Coffee-Talks.com

My little corner on the internet

   Apr 16

Στο βυθό του βουνού…

mountain 1Ήταν μια φορά και ένα καιρό ένας πολύ χαρούμενος άνθρωπος, εκεί κάτω στη γη. Αγαπούσε εύκολα τους ανθρώπους και γελούσε σκορπώντας τη χαρά γύρω του. Μα όπως όλα στη ζωή, έχουν Χειμώνα και Καλοκαίρι. Έτσι και ο άνθρωπος αυτός μια μέρα έχασε για λίγο τη χαρά. Πληγώθηκε βαριά από αγαπημένους συνανθρώπους του. Πόνεσε, θύμωσε, έκλαψε… μα μετά αποφάσισε να συγχωρέσει, για να μπορέσει έτσι να προχωρήσει ξανά μπροστά στο φως της ζωής. Προς μεγάλη του έκπληξη όμως, δεν μπορούσε να το κατορθώσει αυτό, παρόλες τις προσπάθειες του. Έτσι αποφάσισε να ανέβει για μια ακόμα φορά, το ‘βουνό’.

Ο θυμός πηγαινοερχόταν, μαζί με το παράπονο και τρύπωναν στη ψυχή του, φέρνοντας την θλίψη συχνά. Εκείνη την ημέρα λοιπόν σκαρφάλωσε το ‘βουνό’ τόσο γρήγορα που όλη η φύση γύρω του τρόμαξε. Δεν τον είχαν ξαναδεί τόσο θυμωμένο. Με το που ανέβηκε στην κορυφή, ένιωσε με μιας τον άνεμο να τον πλευρίζει, από δύση και απ’ ανατολή, από βορά και νότο. Σαν το θυμό, που τον βασάνιζε, έτσι και ο άνεμος σαν ένας αόρατος τοίχος, τον έσπρωχνε μια από δω, μια από εκεί. Έμοιαζε να χορεύει σαν μεθυσμένος, χαμένος στις ισσοροπίες του. Ψάχνωντας τα βήματα του.

Το ‘βουνό’ ρώτησε…

–        Καλώς όρισες! Προς τι η επίσκεψη? Νόμισα πως τα πήγαινες πολύ καλά τελευταίως!

–        Ναι αυτό είναι αλήθεια, όλα οδεύουν προς το καλύτερο εκτός από εκείνο το θέμα… εκείνο που μιλήσαμε την τελευταία φορά, που με ταλαιπώρησε για αρκετούς μήνες… θυμάσαι?

Απάντησε με βαρύ αναστεναγμό, λες και κουβαλούσε πέτρες στη ψυχή του.

–        Για να ακούσω λοιπόν…

Απάντησε το βουνό με σοβαρότητα.

Άφησε το σώμα του να πέσει βαρύ στη γη και άνοιξε τα χέρια λες και ήθελε να αγκαλιάσει τον γκρίζο ουρανό, που μάζευε βροχή πάνω απ’ το κεφάλι του. Έμοιαζε με την μπόρα που έδερνε τη ψυχή του. Υπάρχουν μπόρες που ξεκινούν απ’ τις άκρες των ματιών μας και μπάζει η βροχή, που καταβρέχει το πρόσωπο, ενώ αστράφτει και βροντά μέσα στη ψυχή μας. Υπάρχουν στοτάδια που πνίγουν μέσα τη χαρά και την τυλίγουν με σύννεφα θυμού και πίκρας. Όμως αυτή, έχει τόσο φως μέσα της, που καμμιά μπόρα δεν διαρκεί.

–        Δεν μπορώ να καταλάβω, γιατί νιώθω ακόμα θυμό μετά από τόσους μήνες? Είχα πιστέψει πως πέρασε και ο θυμός και το παράπονο. Σήμερα όμως με μια είδηση που έφθασε κοντά μου, ένιωσα το θυμό σαν θεριό μέσα τη ψυχή μου να με ανακατεύει ξανά και να με αναστατώνει. Δεν θέλω να νιώθω έτσι… γιατί αισθάνομαι έτσι αφού δεν το θέλω… αφού δεν το επιλέγω… Για αυτό ήρθα σήμερα εδώ, μόνον εσύ μπορείς να με βοηθήσεις. Θέλω το φάρμακο.

