Coffee-Talks.com

My little corner on the internet

   Mar 23

Μετά την καταιγίδα…

after the storm1Κοντεύουνε εννέα μήνες από τότε που ήρθα να ζήσω στην Αλάσκα. Και μετά από μόνο εννέα μήνες, αισθάνομαι ήδη τόσο μακριά από την προηγούμενη μου ζωή. Λες και πέθανα και έχω ξανά γεννηθεί. Παρόλες τις δυσκολίες όμως που πέρασα, πρέπει να ομολογήσω ότι είναι μια πολύ δυνατή και  υπέροχη εμπειρία. Γεμάτη γνώση και σοφία, που δυστυχώς μόνο μέσα από το πόνο κερδίζεται. Μόνο όταν πονάμε, δίνεται να μάθουμε και να γνωρίσουμε το βαθύ νόημα της ζωής και ποιές είναι οι αληθινές αξίες.

Παρόλο όμως που αισθάνομαι να έχω απομακρυνθεί πολύ από την προηγούμενη μου ζωή όταν ζούσα στην Κύπρο, εντούτοις ποτέ δεν αισθάνθηκα ούτε για μια στιγμή, μακριά από τα πολύ αγαπημένα μου πρόσωπα. Τους κουβαλάω καθημερινά και αδιαλείπτως μέσα στην καρδιά και στο μυαλό μου.

Αλήθεια, πως περνάει ο καιρός, σαν το γάργαρο νερό. Και άλλοτε σαν βαριά καμπάνα που δύσκολα κουνιέται, μένει στάσιμος ο χρόνος, παιδεύοντας την ψυχή μας αφόρητα. Μέσα όμως από τον χρόνο, κερδίζονται τα πάντα. Ο καλύτερος φίλος και γιατρός της ψυχής μας, ο χρόνος!

Κι μέσα σε όλο αυτό το διάστημα, που πάλευα να ξεριζώσω τον παλιό εαυτό μου και να υποδεχτώ τον καινούργιο – όπως κάθε μετανάστης επιβάλλεται να κάνει, προκυμμένου να προσαρμοστεί και να επιβιώσει σε μια ξένη χώρα – έτσι κι εγώ ανέβηκα το δικό μου βουνό. Ήταν πολλές οι φορές που κατρακυλούσα και έπεφτα. Μα ξανά σηκωνόμουν και πάλι απ’ την αρχή, ξανά και ξανά. Αόρατες πληγές μάτωναν την ψυχή μου καθημερινά. Μέχρι, που έπιασα πάτο και εκεί κάτω στο τέρμα όταν βρέθηκα μέσα σε μια θύελλα συναισθημάτων πίκρας, θλίψης και θυμού, έσπρωξα με όλη μου τη δύναμη και ανέβηκα με φόρα στην επιφάνεια. Ανάπνευσα ξανά επιτέλους και εκείνη την ώρα, ξανά γεννήθηκα. Επήλθε η λύτρωση που τόσο λαχταρούσα. Από τότε όλα άλλαξαν. Η ψυχολογία μου, η διάθεση μου, κυρίως οι σκέψεις μου. Μέχρι και η διατροφή μου. Επέστρεψα στις παλιές, καλές, διατροφικές μου συνήθειες. Και όχι μόνο. Εκεί που είχα πάει διακόσια ραντεβού για δουλειά χωρίς κανένα θετικό αποτέλεσμα, ξαφνικά με προσέλαβαν σε δύο δουλειές.

