Coffee-Talks.com

My little corner on the internet

   Feb 14

“Έρως ανίκατε μάχαν…”

ΕΡΩΣΈχουμε επέτειο σήμερα, δεκατρία χρόνια γάμου. Ήθελε να παντρευτούμε του Αγίου Βαλεντίνου και εγώ του έκανα το χατίρι. Σαν σήμερα λοιπόν, πριν από δεκατρία χρόνια, η ώρα έντεκα το πρωί, συναντηθήκαμε στο δημαρχείο της Λεμεσού, περιτριγυρισμένοι από λιγοστούς στενούς φίλους, γονείς, αδέλφια, νονά και νονό και φυσικά τα δύο μου παιδιά. Πάνω-κάτω πενήντα άτομα ήμασταν όλοι κι όλοι. Ουσιαστικά άτομα. Θυμάμαι είχε πιάσει ψηλή βροχή. Εγώ… μύγα που με τσίμπησε. Φορούσα ένα μακρύ χρυσό Καλοκαιρινό φόρεμα, που είχα αγοράσει θυμάμαι με μόνο σαράντα λίρες Κύπρου από το κατάστημα Ζάρα στην Ανεξαρτησίας. Στο λαιμό μου είχα τυλίξει ένα μεταξωτό σάλι, που είχε ράψει για μένα, η τότε φίλη, Μάρω. Στεκόμουνα στη βροχή και χαμογελούσα μέχρι την καρδιά. Δεν με ένοιαζε τίποτα, νόμιζα πως ήμουν η βασίλισσα της γης! Ξέρεις… από ευτυχία!

Δεκατρία χρόνια πριν…Υπέροχη μέρα που ήτανε! Να είσαι ευτυχισμένη και να βλέπεις την χαρά ζωγραφισμένη στα αγαπημένα σου πρόσωπα. Αυτό πάει να πει πραγματική ευτυχία. Να την μοιράζεσαι, γιατί έτσι πολλαπλασιάζεται.

Δεκατρία χρόνια μετά, ήμαστε ακόμα μαζί. Βλέπεις είναι πλέον στις μέρες μας, μεγάλο κατόρθωμα, το να παραμένει ένα ζευγάρι μαζί για χρόνια. Έχουμε γίνει τόσο εγωιστές και δεν κάνουμε πίσω με τίποτα… πώς να στεριώσει γάμος. Υπάρχουν και περιπτώσεις που η αγάπη δεν είναι αρκετή, όπως μας έλεγαν οι γιαγιάδες μας. Θέλει ταλέντο ο γάμος. Το ταλέντο όμως είναι αδίδαχτη γνώση. Ο γάμος, η σχέση σε βοηθά να μάθεις καλύτερα τον εαυτό σου. Αυτό όμως δεν γίνεται αμέσως, μήτε μετά από λίγο καιρό. Αυτό αρχίζει να συμβαίνει μετά από χρόνια συμβίωσης. Ο χρόνος είναι ένα πολύ δυνατό και σοφό εργαλείο, που συμβάλει στην εξέλιξη μας. Είναι ένας πολύ καλός φίλος και θεραπευτής. Δεν μπορείς να κερδίσεις αξίες στη ζωή χωρίς το πέρασμα του χρόνου. Επειδή μέσα στη κάθε στιγμή, δημιουργείται μέσα στο χρόνο, ολόκληρη πηγή σοφίας. Είμαστε ένα σύμπαν, ο κάθε ένας μας ξεχωριστά. Οι αρετές και οι αξίες που αποχτούμε καθώς βαδίζουμε στη ζωή, γίνονται παράλληλα και η ‘προίκα’ του γάμου μας. Χωρίς αυτές δεν στέκεται γάμος, ούτε σχέση.