Το βουνό ατάραχο όπως πάντα χαμογέλασε με συμπόνια. Χάιδεψε τον πονεμένο άνθρωπο τρυφερά, με τις άκρες των πανύψηλων πεύκων όπου ξεκουραζόντουσαν στις ρίζες τους.

–        Ο θυμός και η πίκρα είναι αισθήματα κι αυτά. Για να φυτρώνουν ακόμα μέσα στη ψυχή σου, πάει να πει η πληγή είναι ακόμα ανοιχτή. Δεν είναι ακόμα η ώρα της συγχώρεσης, αυτά είναι δουλειά του χρόνου.

–        Ακόμα κι όταν εγώ επιλέγω να συγχωρέσω, ακόμα και τότε πρέπει να περιμένω?

Ρώτησε απελπισμένος…

–        Ακόμα και τότε… Βλέπεις, στην ανθρώπινη ύπαρξη έτσι λειτουργούν τα πράγματα. Τα συναισθήματα προκαλούν πολλά προβλήματα στις ζωές σας, σας αναστατώνουν τις ισσοροπίες. Όμως χωρίς το συναίσθημα, δεν υπάρχουν αξίες και χωρίς αξίες δεν έχει νόημα η ζωή. Μην φοβάσαι που πονάς και αυτό γεννά θυμό. Χωρίς θυμό και πόνο δεν έρχεται η λύτρωση. Άμα κάτι συμβεί, όταν ανθρώποι που αγαπάς, σε πληγώσουν βαθιά την ψυχή, χρειάζεται να δοθεί χρόνος. Υπάρχει μια απαραίτητη διαδικασία, μέχρις ότου να επουλωθεί το τραύμα. Δεν γίνεται από τη μια στιγμή στην άλλη να μηδενιστούν σχέσεις που ήσαν πολύ σημαντικές. Μια καλή ανθρώπινη σχέση η οποία έβγαλε ρίζες στο χρόνο, είτε αυτή ήταν σχέση μιας καλής φιλίας, είτε ήταν γάμος, είτε ήταν σχέση παιδιών με γονείς… Εάν τέτοιου είδους σχέσεις κλονιστούν, θέλει αρκετός χρόνος να περάσει μέχρις ότου να κλείσει η πληγή, να αποκάμει ο θυμός, να τελειώσει η θλίψη. Μέσα από τον πόνο, θα έρθει η λύτρωση. Και μετά έρχεται και η συγχώρεση. Πρέπει να έχεις υπομονή και να αφήσεις το χρόνο να κάνει τη δουλειά του. Εσύ εκείνο που μπορείς να κάνεις, είναι να απασχολείς τον εαυτό σου με οτιδήποτε σου δίνει χαρά. Αυτό είναι το φάρμακο που μπορώ να σου δώσω.

Άκουγε το βουνό να του παραγγέλλει και ένιωσε πόσο απλά τα παρουσίαζε όλα. Μήπως τελικά να είναι όλα τόσο απλά? Σκέφτηκε κρυφά μες τη ψυχή του.

–        Ναι, ναι σε ένα μεγάλο σημείο όλα είναι πολύ απλά. Αλλά όχι για σας τους ανθρώπους. Κατανοώ πως η ανθρώπινη φύση σας, δεν σας αφήνει να δείτε πόσο όλα απλοϊκά είναι. Είστε καμωμένοι από την φύση σας, να παλεύεται με χίλια δυο στη ζωή. Και κυρίως πρέπει να αποδεχτείτε πως δεν ζείτε χωρίς το συναίσθημα. Ακόμα και αν μπορείτε να το κρύβεται καλά από τους άλλους, αυτό εξακολουθεί να συμβαίνει μέσα σας και πολλές φορές σας βασανίζει.

Απάντησε το βουνό μέσα απ’ τις κρυφές του σκέψεις.

Χωρίς το ‘βουνό’ θα ήταν εντελώς χαμένος. Πάντα εκεί, πάντα να ακούει και να παραγγέλλει. Αυτή είναι η δουλειά του, να ακούει και να κρυφακούει ακόμα, αυτά που δεν λέμε με το στόμα. Ακόμη και εκείνες τις φορές, που δεν το αναζητάς, ακόμα κι όταν το αποφεύγεις… Αυτό εκεί στο πλάι σου, μια αιώνια φιλία. Και ευτυχώς τα “βουνά” δεν πάνε πουθενά. Μήτε αλλάζουν σαν εμάς τους ανθρώπους. Σταθερά και αμετάκλητα, εκεί και ριζωμένα στο βυθό της ψυχής μας.