Χρόνια ονειρευόμουν να πηγαίνω δουλειά πιο αργά το πρωινό, έτσι ώστε να φροντίζω αυτά που αγαπώ στο σπίτι. Το διάβασμα, το γράψιμο, τη μαγειρική, τη ζωγραφική μου. Και να που το σύμπαν φάνηκε γενναιόδωρο μαζί μου, χαρίζοντας μου αυτό το τόσο πολύτιμο δώρο για μένα. Μια εργασία που να ξεκινά η ώρα έντεκα το πρωί. Πάντα ονειρευόμουν να έχω δύο δουλειές μερικής απασχόλησης, έτσι ώστε να είμαι σε ενδιαφέρον και να μην πλήττω. Έγινε και αυτό λες και πήρα κάποιου είδους αποζημίωση από το υπερπέραν! Τα χρήματα δεν είναι πολλά, αλλά είμαι ευτυχισμένη και αυτό είναι πολύ πιο σημαντικό για μένα. Η χαρά και η ευγνωμοσύνη που μπορώ και αισθάνομαι.

Όλο αυτό τον καιρό που έπρεπε να παλέψω να προσαρμοστώ, έχοντας σκαμπανεβάσματα συνέχεια και πισωγυρίσματα – αφού όταν υπέφερα πολύ από την νοσταλγία του τόπου μου και των δικών μου ανθρώπων, το μόνο που ήθελα ήτανε να φύγω, να γυρίσω πίσω – όλο αυτό τον καιρό λοιπόν που βίωσα μια μικρή κόλαση, είχα συνεχώς δίπλα μου πιστό σύντροφο και φίλο τον Κίνγκ μου. Να με στηρίζει με απέραντη υπομονή και αγάπη. Χωρίς ποτέ να εγκαταλείπει, από ανθρώπινη αδυναμία. Αν και δεν διαβάζει Ελληνικά, θέλω σήμερα εδώ σε αυτό το κείμενο να του πω ένα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΏ για όλη την στήριξη και αφοσίωση του.

after the storm2

Θα ήταν όμως παράλειψη μου να μην πω ευχαριστώ και σε αρκετούς φίλους και στα αδέλφια μου, κυρίως μητέρα και παιδιά μου, που με βοήθησαν με τα γράμματα τους και την αγάπη τους, όλο αυτό το δύσκολο διάστημα.

Αγαπημένη φίλη από Κύπρο, μου έγραψε μια μέρα…

–        Τα δύσκολα πέρασαν, είναι πια πίσω σου.

«Ceca μου, σε ευχαριστώ μέσα απ’ την καρδιά μου, για όλη την στήριξη και την ελπίδα που μου χάρισες τόσο απλόχερα, χωρίς κανένα αντάλλαγμα, σε μια πολύ δύσκολη φάση της ζωής μου. Σε ευχαριστώ για όλο το υλικό που μου έστειλες, βοήθησε τόσο θετικά τις σκέψεις μου».

–        Κουλιώ, πάντα μπροστά σου να βλέπεις, και πάντα να βλέπεις ΦΩΣ!

«Ντούντου μου, σε ευχαριστώ που μου είπες κάτι τόσο όμορφο στην κατάλληλη ώρα. Δεν έχεις ιδέα πόσο με βοήθησαν τα λόγια σου».

Την Θάλεια από τον Βόλο, μια νέα φίλη που δεν γνώρισα ποτέ από κοντά και ίσως να μην μας δοθεί ποτέ αυτή η ευκαιρία. Μια ξένη γυναίκα, που έγινε φίλη μου σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα λόγω χημείας χαρακτήρων. Αλλά τι είναι οι φίλοι? Άγνωστοι είναι του χθες, που έρχονται μια μέρα στο δρόμο μας!

«Θάλεια μου, σε ευχαριστώ. Τα λόγια σου ήταν βάλσαμο στη ψυχή μου την ώρα που αισθανόμουν πολύ μόνη και χαμένη, σε μια ξένη χώρα, χωρίς φίλες και οικογένεια».

Την μαμά μου, που σαν άγγελος άνοιξε τα φτερά της και με πρόσεχε καθημερινώς μέσα από τα πολυάριθμα καθημερινά της γράμματα, με μια αγάπη που δεν συγκρίνεται με καμιά άλλη στο κόσμο. Την αγάπη της μητέρας! Αλλά είναι και φίλη μου καλή, της καρδιάς μου κολλητή.

