Coffee-Talks.com

My little corner on the internet

   Apr 27

Ξαναγεννιέται, κανείς από τις στάχτες του…

skyΠριν λίγους μήνες ήμουνα ακόμα βυθισμένη στη θλίψη της νοσταλγίας για τον τόπο και οικογένεια μου. Πήγαινα βόλτες έξω στο τσουχτερό κρύο και αναπολούσα τα παλιά, ανοίγοντας έτσι πιο πολύ την πληγή μέσα μου. Ύστερα καθόμουν σε ένα παγκάκι και κοιτούσα την φύση ολόγυρα μου, ντυμένη στο λευκό και παγωμένο φόρεμα της. Και ξαφνικά μια μέρα, εκεί που ζητούσα, ακόμα και τα επιφανειακά, εγωιστικά παρακάλια μου, για ηλίθια πράγματα, συνειδητοποίησα πως έβλεπα το δέντρο, μα έχανα το δάσος.

Επέλεγα κάθε μέρα τα ζόρια και το παράπονο, επειδή νόμιζα πως είχα δίκιο. Δίπλα μου όμως καθόταν η ΧΑΡΑ, υπομονετική φίλη και με καρτερούσε να γυρίσω να την δω. Γιατί σημασία δεν έχει ποιος έχει δίκιο, ποιος πάει λάθος. Σημασία έχει εκεί μέσα μας, να είμαστε ΚΑΛΑ.

Αυτές είναι οι πρόσφατες δικές μου σκέψεις στην δικιά μου προσπάθεια να είμαι καλά, στο νέο αυτό μεγάλο και δύσκολο ξεκίνημα της ζωής μου σε μια ξένη χώρα. Μαγική νέμε με πολλές χαρές και δώρα να μου χαρίσει, αλλά παραμένει πάντα δύσκολο έως οδυνηρό, κάθε καινούργιο ξεκίνημα. Όλα απ’ την αρχή.

Κάποια στιγμή στη ζωή μας, όπου κι αν βρισκόμαστε, όποιοι κι αν είμαστε, έρχεται αυτή η ώρα, που πλέον συνειδητοποιούμε μέσα από τα βιώματα μας, πόσο ωφέλιμο και σπουδαίο είναι να διαλέγουμε τη χαρά, ξανά και ξανά. Ακόμα και όταν αισθανόμαστε πως έχουμε δίκιο που παραπονιόμαστε, εντούτοις δεν οδηγεί πουθενά. Ενώ αντίθετα, η ευγνωμοσύνη και η αισιοδοξία, οδηγούν πάντοτε στο φως, την ψυχή μας!

Να μπορούμε όσο το δυνατό περισσότερο, να κολυμπάμε μέσα στον ωκεανό της ευγνωμοσύνης και όλα αυτά που βιώσαμε, τα δύσκολα, να μας μάθουν να αγαπάμε πιότερο την ζωή! Να μας διδάξουν πώς να εκτιμάμε κάθε μέρα, αυτά που έχουμε αποχτήσει και όχι αυτά που ίσως χάσαμε. Να ανοίγει ο ουρανός μπροστά μας, σαν ένα βιβλίο που κάποιο χέρι θεϊκό, μας προσφέρει μια πένα αόρατη, όπου μπορούμε να γράψουμε τα καινούργια κεφάλαια της ζωής μας. Όλα δεν τα ορίζουμε, αλλά είναι πολλά στο χέρι μας!

Παρόλες τις ανθρώπινες αδυναμίες μας, έχουμε επιλογή κάθε μέρα ποιοι θα είμαστε!

Οι νικητές;… ή οι ηττημένοι;

Οι φωτισμένοι;… ή οι σκουριασμένοι;

Μου έγραψε σήμερα το πρωί μια φίλη από Κύπρο, λόγια όμορφα, λόγια γεμάτα αγάπη και θάρρος. Πως άμα δεις την ζωή σου σαν ένα βιβλίο, τότε θα γυρίζεις σελίδα κάθε μέρα και έτσι θα γράφεις αυτό που εσύ θα διαλέγεις για το δρόμο. Και τα απροσδόκητα, τα απρόοπτα και τα δυσάρεστα ίσως που θα προκύψουν, είναι και αυτά μέρος της σελίδας σου. Ζήσε τα και μάθε μέσα απ’ αυτά.