Με ξαλαφρωμένη τώρα την ψυχή, χαιρέτισε το ‘βουνό’ και κατέβηκε κάτω στη γη να συνεχίσει τη ζωή του. Με βήματα αργά, προσεχτικά κατέβαινε την βουνοπλαγιά, ενώ μέσα στο κεφάλι του ηχούσαν τα λόγια εκείνα… «Χωρίς το συναίσθημα δεν υπάρχουν αξίες και χωρίς αξίες δεν έχει νόημα η ζωή».

Πλάι απ’ τη χαρά και το γέλιο, κοιμούνται η θλίψη και το δάκρυ. Μέσα από το πόνο μαθαίνουμε και στο τέλος βρίσκουμε ισσοροπίες, αυτό είναι το δώρο. Δεν θα υπήρχε η χαρά και η εξιλέωση, χωρίς το πόνο. Δεν θα υπήρχε η άνοδος, χωρίς την κάθοδο. Είναι σαν δυο γάντια στα χέρια φορεμένα, σε όλο το ταξίδι… Το ένα μας ‘καθαρίζει’,  όταν το άλλο μας ‘λερώνει’.

Καλή Ανάσταση στις ψυχές μας!

Κούλα Ροδοσθένους Ζέιτζακ

Domenica

hope

You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

17 Comments

  1. Anna Geo says:

    “The past is a foreign country. They do things differently there

  2. Τhalia says:

    Υπεροχο, αληθινο και γεματο σοφία. Ετσι ειναι η ζωή με τα πανω και τα κατω. Εσυ πιστευω ότι εισαι απο τους δυνατους και αυτους που λεμε νικητες της ζωής και ευχομαι απο δω και περα μονο νικες να υπαρχουν στη ζωή σου.
    Καλό Πασχα και Καλη Ανασταση!!!

    • Domenica says:

      Πως να αναγνωρίσεις τη χαρά αν δεν υπάρχει λύπη… πως να κάνεις σύγκριση αν δεν βιώσεις τα αντίθετα… έτσι γεννιέται η κρίση, η σοφία… μέσα από μάχες ακόμα και άνισες… ίσως αυτές είναι που μας κάνουν πιο δυνατούς!
      Καλό Πάσχα Θάλεια μου, σε ευχαριστώ
      χχ

  3. ALKYONI says:

    Αγαπημένη φίλη Ντομένικα, τι ωραία η ανάρτηση σου..
    Στα δικά μου μάτια το βουνό είναι ο Θεός και ζήτησε
    την βοήθεια του ο άνθρωπος ο πληγωμένος και του την έδωσε..
    Μου άρεσε πολύ Κουλλίτσα μου, έχει πολύ μεγάλο νόημα, βαθύ,
    σοφία αλλά και πόνο……. Ο Θεός να σε έχει πάντα καλά να γράφεις να τα διαβάζω και να νιώθω πολύ περήφανη για σένα..
    Με απέραντη αγάπη η μάμα και φίλη Αλκιώνη….

    • Domenica says:

      Για μένα το “βουνό” είναι η ψυχή μας… ο εσώτερος βαθύς εαυτός μας που μέσα του κρύβει το θεικό κομμάτι που μας χάρισε στη γέννηση ολάκερο το σύμπαν! χχχ

  4. Thalia Tsamoglou says:

    Κουλιτσα μου θελω να πιστευω και εγω ότι όλα τα γιατρεύει ο χρόνος. Και έτσι έιναι ευτυχως! Η προδοσια όμως που προερχεται απο ανθρώπους που αγαπας και έχεις επενδυσει πανω τους … που έχεις ξεδιπλωσεις την ψυχη σου στα χερια ενος φιλου ή με έναν σύντροφο που έχεις ζήσει μαζί του, είναι πολυ μεγαλη.