«Ναι μανούλα είσαι η μία από τις δύο κολλητές μου. Η άλλη, είναι η κορούλα μου που έχει κι αυτή το όνομα σου. Οι δύο γλυκές Άννες της ζωής μου!»

Αν και πολύ νεαρή στην ηλικία η κόρη μου, μόνο είκοσι χρονών, με βοήθησε πολύ μέσα από τις συνομιλίες μας στο skype. Πολλές φορές βοηθάνε τα παιδιά τους γονείς και είναι αυτό μεγάλη ευλογία για ένα γονιό όταν μπορεί να το εισπράξει.

«Άννα μου, μου χάρισες το φως, όταν στη ψυχή μου βασίλευε σκοτάδι. Κάθε φορά που μιλούσαμε, με πότιζες με φάρμακο αγάπης και με γιάτρευες με την καθάρια αύρα σου. Σε ευχαριστώ μικρή νεραιδούλα μου»!

Ο γιος μου που λίγο μιλά αλλά ξέρει τι να πει και στη σωστή ώρα. Είμαστε όλοι τόσο διαφορετικοί αλλά και τόσο υπέροχα πλασμένοι όταν ξέρουμε να δίνουμε. Δεν έχει σημασία το πολύ ή το λίγο. Αρκεί να μπορεί κανείς να δώσει και ένας λόγος μπορεί να κάνει το θαύμα του.

«Σε ευχαριστώ Χρίστο μου»!

Έχουμε ένα τρελό κι όμορφο μουσικό στην οικογένεια. Κι αυτός… λίγες οι κουβέντες του, αλλά πιάνουν τόπο. Θυμάσαι τι μου ‘πες αδέλφιν μου? «Άμα το δεχτείς μέσα σου, θα λυτρωθείς». Και έτσι κι έγινε. Όταν ήρθε εκείνη η ώρα της αποδοχής, ήρθε και το φως μες τη ψυχή μου.

«Ελίτσα μου, όμορφε μου, ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ»!

Θα ήταν μεγάλη μου παράλειψη να μην αναφέρω και την μικρή αδελφή μου. Ένα άνθρωπο που θεωρώ πως έχει κάνει τεράστια υπέρβαση στη ζωή της.

«Κρίστη μου είσαι μια πολύ θαρραλέα και δυνατή γυναίκα. Και με το δικό σου αθώο θα έλεγα μοναδικό τρόπο, με βοήθησες να περπατήσω πιο ανάλαφρα τα βήματα μου όταν αυτά είχαν γίνει βαριά και ασήκωτα»!

Ελπίδα μου, πρώην συνάδελφος μου και φίλη καλή. Ελπίδα, όνομα και πράγμα. Μέσα από καθημερινές επιστολές, ζωγράφιζε πάντα το χαμόγελο στα χείλη μου.

«Ελπίδα μου, πόσο γλυκό ήταν αυτό που μου έλεγες κάθε φορά πως, «Μακάρι να μπορούσα να βρεθώ κοντά σου, να πιούμε ένα τσιγάρο μαζί με ένα κρασί και να τα πούμε και να σε δω να γελάς ξανά»!

Είναι και ακόμη δύο φίλες τις οποίες γνώρισα εδώ στην Αλάσκα, την Μαρία και την Χριστίνα που με την μοναδικότητα τους με βοήθησαν πάρα πολύ. Δύο φίλες που έχω αγαπήσει σε μικρό χρονικό διάστημα.

«Σας ευχαριστώ μέσα απ’ τη καρδιά μου»!

Την Νταιάν που με βοηθησε να βρω μια υπέροχη δουλειά, γεμάτη χαρά και αγάπη αφού είμαι περιτρυγιρισμένη από παιδιά.

Και φυσικά το συμπατριώτη μου Σέργιο που ήρθαμε τον ίδιο σχεδόν καιρό να ζήσουμε στην Αλάσκα.

