Coffee-Talks.com

My little corner on the internet

   Jan 25

Όταν τρέχει ο νους… γράφει η ψυχή!

free soul AAAAAΜια παροιμία λέει, “Τα σκουπίδια σου είναι κάποιου άλλου ο θησαυρός”

Για αυτό δεν πρέπει να πετάμε ΤΙΠΟΤΑ! Όλα πρέπει να αλλάζουν χέρια, για να κυκλοφορεί έτσι παντού, η χαρά και προπάντων η ανακούφιση! Η μεγαλύτερη χαρά είναι αυτή που πηγάζει μέσα από μικρά απλά καθημερινά πράγματα, που δεν χρειάζονται σχεδόν, κανένα κόπο. Χρειάζεται όμως να διαθέτει κανείς το χάρισμα της προσφοράς, μεγάλο δώρο και για αυτόν που το κουβαλά και για τους γύρω του που το χαίρονται. Μεγάλη αρετή, η αρετή της προσφοράς. Δίνω και αυτομάτως παίρνω πίσω χαρά και πληρότητα, βλέποντας πόσο ανακουφίζω και βοηθώ μια άλλη ψυχή. Φίλοι, ξένοι… δεν έχει σημασία. Η αρετή της προσφοράς δεν έχει κατεύθυνση, μονάχα αποσκοπεί στην αλληλεγγύη, γεννημένη πάντοτε από καλή πρόθεση και από αγνό σκοπό.

Τρέχει ο νους ασταμάτητα, σαν άνεμος πάνω από λιβάδι ζωηρό, πάνω από ατελείωτες κορφές, γιγάντιων βουνών σε ξεχασμένα μέρη του πλανήτη μας. Πότε οι σκέψεις μας περιστρέφονται γύρω απ’ του ήλιου το φως το λαμπερό και έτσι ζεσταίνεται η καρδιά μας, απ’ το φως και τη ζέση του ήλιου. Και άλλοτε στο σκοτεινό βυθό της μάγισσας θάλασσας, πέφτουν οι σκέψεις μας θολές και κουρασμένες, φέρνοντας πικρά δάκρυα στη ψυχή μας. Ο νους, οι σκέψεις καθημερινοί καθοδηγητές της φυλαγμένης καλά στο σώμα, ψυχής μας.

«Θα καθαρίζω λοιπόν καθημερινώς το μυαλό μου και θα ξεκινώ το ταξίδι της ζωής, κάθε καινούργια μέρα, με λιγότερη ‘σκόνη’ επάνω στις σκέψεις μου.»

Μίλησα στην καρδιά μου και της είπα πως θα προσπαθώ κάθε μέρα να την σώζω.

Είναι η καθημερινή προσπάθεια, που μπορεί να σώσει στο τέλος την ψυχή μας.

Βρήκα ένα ποίημα του Clarles Beaudelaire αν δεν κάνω λάθος, ένα ασυνήθιστο θα έλεγα ποίημα, έχει πλάκα. Ούτε ξέρω που το βρήκα… πριν χρόνια φαίνεται, θα το είχα φυλάξει στο αρχείου του ηλεκτρονικού μου ταχυδρομείου. Ας ταξιδέψω σε αυτό που κάποτε φύλαξε η ψυχή μου, για τους τότε δικούς της λόγους.

Πρέπει νά ῾σαι πάντα μεθυσμένος.

Ἐκεῖ εἶναι ὅλη ἡ ἱστορία: εἶναι τὸ μοναδικὸ πρόβλημα.

Γιὰ νὰ μὴ νιώθετε τὸ φριχτὸ φορτίο τοῦ Χρόνου

ποὺ σπάζει τοὺς ὤμους σας καὶ σᾶς γέρνει στὴ γῆ,

πρέπει νὰ μεθᾶτε ἀδιάκοπα. Ἀλλὰ μὲ τί;

Μὲ κρασί, μὲ ποίηση ἢ μὲ ἀρετή, ὅπως σᾶς ἀρέσει.

Ἀλλὰ μεθύστε.

