Coffee-Talks.com

My little corner on the internet

   Nov 20

Στην χώρα των θαυμάτων!

elise
Έχουν περάσει μόνο τέσσερις μήνες, από την ημέρα που ήρθα στην Αλάσκα. Κι όμως μου φαίνεται πως έχει περάσει περισσότερος καιρός. Η αίσθηση πια είναι αλλιώτικη και όσο περνά ο καιρός, το βιώνω με περισσότερη ευκολία. Είμαστε πλάσματα της συνήθειας και αυτό μας βοηθά να προσαρμοζόμαστε σε κάθε νέα αρχή και πραγματικότητα, όσο δύσκολη κι αν είναι αυτή στα αρχικά της στάδια. Μέρα με τη μέρα, αισθάνομαι ότι γνωρίσω αυτή τη χώρα πιο καλά, λες και έχει πολλά πρόσωπα να μου δείξει ακόμα και ένα-ένα μου αποκαλύπτονται. Με το πέρασμα του χρόνου συνειδητοποιώ ολοένα, πως η ζωή στην Αλάσκα είναι μοναδική.

Η Αλάσκα είναι αυτό που λέμε, η φύση στο μεγαλείο της, ένας επίγειος παράδεισος! Η δύναμη και ομορφιά της φύσης, οι εντυπωσιακοί παγετώνες, λες και όλα εδώ υπερβάλουν! Τα χρώματα της ανατολής, που με αυτά σηματοδοτεί την έναρξη της μια καινούργια μέρα, παρά είναι έντονα. Όσο για το κλείσιμο της ημέρας, το ηλιοβασίλεμα προβάλει στον ουρανό θεαματικά, λες και πιάνει φωτιά ο ουρανός! Τα σύννεφα σαν άλογα που τρέχουν μεθυσμένα, στις αποχρώσεις του κόκκινου, πάνω σε ένα γαλάζιο θαλασσί καμβά. Υπάρχει τόση ανοιχτοσύνη, νομίζεις πως όλα είναι τεράστια και μακρινά. Ο ουρανός ατέλειωτος να ταξιδεύει το βλέμμα σου πέρα για πέρα. Και στο βάθος τα βουνά, γίγαντες βουνά, να στέκονται εκεί επιβλητικά σαν φρουροί της πόλης. Είναι πανέμορφα, περήφανα βουνά! Ένας πίνακας ζωγραφικής, μέσα στην καθημερινότητα μας.

Αγάπησα την Αλάσκα από την πρώτη μέρα που πάτησα το πόδι μου εδώ. Με μάγεψε η δύναμη της φύσης, η ομορφιά της αλλά και το πώς συνδυάζει τις ανέσεις μια σύγχρονης ζωής με την περιπέτεια, την ελευθερία. Τα ζώα που κυκλοφορούν ελεύθερα, προκαλώντας το δέος. Αισθάνεσαι συχνά ενθουσιασμό αναμιγμένο με φόβο. Φόβο για αυτό το καινούργιο και το άγνωστο που συναντάς καθημερινά, μαθαίνοντας ταυτόχρονα να το καλωσορίζεις. Οι άνθρωποι σε αυτή τη γη, οφείλω να το πω, είναι ιδιαίτερα φιλόξενοι, φιλικοί και ξεχωρίζουν για την απλότητα τους. Προφανώς η φύση εδώ, επηρεάζει άμεσα την νοοτροπία και κουλτούρα των κατοίκων της.

Μια χώρα που ανακαλύφτηκε στις 11 Ιουνίου 1788 από το Ρώσο εξερευνητή Γκερασίμ Ισμαΐλοφ και το Δανό εξερευνητή Μπέριγκ. Γεωγραφικά η Αλάσκα συνορεύει στα ανατολικά με τον Καναδά και βρέχεται από τον Αρκτικό και τον Ειρηνικό ωκεανό. Είναι μια πλούσια χώρα σε φύση, ζώα, πετρέλαια, χρυσάφι. Το 1968 ανακαλύφθηκαν κοιτάσματα πετρελαίου στον κόλπο Προύντο, ενώ το 1977 ολοκληρώθηκε ο αγωγός Τρανς-Αλάσκα ξεκινώντας μία νέα εποχή “πυρετού του πετρελαίου” στην πολιτεία.

Τη δεκαετία του 1890 ξεκίνησε η περίοδος του πυρετού του χρυσού που έφερε στην Αλάσκα, αλλά και στη γειτονική επικράτεια Γιούκον του Καναδά, χιλιάδες χρυσωρύχους και έποικους. Το 1912 παραχωρήθηκε επίσημα στην Αλάσκα το καθεστώς της εδαφικής επικράτειας και η πρωτεύουσα μεταφέρθηκε στην πόλη Τζούνο. Το Τζούνο είναι μια πανέμορφη πόλη με περίπου 30,000 κατοίκους.