«Σέργιε μου ευχαριστώ τον Θεό και το σύμπαν που έχεις έρθει εδώ. Απόχτησα ακόμη ένα φίλο αδελφό»!

Ευχαριστώ και την απίθανη μητέρα σου που γνώρισα εδώ στο όμορφο Άνκορεητζ κατά την διάρκεια της επίσκεψης της αρχές του 2014. Μια προσωπικότητα μοναδική στο είδος της. Νιώθω μεγάλη χαρά που γνώρισα την Τάνυα!

Η Δανάη μου, που ενώ εγώ την πίκρανα πριν φύγω, αυτή εκεί στο πλάι μου! Η μόνη από την παλιό παρέα μας! Η ανεράδα μου η Στέλλα, ένας άνθρωπος που θαυμάζω βαθιά! Ο Γιάννης μου από Λονδίνο, με το αστείρευτο του χιούμορ μου ανέβαζε πάντα την διάθεση. Το βαφτιστήρι μου ο Αλέξης μου που πάντα με την ευθύτητα του με προσγειώνει ευχάριστα!. Η Ελεονόρα η Τσακπι Νιάρα μας, η Μαρία από Γερμανία, η Τζούλια, η Ανδριάννα μου από Αυστραλία, η Μαίρη το χειμωνάκι μου! Η Νικολέτα και η Σκεύη μου! Όμορφε Νικόλα μου, Δήμητρα μου γλυκιά! Καιτούλα μου, φίλη πιστή στα χρόνια. Ο Μάριος μου, ταπεινή ψυχή του θεάτρου… σε ευχαριστώ!

Άνθρωποι που πολλοί από αυτούς, δεν ήμουν καν συνδεδεμένη μαζί τους. Και όμως, μου στάθηκαν εκείνες τις πολύ δύσκολες ώρες, όταν βίωνα την απόγνωση και την βαθιά απελπισία. Δεν χρειαζόμαστε πολλά όταν πονάμε. Μια κουβέντα είναι αρκετή, για να μας απαλύνει, φέρνοντας την γλυκιά αυτή αίσθηση της συμπαράστασης!

Τέτοιου είδους στήριξη χρειάζεται κανείς όταν αλλάζει τόπο, συνήθειες, κουλτούρα. Έντεκα ώρες διαφορά από την πατρίδα. Το σώμα πονάει, η ψυχή πονάει, όταν ποια είναι πολύ μακριά πολύ αγαπημένα πρόσωπα όπως είναι η μητέρα και τα παιδιά. Οι καλοί οι φίλοι της καρδιάς, αγαπημένα στέκια που συχνάζαμε. Δεν μπορεί να μην αιμορραγεί η καρδιά, μέχρι να συνηθίσει το καινούργιο. Μέχρι να το αποδεχτεί με αγάπη και έτσι να λυτρωθεί απ’ τα παλιά δεσμά της η ψυχή.

Κι αν έχω ξεχάσει κάποιο φίλο ή φίλη, ας με συχγωρέσει, όπως και εγώ συγχώρεσα με τη σειρά μου φίλους που με ξέχασαν, όταν τους είχα ανάγκη πιο πολύ από κάθε άλλη φορά στη ζωή μου. Η πίκρα και ο θυμός, έχουν υποχωρήσει ευτηχώς. Όμως το παράπονο τρέμει ακόμη στα χείλη. Ο Κίνγκ, μου λέει πολλές φορές…

– Όλοι τρέχουν στο πάρτι, στην γιορτή… μα λίγοι μένουν στο τέλος να καθαρίσουν…

Πάντα μετά την καταιγίδα, βγαίνει ένας ήλιος λαμπερός, ένα ουράνιο τόξο. Η φύση μας μιλά, μας στέλνει σαφέστατα μυνήματα αισιοδοξίας και χαράς. Και είμαι τόσο χαρούμενη που όλα λειτουργούν με απόλυτη σοφία και αρμονία. Έστω κι αν πολλές φορές αδυνατούμε να το δούμε αυτό με καθαρή ματιά. Ολιγοπιστούμε την ώρα που πονάμε. Όμως ευτηχώς που ο Θεός, ποτέ δεν κοιμάται! Αρκεί να αναζητάμε το φως ξανά και ξανά, και εκεί έξω κάτι δουλεύει και για μας. 

