Coffee-Talks.com

My little corner on the internet

   Sep 02

Χρυσή εποχή!

fall1Με τον ερχομό του Φθινοπώρου, ένιωσα την ανάγκη να αναζητήσω και πάλι τα διαδικτυακά μου γραπτά, την μικρή μου γωνίτσα στο ίντερνετ. Εδώ όπου ανοίγω την ψυχή μου και μοιράζομαι τους προβληματισμούς και τις σκέψεις μου μαζί σας. Κάποια κείμενα μου είναι μερικές φορές, γεμάτα πίκρα και θυμό, κάποια άλλα γεμάτα χιούμορ και σε κάποια άλλα πλάθω ιστορίες και παραμύθια μέσα από την ατέλειωτη φαντασία μου. Συχνά όμως μου αρέσει να φιλοσοφώ την ζωή.

Πρέπει να ομολογήσω πως ένα καινούργιο κεφάλαιο έχει αρχίσει εδώ και λίγο καιρό στη ζωή μου. Ίσως από τα πιο σημαντικά μέχρι τώρα. Αισθάνομαι ότι αναγεννιέμαι και πάλι πνευματικά. Για δεύτερη φορά λοιπόν, ζω το Φθινόπωρο στην καινούργια μου πατρίδα, την Αλάσκα. Όλα πια όμως είναι διαφορετικά, λες και τα βλέπω για πρώτη φορά. Βλέπω τη ζωή, τους ανθρώπους, ακόμα και τις εποχές με άλλα μάτια. Το κεφάλαιο «Πάλη με τα κύματα», έκλεισε και άρχισε ένα καινούργιο, «Βρήκα στεριά, χρυσή αμμουδιά»! Γλυκό το συναίσθημα της γαλήνης, της ηρεμίας. Ανεκτίμητο το δώρο της χαράς!

Ο άνθρωπος είναι κάτι μεγάλο και πολύτιμο. Την ευτυχία, τη μακαριότητα, την έχουμε μέσα μας, φτάνει να παραμερίσουμε όλα όσα μας ενοχλούν και μας κάνουν κακό. Όταν λείψει κάθε φροντίδα για λύπη, πάψει κάθε ταραχή, όταν τελικά υποχωρήσει κάθε θυμός, πίκρα, θλίψη, πένθος, τότε η ευτυχία αναβλύζει από μέσα μας, γεμίζει το είναι μας ξανά, ξεχύνεται γύρω, απλώνεται και χαϊδεύει τα πάντα.

Διάβαζα πρόσφατα μερικά από τα γνωμικά ενός μεγάλου φιλόσοφου. Ένα από αυτά λέει πως, «Ο σοφός άνθρωπος, ακόμα και τα αναγκαία για τη ζωή του αγαθά, ξέρει μάλλον να τα προσφέρει παρά να τα δέχεται. Τόσο μεγάλο θησαυρό έχει βρει στην αυτάρκεια». ~Επίκουρος

Ο Επίκουρος ήταν αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος και ίδρυσε δική του φιλοσοφική σχολή στην Αθήνα. Ήταν δεκαπέντε χρόνια νεότερος από τον Μέγα Αλέξανδρο τον Μακεδόνα και γεννήθηκε επτά χρόνια ύστερα από το θάνατο του Πλάτωνα.

Σκοπός της φιλοσοφίας του ήταν η αταραξία και η γαλήνη της ψυχής. Δίδασκε πως ο άνθρωπος με τις ικανότητές του, είναι αρκετός για να φτιάξει την ευτυχία του, αρκεί να λείψουν οι ενοχλήσεις, οι ανησυχίες και τα εμπόδια. Τίποτα δεν μας φθείρει περισσότερο, από το να ανησυχούμε συνέχεια μέσα μας. Πίστευε πως, όταν ο άνθρωπος παραμερίζει κάθε σάπιο και καταστροφικό και επιλέγει το δρόμο προς την αγνή και λιτή ζωή, φτάνει σε κάτι στέρεο που μπορεί να του παρέχει ισορροπία και γαλήνη στην καθημερινότητα του. Ο τρόπος για να επιτευχθεί κάτι τέτοιο, είναι η ωφέλεια που μπορούμε να έχουμε όταν φιλοσοφούμε την ζωή συχνά.

