Coffee-Talks.com

My little corner on the internet

   Mar 27

Μες την αλλαγή, βλέπω με άλλα μάτια.

changeΉταν ένα καταπληκτικό απόγευμα Σαββάτου όταν αποφασίσαμε με τον Κίνγκ, να δειπνίσουμε σε ένα μέρος λίγο έξω από το Άνκορετζ. Ξεκινήσαμε νωρίς το απόγευμα και ομολογώ πως ήμουν ιδιαίτερα ενθουσιασμένη, αφού δεν γνώριζα τον προορισμό. Θα ήταν έκπληξη. Όπως πολλά στη ζωή μας γεγονότα. Στη διαδρομή βουβάθηκα εντελώς, αφού η θέα της φύσης παντού γύρω μου ήταν εκθαμβωτική. Ο Κίνγκ χαμογελούσε χαρούμενος, αφήνοντας με να απολαύσω τα τοπία με την ησυχία μου.

Σε κάποια στιγμή παρκάραμε και κατεβήκαμε από το όχημα. Από την κάτω πλευρά του δρόμου απλωνόταν πλατιά η θάλασσα, παγωμένη κι ακατάστατη λες και κάποιος πέταξε τεράστια άσπρα κουτιά. Ήταν κομματιασμένοι πάγοι, οι οποίοι με αργή κίνηση τρακάρανε ο ένας πάνω στον άλλο, σε αργό ρυθμό. Πιο πίσω τα θεόρατα βουνά σαν γίγαντες πνιγμένοι σε ομίχλη και χαμηλά σύννεφα.  Η απόλυτη παρθένα φύση, ίσως απάτητη εκεί στην άλλη άκρη όπου κοιτούσα. Ακολούθησα τον Κίνγκ μην ξέροντας που πηγαίναμε. Λίγο πιο πάνω ένα ερημωμένο καλυβάκι με σφραγισμένα τα παράθυρα και αμπαρωμένη τη πόρτα. Πριν πλησιάσουμε καν την είσοδο, είδα χοντρή μια αλυσίδα, η οποία έκανε την διάβαση μας αδύνατη. Προφανώς ήμασταν στο λάθος μέρος. Κοιτάξαμε γύρω μας. Λίγο πιο πέρα ένα καλυβάκι με κάτι παχουλές χήνες να δίνουν ρεσιτάλ με τις αγριοφωνάρες τους. Αναρωτήθηκα γιατί τσιρίζανε τόσο δυνατά. Από το κρύο ίσως σκέφτηκα, ή από την δικιά μας παρουσία. Μας έπιασε το γέλιο, ώσπου μια πινακίδα μας προσγείωσε απότομα.

«Απαγορεύεται η πρόσβαση, ιδιωτικός χώρος. Υπερφυσικά φαινόμενα».

«Υπερφυσικά φαινόμενα οι χήνες?»

Σκέφτηκα χαμογελώντας. Αλλά τι το ψάχνω… στην Αλάσκα ζούμε. Τίποτα δεν είναι παράξενο εδώ. Εδώ οι κάτοικοι καυχιόνται ότι έχουνε δει εξωγήινους. Εγώ πάλι έχω την αίσθηση πως όσο πάμε γινόμαστε εμείς οι ίδιοι εξωγήινοι… ίσως γιατί δεν μας χωράει πια ετούτη η γη.

Ξανά μπήκαμε στο αυτοκίνητο και συνεχίσαμε τη διαδρομή μας αναζητώντας τον προορισμό μας. Τον βρήκαμε κάτι μέτρα πιο κάτω. Τελικά ήταν ένα Αργεντινό στέκι ενός αλλοδαπού, που ήρθε να ζήσει εδώ πριν σαράντα τρία χρόνια – όπως μας είπε ο ίδιος αργότερα – ένας τύπος με μακριά κοτσίδα από άσπρα μαλλιά, ο Πέπες.