Είναι πολλοί οι παράμετροι και ο αγώνας για να κρατηθούν δύο άνθρωποι μαζί, σε ΕΝΑ μονοπάτι ζωής. Ειδικά όταν είναι κάποτε δύσκολο, όπως στη δικιά μας ιστορία. Ο ένας από την ανατολή και ο άλλος απ’ τη δύση. Κι ο καθένας στη γλώσσα του. Μα ενώνει τις καρδιές, η γλώσσα της αγάπης και του έρωτα. Τι δουλειά είχε ο έρωτας όμως, να σμίξει μια τοσοδούλα Κύπρο, με το γίγαντα που λέγεται Αμερική… Κι όμως τέτοια παντρέματα τα κάμνει η αγάπη. Και ύστερα σε αφήνει μόνο σου και άντε να τα βγάλεις πέρα. Μας υποχρέωσες, “Έρως ανίκατε μάχαν…” Μας καβούρδιζει κανονικά και μετά ράβε, ξήλωνε. Όχι μία, αλλά πολλές φορές βγάλαμε τα κάρβουνα απ’ τη φωτιά και ναι καήκαμε. Μα το πέρασμα του χρόνου μας ενώνει ακόμα παραπάνω. Σαν μια λεπτή γραμμή που όλο και χοντραίνει και αλυσοδένεται με την αξία που φέρνει μόνο ο χρόνος.

Όλα θέλουν δουλειά και όλα θέλουν αγώνα. Να έχεις μέσα σου έναν ήρωα, να τον αρπάζεις κάθε φορά που πάει να το βάλει στα πόδια και από βασιλιάς να θέλει να γίνει ζητιάνος. Από ήρωας, να πάει να γίνει δειλός. Δεν γίνεται. Πρέπει να τον κρατάς, να τον στηρίζεις, για να τα καταφέρει. Κάποτε σκέφτομαι πως η νίκη, είναι για όλους δοσμένη, αλλά το φτάσιμο της είναι δικιά μας επιλογή. Το ίδιο συμβαίνει με την ήττα. Νικιέται κανείς, άμα τα παρατήσει.

Απ’ την άλλη είναι εύκολο να τα παρατάς και να γυρνάς πίσω στην ζώνη ασφαλείας. Σε αυτό που χρόνια γνωρίζεις καλύτερα. Το οικείο, το γνώριμο, το ασφαλές. Ποιος θέλει να υποφέρει, να ματώνει μέσα στου άγνωστου τη χώρα. Στο ξένο και τα απόμακρο. Μα παντού υπάρχει η ομορφιά, αρκεί να δοθεί ο χρόνος. Όλα με το χρόνο, κερδίζονται.

Είναι εύκολο να κατρακυλήσεις, αφού δεν υπάρχει αντίσταση. Η ψυχολογία λέει πως όταν ο άνθρωπος ζορίζεται, βρίσκεται στην κατάσταση του flight or fight. Φυγή ή μάχη? Ναι, άνθρωποι είμαστε και κάποτε λυγίζουμε αλλά να θυμάσαι ψυχή μου πως, κι αν νικιέσαι καμιά φορά, ποτέ να μην υποκύπτεις.

Αποφασίσαμε μαζί να μην το γιορτάσουμε σήμερα, επειδή σήμερα παντού χαμός. Ακόμα και στο Άνκορετζ όπου η θερμοκρασία είναι μείον -15 και μείον -20. Φαίνεται όμως πως όσο πιο τσουχτερό το κρύο, τόσο αυξάνεται η τρέλα του έρωτα.

Νομίζω δεν έχει πιο ωραίο κλείσιμο του σημερινού κειμένου από το πιο κάτω ποίημα.

“Έρως ανίκατε μάχαν…” ~ Σοφοκλέους Αντιγόνη

 

Έρωτα, ανίκητε σε κάθε μάχη,

συ που κυριαρχείς όπου κι αν πατήσεις,

συ που ξενυχτάς τα κορίτσια

με τα τρυφερά μάγουλα,

που δρασκελάς πάν’ από θάλασσες

και τρυπώνεις στους κήπους,

κανείς δε γλυτώνει από ‘σε,

μήτε Θεός μήτε θνητός.

φωλιάζεις στο κορμί και το μανίζεις.

Όποιον αγγίξεις, τονε παλαβώνεις.

Συ, άνθρωπο φρόνιμον εξωθείς

στ’ άδικο και στο χαμό,

συ π’ άναβεις ταραχή κι αμάχη

ανάμεσα σε γιο και πατέρα,

νικά πόθος και λαχτάρα για τη γλυκομάτα νύφη,

κόντρα σ’ όλους τους μεγάλους νόμους.