Δίδαξε πως είναι ωφέλιμο να φιλοσοφεί ο άνθρωπος, είτε νέος είναι, είτε σε πιο προχωρημένη ηλικία. Ούτε όταν είναι νέος κανείς πρέπει να διστάζει να φιλοσοφεί, ούτε όταν γεράσει να μην έχει διάθεση να φιλοσοφεί. Γιατί για κανέναν δεν είναι νωρίς ή πολύ αργά, ώστε να ασχοληθεί με την υγεία της ψυχής του. Αυτός μάλιστα, που λέει ότι δεν είναι ο καιρός της φιλοσοφίας, είναι σαν να λέει ότι δεν υπάρχει χρόνος για την ευτυχία. Έτσι, λοιπόν, πρέπει και ο νέος και ο γέροντας να φιλοσοφεί, ο γέροντας για να παραμένει νέος όσο γερνάει, μέσα από τις ευχάριστες αναμνήσεις των περασμένων αγαθών, και ο νέος, να είναι ταυτόχρονα νέος και ώριμος γέρος, καθώς θα ζει χωρίς να φοβάται το μέλλον. Είναι ανάγκη να μελετάμε ό,τι φέρνει ευτυχία, αφού, όταν αυτή υπάρχει, έχουμε τα πάντα, ενώ όταν μας λείπει, κάνουμε τα πάντα για να την βρούμε. Οι νέοι αλλάζουν εύκολα διαθέσεις και επηρεάζονται πολύ από την τύχη. Οι δε γέροντες μπορούν φιλοσοφώντας να αράξουν στο λιμάνι των γηρατειών τους.

«Ευτυχής δεν είναι ο νέος, αλλά ο γέροντας που έχει ζήσει καλά. Γιατί ο άνθρωπος που βρίσκεται στην ακμή της νιότης του, είναι ευμετάβλητος και επηρεάζεται πολύ από την τύχη. Ενώ ο γέροντας είναι σαν να έχει αράξει στο λιμάνι των γηρατειών, έχοντας φυλαγμένες στις αναμνήσεις του τις χαρές των αγαθών στα οποία, όταν ήταν νεότερος, δύσκολα μπορούσε να ελπίζει.»

Εδώ στην Αλάσκα, την χρονιά που μας πέρασε, δυσκολεύτηκα πάρα πολύ να προσαρμοστώ στο νέο τρόπο ζωής μου. Ανακάλυψα όμως, πιο πολύ από κάθε άλλη φορά, το θείο κομμάτι μέσα μου. Τελικά είναι αλήθεια αυτό που λένε εδώ οι Αμερικάνοι, πως «Suffering builds character». Στα Ελληνικά θα το μεταφράζαμε κάπως έτσι, «Δια του πόνου μαθαίνουμε»!

Αυτό το κομμάτι λοιπόν ήταν και η πηγή που αντλούσα δύναμη για να συνεχίσω. Και συνεχίζοντας ανακάλυπτα όλο και καινούργια πράγματα, για τη ζωή, για τον εαυτό μου, για την ανθρώπινη μας φύση και πως λειτουργούμε όλοι, μα κυρίως έμαθα για τη δύναμη που ασκεί επάνω μας η φύση. Λένε πως εδώ στην Αλάσκα, μαθαίνει κανείς πολλά πράγματα που δεν ήξερε πριν για τον εαυτό του. Η δύναμη της φύσης το κάνει αυτό! Η φύση εδώ βρίσκεται στο μεγαλείο της και έχει τρομερή επιρροή στην ανθρώπινη μας ύπαρξη, με θετικό τρόπο πάντα. Δεν έχω ξανά βιώσει τόσο έντονα, όλες τις εποχές του χρόνου. Λες και αλλάζω πόλη κάθε εποχή.

Αφουγκράστηκα λοιπόν την σοφία που κατοικεί στην απεραντοσύνη της φύσης γύρω μου και ήρθα σε μεγαλύτερη επαφή με το πνευματικό μου εαυτό. Όταν βρεθείς έστω και για λίγο, στην απομόνωση, μπορείς να δεις ξεκάθαρα πολλά πράγματα στη ζωή. Το αντιλαμβάνεσαι όμως αυτό, αργότερα όταν περάσεις το στάδιο της απομόνωσης. Εκείνη λοιπόν την περίοδο που η φύση έγινε η καλύτερη μου φίλη, ανακάλυψα κάτι σπουδαίο! Πως, καμία μυστική δύναμη, κανένας Θεός δεν ανακατεύεται στη λειτουργία του κόσμου. Ούτε μας βοηθά, ούτε μας τιμωρεί. Είμαστε ελεύθεροι, αλλά και στο έλεος των επιλογών μας, κυρίως της πίστης μας σε κάτι. Οι άνθρωποι μόνοι μας, απαλλαγμένοι από φόβους, προλήψεις, δεισιδαιμονίες και κάθε λογής φαντάσματα, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τη φύση με σκοπό την ευτυχία μας. Ή μπορούμε να επιλέγουμε την δυστυχία με χίλιους τρόπους.