Άρχισε να χιονίζει και το τοπίο πια μετατράπηκε σε καρτ Ποστάλ. Περπατούσαμε μέσα σε μια καρτ Ποστάλ. Η αίσθηση απερίγραπτη, μαγική. Δεν υπάρχουν λόγια να περιγράψω πολλά από τα συναισθήματα που βιώνω καθημερινά στην Αλάσκα. Εδώ δεν υπάρχει καθημερινότητα, τουλάχιστον όχι για μένα ακόμα. Όλα είναι υπερβολικά όμορφα κι ασυνήθιστα.

Μπήκαμε μέσα στο ζεστό πια χώρο, όπου μια ηλικιωμένη σερβιτόρα με σκαλισμένο το πρόσωπο από τις ρυτίδες του χρόνου, μας πλησίασε. Μας έριξε ένα δυνατό χαμόγελο που με μιας εξαφάνισε αρκετά τις χοντρές της ρυτίδες. Ακολούθως μας οδήγησε στο καλύτερο τραπέζι του εστιατορίου, όπως η ίδια μας είπε. Τα μάτια μου εξερευνούσαν το μέρος, με την περιέργεια ενός παιδιού. Όλα μέσα εκεί ήταν ξύλινα, κάνοντας το χώρο αρκετά ζεστό και οικείο. Στο τέρμα του μαγαζιού ένα τεράστιο τζάκι από πέτρα, μάγευε τον χώρο ακόμα περισσότερο. Η φωτιά στο τζάκι με τα αναμμένα κάρβουνα που τσιρίζανε κάθε λεπτό, θυμίζανε Πάσχα. Κοίταξα έξω. Η παγωμένη θάλασσα απέναντι, να αιχμαλωτίζει το βλέμμα. Τα υψηλά βουνά της Αλάσκας να στέκονται πάντα αγέρωχα σαν πολεμιστές που ρίζωσαν στο χρόνο. Μου κόπηκε η ανάσα, αφού το ίδιο συναίσθημα με διακατέχει κάθε φορά που αντικρίζω τον επίγειο αυτό παράδεισο.

Ξαφνικά μου τράβηξε την προσοχή η μουσική που άρχισε να ηχεί σε όλο το χώρο. Νοσταλγικές κιθάρες σε Αργεντινούς ρυθμούς, τρύπωσαν στα αυτιά μου. Γεύση από Ευρώπη σκίασε με μιας, την απεραντοσύνη της Αλάσκας. Η καρδιά μου ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα αυτό, που ξύπνησε μυριάδες αναμνήσεις. Μια μικρή Ευρώπη στη καρδιά της Αλάσκας! Τι άλλο να ζητήσει κανείς, μακριά από την πρώτη πατρίδα. Τα πρώτα γλυκά ακούσματα, που σαν κελαηδίσματα πουλιών ζεσταίνουν το αίμα μας, όπου κι αν βρεθούμε. Δεν ήταν Ελληνικά κομμάτια, μα μου θύμισαν τα μέρη μου. Και ξανά γυρνάει πίσω η σελίδα. Κρατιέμαι εκεί μέσα σε μια ολόκληρη μικρή στιγμή, που μόνο η μουσική μπορεί και όλα τα ταξιδεύει.

Η σερβιτόρα που όσο περνούσε η ώρα μου φαινόταν και πιο νέα, κατέφθασε με τα κρασοπότηρα. Η χαρά μου μεγάλωσε, καθώς λάτρης του κρασιού και πιστή στις παραδόσεις. Οίνος ευφραίνει καρδίες. Αυτό που λέμε στα μέρη μας! Εμείς μάθαμε να πίνουμε τη ζωή με κάθε γουλιά κρασιού και σε κάθε χαρμόσυνη νότα, μεθάμε έτσι τους καημούς μας. Ξεχνιόμαστε και προσπερνάμε κάθε τι που μας βαραίνει, κάνοντας τη ζωή ακόμα πιο γλυκιά. Το ιερό προνόμιο μας. Ένιωσα μέσα σε εκείνο το χώρο, σκασιαρχείο Αλάσκα-Ευρώπη. Τα είχα και τα δύο πλάι-πλάι. Μια αίσθηση μοναδική και αξέχαστη, που με έκανε απόψε να συνθέσω αυτή την ανάρτηση.