Η Αλάσκα είναι μία από τις πιο ψυχρές χώρες του κόσμου. Εδώ βρίσκεται το ψηλότερο βουνό της Βόρειας Αμερικής, το Μακ Κίνλεϊ με ύψος 6.187 μ. Άλλα βουνά είναι το Βανκούβερ, το Σάνφορντ, ο Άγιος Ηλίας, οι Βράγκες και το Φόρακερ. Από εδώ ξεκινά και η μεγάλη οροσειρά των Βραχωδών ορέων, το μακρύτερο βουνό της Γης. Η έκταση της Αλάσκας είναι 1.519.900 τ.χλμ., δηλ. τριπλάσια της Βαλκανικής χερσονήσου και είναι 475 φορές η Κύπρος μας!

Η Αλάσκα είναι μια χώρα που βρίσκεται κάθε χειμώνα σε πλήρη ετοιμότητα, αφού εδώ συναντάμε ποικιλία κλιματικών ζωνών. Στα Νότια το κλίμα είναι οριακά ψυχρό Ωκεάνιο με σχετικά ψυχρούς χειμώνες χωρίς η θερμοκρασία να πέφτει κάτω από τους -15°C και αρκετά δροσερά καλοκαίρια χωρίς η θερμοκρασία να ξεπερνάει τους 23°C ενώ οι χιονοπτώσεις διαρκούν κυρίως από τον Οκτώβριο έως και τα μέσα Φεβρουαρίου. Στα Νοτιοκεντρικά το κλίμα είναι πιο Ηπειρωτικό με αρκετά ψυχρούς χειμώνες και η θερμοκρασία μπορεί να πέσει κάτω από -20°C ενώ τα Καλοκαίρια μπορεί να ανέβει πάνω από τους 26°C και οι χιονοπτώσεις διαρκούν μέχρι τα τέλη Φεβρουαρίου.

Στα Βόρειο-κεντρικά το κλίμα είναι υποπολικό με παγωμένους χειμώνες και πολλές φορές η θερμοκρασία πέφτει κάτω από -34°C και σύντομα δροσερά καλοκαίρια χωρίς ο υδράργυρος να ξεπερνάει τους 14°C. Οι χιονοπτώσεις διαρκούν μέχρι τα μέσα του Μαρτίου. Και στα βόρεια το Κλίμα είναι πολικό και η θερμοκρασία πολλές φορές πέφτει κάτω από τους -40°C ενώ το καλοκαίρι η θερμοκρασία δεν ξεπερνάει τους 10°C και επικρατεί παγετός έως τις αρχές του Ιουλίου. Οι ακραίες θερμοκρασίες που έχουν καταγραφεί στην Αλάσκα είναι +37°C και -53°C.

Η πόλη του Άνκορετζ έχει σχεδόν 300,000 χιλιάδες κατοίκους, ενώ σε όλη την χώρα κατοικούν συνολικά 626.932 άνθρωποι. «Αλάσκα» στη γλώσσα των Εσκιμώων σημαίνει η «γη που δεν είναι νησί».

Η Αλάσκα ανήκε στη Ρωσία έως το 1867. Εκείνη την χρονιά ο Ουίλιαμ Χ. Σούαρτ, υπουργός εξωτερικών των ΗΠΑ, διαπραγματεύτηκε την αγορά της Αλάσκας από τη Ρωσία – συγκεκριμένα από τον τσάρο Αλέξανδρο Β’ – για το ποσό των 7,2 εκατομμυρίων δολαρίων. Ο χρόνος δικαίωσε πλήρως τον Σούαρτ. Η Αλάσκα αποδείχθηκε ευλογημένη γη, με απίστευτο φυσικό πλούτο, χρυσό, πετρέλαιο, φυσικό αέριο, ξυλεία και αλιεία. Στις 7 Ιουλίου του 1958 εγκρίθηκε το πολιτειακό καθεστώς της Αλάσκας, η οποία ανακηρύχθηκε επίσημα η 49η πολιτεία των ΗΠΑ στις 3 Ιανουαρίου του 1959.

Και ναι υπάρχει μια όμορφη σφιχτοδεμένη Ελληνική κοινότητα και σε αυτό το σημείο της γης, το τόσο απομακρυσμένο, μα και τόσο όμορφο! Οι περισσότεροι Έλληνες είναι μετανάστες που είχε ελκύσει ο πετρελαιαγωγός την δεκαετία του 1970. Στο Άνκορετζ λειτουργεί η εκκλησία της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος όλο το χρόνο. Διατηρείται επίσης Ελληνικό σχολείο, στο όποιο φοιτούν τα παιδιά της Ελληνικής κοινότητας, αλλά και παιδιά φιλελλήνων Αμερικανών που θαυμάζουν την Ελληνική Ιστορία και παράδοση. Η εκκλησία αυτή που είχε ιδρυθεί το 1958, ξανά άνοιξε με την δράση που έλαβαν δύο γυναίκες πριν 30 χρόνια περίπου, την Μαρία Βάσκους και την Τάνυα Κλαρκ, δημιουργώντας έτσι την πρώτη Ελληνική χοροεσπερίδα με μεγάλη επιτυχία. Έκτοτε η κοινότητα παραμένει δραστήρια και όλο μεγαλώνει.