Αφιερώνω λοιπόν την σημερινή μου ανάρτηση, σε αυτούς τους ανθρώπους, τους πολύ γλυκούς φίλους και την πολύτιμη οικογένεια μου, που με βοηθήσατε σε μια πολύ δύσκολη ώρα. Είναι πολύ παράξενο, αλλά είναι μια πικρή αλήθεια. Στα δύσκολα, φαίνονται οι φίλοι. Και συνήθως πάντα εκπλησσόμαστε και ευχάριστα και δυσάρεστα, όταν το διαπιστώνουμε αυτό.

Αλλά, έτσι είναι η ζωή και ποιος να την αλλάξει.

Καλή συνέχεια στο ταξίδι που λέγεται ΖΩΗ!

Κούλα Ροδοσθένους Ζέιτζακ

Domenica

Η πιο μεγάλη αρετή του ανθρώπου, είναι να ‘χει καρδιά.

Μα η πιο μεγάλη ακόμα, είναι όταν χρειάζεται να παραμερίσει την καρδιά του.

after the storm

You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

22 Comments

  1. ALKYONI says:

    ΥΠΈΡΩΧΟ!!!!!!!!!!! Αχ γλυκιά μου κόρη, τι κατάθεση ψυχής!!!!!!!
    Πάντα με εκπλήτεις ευχάρηστα με την ωραία όλο νόημα γραφή σου….. Με συγκήνησες καρδιά μου πολύ, φαντάζωμαι και όλους
    αυτούς τους ανθρώπους που αναφέρεις, που έβαλαν όλοι απο ένα
    λυθαράκι αγάπης και συμπαράστασης, τους ευχαρηστώ και εγώ απο
    τα βάθυ της ψυχής μου, που σε στύριξαν στη πιο δύσκολη φάση
    της ζωής σου, νάσαι καλά κόρη μου όπου και αν βρίσκεσαι η αγάπη μου θα σε συντροφεύει, θα σε σκεπάζει, όπως όταν είσουν
    μωράκι και σε σκέπαζα να μην μου κρυώσεις….
    Με πάραα πολλήν αγάπη και αφοσίωσει Αλκιώνη…..
    ΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧ

    • Domenica says:

      Μανούλα μου χρυσή σαν τον ήλιο ζεστή είναι η καρδιά σου! Το είχα ανάγκη μάμα μου να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους όσους με βοήθησαν που την αλήθεια πρέπει να την πω, από αλλού περίμενα βοήθεια και συμπαράσταση και από αλλού την βρήκα. Ζούμε και μαθαίνουμε σε αυτή τη ζωή, μέχρι την τελευταία μας πνοή θα μαθαίνουμε! Σε λατρεύω μάμα μου καλή και σε ευχαριστώ για την απέραντη σου υπομονή και αγάπη!χχχχ

  2. EFSTATHIA says:

    koulla mu den iksera oti perases aftes tis diskolies,apla proseksa oti xathikes gia ligo kero apo to fb.tora diavazonta ti anartisi su katalava!ke sigginithika para poly,omos kulla mu xerome gia sena pu to kseperases ke sykothikes!giati anthropoi san ke sena einai panta dinatoi,kserou otan peftu na sikononte ke na einai polla pio dinadoi ke fotismenoi!efxome mesa apo ti kardia mu na eisai panta EFTIXISMENI ke na pernas kala opu ke na vriskese!!!filia xxxxxx

    • Domenica says:

      Ευσταθία μου… γλυκιά μου sushi σε ευχαριστώ για το μυνημα που αφησες… με συγκίνησες. Είναι ποτέ δυνατόν να πάει κανείς τόσο μακριά στην άλλη άκρη της γης βιωνοντας την πίκρα του αποχωρισμου απο πολύ αγαπημένα πρόσωπα και να μην περάσει μέσα από τη φωτιά? Αλλά έτσι εξυψωνεται η ψυχή σε ανώτερα επίπεδα. Μέσα από φωτιές και καταιγίδες. Η καρδιά πονάει όταν ψηλώνει, να το θυμάσαι μικρή μου καρδιά. ..όπως λέει και ο στίχος. Καλά να είμαστε θα σε δω το καλοκαίρι που θα έρθω να δω την οικογένεια μου. Μακια χχχχ

  3. Stella Kyprianou says:

    Κουλουρι μου να ξερες μονο ποσο χαιρομαι που εισαι πραγματικα καλα που επιτελους μετα απο την καταιγιδα βγηκε το ουρανιο τοξο μεσα στην ομορφη ψυχουλα σου και πιστευα και πιστευω σε σενα διοτι εισαι μια μεγαλη και σπουδαια ψυχη !!γιαυτο και το συμπαν συνωμοτησε για να ερθει η ανοιξη στη ζωη σου!!! Σε αγαπω πολυ

  4. Kyriaki Fasouliotou says:

    krata kala!!!eimoun sigouri 8a ta katafereis,tin dynami tin PARAGEIS!!!eisai factory den se fobamai!!!ola ta agapas esy giauto anapneeis opou pas!!! love u girl xxx

  5. Efstathia Efstathiou says:

    apo tote pu se gnorisa katalava ti ksexoristos antrhropos eisai!!ti tixeri i kori mu pu exei tetia fili!! emeis pernume dinami apo sena giati pragmati esy kseris nati paragis!!na se panta kala!!xxxxxx

  6. Ceca Varda says:

    I always enjoy your stories but this one really touched my heart. As you have been there for me…
    Thank you sweet angel sister!
    Blessing and Love ♡

    Se evharisto Koula,
    me poly Agapi ♡

  7. ALKYONI says:

    Κούλλα μου χρυσή μου κόρη, διάβασα τις απαντήσεις των φίλων σου, τι ωραία που σου
    συμπαραστέκουντε με την άδολη αγάπη τους, να είναι όλοι τους καλά
    χαίρωμαι πολύ για σένα!!!!
    ΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧ

  8. Danae Christou B says:

    Μολις διάβασα το άρθρο σου Κουλλιτσα μου !!!! Τι κατάθεση ψυχής !!!! Σε περιμενω !!!! Αγαπω σεεεεε

  9. Sergios R. says:

    Diavasa to! Poli sigkinitiko 🙂 Den to pistevw oti me anaferes ki emena! Timi mou!!!!! 🙂

  10. Σειρήνα says:

    να τους ευγνομωνάς αγαπη μου γιατι μέσα απο αυτή την εμπειρια δυνάμωσες… μπροστά πηγαίνει ο Ιρλανδός και πίσω ο Ιουδαίος… κάποιον ρωτήσανε στη τύχη που είναο ο γαμος κι η χαρα…θυμασαι? Εσυ κέρδισες, Κουλα μου.αλλοι χασανε τον θησαυρο.ΧΧ

  11. Marios Ioannou says:

    “Εγώ να δείς πόσο σε ευχαριστώ αγαπημένη μου φίλη”

  12. Lucio Savva says:

    “Ετσι να σε βλεπω να χαμογελας:))”

  13. Demettra says:

    Κούλα μου σημασία έχει τώρα ότι ΑΝΕΒΗΚΕΣ και από εκεί ψηλά θα ατενίζεις πλέον το μέλλον στα πιο λαμπερά χρώματα! Το σύμπαν πάντα συνομωτεί να καταφέρνεις πάντα εκείνο που τόσο πολύ θέλεις και πιστεύεις. Χαίρομαι που έχω μια τόσο ξεχωριστή φίλη! Νάσαι πάντα καλά!