Καὶ ἂν μερικὲς φορές, στὰ σκαλιὰ ἑνὸς παλατιοῦ,

στὸ πράσινο χορτάρι ἑνὸς χαντακιοῦ,

μέσα στὴ σκυθρωπὴ μοναξιὰ τῆς κάμαράς σας,

ξυπνᾶτε, μὲ τὸ μεθύσι κιόλα ἐλαττωμένο ἢ χαμένο,

ρωτῆστε τὸν ἀέρα, τὸ κύμα, τὸ ἄστρο, τὸ πουλί, τὸ ρολόι,

τὸ κάθε τι ποὺ φεύγει, τὸ κάθε τι ποὺ βογκᾶ,

τὸ κάθε τι ποὺ κυλᾶ, τὸ κάθε τι ποὺ τραγουδᾶ,

ρωτῆστε τί ὥρα εἶναι,

καὶ ὁ ἀέρας, τὸ κύμα, τὸ ἄστρο, τὸ πουλί, τὸ ρολόι,

θὰ σᾶς ἀπαντήσουν:

-Εἶναι ἡ ὥρα νὰ μεθύσετε!

Γιὰ νὰ μὴν εἴσαστε οἱ βασανισμένοι σκλάβοι τοῦ Χρόνου,

μεθύστε, μεθύστε χωρὶς διακοπή!

Μὲ κρασί, μὲ ποίηση ἢ μὲ ἀρετή, ὅπως σᾶς ἀρέσει.

Φαντάσου να μεθάς με αρετή, πόσο συναρπαστική και γεμάτη θα γίνεται τότε η Ζωή! Πιστεύω πως δεν υπάρχει μεγαλύτερος πλούτος από την κατάχτηση αρετών. Υπομονή, συμπόνοια, κατανόηση! Κυρίως ταπεινοφροσύνη και δεν εννοώ να σκύβεις σαν βλάκας το κεφάλι. Υπάρχει μεγάλη διαφορά από το να επιτρέπεις το ποδοπάτημα και την έλλειψη σεβασμού, από το να παραμερίζεις τον εγωισμό σου και να κάνεις χώρο για κατανόηση και συμπόνοια προς τον άλλον. Η ταπεινοφροσύνη δεν κατηγορεί, μήτε πληγώνει. Προσέχει το δρόμο της ‘γλώσσας’ και την δένει γερά, με την αρετή της σοφίας. Τα λόγια τα βαριά δένει σε κόμπο σφιχτό έτσι ώστε, η άτακτη γλώσσα που κόκκαλα δεν έχει, μα κόκκαλα τσακίζει, να υφαίνει τραγούδι αγάπης στην άκρη των χειλιών και όχι να πετάει δηλητήρια. Μα κι αν ακόμα τραγούδι ζεστό δεν μπορεί να υφαίνει, ας παραμείνει σιωπηλή η άτακτη γλώσσα. Μέσα στη σιωπή βρίσκει κανείς σοφία, μακριά απ’ το θυμό, που όλα τα βράζει μέσα στης ασχήμια το καζάνι. Σοφία λοιπόν χρειάζεται παντού και σε όλα όσα κάνουμε και λέμε. Είναι σαν να μην έζησαν όσοι δεν γεύτηκαν σοφία.

Ανακάλυψα και μερικά μικρά ποιηματάκια, καθώς συγύριζα το αρχείο μου. Γλυκιά που είναι η ποίηση, φίλη καλή που δεν αλλάζει πρόσωπο ανάλογα με τους καιρούς. Άρχισα να αγαπώ αυτά που είναι σταθερά, όπως η μουσική, η ποίηση, η ζωγραφική, η μελέτη. Κάπου διάβασα πως…

«Αν ζεις σύμφωνα με τις επιταγές των ανθρώπων, ποτέ δε θα γίνεις πλούσιος – Σενέκας»

Οι άνθρωποι εύκολα αλλάζουν και αφήνουν γυμνή την ψυχή μας να αιωρείται στο κενό, σε ένα ξένο τόπο που όλα θέλουν τόση μεγάλη προσπάθεια.