Αν η ζωή σου δίνει λεμόνια, φτιάξε λεμονάδα. Αν η ζωή σου χάραξε δρόμο και πορεία σε μέρη μακρινά που ούτε ο νους δεν φαντάστηκε… κτίσε εκεί παλάτι ευτυχίας! Κτίσε την καινούργια σου ζωή, εδώ, ΤΩΡΑ! Η ζωή είναι τώρα! Μόνο αυτό έχουμε όλοι, το σήμερα. Ναι μπορείς να ονειρεύεσαι όσο θέλεις και αυτό δεν μπορεί να στο κλέψει κανείς. Όμως το δώρο που κρατάς στα χέρια σου, λέγεται ΣΗΜΕΡΑ!

Σαν μια παράσταση που θες να πετύχει και να κατά χειροκροτηθεί. Και όταν θα κλείσει η αυλαία, να χαμογελάς με πληρότητα, πίσω από τις βελούδινες κουρτίνες που μόλις ζωντάνεψαν το όνειρο!

Σαν ένα μωρό μέσα σου, που σκιρτά την χαρά μες τη καρδιά σου, στέλνοντας σου το μήνυμα της αληθινής ευτυχίας. Σου φωνάζει με τρόπο μαγικό, μυστήριο πως έρχεται να σε γεμίσει με χαρά που δεν γεύτηκες ποτέ πριν.

Δεν έχει σημασία σήμερα, τι θα γίνει αύριο. Κράτα αυτό που σου δίνει η ζωή σήμερα, νιώσε το, κέρδισε το. Δεν ξαναζείς ποτέ την ίδια στιγμή, όσο κι αν το νομίζεις αυτό μερικές φορές.

Δεν θα είσαι αύριο, αυτός που είσαι σήμερα.

Θα είσαι καλύτερος! Πολύ καλύτερος αν το κυνηγήσεις με λαχτάρα και αποφασιστικότητα.

Θα το επιλέξεις να είσαι καλύτερος, αν αγαπάς αληθινά την ζωή!

Για σένα καλύτερος, μόνο για σένα και για αυτούς που αγαπάς.

Για τους άλλους, μην δίνεις σημασία, δεν είναι όλοι οι άνθρωποι γύρω μας σημαντικοί. Δεν μπορείς να τους ευχαριστήσεις όλους, θα χάσεις τον εαυτό σου και είναι ότι έχεις σε αυτή τη ζωή. Ο εαυτός σου, αυτός ο εσώτερος φίλος πάντα αδιαχώριστος και πιστός.

Στα νιάτα σου, έχεις την πεποίθηση πως σου ανήκουν πολλά, πως είναι γεμάτη η ζωή σου με ανθρώπους που σε αγαπούν και σε νοιάζονται και πως μπορείς να φτάσεις τα σύννεφα. Να αγγίξεις τα αστέρια. Αυτή η πεποίθηση, δεν είναι παρά μια ψευδαίσθηση στο ήμισυ της τέλος πάντων. Αλλά όλοι μας γνωρίζουμε την παροιμία που λέει «Στερνή μου γνώση να σε είχα πρώτα».

Καθώς ωριμάζεις και αλλάζεις και εξελίσσεσαι, συνειδητοποιείς πως πολύ λίγα ήξερες τότε. Τότε που νόμιζες πως τα ήξερες όλα. Και τότε αν έχεις σοφία, θα αρχίσεις να γίνεσαι όλο και πιο ταπεινός μέσα σου. Και η ταπεινοφροσύνη, θα σε εξυψώνει κάθε μέρα. Θα αρχίσεις να είσαι ολιγαρκής και θα επικεντρώνεσαι επί της ουσίας. Θα απομακρύνεσαι από την ύλη και θα αφοσιώνεσαι πιο πολύ στη φύση και στις ατέλειωτες χάρες της. Θα αναζητάς όλο και περισσότερο τις αρετές και τις τέχνες!