Σαν ατάραχος Θεός τους περγελάς, ω Αφροδίτη.

Ήδη τώρα κι εγώ παρανομώ

που δε μπορώ να κρατήσω τα δάκρυα,

βλέποντας τη δύστυχη Αντιγόνη

να τη σέρνουν άκαιρα στον τάφο

που μέσα του μια μέρα όλοι θα μπούμε.

 

Κούλα Ροδοσθένους Ζέιτζακ

Ντομένικα~

vale2

 

You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

23 Comments

  1. Κωνσταντίνα Μελβούρνη says:

    Έτσι μιλώ για σένα και για μένα

    Επειδή σ’ αγαπώ και στην αγάπη ξέρω
    Να μπαίνω σαν Πανσέληνος
    Από παντού, για το μικρό το πόδι σου μες στ’ αχανή σεντόνια
    Να μαδάω γιασεμιά – κι έχω τη δύναμη
    Αποκοιμισμένη, να φυσώ να σε πηγαίνω
    Μεσ’ από φεγγερά περάσματα και κρυφές της θάλασσας στοές
    Υπνωτισμένα δέντρα με αράχνες που ασημίζουνε
    Ακουστά σ’ έχουν τα κύματα
    Πώς χαϊδεύεις, πώς φιλάς
    Πώς λες ψιθυριστά το “τι” και το “ε”
    Τριγύρω στο λαιμό στον όρμο
    Πάντα εμείς το φως κι η σκιά
    Πάντα εσύ τ’ αστεράκι και πάντα εγώ το σκοτεινό πλεούμενο
    Πάντα εσύ το λιμάνι κι εγώ το φανάρι το δεξιά
    Το βρεμένο μουράγιο και η λάμψη επάνω στα κουπιά
    Ψηλά στο σπίτι με τις κληματίδες
    Τα δετά τριαντάφυλλα, το νερό που κρυώνει
    Πάντα εσύ το πέτρινο άγαλμα και πάντα εγώ η σκιά που μεγαλώνει
    Το γερτό παντζούρι εσύ, ο αέρας που το ανοίγει εγώ
    Πάντα εσύ το νόμισμα κι εγώ η λατρεία που το εξαργυρώνει

    Τόσο η νύχτα, τόσο η βοή στον άνεμο
    Τόσο η στάλα στον αέρα, τόσο η σιγαλιά
    Τριγύρω η θάλασσα η δεσποτική
    Καμάρα τ’ ουρανού με τ’ άστρα
    Τόσο η ελάχιστή σου αναπνοή

    Που πια δεν έχω τίποτα άλλο
    Μες στους τέσσερις τοίχους, το ταβάνι, το πάτωμα
    Να φωνάζω από σένα και να με χτυπά η φωνή μου
    Να μυρίζω από σένα και ν’ αγριεύουν οι άνθρωποι
    Επειδή το αδοκίμαστο και το απ’ αλλού φερμένο
    Δεν τ’ αντέχουν οι άνθρωποι κι είναι νωρίς, μ’ ακούς
    Είναι νωρίς ακόμη μες στον κόσμο αυτόν αγάπη μου

    Να μιλώ για σένα και για μένα.

    IV

    Είναι νωρίς ακόμη μες στον κόσμο αυτόν, μ’ ακούς
    Δεν έχουν εξημερωθεί τα τέρατα, μ’ ακούς
    Το χαμένο μου αίμα και το μυτερό, μ’ ακούς
    Μαχαίρι
    Σαν κριάρι που τρέχει μες στους ουρανούς
    Και των άστρων τους κλώνους τσακίζει, μ’ ακούς
    Είμ’ εγώ, μ’ ακούς
    Σ’ αγαπώ, μ’ ακούς
    Σε κρατώ και σε πάω και σου φορώ
    Το λευκό νυφικό της Οφηλίας, μ’ ακούς
    Πού μ’ αφήνεις, πού πας και ποιός, μ’ ακούς

    Σου κρατάει το χέρι πάνω απ’ τους κατακλυσμούς
    Οι πελώριες λιάνες και των ηφαιστείων οι λάβες
    Θα ‘ρθει μια μέρα, μ’ ακούς
    Να μας θάψουν κι οι χιλιάδες ύστερα χρόνοι
    Λαμπερά θα μας κάνουν πετρώματα, μ’ ακούς
    Να γυαλίσει επάνω τους η απονιά, μ’ ακούς
    Των ανθρώπων
    Και χιλιάδες κομμάτια να μας ρίξει