Με μεγάλη μου χαρά γνώρισα τους Έλληνες της πόλης, αλλά και Κύπριους που διαμένουν εδώ πάνω από 40 χρόνια. Συζητώντας μαζί τους, κατάλαβα πως ενώ κανείς ποτέ δεν ξεχνά την χώρα που μεγάλωσε, τις ρίζες του, εντούτοις έχουν αγαπήσει και τούτη εδώ τη γη που λέγεται Αλάσκα, παρόλες τις αντίξοες θα έλεγα καιρικές συνθήκες.

Μερικοί λένε…

«Επικίνδυνα μαγική χώρα, που με τις τόσες ομορφιές της, σε κρατά εδώ σαν μαγνήτης!»

Άλλοι πάλι λένε…

«Όπου γης και πατρίς!»

Η κοσμοπολίτικη αυτή φράση, που προέρχεται από ένα στίχο του Λατίνου ποιητή Πακουβίου.

Εγώ πάλι λέω, πως…

«Η ζωή είναι το ΤΩΡΑ, όπου κι αν βρισκόμαστε! Κάνοντας πάντα το καλύτερο που μπορούμε, θα έχουμε μια υγιή και καλή ζωή!»

Αν κάτι θα πάρουμε μαζί μας σε μια άλλη ζωή, σε μια άλλη διάσταση, θαρρώ πως αυτό θα είναι οι γλυκές και πλούσιες αναμνήσεις μας, από όλα όσα ζήσαμε στη χώρα των θαυμάτων. Εδώ κάτω στη γη!

“Sometimes you choose the road you want to travel in life… or the road chooses you?…”

Domenica~

Photo by Alaskan Artist Elise Tomlinson

You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

12 Comments

  1. Τhalia says:

    εκπληκτικο, περιγραφικοτατο με λεπτομερειες τοσες οσες χρειαζονται για να εχεις μια εικονα της τοσο μακρινης αυτης χωρας. Με προσωπικα στοιχεια και συναισθημα ειναι ενα αφιερωμα εξαιρετικο που οταν το διαβαζεις κατι σκιρταει μεσα σου.

    • Domenica says:

      Θάλια μου σε ευχαριστώ για το μύνημα που άφησες! Και αυτό που έγραψες στο τέλος… όταν το διαβάζεις κάτι σκιρτάει μέσα σου… αυτό είναι η μαγεία του γραψίματος… να κάνεις τη καρδιά του αναγνώστη να σκιρτά μέσα του!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Σε ευχαριστώ!!!

  2. Mary Anastasiou Philippou says:

    Fantastiki perigrafi me polla xromata !!!!!!!

  3. Τσαχπι Νιάρα says:

    The road may choose you xxx

  4. ALKYONI says:

    Καλή μου φίλη Ντομένικα, μα πόσο ωραία και
    θαυμαστά τα περηγράφεις όλα, είναι σαν να διάβασα
    ένα καλό βιβλίο ιστορίας και γεωγραφίας, αλλά έχει
    και του κόσμου τα καλά, περηγραφή άψωγη, συναισθήματα,
    μράβο φιλενάδα, σηνέχεισαι καλή μου να μας πηγαίνεις νοερά
    στην χώρα των θαυμάτων της θεάς φύσεις!!!!
    Με αγάπη η φίλη σου Αλκιώνη.

  5. Elita Rodosthenous says:

    Na sas episkeftoume tote !!

  6. Τάνια Ραχματούλινα says:

    Διάβασα με μεγάλο ενδιαφέρον τις εντυπώσεις, τα σχόλια και τις περιγραφές σου και… κάπως αναπτερώθηκε το ηθικό μου, γιατί σύντομα θα έρθω και εγώ για 6 βδομάδες και με ανησυχεί πολύ το κρύο. Όχι γιατί το φοβάμαι, αλλά γιατί δεν θα μπορώ να περπατώ όπως συνηθίζω 40-60 λεπτά κάθε μέρα. Έχεις δίκιο, “η ζωή είναι το τώρα, όπου κι αν βρισκόμαστε”, και η Αλάσκα ανήκει, για πολλούς, στη σφαίρα της φαντασίας. Ας θεωρήσω λοιπόν τον εαυτό μου τυχερό που θα έχω την τύχη να δω και να ζήσω όσα περιγράφεις στο ωραίο άρθρο σου.