Γιατί τελικά όλα τα κουβαλάμε μέσα στη ψυχή μας, όπου κι αν πάμε, όσο μακριά κι αν ο δρόμος μας τραβήξει. Η καρδιά και η δύναμη της αγάπη μηδενίζει κάθε απόσταση. Τίποτα δεν είναι μακριά άμα αγαπάς. Όλα είναι ξένα, αν δεν τα αγαπάς και όλα μένουν ίδια άμα δεν τα πας. Κι όλα αυτά που είναι, γίνονται ξανά, μέσα απ’ τη δικά μας τη ματιά.

Κύπρος… Αλάσκα… όλα μια χούφτα χώμα, ζυμωμένα πια μέσα σε μια μεγάλη καρδιά που άμα τα μπορεί όλα τα χωράει. Σαν μια φωτοβολίδα, που μες τη νύχτα σκάει, κι η καρδιά μου σπάει μες στο φως αυτό που είδα. Γίναν τα κομμάτια μια καινούργια γη, μες την αλλαγή βλέπω με άλλα μάτια.

Φωτοβολίδα – Στίχοι του Ορφέα Περίδη!

Χιλιοτραγουδισμένο, αγαπημένο το τραγούδι αυτό, αντανάκλασε απόψε μέσα στη ψυχή μου!

Κούλα Ροδοσθένους Ζέιτζακ

Domenica

You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

30 Comments

  1. Demetra says:

    Τέλεια περιγραφή, τέλεια εμπειρία που σου έδωσε την έμπνευση να γράψεις και να αποδώσεις τόσο όμορφες εικόνες! Μπράβο Κούλα μου χαίρομαι που ένοιωσες και πέρασες τόσο όμορφα σε μια απογευματινή έκπληξη βόλτα!

    • Domenica says:

      Ναι Δήμητρα μου μια βόλτα στο Παράδεισο που μαζί με την μαγική Αλάσκα, έκανα και μια βουτιά στην Ευρώπη χε χε *φιλάκια*

  2. Christiana Anastasiou says:

    Ακομα ένα υπεροχο αρθρο και συγκινιτικο θα’λεγα, γιατι γνωρίζοντας σε χρονια ξερουμε οτι εισαι η δικια μας γειτονισσα/φιλη/συγγενης που ξερει να βλεπει με διαφορετικη οπτικη την ζωη και παντα να περνα καλα οπου κι αν είναι! φιλακια πολλα!! συνεχισε να μας ταξιδευεις!! 🙂

    • Domenica says:

      Γλυκό μου διδυμάκι σε ευχαριστώ! Κυρίως που με βλέπεις με τα μάτια της ψυχής σου! χχχχχ

  3. Τhalia says:

    Ενα απο τα καλυτερα κειμενα που εχεις γραψει ever. Με αγγιξε, με συγκινησε, εγινε ολο αυτο μια εικονα στο μυαλο μου. Τοσο συναισθηματικο και ζωντανο. Συγκλονιστικο!!!!!!

    • Domenica says:

      Σου άρεσε τόσο πολύ Θάλεια μου!!! Σε ευχαριστώ και χαίρομαι που μπόρεσα να σε αγγίξω με τη γραφή μου!!!