    Στα νερά ένα-ένα, μ’ ακούς
    Τα πικρά μου βότσαλα μετρώ, μ’ ακούς
    Κι είναι ο χρόνος μια μεγάλη εκκλησία, μ’ ακούς
    Όπου κάποτε οι φιγούρες
    Των Αγίων
    Βγάζουν δάκρυ αληθινό, μ’ ακούς
    Οι καμπάνες ανοίγουν αψηλά, μ’ ακούς
    Ένα πέρασμα βαθύ να περάσω
    Περιμένουν οι άγγελοι με κεριά και νεκρώσιμους ψαλμούς
    Πουθενά δεν πάω, μ’ ακούς
    Ή κανείς ή κι οι δυό μαζί, μ’ ακούς

    • Domenica says:

      Γουαου!!!!… σε ευχαριστώ πολύ! Αγαπημένο ποιήμα του Ελύτη, ένα ποίημα ταξίδι! Σε ευχαριστώ πολύ!

  2. ALKYONI says:

    Να ζήσετε παιδιά μου σας εύχωμαι κάθε ευτυχεία και χαρά!!!
    Για μένα καλά μου παιδιά είστε ήρωες με τόσα δύσκολα που
    περάσατε και περνάτε, την ευχή μου να έχετε να είστε υγειής,
    να έχετε πίστι ότι όλα θα φτιάξουν και θα δείς Κουλλίτσα μου
    ότι δεν έχει σαν τον σύντροφο στην ζωή σου.
    Τα παιδιά καλή μου φίλη φεύγουν, οι γονείς το ίδιο μόνο ο σύντροφος
    μένει, αν είμαστε τυχεροί.
    χχχχχχχχχχχχ

    • Domenica says:

      Σε ευχαριστώ μάμα Αλκυώνη μου μέσα απ’ τη καρδιά μου! Λιγοστά τα ζευγάρια που η τύχη τους ‘φεύγει’ μαζί για το μεγάλο ταξίδι.
      Πίστη όμως στην επόμενη αιώνια ζωή!
      Μακια χχχχχ

  3. King says:

    Thank you my best!

    And I love you very much!

    And yes we are connected very tightly my love xx

    happy anniversary baby xx

  4. Τάνυα Ρ. says:

    Χαχαχά! Εσύ όμως, αφού είσαι παντρεμένη με ξένο που γι΄’ αυτούς δεν είναι ξενόφερτη γιορτή, έχεις κάθε δικαίωμανα γιορτάζεις κι ακόμα περισσότερο που είναι και η επέτειος του γάμους σας. Να ζήσετε λοιπόν κι εσύ μείνε δίπλα του, το αξίζει.

    • Domenica says:

      Κανονισαμε για αυριο επειδή σημερα θα γινεται χαμος… προτιμουμε υσηχα…. βασικά εκπληξη ειναι.
      Δεν ξερω που θα παμε…
      Είπε πως θα οδηγησουμε λιγο εξω απο Ανκορεητζ…
      Αλυεσκα? τον ρωτω?
      Οχι μου απαντα…
      Που θα με παει ρε παιδι μου?
      Ελπιζω να μην γινω το ντινερ μιας αρκουδας χα χα
      Σε ευχαριστω για ευχές! χχχχχ

  5. Demetra Trichina says:

    “Βλέμμα, χάδι, αγκαλιά, χαρά, λύπη, μαζί, ουρανός, βόλτα, χέρι, χρώματα, τραγούδια, αστεία, υπομονή, συντροφικότητα…ΜΑΖΙ…”

    Με όλη μου την αγάπη για νάσαστε πάντα αγαπημένοι και ευτυχισμένοι!!

