Coffee-Talks.com

My little corner on the internet

   Apr 20

Πασχαλινές Αναμνήσεις…

DSCF0087Τι να πρώτο θυμηθώ από το Πάσχα στη Κύπρο!

Όλη την Αγία Βδομάδα, μπορεί να μην πηγαίναμε εκκλησιά κάθε βράδυ, αλλά κάναμε κάτι Πασχαλινό στο σπίτι, όλη η οικογένεια μαζί. Ετοιμασίες για το ζύμωμα, τις περιβόητες φλαούνες, τα κουλούρια, τις ελιοτές και τις χαλουμοτές. Στο χωριό του πατέρα μου στην Γεροσκήπου, θυμάμαι μικρή, η γιαγιά έφτιαχνε τα γαλένα. Κουλούρια ζυμωμένα με το γάλα. Κάθε πόλη, κάθε χωρίο, είχε και ένα δικό του διαφορετικό κουλούρι να ζυμώσει.

Η νύχτα του «Καλού Λόγου» μια νύχτα που η πόλη δεν κοιμάται! Οι ήχοι από τις γλυκές «τσάκρες» να παρελαύνουν σε όλες τις εκκλησιές της πόλης, τρομάζοντας τις γιαγιούλες. Οι «λαμπρατζιές» να φωτίζουν τον έναστρο ουρανό ανάποδα. Ο κόσμος να στέκεται με τις λαμπάδες αναμμένες, να μοιράζει δεξιά και αριστερά τα Χρόνια Πολλά. Η Αυγολέμονη να περιμένει ζεστή σε μια κατσαρόλα, τους νοικοκυραίους να επιστρέψουν από την εκκλησιά.

Και παντού μύριζε Πασχαλιά, μύριζε το σπίτι σσερινιές, αυτά τα Πασχαλινά λουλούδια που ανασταίνουν νεκρούς. Μεγάλο Σάββατο, θυμάμαι κάθε πρωί εκείνη την ημέρα, ο Αρχηγός μας έφερνε πάντα μια δέσμη από σσερινιές. Μια για τη μαμά, μια για την μικρή αδελφή και μια για μένα. Στολίζαμε το σπίτι με τα λουλούδια και μύριζε η χαρά σε κάθε γωνιά.

Την Κυριακή του Πάσχα μυρωδιές από παντού. Να ξεκαπνίζουνε τα σπίτια, από τα αναμένα κάρβουνα και τις σούβλες. Φαγητά ένα σωρό, ένδειξη χαράς και ευτυχίας. Φίλοι, συγγενείς και γείτονες όλοι μαζί γύρω από ένα τραπέζι. Να τρώνε, να τραγουδάνε και να χορεύουνε τη ζωή.

Τελικά οι αναμνήσεις είναι σπουδαία δώρα και δεν μπορεί να στα πάρει κανείς. Το ξέρω πως άμα κοιτάμε πίσω, συνήθως θυμόμαστε μόνο τις χαρές και τα καλά που ζήσαμε. Μα γιατί άλλωστε να θυμάται κανείς, τις κακές στιγμές που μόνο πίκρα μπορούν να ποτίσουν τις ψυχές μας. Υπάρχει ωραιότερο δώρο από την χαρά στη ψυχή!

Το ξέρω, αυτός ο κόσμος δεν είναι αγγελικά πλασμένος. Αντιθέτως βασιλεύει τα άδικο και πολλοί συνάνθρωποι μας υποφέρουν. Από τα αρχαία χρόνια όμως έτσι ήταν αυτός ο κόσμος. Αλλάζουν μόνο οι εποχές, η μόδα, τα καπρίτσια. Ο έρωτας, το μίσος, η αγάπη, το άδικο, η ζωή και ο θάνατος παραμένουν πάντοτε τα ίδια.

Η φύση όμως… πόσα μυνήματα αλήθεια μας στέλνει! Ακόμα και ένα μικρό λουλούδι, μας στέλνει ένα μήνυμα. Πότε η φύση μας μιλά για απλότητα, πότε για το χρώμα στη ζωή μας, πότε για την ισορροπία. Ναι για την ισορροπία μας μιλά το απέραντο σύμπαν! Το σύμπαν, με τελειότητα βαλμένοι οι πλανήτες στην απεραντοσύνη. Σε πλήρη αρμονία και γαλήνη. Όλα σε πλήρη μαθηματική ακρίβεια χωρίς λάθη, χωρίς απερισκεψία.