    • Domenica says:

      *χαμόγελο* Θεωρώ πως στην εποχή που ζούμε το μόνο που δεν θα έπρεπε να μας ανυσηχεί είναι ο καιρός, το κρύο ή η αφόρητη ζέστη. Υπάρχουν δυστηχώς στη ζωή χειρότερα πράγματα από τον ‘καιρό’ που μπορούν να μας ανυσηχήσουν πραγματικά! Αλλά καταλαβαίνω τι λες και σου λέω πως το περπάτημα σου δεν θα το χάσεις. Άμα ντύνεσαι καλά με ένα γρήγορο περπάτημα θα ζεσταίνεσαι ακόμα περισσότερο. Οι άνθρωποι όμως εδώ όταν το κρύο είναι τσουχτερό, περπατάνε στα μεγάλα Μολς πάνω κάτω! Όμως πίστεψε με το κρύο στην Κύπρο είναι πιο διαπεραστικό από εδώ, όσο απίστευτο κι αν ακούγεται! Ναι να θεωρήσεις τον εαυτό σου μοναδικό και τυχερό αφού θα επισκεφτείς την Αλάσκα για 6 βδομάδες. Όποια κι αν είσαι, όποια κι αν είναι τα γούστα σου εννοώ και οι προτημήσεις σου, η Αλάσκα δεν αφήνει κανέναν ασυγγήνητο. Θα σε μαγέψει. Εμένα μου έχει κλέψει την καρδιά! Από το επίθετο σου, κατάλαβα πως όταν θα μας επισκεφτείς θα γνωριστούμε και από κοντά! *χαμόγελο* Κούλα-Κουλίτσα / Ντομένικα 🙂

      • Τάνια Ραχματούλινα says:

        Ε, σίγουρα θα γνωριστούμε κι από κοντά – 3 Κυπρίες όλες κι όλες: εσύ, εγώ και η Χρίστίνα. Μάλιστα, εσύ – από την ανέμελη γλεντζίδικη Λεμεσό. Ήδη μ’ αρέσεις. Μ’ αρέσουν οι ενθουσιώδεις, καλοπροαίρετοι και τολμηροί άνθρωποι, όπως εσύ. Οι άνθρωποι που τολμούν, οι άνθρωποι που δέχονται το καινούργιο, οι εξωστρεφείς! (Εσένα περιγράφω, αν το κατάλαβες…)
        Ωραία, λοιπόν, ραντεβού διά ζώσης σε 17-18 μέρες!

        • Domenica says:

          *χαμόγελο* Μου χάρισες ένα διάπλατο χαμόγελο! Σε ευχαριστώ!!! Και εσύ ήδη μου αρέσεις, έξω καρδιά, χύμα ψυχή και χαρούμενη γυναίκα. Αυτό έπιασα. Άρα μια χαρά θα δέσουμε, όπως η αυγολέμονη! Χαίρομαι με απλά πραγματάκια και στις δύσκολες στιγμές της ζωής μου, βρίσκω τρόπο να συναντώ και πάλι τη χαρά. Σε περημένουμε με χαρά! Δεν θα θες να φύγεις όταν δεις την Αλάσκα Τάνια μου!!! 🙂

  7. Tatiana Rahmatoulina says:

    Πάντως ο Δήμος του Άνκορέιτζ πρέπει να σε ανακηρύξει σε επίτιμο δημότη του και να σου δίνει επίδομα…προβολής του. Με τέτοια διαφήμιση που του κάνεις, πρέπει να το εκτιμήσει. Πραγματικά, μέσα από την αγάπη και τον ενθουσιασμό σου γι’ αυτό το μέρος, κάνεις τους άλλους να θέλουν να μεταναστεύσουν εκεί. …μια φίλη επιθυμεί διακαώς να έρθει και να ζήσει εκεί. την κόλλησες τον ενθουσιασμό σου. Ελπίζω να μη μένεις μακριά, ελπίζω να οδηγείς, ελπίζω να έχεις χρόνο, nα παγώνουμε τις μύτες μας στους δρόμους του Άνκορέιτζ!!!

    • Domenica says:

      Se efharisto! Opos ki an erthoun ta pragmata sti zoe, to teliko apotelesma metrai kai afou eimai edo tha kano to kalytero mou giati mia fora monaha zoume. Tha do tin thediki plevra tis zoes opou ki an vriskome. To leo afto mono k mono apo nostalgia kai elipsi agapimenis mou oikogenias! Vlepis eho mia yperohi mitera kai 2 yperoha pedia pou megalosan pia alla den pavi i apousia tous na mou stihizi!!! Ela esy k tha perasoume poly orea! Den tha thes na fygis!!!

Leave a Reply

Your email address will not be published.