Γιατί την ψυχική γαλήνη, τη φέρνει στους ανθρώπους, η σύμμετρη ζωή. Στις μέρες μας βλέπουμε συχνά δυστυχισμένους ανθρώπους – που σε κάποιες στιγμές υπήρξαμε όλοι – επειδή δεν μπορούν να ελέγξουν τις επιθυμίες τους. Δεν μπορούν να ισορροπήσουν κάπου μεταξύ του πρέπει και του θέλω. Ισορροπία στις σκέψεις, στο φαγητό, στο ποτό, στις οποιεσδήποτε πνευματικές ή σωματικές απολαύσεις. Ότι γίνεται σε υπερβολικό βαθμό, μας φθείρει. Ίσως να δυσκολευόμαστε να το κατορθώνουμε αυτό πάντοτε, όλοι έχουμε τις αδυναμίες μας. Μπορούμε όμως εάν το θελήσουμε να ισορροπήσουμε αρκετά, αρκεί να συλλογιζόμαστε κάθε φορά, το μετά. Τις καλές ή άθλιες συνέπειες κάθε επιλογής μας. Όπως αντιστεκόμαστε στα δελεαστικά εδέσματα, αφού δεν μας αρέσει το επιπρόσθετο πάχος. Όπως αποφεύγουμε το ξενύχτι, όταν ξέρουμε πως πρέπει να ξυπνήσουμε νωρίς το επόμενο πρωί. Με το ίδιο σκεπτικό, μπορούμε να γλυτώσουμε τον εαυτό μας από πολλά βάσανα και ταλαιπωρίες. Δεν είναι δύσκολο να το πετύχουμε, αρκεί να σκεφτούμε πρώτα την συνέπεια και όχι την στιγμιαία απόλαυση μιας έντονης πρόσκαιρης επιθυμίας. Μερικοί επαναλαμβάνουν το ίδιο λάθος για χρόνια, περιμένοντας διαφορετικό αποτέλεσμα. Μερικοί άλλοι αφού φάνε τα μούτρα τους αρκετές φορές, κάποια στιγμή βάζουν μυαλό και υπάρχουν και οι τυχεροί που γλυτώνουν τους εαυτούς τους από πολλά βάσανα, αφού έχουν την δύναμη πρώτα να σκέφτονται το πάρα κάτω, την συνέπεια μιας πράξης, μιας απόφασης.

Φθινόπωρο λοιπόν για δεύτερη χρονιά στην Αλάσκα. Μια χρυσή εποχή, μιας και γεμίζει ο τόπος χρυσά φύλλα. Βλέπω όμως και κόκκινα, πορτοκαλιά και κίτρινα φύλλα παντού. Είναι η πλάση ένα αριστούργημα, σε όλες τις εποχές της. Σαν μια βασίλισσα που αλλάζει φορέματα και δεν ξέρεις ποιο να διαλέξεις. Το ένα πιο ωραίο απ’ τα άλλο. Παλιά έλεγα πως η αγαπημένη μου εποχή είναι ο Χειμώνας. Τώρα πια τις αγαπώ όλες εξίσου. Και κάθε φορά που φεύγει μια εποχή, καλωσορίζω την επόμενη με μεγάλη χαρά, αφού τα σκηνικά αλλάζουν τόσο έντονα, που δεν πρόκηται να πλήξουμε ποτέ εδώ στην χώρα των θαυμάτων.

Καλό Φθινόπωρο!

Κούλα Ροδοσθένους Ζέιτζακ

Domenica~

fall3

You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

16 Comments

  1. Ρουλα Ασπιωτη says:

    αγαπη μου ομορφη είναι πολύ ομορφο και θα σου πω και κατι άλλο εχω αγαπηση την Αλασκα μεσα από τα δικα σου ματια και πιστευω ότι αυτό είναι πολύ εξαιρετικο σαν και σενα!!!!!!!!!!!!!!!!!

  2. Christia Yiannopoulou says:

    neraidoula mou panta uperoxa afta pou grafis xxxxxxxxxx

  3. Lucio Savva says:

    !!!!!!!!!!!!!!!like

  4. Thalia Tsamoglou says:

    Καλή μου φίλη ,συμφωνώ με τη Ρούλα, έχουμε αγαπήσει τη δεύτερη πατρίδα σου την Αλάσκα μέσα από τα μάτια σου και την ψυχή σου… είναι πολύ σπουδαίο να κάνεις ανθρώπους να αγαπήσουν ένα παγωμένο και απομακρυσμένο μέρος και να το ονειρεύονται..