Ο δρόμος αλλάζει τώρα. Αλλάζεις και εσύ και τα πάντα γύρω σου. Γιατί αν δεν αλλάζουμε καθώς τα χρόνια περνούν, τότε απλά επαναλαμβανόμαστε χωρίς καμιά εξέλιξη. Και χωρίς εξέλιξη, δεν συναντάμε πνευματικό ΦΩΣ! Ο μεγαλύτερος πλούτος για την ψυχή μας.

Έπρεπε να φύγω τόσο πολύ μακριά, για να καταλάβω πως τελικά η απόσταση, σε κάνει να δεις καθαρά μέσα απ’ το πυκνό σκοτάδι. Σε βοηθά να δεις την αλήθεια και όχι αυτό που διάλεγες να είναι αληθινό. Εθελοτυφλούμε ίσως για χρόνια, για μια πρόσκαιρη, πεζή ευτυχία. Μέχρι που αν είμαστε τυχεροί, μια μέρα, αξιωθούμε να δούμε την αλήθεια κατάματα, χωρίς να την φοβηθούμε. Γυμνοί μπροστά στο φως της ψυχής μας. Η γύμνια της αλήθειας, σκοτώνει κάθε ντροπή και φόβο. Αντιθέτως σε λυτρώνει. Ξαναγεννιέται κανείς από τις στάχτες του, είναι αλήθεια!

Μόνο όταν το σκοτάδι είναι βαθύ, μπορείς να δεις καθαρά τα αστέρια!

~ C.A. Beard

Κούλα Ροδοσθένους Ζέιτζακ

ή άλλως

Domenica

my-self

You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

34 Comments

  1. Ρουλα Ασπιωτη says:

    Αγαπη μου είναι πανεμορφο ελπιζω ευχομαι και πιστευω οι ευχες ολων που σε αγαπάμε και η θετικη ενεργεια να σου δινει όλα αυτά που λαχταρα και θελει η ψυχη σου. η ευτυχια είναι απιαστο πουλι γι’αυτο τωρα που την εχεις κρατα την και θα την κανεις αιωνια!!!!!!!!!!!!!!!!!

    • Domenica says:

      Την κρατώ γερά καλή μου! Όλος ο πλούτος της γης, η αληθινή Αγάπη! Σε ευχαριστώ απ’ τη καρδιά μου χχχχχ

  2. Ceca Varda says:

    Just like Phoenix, dying and being re-born from his own ashes..

  3. Maria Avraamides says:

    Bravo. Poli Apithano .. kai toso simandiko.

  4. Τσαχπι Νιάρα says:

    …ο καθένας μας στην πτώση του, ίσως εκεί πρεπει να αγαπιέται περισσότερο.
    Σε φιλώ
    xxxx

    • Domenica says:

      …..αυτό που έγραψες…. πόσο όμορφο και αληθινό!
      Πρέπει να κατανοούμε όσο το μπορούμε.
      Φιλάκια

  5. Christiana Anastasiou says:

    Πραγματικα είναι παρα πολύ ωραιο!!! Ετσι είναι ακριβως όπως τα περιγραφεις! xxxxx 🙂

  6. ALKYONI says:

    Αγαπημένη μου είναι υπέρωχο!!!!!
    Πολύ ωραία σύνταξη των λέξεων πανέμορφη γραφή!!!!!
    Χαίρωμαι καρδιά μου που σιγά σιγά βρίσκεις τον δρόμο,
    τον φωτεινό και προχωράς με σίγουρα βήματα…..
    Και εγώ μαζί σου πλάί σου πάντα χρυσό μου κορίτσι!!!!!
    Αν σου πώ ότι όποτε διαβάζω τα αρθρα σου ταξηδεύω,
    σε άλλους κόσμους θα με πιστέψεις?????
    Αγαπώ πολύ τον τρόπο που τα γράφεις, είμαι πολύ περήφανη
    που είμαι μάνα σου τα καλά του θεού να έχεις κορίτσι μου!!!
    Με αγάπη που όσο περνά ο καιρός μεγαλώνει η φίλη σου,
    Αλκιώνη……….