    Φιλιά
    Δήμητρα

    • Domenica says:

      Τι ομορφα λογια, τι ωραια ευχη! ΜΑΖΙ!!
      Σε ευχαριστω απτην καρδια μου!
      Αυτο που ζουμε ΤΩΡΑ αυτο ειναι το παν!
      Ποιος ζει, ποιος πεθαινει μετα….
      χχχχχχχχχχχχχχχχχχχχ

      • Demetra Trichina says:

        Κουλα μου,
        Θυμάμαι το γάμο σας που ήρθαμε μαζί με την Αννη και πόσο είχαμε συγκινηθεί που σε βλέπαμε τόσο ευτυχισμένη. Εύχομαι να συνεχίσετε μέχρι τέλους και να είσαστε δυνατοί μέσα από την αγάπη σας να αντεπεξέλθετε στις δυσκολίες σας.

        • Domenica says:

          Θυμάσαι την ημέρα εκείνη Δήμητρα μου?
          χε χε χε
          Ναι ήρθες με την Αννη!
          Σε ευχαριστώ! Το ίδιο εύχομαι και εγώ, να βγούμε ΝΙΚΗΤΕΣ!
          χχχ

  6. Θαλεια Τσαμογλου says:

    Χρονια Πολλα για την επετειο σας και ευχομαι η αγαπη σας να ανθιζει και να μοσχομυριζει μεχρι τα βαθεια σας γεραματα…. Τι γλυκο εκ μερους του Κινγκ και ποσο ερωτευμενος ειναι μαζι σου και ηθελε να δηλωσει και επισημα αυτον τον ερωτα με το να παντρευτειτε την ημερα του Αγιου Βαλεντινου…. Συγκινηθηκα… τελικα καλλιστα και η ζωη σου γινεται ταινια, απο αυτες που προβαλλονται καθε χρονο τετοιες μερες ή μεγαλου μηκους απο αυτες που γυριζονται στο Χολυγουντ….. τυχερουλα …. εισαι απο αυτα τα άτομα που λενε ότι σου χρωσταει ο θεος στο δινει …. ετσι και σενα σου χρωστουσε αγαπη και απολυτο ερωτα και στα εδωσε απλοχερα ….. και ταξιδια πολλα επισης χαχαχαχαχα

    Φανταζομαι την ημερα του γαμου σου και σενα να χαμογελας και να λαμπεις και χαιρομαι σαν να ήμουνα και εγω εκει στις χαρές σου… θα ήσουνα ένα όνειρο ….. ετσι πρεπει να ειναι τελικα οι ευτυχισμενοι γαμοι, το ζευγαρι και αγαπημενα προσωπα ουσιας….. και με βροχή που δηλωνει ευτυχια και γελια, ετσι το λεμε εμεις εδω όταν εχει βροχή την ημερα που παντρευεται ένα ζευγαρι ότι θα ειναι ευτυχισμενο πολυ ……
    Να ζήσετε σαν τα ψηλα βουνα της Αλάσκας …….

    Αληθεια πως γνωριστηκατε με τον Κινγκ ?

    • Domenica says:

      Θάλεια μου σε ευχαριστώ! Η ψυχή σου είναι γεμάτη αγάπη και αυτά που λες για μένα, ισχύει για σένα το ίδιο, είμαι σίγουρη.
      Θα δεις! Τα δώρα που σου χρωστάει και σένα η ζωή στα φυλάει λίγα μπλοκ πιο κάτω βρίσκονται. Όλα είναι καλά φυλαγμένα στην ώρα τους, αυτό πιστεύω εγώ. Και μην ξεχνάς και το άλλο, υπάρχει ΘΕΙΑ ΠΡΟΝΟΙΑ ευτυχώς!
      Τα καλύτερα έπονται!
      Με την αγάπη μου πάντα ΒαλεντοΘάλεια μου χχχχχ

      Υ.Γ. Γνωρισθήκαμε τότε το 1997 σε ενα πρόγραμμα που το λέγανε ΦΡΗΤΕΛ δεν υπάρχει πλέον. Και μετα με ημαιλς και μετα απο 8 μηνες αλληλογραφίας και σφοδρού ερωτα απο γραμματα, συναντηθήκαμε για πρώτη φορα στο Παρίσι! Και από τοτε μια θάλασσα, μια στεριά. Μια φουρτούνες μια καστερια και συνεχίζουμε μεχρι τελικής πτώσεως χα χα

  7. Sergios R. says:

    13 xronia? Mpravo na zisete kai na ta triplasiasete (mallon na ta tetraplasiasete kalitera)! Kala kanete pou tha giortasete to Savvato. Sigoura poli kalitera apo tin trela tis Paraskevis!