«Μην κτίζεις λοιπόν καρδιά μου επάνω στους ανθρώπους, παρά μόνο να τους αγαπάς όπως αγαπάς τις εποχές που αλλάζουν. Αλλά να το γνωρίζεις ότι αλλάζουν οι εποχές. Μην αγκαλιάζεις τις αυταπάτες γιατί και η Άνοιξη και το Καλοκαίρι λίγο μόνο καιρό ζουν.»

Τα ποιηματάκια που λέγαμε…

 

Πίσω από την καθημερινή κόλαση των λέξεων

Τα ποιήματα ανασαίνουν ζωντανά και το καθαρό

τους νόημα καθρεφτίζει παντού μια φανταστική

ευτυχία, που ποτέ δε θα πυρποληθεί.

Τάκης Σινόπουλος

 

Τι νομίζεις, λοιπόν.. κατά βάθος η ποίηση

είναι μια ανθρώπινη καρδιά

φορτωμένη όλο τον κόσμο.

Νικηφόρος Βρεττάκος

 

Αφού κατά λάθος

ο κόσμος

είναι μια ποίηση.

Κι η ποίηση: ένα παιχνίδι

που τα χάνεις όλα,

για να κερδίσεις ίσως

ένα άπιαστο αστέρι.

Τάσος Λειβαδίτης

 

Αυτό είναι στο βάθος η ποίηση,

η τέχνη να οδηγείσαι και να φτάνεις προς αυτό που σε υπερβαίνει

να γίνεσαι άνεμος για τον χαρταετό και χαρταετός

για τον άνεμο, ακόμα κι όταν ουρανός δεν υπάρχει.

Δεν παίζω με τα λόγια.

Μιλώ για την κίνηση που ανακαλύπτει κανείς

να σημειώνεται μέσα στη στιγμή

όταν καταφέρνει να την ανοίξει και να της δώσει διάρκεια.

Οδυσσέας Ελύτης

Κλείνοντας θα ήθελα να μιλήσω λίγο για μια άλλη φίλη καλή, την καλύτερη ίσως. Νομίζω κατάλαβα την έννοια της πίστης καλύτερα από ποτέ, μετά που διάβασα το πιο κάτω σοφό γνωμικό.

«Πίστη είναι να ανεβαίνεις το σκαλοπάτι, δίχως να βλέπεις όλη την σκάλα.»

Πίστη είναι να βλέπεις στο απέραντο σκοτάδι, μια σταλιά φως και να λες μέσα σου, ξέρω που πηγαίνω!

«Αυτοί που έχουν βιώσει το αληθινό φως της πίστης, ποτέ δεν ερίζουν για τον τρόπο που εκφράζονται οι διάφορες θρησκείες. Γνωρίζουν ότι η ψυχή όλων των θρησκειών είναι η ίδια και δεν οργίζονται, επειδή απλά και μόνο οι άνθρωποι δεν μιλούν την ίδια γλώσσα.»

– Βιβεκάντι Σβάμι (1863-1902, Ινδία)

Εύχομαι μια πανέμορφη μέρα!

Κούλα Ροδοσθένους-Ζέιτζακ

Domenica~

free soul AAA

free soul AAAA

You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

18 Comments

  1. Ρία Ρο says:

    Συνέχισε, μαγευεις με την γραφή σου αγγίζεις ψυχες που διψουν να ακουσουν. Πραγματικα συνεχισε να γραφεις. Ρία Ρο

  2. ALKYONI says:

    Είσαι πράγματι μιά νεραϊδούλα αγαπημένη μου φίλη!!1
    Μην σταματήσεις να μας ανοίγεις τα μάτια της ψυχής!!!
    Κούλλα μου έρεσε μου πολλά το άρθρο σου!
    Πάντα με συγκηνείς όταν με αφύνεις να βλέπω τον εσωτερικό
    σου κόσμο, που είναι τόσο όμορφος!!!!
    Με κάνεις και ταξιδεύω καλή μου φίλη Ντομένικα!!
    Και πάλι σε ευχαριστώ με αγάπη και νοσταλγία η φίλη σου Αλκιώνη.
    ΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧ

    • Domenica says:

      Και νομίζω μανούλα μου πως η δική μου περίπτωση είναι από αυτές που θα γίνω γριούλα ίσως μια μέρα με άσπρα μαλλιά και μετρημένα δόντια, σκυφτή και καμπουριασμένη από το πέρασμα του χρόνου… μα στη ψυχή μου μέσα θα κατοικεί παντοτινά μια νεραιδούλα.
      Σε ευχαριστώ Αλκυώνη μου φίλη μου καλή!
      Μου λείπεις πολύ!
      χχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχ

  3. KRISTIAROD says:

    Αυτή η μεγάλη συγραφεας αγαπητοι μου φιλοι ειναι η δική μου αδερφή.
    Εχει την πιο ζεστη καρδουλα και αγκαλια που μας χωρει ολους μεσα.
    Ολα αυτα που γραφει εχει και κατι για τον καθ’ενα μας, αντιπροσωπευει
    κατι απο την δικη μας την ζωη.Γι’αυτο μας αγγιζουν τοσο πολυ.
    Συνεχισε Ντομένι-Kούλα μας, να μας γεμιζεις με ζωη και σιγα σιγα που θα παει θα
    γραφουμε και εμεις τα δικα μας αρθρα χα χα.
    Μου λειπεις χχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχ

    • Domenica says:

      Είμαι και εγώ πολύ τυχερή για που σε έχω αδελφή, μικροκαμωμένη και χαριτωμένη μου Κρίστη! Εμένα να δεις πόσο μου λείπεις και όλη η οικογένεια μας. Όμως ο Θεός, το Σύμπαν, οι Νεράιδες, οι Αγγέλοι… μας δίνουν πάντα τη δύναμη να δεχόμαστε αυτά που δεν μπορούμε να αλάξουμε! Σε ευχαριστώ για το μύνημα σου, είναι η πληρωμή μου αυτή! χχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχ

  4. Souzana says:

    «Πίστη είναι να ανεβαίνεις το σκαλοπάτι, δίχως να βλέπεις όλη την σκάλα.»

    Και εγώ δεν έχω ξανά ακούσει πιο καλή ερμηνεία της πίστης από αυτό. Μόνο όταν ο άνθρωπος βρεθεί σε πολύ δύσκολες καταστάσεις και πονέσει βαθιά, βιώσει την απελπισία ξέρει και γνωρίζει τι είναι να βρίσκεις την πίστη να βαδίζεις στο σκοτάδι με οδηγό μια κουκκίδα φως, και να ανεβαίνεις το σκαλοπάτι δίχως να βλέπεις την υπόλοιπη σκάλα. Αγαπητή Ντομένικα/Κουλίτσα, ξέρω πόσο δύσκολο ήταν αυτό που τράβηξες και τραβάς ακόμα αλλά να θυμάσαι πάντα αυτό που λέγαμε πως ο Θεός στέλνει περισσότερες δοκιμασίες σε αυτούς που έχουν δύναμη ψυχής και θάρρος. Εσύ δεν είσαι μια συνηθισμένη ψυχή και τυχεροί οι άνθρωποι που χαίρονται την συντροφιά και φιλία σου. Σε σκέφτομαι συχνά, υπομονή και θάρρος, θα τα καταφέρεις και μια μέρα θα κοιτάς πίσω και θα χαμογελάς.

    Χ

    • Domenica says:

      Σε ευχαριστω, και εγω αυτο λεω οσο δυσκολο ειναι τωρα, μια μερα θα κοιταω πισω και θα χαμογελω…ετσι δεν γινεται παντα στη ζωη? Σε ευχαριστω πολυ χχχχχχχχχ

  5. Thalia says:

    …..για φαντασου τι ωραια που θα ειναι η Ανοιξη στην Αλασκα, φανταζομαι ότι εκει αποκτα άλλο νοημα αυτη η εποχη γιατι πραγματικα μεσα απο τα χιονια και τους παγους και το πολικο κρυο θα ανθισει η φυση και ολα αυτα τα υπεροχα χρωματα θα ζωντανεψουν , αυτο να σκεφτεσαι και για την ζωή σου και την ψυχουλα ετσι θα ανθισει και αυτη μετα το βαρυ χειμωνα….
    ΦΙλακια πολλα