    • Domenica says:

      Ναι συμφωνώ είναι σπουδαίο να μπορείς να κάνεις ανθρώπους να δουν μέσα απ’ τα δικά σου μάτια τον κόσμο! Η Αλάσκα είναι μέρος μαγικό που όσα κι αν πω για να την περιγράψω, θα είναι λίγα. Πραγματικά τα λόγια πτωχά να περιγράψουνε αυτό που βλέπω κάθε μέρα! Ένα μέρος που η φύση μεγαλουργεί!!!

  5. Ρουλα Ασπιωτη says:

    Thalia Tsamoglou !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

  6. Ceca Varda says:

    True colors, beautiful like a rainbow… Enjoy

  7. ALKYONI says:

    Μα μόνο μου έρεσε κορίτσι μου!!!! Ρουφούσα την κάθε λέξη,
    γιέμισε η ψυχή μου χαρά, κάθε συλλαβί και μια εικόνα, νάσαι
    καλά κοπέλα μου, να γράφεις να τα διαβάζω να ανοίγει το μυαλό,
    να βλέπει η ψυχή άλλους ορίζωντες, με αγάπη και θαυμασμό!!!!
    Αλκιώνη. ΜΡΆΒΟΟΟΟΟΟΟ!!!!!!
    ΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧ

    • Domenica says:

      Σε ευχαριστώ μανούλα μου γλυκιά!

      Όταν σου γράφουν φίλοι, γνωστοί αλλά και άγνωστοι άνθρωποι, πως μέσα από αυτά που γράφεις έχουν αγαπήσει την Αλάσκα, τότε θεωρώ πως μπορώ να κάνω τις λέξεις να αγγίξουν τις ψυχές. Σπουδαίο πράγμα για μένα αυτό.
      Αισθανομαι βαθια ευγνομωσυνη διαρκώς, γιατι ενιωσα τι παει να πει θυελλα και πικρα.
      Καθε μερα που περνά, βιώνω τον καρπό της σιγουριάς. Η αμφιβολια που με τηρανουσε, έχει πια χαθεί!
      Έχει χαθεί και ο θυμός που αφόρητα με ζόριζε. Όλα πια μέσα στη ψυχή μου βρήκανε στεριά και ησυχία!
      Έχει την ώρα της και η γαλήνη για να ‘ρθεί!
      Ολα οσα με ενοχλουσαν, οσα με πονουσαν, μου φαινονται τωρα τοσο μακρινα.
      Λες και εκεινη η Κουλιτσα πεθανε, εφυγε για πάντα μακριά.
      Και άλλη καλύτερη ξαναγεννήθηκε και ζει και χαίρεται το ΤΩΡΑ!

      Μαμα μου χρυσή, εδω ειναι και η κολαση εδω ειναι και ο παραδεισος!
      χχ

      • ALKYONI says:

        Ναι Κουλλίτσα μου εδώ είναι όλα!!!!!!!!!
        Με σιγγηνείς πολύ αγάπη μου και τουτόχρονα χαίρομαι πολύ για
        σένα, επειτέλους βρήκες την μεγάλη λεωφόρο και πάς συνέχεια
        μροστά, την ευχή μου να έχεις κούκλα μου και την ατέλιωτη αγάπη μου. Να έχεις μια καλή μέρα και να χαμογελάς του πάει τόσο μα τόσο πολύ!!! Σε λατρεύω η μανούλα σου….
        ΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧ

        • Domenica says:

          Επρεπε να ερθω στη Κυπρο να νιωσω οτι ενιωσα, επρεπε να γινουν ολα οπως εγιναν για να ειμαι εδω που ειμαι σημερα, τωρα!
          Μεσα στην θαλασσα της γαληνης, της χαρας και της ηρεμιας!
          Για να μαθεις τελικα, πρεπει να καείς.
          Αυτη ειναι η ανθρωπινη μας φυση!
          Δια του πονου, μαθαινουμε!
          Σε αγαπω πολυ, μαμα μου χρυσή. Εισαι θησαυρός για όλους μας!
          χχχ

  8. Τούλλα says:

    Η Κουλίτσα μας στην Χώρα των Θαυμάτων!! ποσο χαίρομαι που ειχα την τυχη να ζήσω και εγω αυτην την Χρυσή Εποχή, οχι μονο μια φορά αλλα 3 φορές!! Κούλα μου τα περιγράφεις τόσο ωραία που δεν χορταίνω να διαβάζω ολα αυτα που μοιράζεσαι μαζί μας. Νασαι παντα καλα΄αγαπημένη μου φίλη.

    • Domenica says:

      Ποσο χαιρομαι Τουλλα μου που σε γεμιζουν τοσο πολυ τα αρθρα μου, να ξερες χαρα που μου δινεις! χχ

Leave a Reply

Your email address will not be published.