      • Thalia says:

        Δεν υπαρχεις , στο λεω δεν υπαρχεις , τετοια ψυχη και καρδια σαν και σενα. Με τετοια ζορια που ειχες και παλι απλοχερα εδινες την αγαπη σου και τη ζεστασια στα περατα του κοσμου.. γιατι απο οτι διαβασα εχεις φιλιες σε ολο τον κοσμο σχεδον. Δε φανταζεσαι ποσο τυχερη νοιωθω που εχω γινει φιλη με μια γυναικα δυνατη, ομορφη , γλυκεια, εξυπνη, αξια και προπαντων με τοση αγαπη και καλοσυνη μεσα της. Μπορει να μην ειδωθουμε ποτε , κανεις δεν ξερει πως τα φερνει η ζωή , αλλα θα το ηθελα οσο δεν φανταζεσαι γιατι νοιωθω μετα απο τοσο καιρο πως ταιριαζουμε τοσο πολυ ψυχικα που ειναι σαν να μου λειπει το άλλο μου μισο. Με ενοιωσες και με καταλαβες λες και ησουνα η μητερα μου, η αδελφη μου, ο δικος μου άνθρωπος… Ο Θεος να εχει παντα καλα εσενα και την οικογενεια σου και να δινει μονο χαρες και υγεια.!!

        • Domenica says:

          Τι να πω? Σε ευχαριστω για ολα οσα λες για μενα και που με νιωθεις τοσο κοντινο σου ανθρωπο.
          Ειναι λιγοι οι ανθρωποι Θαλεια μου σε τουτο το κοσμο που εχουνε βαθος ψυχης! Οι περισσοτεροι ανθρωποι, δυστηχως ειναι πεζοι και επιφανιακοι χωρις βαθος. Και τις περισσοτερες φορες θελουν να περνουν χωρις να δινουν. Εχω απαγοιτευτει παμπολες φορες απο ‘φιλους’, αλλα εχω μαθει και να κοσκινιζω ανθρωπους απο τη ζωη μου, γιατι πιστευω ακραδαντα αυτο το πολυ σοφο ρητο που υπαρχει στο αγαπημενο βιβλιο της Αγιας γραφης,

          “Μην βαζεις τα μαργαριταρια σου εμπροσθεν των χοιρων!”

          Μην δινεις την αξια σου και την αγαπη σου σε αυτους που δεν την αξιζουν.

          Εγινε ποια κανονας στη ζωη μου!

          🙂

  4. ALKYONI says:

    Υπέροχο!!!! ουυ ταξίδεψα πάλι μαζί σου, πήγα σε μέρη μακρινά
    που δεν τα βάζει ο νούς, μαγέυτηκα από την ομορφιά της φύσης,
    αλλά και από το γράψιμο σου!!! Να είσαι καλά Κουλλίτσα μου,
    μου ομόρφηνες την μέρα!!! Εγώ είμαι πάντα εδώ να αφουγκράζωμαι
    την ψυχή σου!!! Και πάλι σε ευχαρηστώ κόρη μου και φίλη καλή!!
    Με αγάπη Αλκιώνη….. ΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧ

    • Domenica says:

      Μάμα μου σε ευχαριστώ!

      Πήγα μια βόλτα στο Φεγγάρι της Αλάσκας, και εκεί συνάντησα και λίγο από Ευρώπη μέσα σε ένα γλυκό απόγευμα Σαββάτου!!!

      Σε αγαπώ πολύ χρυσή μανούλα μου χχχχ

  5. Alekka Alekka says:

    exeis ena magiko tropo na perigrafeis ta gegonota…mexri pou kataferes na me sinepareis kai mena x x x x x x magika ola agapimeni..pragmatika….telika o paradisos iparxei pantou….se kathe gonia tou planiti….zise tooooo… kai thelw kathe mera sou na ine kai mia istoria… x x x

    • Domenica says:

      Toxotina mou glykia ama katafere i grafi mou na sinepari esena tote katafera na syntaxo ena kalo keimeno k na apodoso afto pou eida me ta matia mou… afto pou lene Alecaki mou glyko pos opou gis patrida, afto enooun. Pos ekei pou se perni i zoe na zisis, xafnika vriskis ta kommatia sou kai ekei… pistepse me kathe mera mou einai k mia mikri istoria….xx

