώ πως κατά τη διάρκεια της ζωής μας, στο μεγάλο αυτό πάρτι που λέγεται ζωή, θα καλεστούμε να πιούμε διάφορα ‘κοκτέιλ’. Κάποτε θα έχουνε γεύση πικρή και άνοστη. Μα κάποιες άλλες φορές, θα είναι τόσο μεθυστικά γλυκά. Εκείνες τις φορές θα κάνουν τη ζωή να αξίζει το κόπο, για κάθε πικρό ‘κοκτέιλ’ που ήπιαμε πριν.

Στην υγεία μας λοιπόν, στα γλυκά ‘κοκτέιλ’ της ζωής!

Domenica~

photo by Alaskan Artist Elise Tomlinson

You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

25 Comments

  1. Nicoletta Onisiforou says:

    kai gw dame forw tis freskoplimenes zaketoules mou gia na ferw to xeimwna me to zori. please enjoy it as much as it lasts! pleaaaaaaaaaaaaaseeeeeeeeeeeeeeeeee eskasa pou tin zilia mou !!!

  2. Kyriaki Fasouliotou says:

    ouao!!!!!!!panemorfo topio!!!!mageia!!!!!eskimwa mou esy!!!!!!!

  3. Ρουλα Ασπιωτη says:

    κοριτσακι μου, πολυ καλο με συγκινησες πολυ και με ταξιδεψες πολυ ομορφα οπως τα γραφεις…………. να εισαι παντα καλα. καταπληκτικη γραφει το ξαναλεω!!!!!!!!!!!!!

  4. Τhalia says:

    Αυτο το κειμενο μοιαζει σαν να ανηκει σε μια νουβελα, σε ενα μυθιστορημα που μιλαει για τη ζωη δυο ανθρωπων που εζησαν και μεγαλωσαν σε δυο διαφορετικα σημεια του πλανητη και συναντηθηκαν για να ζησουν ενα ερωτα, ενα ταξιδι ζωης, μια περιπετεια σε μια τριτη ακρη της γης την Αλασκα.Ρομαντικο, με αρωμα νοσταλγιας και χριστουγεννιατικης διαθεσης αγγιζει οποιον το διαβαζει και θελει να το ξαναδιαβασει και περιμενει με ανυπονησια να βρειτη συνεχεια του βιβλιου. Εξαιρετικο….

    • Domenica says:

      Θάλια μου για ακόμα μια φορά σε ευχαριστώ!… δεν ξέρεις τι χαρά μου δίνουν τα μυνήματα σου και εδώ και στο φ.π. Να είσαι πάντα καλά και να κοιτάς ψηλά εκεί που συμβαίνουν αυτά που περημένουμε! 🙂

  5. Aleca Panagiotou says:

    sou efxomai na deis afto to theatriko ergo opws to oneirevesai xx

    • Domenica says:

      heheh tora na doume… xeris poses fores epexe sti kypro k den ta katafera toxotina mou? itan gia na to do dakato mallon… 😛

  6. Stella Kyprianou says:

    Συγκινηθηκα και χαρηκα για σενα φιλεναδα μου σε αγαπω πολυ!!!σε πεθυμησα !! Ζησε το παραμυθι σου αξιζει!!!

    • Domenica says:

      Τέτοια ψυχούλα που κουβαλάς πως να μην συμεριστείς τις σκέψεις μου ανεράδα μου! Και εγώ πεθύμησα σε πολλάαααα!!! χχχχχ

  7. Anonymous says:

    kulla mu mas ta metaferes para poli orea, omorfakai poli glika..einai sanna zisame liga lepta sti alaska!!ti orea pu ta perigrafis!!bravo su kopella mu…xerome me ti eftixeia su……xxx

    • Domenica says:

      Αγαπητή/τε Ανώνυμους σε ευχαριστώ!
      Η ευτυχία είναι μεγάλη υπόθεση αλλά είναι σίγουρα στιγμές… Όλα έχουν ένα τίμημα! 🙂

  8. ALKYONI says:

    Αγαπημένη ντομένικα, καλή μου φίλη!!!1
    Το διάβαζα το ζαναδιάβαζα, δεν ήθελα να τελιώσει!!!
    Η γραφή σου μεγεύει ταξηδεύει αυτον που την διαβάζει!!!
    Και εγώ ταξήδεψα, έφυγα από την πραγματικότητα,
    πέταξε η ψυχή μου σε αυτά που περηγράφεις.
    Κάποτε γλυκιά μου δεν μπορώ να γράψω αυτά που
    νιώθω, είναι τόσο δυνατά συναισθήματα όπως δεν μπορείς
    να περηγράψεις τον αέρα, κι όμως δεν μπορείς να αναπνεύσεις
    χώρις αυτόν. Η ΦΊΛΗ σου ΑΛΚΙΏΝΗ!!!!

    • Domenica says:

      Δεν πειράζει, βλέπω και πίσω απ’τις λέξεις και στο ενδιάμεσο!
      *αγγαλίτσα*
      χχχχ

  9. Θαλια Τσαμογλου says:

    Να σε εχει ο Θεος καλα και να αξιοποιεις τα δωρα που σου εδωσε , οπως το γραψιμο , τη ζωγραφικη , την επικοινωνια , την αγαπη που εχει στην ψυχη σου και την μοιραζεις απλοχερα , τη συμπονοια που νοιωθεις για τους αλλους , την παιδικη αθωωτητα που εχεις και με αυτα να ζεσταινεις τις ψυχες των ανθρωπων που ειναι κοντα και μακρια σου.

    ….ασπρο πατο στα κοκτειλ της ζωης και αν δεν ειναι ολα γλυκα ριξε και λιγη ζαχαριτσα…..βαλε το στο πισω μερος το μυαλου σου να τα εκδωσεις ολα αυτα που γραφεις καποια μερα σε ενα βιβλιο..

    • Domenica says:

      Αχ Θάλια μου και είναι όνειρο ζωής αυτό που λες… να τα δέσω σε ένα βιβλίο, τα καλύτερα μου κείμενα!
      Αντε βρε άσπρο πάτο στα γλυκά κοκτέιλ της ζωής!!! χε χε
      Και εσυ καλη μου να είσαι πάντα καλά!!! χχχχχ

  10. Ceca Varda says:

    Your writing is worth a thousand pictures Koula! Now I even miss the snow

    • Domenica says:

      So glad that touches your heart! Words are very powerful, especially when they are connected with our soul…this is how I write. Thank you!

  11. Elena Oratis says:

    My very dear Domenica! Miss you, the most romantic and poetic person I know, Xxx

  12. Lisa Vrakettas says:

    Wow…it’s stunning.

  13. Louiza Ioannou says:

    wow! that is a beautiful picture! it looks like a wonderful place!!

Leave a Reply

Your email address will not be published.