    • Domenica says:

      Ναι μας αρέσουν τα ήσυχα βράδια και η ρομαντζάδα δεν θέλει φασαρία, μήτε επίδειξη! Αν και τα ωραία πράγματα πρέπει να φαίνονται! Χε χε χε
      Σε ευχαριστώ φίλε μου καλέ!

  8. Stella Kyprianou says:

    Αγαπημενη μου Κουλιτσα,

    ΧΑΙΡΟΜΑΙ ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΠΟΥ ΣΕ ΑΚΟΥΩ ΚΑΛΥΤΕΡΑ… πάντα τέτοια στη ζωη σας και άλλα τόσα και να ξερεις ότι εισαι πολυ τυχερη που βρηκες το ταιρι σου σε αυτη τη ζωη γιατι οι περισσοτεροι ανθρωποι ερχονται και φευγουν χωρις να ζησουν τον απολυτο ερωτα και φευγουν μισοι!!!! ΝΑ ΖΗΣΕΤΕ ΚΑΙ ΝΑ ΤΑ 100 σετε ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟ ΚΙΝΓΚ ΣΟΥ!!! Το αξιζεις πραγματικα και τα κεφαλαία γραμματα πιο πάνω!!! Διαβασα και καποτε κατι που μου αρεσε – “Οι αετοι ειναι για να πετουν παντα ψηλα, ενω τα φιβια μονο για να ερπονται”… και εσυ εισαι μονο για ψυλες πτησεις οπως τον ΑΕΤΟ. Σε φιλω!!!!

    • Domenica says:

      Πως αλήθεια να απαντησω σε ενα τέτοιο μυνημα αγαπης και θαρρους!!! Απο μια ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΦΙΛΗ που ανακαλυψα περισσοτερο την χρυση της καρδια, οταν εφυγα πολυ μακρια. Παραξενη που ειναι η ζωη Στελλα μου γλυκια… πως ξεδιπλωνονται ολα καθως βαδιζουμε στο μονοπατι μας. Σε ευχαριστω απο τα βαθυ της ψυχης μου για ολα οσα λες και που ξερω πως βγαινουν μεσα απ’ τη καρδια σου. Και εσυ ενας αετος εισαι και ποσο πεθυμησα το δυνατο σου γελιο και την φωνουλα σου!!! Συντομα ομως θα ξανα βρεθουμε, ο καιρος παιρνά! Σε αγαπω πολυ πολυ! Πάντα καλα να συναντας στο δρομο σου!!! χχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχ

  9. Μαρία Β. says:

    Συγχαρητήρια Κουλα μου και αλλά Πολλά χρονια μαζι με το Robert σου!
    Πολύ ωραία περιγραφή του. Γαμου σου. Με έκανες να αισθάνθώ πως ήμουν εκεί!

    Thank you for sharing your wisdom! 

    Maria

    • Domenica says:

      Σε ευχαριστώ Μαρία μου. Χαίρομαι που δημιούργησα εικόνες με τη γραφή μου! Με το γράψιμο ανακαλύπτω καινούργιους κόσμους που θέλω να τους μοιραστώ με φίλους και αγνώστους! Έπητα τίποτα δεν μας ανήκει και ότι μπορούμε να το μοιραστούμε, καλό είναι. Ειδικά την σοφία πνεύματος, που είναι το φως που χρειάζονται οι σκέψεις για να οδηγηθούν σε όμορφα έργα ζωής! Η ζωή όταν δεν την χαιρόμαστε με χίλιους τρόπους, είναι λες και πήγαμε σε χορό και δεν χορέψαμε!

      🙂

  10. Adrien Socratous says:

    Ah very romantic story, ye it does take a lot for a marriage to work, I must have been in Australia at the time!

  11. Ελπίδα Κογιόνη says:

    o agapi mou na zisete xronia polla kai eutuxismena
    na ta ekatostisete, filakia polla
    xxxxxxxxxxxxxxxxxxx
    xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
    xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Leave a Reply

Your email address will not be published.