    Προκαλει θυμό,πονο, πικρα, απώλεια και είναι σα να σου κοβει τον αέρα που αναπνέιεις. Ναι ποναει παρα πολυ.
    Ο πόνος και λίγο ο θυμός με τον καιρό περνάει αλλα σου μενει η πίκρα και το γιατι. Και έτσι μπαίνεις σε έναν φαύλο κύκλο πίκρας και θυμού και σε γυρναει πίσω και δεν σε αφήσει να ξεχάσεις.

    Η λύση είναι μια, η συγχώρεσης, να πεις μεσα σου ότι αυτοί έχασαν ενα δωρο Θεού απο τη ζωή τους, γιατι ο άνθρωπος ο γεματος αγαπη και κατανόηση δηλ. ο ΦΙΛΟΣ ειναι δωρο Θεού για τους ανθρώπους. Να νοιώθεις μόνο λύπη γιατί οι άνθρωποι που προδίδουν φιλία δεν είναι παρά στείροι άνθρωποι. Πνευματικά ανώριμοι.

    Είσαι πολύτιμη για όλους μας, να το θυμασαι αυτο.

    Καλή Ανάσταση Κουλιτσα μου και Καλο Πάσχα να εχετε με το Κινγκ σου και να ειναι όλοι οι δικοί σου καλά και να γιορτασουν με αγαπή και υγεια όλες αυτες τις άγιες μέρες. Το Αγιο Φως της Ανάστασης του Χριστού μας να φωτιζει το δρόμο σου και να πορευεσαι με αγάπη και χαρά στη ψυχή σου.

    • Domenica says:

      Δεν έχω λόγια να σε ευχαριστήσω ειλικρινά!
      Είσαι ίσως ο μοναδικός άνθρωπος που μου γράφει με τόση αλήθεια και προσοχή και μου δίνεις πραγματική σημασία. Να ξερες πόσο το έχω ανάγκη!
      Εννοώ από φίλους γιατί από σύζυγο δεν έχω παράπονο πάνω σε αυτό το θέμα. Μου μιλά με τις ώρες και με στηρίζει πάντα.
      Θάλεια μου καλή μου σε ευχαριστώ!
      Από την καρδιά μου!
      Καλή Ανάσταση και να περάσεις υπέροχα και να γεμίσει η ψυχή σου χαρά…
      Πρέπει να νιώθουμε χαρά!
      Με την αγάπη μου πάντα
      Κουλίτσα
      χχχ

  5. Nicoletta Onisiforou says:

    Kali Anastasi na ftasoume neraidomorfi mou !! Filia k efxes se olous !! Xxxxxxxxx

  6. Ceca Varda says:

    Koula, Kalo pasxa to you and James-Robert!! How is Easter in Alaska? Here we even had a bit of rain tonight but the weather started to bi nice these days, the winter is finally over! You will be here soon to see it yourself, just in few weeks

  7. Erato Kavouki says:

    Εχουν έρθει τρεις φίλοι μου απο Ελλάδα τωρα για Πάσχα κ ετοιμαζομαστε να παμε εκδρομουλα στο Βέλγιο σήμερα!!!
    Καλη ανάσταση σου εύχομαι κ καλο Πάσχα!!!

  8. Marianna Pashia says:

    Kalooo pasxaaa thiamuuuu ate ate perimenw se se ena minaa

  9. Demetra Trichina says:

    kali Anastasi Koulla mou! xxxxxxxxxxxx

  10. Andreas Rodosthenous says:

    Kalo pasxa kori sis xxx

  11. Kristia Rodosthenous says:

    Aγωνιω που θα σε δω μπροστα μου
    μετα απο 1 ολοκληρο χρονο. ΟΥΑΟΥ

    Εκει τι γεινετε το Πασχα?
    Ξερουν απο τετοια?
    Εσυ θα κανεις κατι την Κυριακη
    του Πασχα?

    Φιλια χχχχχχχχχχχχχχχ

  12. Dionysia Menegatou says:

    Υποκλείνομαι στη μεγαλοσύνη σου !!!!!!!!!

    • Domenica says:

      Ότι μας πονά γίνεται συνήθως αργότερα … τέχνη… ανακαλύπτουμε έτσι τις καλές πτυχές που κατοικούν μέσα μας… χωρίς τον πόνο δεν είμαστε ικανοί να κατανοήσουμε τη ζωή… δυστηχώς! χχ

Leave a Reply

Your email address will not be published.