  6. Τσαχπι Νιάρα says:

    Εμείς μάθαμε να πίνουμε τη ζωή με κάθε γουλιά κρασιού και σε κάθε χαρμόσυνη νότα, μεθάμε έτσι τους καημούς μας. Ξεχνιόμαστε και προσπερνάμε κάθε τι που μας βαραίνει, κάνοντας τη ζωή ακόμα πιο γλυκιά. Το ιερό προνόμιο μας.

    • Domenica says:

      Πως να μην σε αγγίξει αυτό το κομμάτι, αφού η νότες αγγίζουν τη ψυχή σου καθημερινά και αδειαλίπτως…. χ

  7. Lucio Savva says:

    !!!!!!!!!!!Ευχαριστω Κουλα μου!!

  8. Mary Anastasiou Philippou says:

    Φανταστική περιδιάβαση τοπίων, σκηνών, και συναισθημάτων !!!! Τόσο πραγματική και γεμάτη χρώματα !!!!!!

  9. Ρουλα Ασπιωτη says:

    Αχ κοριτσακι μου. Πολυ ομορφο. Η μουσικη παντα φερνει αναμνησεις!!!!!!!!!!!!

  10. SKevoua ChristophiDou says:

    Wooow pethimisa tous stoixous sou agapi m;)

  11. Efstathia Efstathiou says:

    mu metaferes mia omorfi eikona san aftes pu vlepw sto sinema!!fantazome poso teleia einai!!!!!!!

    • Domenica says:

      Είναι ότι πιο μαγικό έχω δει στη ζωή μου, η Αλάσκα λόγω της φύσης στο μεγαλείο της! Εδώ αγγίζει τη ψυχή σου κάτι άλλο, πάνω απ’ τα κοσμικά που ζούμε στο μάταιο ετούτο κόσμο. Κάτι από το υπερπέραν βρίσκεται εδώ σε τούτη την άκρη της γης! χχχ

  12. Lucio Savva says:

    Εισαι μια ποιητρια!! ολα αυτα ειναι πολυ ωραια Κουλα μου ,αλλα να κατσεις η ωρα πεντε το πρωι απεναντι απο τον δημοσιο κηπο και να βλεπεις την θαλασσα να μυριζεσαι την αλμυρα της να βλεπει τους γλαρους και τον ηλιο να ανατελλει και να πινεις τον καφε σου τι ωραια!!!Αυτο δεν μπορω να το αλλαξω με τιποτα.Καθε πρωι χειμωνα καλοκαιρι εμαι εκει και κολυμπαω.

    • Domenica says:

      Μα το μαγικό στη ζωή είναι να κάνεις χώρο για όλα, να μην πρέπει να αρνηθείς το ένα για το άλλο… αν καλεστείς ποτέ να το κάνεις, όπως έτυχε σε μένα… υπάρχει τρόπος και χώρος για όλα όσα αγαπάμε. Χρειάζεται όμως να διαθέτει κανείς αστείρευτο κουράγιο και ψυχική δύναμη! Σε πολύ λίγο φίλε μου θα απολαμβάνω και εγώ τις χάρες της πόλης μας για 2 μήνες και μετά πίσω στον άλλο μου παράδεισο! Σε ευχαριστώ Σάββα μου….*χαμόγελο*

  13. Ceca Varda says:

    «Υπερφυσικά φαινόμενα»?!:) A magic country with many hidden treasures, Alaska…and just by reading your texts, who needs photos. Your words r worth a thousand pictures!