  6. Danae Christou says:

    Κουλλουρουκκα μου !!!! Πόσο θα ήθελα να μπορούσα να έρθω να σε επισκεφτώ !!! Ακούω συχνά απο διάφορους για την Alaska και μου φαντάζει μέρος μαγευτικό ! Εισαι φοβερή , εισαι απίστευτη που δουλεύεις εθελοντικά στο νοσοκομείο , μόνο ενας γεμάτος και ανοικτός άνθρωπος το κανει ´αυτο ! Χαιρομαι παρα πολυ για σενα ! Σ ´ αγαπω Κουλλιτσα μου

    • Domenica says:

      Αχχχ, αχχχχ… Θελει γερο στομαχι ο χειμωνας της Αλασκας, Καλοκαιρι να ρθεις χε χε…. Ασε εγω που λατρευω τον χειμωνα ειδικα με χιονια, ειμαι στο στοιχειο μου, μαγεια παντου. Κάνω ότι μπορω φιλη μου να βοηθησω τον εαυτο μου, και το μυαλο και την ψυχη μου και ο εθελοντισμος σου δινει εσενα πρωτα μεγαλη δυναμη. Την αγαπη μου παντα χχχχχχχχχχχχχ

  7. Georgia says:

    Na sou lei Domenica mou ehi pou kai tin skala na vlepoune pale den anevenoune to skalopati.oi pio polloi anthropoi einai fovitsiarides kai den tolmane.esy eisai genea psihi Ntomenika mou,se thavmazo poli kai mas lipis toso olous mas.dynami kai kouragio tha erthoun kaliteres meres,sou axizi.x

    • Domenica says:

      Γεωργια μου παντα ψυχαρα και παντα με τα καλα σου λογια. Βαλσαμο για τη ψυχη μου ειδικα αυτη τη φαση. Σε ευχαριστω για το χρονο και την διαθεση να μου γραψεις δυο λογια αγαπης και στηριξης. Δεν ξερεις ποσο πολυ με βοηθανε. Σε ευχαριστω, σε ευχαριστω χχχχχ

  8. Θαλεια Τσαμογλου Βόλος says:

    Ειχα δει το θεμα στον τιτλο προσπαθουσα να ανοιξω να το διαβασω και δεν το καταφερνα και εσκαγα γιατι ηξερα οτι θα μου άρεσε. Ειναι θεμα που το ξερουμε καλα και οι δυο. Δεν το διαβασα καλα μια ματια του εριξα μονο και ενθουσιαστηκα απο τα αποφθεγματα και τα ρητα που εχεις γραψει . Μολις πανε τα παιδια για υπνο θα καθησω να το διαβασω με την ησυχια μου. … σε ευχαριστω
    Θα σου γραψω νεοτερα μολις το διαβασω …. φιλακια,…

    • Domenica says:

      Ενταξυ Θαλια μου θα περιμενω τα σχολια σου οταν εχεις καιρο.
      Εδω θα ειμαι χε χε…
      Φιλακια

  9. Τούλλα says:

    «Θα καθαρίζω λοιπόν καθημερινώς το μυαλό μου και θα ξεκινώ το ταξίδι της ζωής, κάθε καινούργια μέρα, με λιγότερη ‘σκόνη’ επάνω στις σκέψεις μου.»
    Ποσο μ’αρεσει να διαβάζω τα αρθρα αου που μοιράζεσαι τοσο απλοχερα μαζί μας καλή μου Κουλλα, αλλα το ιδιο συγκινούμε οταν διαβάζω και τα σχόλια!! και προπαντως αυτα της μανούλας σου και της αδελφής σου!! μακαρι να μπορούσα να εκφραζόμουν οπως εκφράζεσαι εσυ.. Συνέχησε να μας εμψυψώνεις αγαπημένη μου φίλη. Σε Εχουμε τοσο μα τόσο ανάγκη!!!!
    φιλακια πολλά

Leave a Reply

Your email address will not be published.