    • Domenica says:

      Σε ευχαριστώ απ’ τη καρδιά και τη ψυχή μου!
      Αμα μπορώ να ταξιδεύω τη ψυχή σου, ανεξάρτητα απο το ποσο πολυ με αγαπας και που το ξερω πως εισαι μια απο τις σπάνιες μητερες, που μπορει να ειναι αντικειμενική με τα παιδια της, τοτε αξίζει το κοπο που κρατω την πέννα στα χερια μου!
      Ποσο σε πεθύμησα γλυκια μανουλα…
      28 ανασες ακομα *χαμογελο*

  7. Coralia Kefala says:

    !!!!!!!!!!! xxx

  8. Loukas Onisiforou says:

    o finikas

    • Domenica says:

      Ναι Λουκα μου… ο Φοίνικας, γιος του Κάδμου, Βασιλιά των Θηβών και ιδρυτής της Φοινίκης κατά την μυθολογία μας! Και εμείς οι θνητοί “Φοίνικες” του σήμερα!

  9. Maria Avraamides says:

    Ise to kati allo. Efxaristo gia tin timi pou mou ekanes ..xx

  10. Christina Haramis Charalambous says:

    it is, popped in on face book and read her article, thank you Maria mou, have a super Sunday xxxx

  11. Maria Avraamides says:

    Christina Charalambous this women has an amazing blog. She writes so well.

    • Domenica says:

      Μαρία μου σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια! Την αγάπη μου στο όμορφο Johannesburg. Όπου σηκώσεις πέτρα από κάτω Έλληνας και τώρα Κυπραίοι…χε χε

  12. Andri Socratous says:

    well done Koulla, thats so beautiful ,you made me cry. x

    • Domenica says:

      Άντρη μου σε ευχαριστώ καρδούλα μου! *αγγαλίτσα* Φιλιά στο όμορφο Πέρθ της Αυστραλίας!

  13. Stella says:

    Αυτο που εγρψες ειναι τοσο ομορφο και αληθινο και δυστηχως το κανουμε ολοι εθελοτυφλουμε, μα γιατι αφου στο τελος μας πληγωνει.

    …Έπρεπε να φύγω τόσο πολύ μακριά, για να καταλάβω πως τελικά η απόσταση, σε κάνει να δεις καθαρά μέσα απ’ το πυκνό σκοτάδι. Σε βοηθά να δεις την αλήθεια και όχι αυτό που διάλεγες να είναι αληθινό. Εθελοτυφλούμε ίσως για χρόνια, για μια πρόσκαιρη, πεζή ευτυχία. Μέχρι που αν είμαστε τυχεροί, μια μέρα, αξιωθούμε να δούμε την αλήθεια κατάματα, χωρίς να την φοβηθούμε. Γυμνοί μπροστά στο φως της ψυχής μας. Η γύμνια της αλήθειας, σκοτώνει κάθε ντροπή και φόβο. Αντιθέτως σε λυτρώνει. Ξαναγεννιέται κανείς από τις στάχτες του, είναι αλήθεια!

    • Domenica says:

      Ναι φίλη Στέλλα, το κάνουμε όλοι και αυτοί που το αρνιούνται, ψέματα λένε στον εαυτό τους. Εθελοτυφλούμε πολλές φορές επειδή αλλιώς δεν έχουμε αυτά που έχουμε τόσο ανάκγη. Με τα χρόνια όμως και τα βιώματα αποχτούμε σοφία και αν το θελήσουμε μπορούμε να δυναμώσουμε αρκετά έτσι ώστε να δούμε την αλήθεια ΚΑΤΑΜΑΤΑ. Για μας! Σε ευχαριστώ χχχχ

  14. Maria Baskous says:

    Ναι Κούλα μου, η αποσταση συντελει να δεις καθαρα μεσα απ’ το πυκνό σκοτάδι, αλλά θα πρόσθετα οτι για να βγεις απο τον λαβύρινθο πρεπει να εχης οπλισμό και καταλληλα εφοδια. Τα εφόδια ειναι η θέληση και το θάρρος, η διαύγεια κρισεως, οι γνωσεις και η πίστη στα δικαιώματα σου στην ζωή και στην πνευματική σου ελευθερία! Τα κείμενα σου παντα με αγγιζουν. Συνέχιζε να γράφεις.