Οι εποχές, με πόση ευγένεια μπαίνει η μία μες την άλλη. Η Άνοιξη σαν μια ανάλαφρη μπαλαρίνα, να χορεύει σε απαλούς βηματισμούς, να μπαίνει μέσα στη σκληρή καρδιά του Χειμώνα, χωρίς φόβο αλλά με πλήρη σιγουριά. Όπως η καλοσύνη κι η Αγάπη μπορούν και εισχωρούν στα κατάβαθα μιας ψυχής βασανισμένης, κουρασμένης από καημούς και σαράκια. Έτσι και τα χιόνια και οι πάγοι λιώνουν, με την ζεστασιά του ήλιου που φέρνει μια Άνοιξη. Το δυνατότερο μίσος, το λιώνει η Αγάπη. Τον παγωμένο Χειμώνα, το ισχυρό το ψύχος, το μαλακώνει μια Άνοιξη.

Όλα επιστρέφουν ξανά την Άνοιξη, όλα ξανά γεννιούνται. Έτσι και εμείς μπορούμε ξανά να επιστρέψουμε, να μετανοήσουμε, να συγχωρέσουμε τον εαυτό μας, αλλά και τους άλλους που ίσως μας πίκραναν. Όσο δύσκολο κι αν είναι, δεν είναι ποτέ ακατόρθωτο! Αρκεί να το επιθυμήσουμε, να αφήσουμε την Άνοιξη να ανθίσει μέσα μας. Να βιώσουμε έτσι ένα αληθινό Πάσχα.

Το ξέρω είμαστε όλοι γεμάτοι αδυναμίες. Άλλοι παλεύουν με τον εγωισμό τους, που σαν γίγαντας τους νικάει κάθε φορά. Άλλοι παλεύουν με ένα σωρό πάθη, άλλοτε σαρκικά και άλλοτε πνευματικά. Τρώει τη σάρκα αλλά και την ψυχή το μίσος και η ανάγκη για εκδίκηση. Όλοι με κάτι παλεύουμε, μικρό ή μεγάλο, σαρκικό ή πνευματικό. Όλοι έχουμε και από ένα Γολγοθά.

Έχουμε όμως και ένα Πάσχα να κατακτήσουμε. Να φωτιστούμε πριν φύγουμε από αυτή τη ζωή. Να δούμε το φως μες τις καρδιές μας να λάμπει, πριν κοιμηθούμε στο πυκνό σκοτάδι.

Κάποιος φίλος που γνώρισα εδώ στην παγωμένη και όμορφη Αλάσκα, μου είπε το πιο κάτω γνωμικό. Θα ήθελα με αυτό να κλείσω την σημερινή μου ανάρτηση.

«Οι καμπάνες πάντα βγάζουν δυο ήχους, τον ήχο της καμπάνας και τον ήχο της σιωπής.

Οποίος μπορεί διαλέγει.»

Χρόνια Πολλά και Χριστός Ανέστη!

Κούλα Ροδοσθένους Ζέιτζακ

ή άλλως

Domenica

Αφιερωμένη η σημερινή μου ανάρτηση στην πολυαγαπημένη μου οικογένεια στη Κύπρο!

φλαουνα

 

You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

11 Comments

  1. ALKYONI says:

    Εκανες το θαύμα σου πάλε κούκλα μου!!!
    Μα τι όμορφα καλή μου τα περηγράφεις όλα Αχ τα
    αλησμόνητα χρόνια οι όμορφες πασχαλινές αναμνήσεις μας…
    Την ευχή μου νάχεις κόρη μου, είσαι βάλσαμο της ψυχής..
    Σε ευχαρηστώ και πάλι αγαπημένη κόρη και φίλη Ντομένικα
    Χριστός Ανέστη στην ψυχή σου καλή μου με αστείρευτη αγάπη
    Αλκιώνη………..Φιλάκια……

    • Domenica says:

      Και λίγα έγραψα μάμα μου… μυρίαδες οι χαρούμενες, τρελές μας αναμνήσεις!
      Με κάνουν πάντα και χαμογελώ!
      Τι ωραία ζωή ζήσαμε, απίστευτα όμορφη!
      Έχουμε ένα θησαυρό όλοι οι Ροδοσθένηδες καλά φυλαγμένο μέσα στις καρδιές μας μανούλα μου!
      Και πάντα είναι ωραία η ζωή, αλλά εκείνα τα χρόνια, ήταν κάτι σαν η χρυχή μας εποχή!
      Σε αγαπώ πολύ μάμα μου χρυσή!
      χχχχχχχχχχχχχχχχ

      • ALKYONI says:

        Κουλλίτσα μου, μου άρεσε πολύ η ανάρτηση σου.
        Μα τι ωραία τα περηγράφεις όλα!!!!! Είσαι πολύ καλή κόρη
        το ξέρεις??? Τα θερμά μου συχαρειτήρια να είσαι πάντα καλά
        να γράφεις κούκλα μου εγώ είμαι η πιο θερμή και φανατική
        θευμάστρια σου!!!!!!!

  2. ily Farini-Koukourikou says:

    Αγαπητή Κύπρια φίλη, φίλη της Μαρίας μας στο τελευταίο σύνορο της γής,

    Εύχομαι ολόψυχα ” Η Ανάσταση του Κυρίου να φέρει και την Ανάσταση
    στις Όμορφες και Πονεμένες Πατρίδες μας! ” ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ !

    Εμείς βέβαια τραγουδάμε Σεφέρη και ελπίζουμε ότι,

    “” Λίγο ακόμα θα ιδούμε
    τις αμυγδαλιές ν’ανθίζουν
    τα μάρμαρα να λάμπουν στον ήλιο
    κι η θάλασσα να κυματίζει.
    Λίγο ακόμα να σηκωθούμε
    λίγο ψηλότερα , λίγο ψηλότερα! “”

    με αγάπη. Λίλη

    • Domenica says:

      Αγαπητή Λίλη,
      ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ
      Με χαρά βρήκα το μύνημα σου σήμερα!
      Σε ευχαριστώ από την καρδιά μου για τις ευχές και ανταποδίδω!
      Υπάρχουν ρίζες βαθιές μες τη ψυχή μας που δεν τις βγάζεις με τίποτα και μας ακολουθούν σε όποιο άκρο της γης κι αν πάμε.

      Τι όμορφοι στίχοι του Σεφέρη, σε ευχαριστώ που τους μοιράστηκες!

      Με αγάπη και χαρά
      Κούλα

  3. Kristiarod Rodosthenous says:

    XRISTOS ANESTI ADERFOULA MOU

  4. Stella Kyprianou says:

    Koulitsa mu omorfi me sigginises me tin anartisi su!! Ti mu thimises!!! Xristos anesti agapimeni mu

  5. Nadia Vamvakopoulou says:

    alithos o kurios agapimeni mou xxxx

  6. Mary Anastasiou Philippou says:

    XRONIA POLLA KOULITSA MOU XXXXXXX

  7. Τhalia says:

    Χρόνια Πολλά Κουλίτσα μου, Αληθώς Ανέστη ο Κύριος και μακαρι να αναστηθούν και όλες οι καρδιές του κοσμου που ειναι μακρυά απο τον τοπο τους όπως εσεις στην άλλη άκρη της γης αλλα και αυτών που βρισκονται στο τοπο τους και στα σπίτια τους.
    Μεγάλη ευλογια να μεγαλωνει ενας άνθρωπος μεσα σε μια παραδοσιακη ελληνικη ή κυπριακη οικογενεια. Είναι το στιγμα του , οι ριζες του, τα βιωματα που θα τον ακουλουθουν για μια ζωή και θα ειναι αυτα που θα καθορισουν την πορεια του στον κοσμο. Δεν ειναι τυχαιο που διαπρεπουμε σε ολους τους τομεις.
    Σε ευχαριστουμε που μοιραστηκες μαζι μας τις όμορφες αυτες αναμνήσεις.

    • Domenica says:

      Χρόνια σου Πολλά Θάλεια μου!
      Και εγώ σε ευχαριστώ για το γλυκό το μύνημα σου.
      Πάντα εκτιμώ τα μυνήματα που αγαπημένοι φίλοι και αναγνώστες μου αφήνουν!
      Αυτή είναι η πληρωμή αυτού που αγαπά να γράφει!
      χχχχχχ

Leave a Reply

Your email address will not be published.