  14. Nicoletta Onisiforou says:

    egw exw na pw to exis. 9 mines xreiazete gia na oloklirwthei ena mwraki. 9 mines xreiastike gia na strwseis tin kainourgia sou zwi. opws mia egkimosini fernei diafora simptwmata esi eperases alla Opotan twra pou xanagenithikes , vale ta mpolia sou k etoimastou. The best are yet to come…at Alaska!!! Skepsou to exw panta dikaio

  15. Andreas Rodosthenous says:

    xxxxxxx

  16. Anna Geo says:

    Otan pernouses dyskola kai ego eimoun dipla sou ekana oti ekanes esy gia mena otan se hriazomouna. Den ginete na einai alios otan agapame alithina manoula moy glykia. Se agapo poly xx

  17. Τhalia says:

    Κουλιτσα μου καλη μου, ποσο χαιρομαι που ελευθερωθηκε η ψυχουλα σου και μπηκε το φως και ο ήλιος μεσα σου και τη φωτισε. Εισαι τοσο δυνατη σαν ανθρωπος που ηταν θεμα χρονου να ξαναβρεις τη χαρα της ζωης. Περασες εννια δυσκολους και σκοτεινους μηνες , λες και ησουνα στα βαθη του ωκεανου που διεσχισες, χωρις φως μεσα στα σκοταδια και ξαφνικα σαν οστρακο που ανοιξε βγηκες εσυ και η ψυχη σου στο φως , στον ηλιο και λαμπεις οπως το μαργαριταρι που λαμπυριζει στο φως του ηλιου.
    Η φιλια σου ειναι σημαντικη για μενα και σε ευχαριστω για τα καλα σου λογια. Με συγκινησες παλι καλη μου και ευχομαι απο δω και περα μονο χαρες.

    • Domenica says:

      Θάλεια μου σε ευχαριστώ! Μα πόσο όμορφα περιέργραψες την αναγέννηση μου, σαν όστρακο που άνοιξε η ψυχή στο φως! Γουαου!!! Ασε που τα μαργαριτάρια είναι το πολυ αγαπημένο μου κόσμημα!
      Χαίρομαι τόσο πολύ που απέχτησα μια καινούργια φίλη σαν εσένα! Σε ευχαριστώ ξανά! 🙂

  18. Kety says:

    Διάβασα την ανάρτησή σου Κουλίτσα μου και λυπούμαι για τα τόσο δύσκολα που πέρασες. Όμως ναι ο χρόνος όλα τα γιατρευει. Ξεθωριάζουν από το μυαλό και έρχονται τα καινούργια. Οι εμπειρίες μας δυναμώνουν και μας κάνουν σοφότερους και πιο ολοκληρωμένους.
    Χαίρομαι για την τόση συμπαράσταση που είχες από τους φίλους σου που είχες και που απέκτησες. Συγνώμη που δεν ήμουν μαζί σου όσο έπρεπε. Όμως είσαι στην σκέψη μου κάθε μέρα και σε νιώθω κοντά μου παρά την απόσταση. Εισαι στην καρδιά μου.

    Να εχεις την σκέψη σου στον Θεό ή την μεγάλη Δυναμη που κυβερνά τα πάντα και ότι κάνεις να το κάνεις για αυτον και να το αφιερώνεις σε Αυτόν. Θα αλαφρύνει την καρδιά σου και δεν θα νιώθεις κούραση. Μόνο ο Θεός δεν μας εγκαταλείπει ποτε.
    Να εισαι συγκετρωμένη στο παρόν δηλαδή και να μην σκέφτεσαι πολύ, αλλά αυτα που είναι μπροστά σου.

    Φιλια πολλά, ευχομαι να εισαι καλά και να βλέπεις με καινούργια ματια αυτα που είναι γύρω σου, και να βλεπεις ότι σε όλα που βλέπεις υπάρχει ο Θεός που τα δημιουργησε. xxxxxx

Leave a Reply

Your email address will not be published.