    • Domenica says:

      wow!!! Really??? You made my day now! As I love writing so much! You know Ceca… there are many moments that I feel like I am Alice in wonderland here… everything here are so big, huge, the mountains, the flowers… even the sky seams like more wide and endless than any other country I have been… amazing country with hidden treasures, yes! Thank you xx

      • Ceca Varda says:

        I think I have a pretty good picture now, thank you! Enjoy the spring in the wonderland, while preparing for summer landing in Cyprus… xxx

  14. Τούλλα says:

    Τα μάτια μου ειναι βουρκωμένα και μετα δυσκολίας σου γραφω!! μας πήρες σε τόπους μακρινούς, μαγευτικούς, τοπους τους οποίους ειχα την τύχη να γνωρίση και εγω.. περπατησα στους παγετώνες της Αλάσκας, θαύμασα τους κύκνους μεσα στις αμέτρητες λίμνες της.. συγκινήθηκα ομως και απο τα σχόλια των φίλων σου και προπαντως απο αυτα της αγαπημένης σου μανούλας.. δεν βρίσκω λόγια να εκφράσω τον θαυμασμό μου για τα γραφόμενα σου, και ποσο χαρούμενη νιωθω που σε γνωρισα και εγω. Ναναι καλά η νέα τεχνολογία..
    Νασαι παντα καλά Κούλα μου.
    φιλακια

    • Domenica says:

      Σε ευχαριστώ μέσα απ’ την καρδιά μου που μοιράζεσαι μαζί μου τα συναισθήματα σου. Το εκτιμώ αφάνταστα Τούλλα μου! Μου δίνεις τόση χαρά με την αγάπη και τον ενθουσιασμό που εκφράζεις για τα κείμενα μου. Είναι την ψυχή μου που καταθέτω σε κάθε μου άρθρο. Πραγματικά σε ευχαριστώ!!χχχχ

  15. Toulla Evagelou says:

    ειμαι στην ιστοσελίδα σου και διαβάζω το αρθρο σου Με την αλλαγή, βλέπω με άλλα ματια!! μ’εκανες και γέλασα …Λίγο πιο πέρα ένα καλυβάκι με κάτι παχουλές χήνες να δίνουν ρεσιτάλ με τις αγριοφωνάρες τους. Αναρωτήθηκα γιατί τσιρίζανε τόσο δυνατά. Από το κρύο ίσως σκέφτηκα, ή από την δικιά μας παρουσία. Μας έπιασε το γέλιο, ώσπου μια πινακίδα μας προσγείωσε απότομα.
    «Απαγορεύεται η πρόσβαση, ιδιωτικός χώρος. Υπερφυσικά φαινόμενα».

    Εισαι ενα μεγάλο ταλέντο Κούλα μου. Χαιρομαι αφάνταστα που ανακάλυψες την Αλάσκα!!!

    Καθώς διαβάζω μια πρόταση σου.. οπως π.χ. αυτην¨Μπήκαμε μέσα στο ζεστό πια χώρο, όπου μια ηλικιωμένη σερβιτόρα με σκαλισμένο το πρόσωπο από τις ρυτίδες του χρόνου, μας πλησίασε. Μας έριξε ένα δυνατό χαμόγελο που με μιας εξαφάνισε αρκετά τις χοντρές της ρυτίδες. αγωνιώ ποτε να διαβάσω την επόμενη και την επόμενη…δεν χορταίνω σου λεω να σε διαβάζω!!! Μπράβο σου!! ο Θεος να σε εμπνέει παντα και να σου δεινη υγεια τοσο σε σένα οσο και στον Κινγκ σου και στα παιδια σου, και σε ολα σου τα αγαπημενα πρόσωπα. χχ

    • Domenica says:

      Τούλλα μου είσαι η αναγνώστρια που πάντα ονειρεύομουν, αληθεια στο λεω! Χαίρομαι τοσο πολυ που μοιραζεσαι μαζι μου τα συναισθηματα που σου βγαζουν τα αρθρα μου. Δεν ξερεις τι σημαινει αυτο για μενα. Σε ευχαριστω ξανα. χχχχ

Leave a Reply

Your email address will not be published.