    • Domenica says:

      Και πολύ σωστά πρόσθεσες! Όλα όσα γράφω είναι πνευματική τροφή και για μένα την ίδια, μέσα από τον προσωπικό μου αγώνα για καλυτέρευση. Σε ευχαριστώ Μαράκι. χχ

  15. Dionysia Menegatou says:

    !!!!!!!!!!!!!!!!!!!

  16. Stella Kyprianou says:

    “Κάποια στιγμή στη ζωή μας, όπου κι αν βρισκόμαστε, όποιοι κι αν είμαστε, έρχεται αυτή η ώρα, που πλέον συνειδητοποιούμε μέσα από τα βιώματα μας, πόσο ωφέλιμο και σπουδαίο είναι να διαλέγουμε τη χαρά, ξανά και ξανά. Ακόμα και όταν αισθανόμαστε πως έχουμε δίκιο που παραπονιόμαστε, εντούτοις δεν οδηγεί πουθενά. Ενώ αντίθετα, η ευγνωμοσύνη και η αισιοδοξία, οδηγούν πάντοτε στο φως, την ψυχή μας! Να μπορούμε όσο το δυνατό περισσότερο, να κολυμπάμε μέσα στον ωκεανό της ευγνωμοσύνης και όλα αυτά που βιώσαμε, τα δύσκολα, να μας μάθουν να αγαπάμε πιότερο την ζωή! Να μας διδάξουν πώς να εκτιμάμε κάθε μέρα, αυτά που έχουμε αποχτήσει και όχι αυτά που ίσως χάσαμε. Να ανοίγει ο ουρανός μπροστά μας, σαν ένα βιβλίο που κάποιο χέρι θεϊκό, μας προσφέρει μια πένα αόρατη, όπου μπορούμε να γράψουμε τα καινούργια κεφάλαια της ζωής μας. Όλα δεν τα ορίζουμε, αλλά είναι πολλά στο χέρι μας! Παρόλες τις ανθρώπινες αδυναμίες μας, έχουμε επιλογή κάθε μέρα ποιοι θα είμαστε! Οι νικητές;… ή οι ηττημένοι; Οι φωτισμένοι;… ή οι σκουριασμένοι;…….!!!!! Κουλιτσα μου πραγματικα ετσι ακριβως !!! με συγκινησες!!! σε αγαπω πολυυυυυυυυυυυ!!!!”

    • Domenica says:

      Στελίτσα μου, αυτά σκέφτομαι, προβληματίζομαι και γράφω με την πρόθεση πάντα να μπορέσω να τα υοθετήσω στο μέγιστο που μπορώ, έτσι ώστε να ζω μέσα στην πλούσια και όμορφη αγαλλίαση της ψυχής. Αυτό θέλει η ψυχή μας, αγαλλίαση! Και εγώ σε αγαπώ πολύ φίλη μου καλή. χχχχχ

  17. Aleca Panayiotou says:

    i apostasi agapi mou sou fernei mia vathia nostalgia…mia anagennisi….mia anatheorisi… posa mporei telika na simenei afti i leksei……opws kai i alithia episeis se voithaei na skotoseis opws ipes k esy kathe ntropi kai fovo…an exeis tin dinami na antimetopiseis tin pragmatiki kai oxi fantastiki alithia.. x x x x x miss u so much dear mou

  18. Elita Rodosthenous says:

    “Toso poiitiko grapsimo ksaderfoula… Me taksideveis k me didaskeis taftoxrona… Seuxaristw… Xxx”

  19. Τhalia says:

    Πόσο ωραίο κείμενο, πόσο αληθινό,έγραψες πάλι Κουλίτσα μου. Με συγκίνησες, με δίδαξες, μου υπενθύμισες την ουσία της ζωής, με ταξίδεψες και σε ευχαριστώ γι΄αυτό.

  20. Erato Kavouki says:

    πολύ ωραίο κείμενο… κ πόσο αλήθεια… Για τους άλλους, μην δίνεις σημασία, δεν είναι όλοι οι άνθρωποι γύρω μας σημαντικοί. Δεν μπορείς να τους ευχαριστήσεις όλους, θα χάσεις τον εαυτό σου και είναι ότι έχεις σε αυτή τη ζωή. Ο εαυτός σου, αυτός ο εσώτερος φίλος πάντα αδιαχώριστος και πιστός.

Leave a Reply

Your email address will not be published.