Coffee-Talks.com

My little corner on the internet

   Mar 15

Ο Κλήρος

alithia psema«Να ερευνάς περισσότερο τον εαυτό σου, από τα πράγματα των άλλων» ~Αριστοτέλης

Να θες να γνωρίσεις καλύτερα, ποιος είσαι… τι πραγματικά θες στη ζωή σου. Μπορείς να το διεκδικήσεις, να παλέψεις για αυτό και να πληρώσεις το ανάλογο κόστος… ή επιλέγεις την μάζα, ένα προστατευτικό δρόμο, που πλάθει την ψευδαίσθηση πως δεν κινδυνεύεις με το βόλεμα… εκ του ασφαλούς όμως δεν είσαι σε θέση να εκφέρεις γνώμη. Δεν έχεις κερδίσει αυτό το δικαίωμα, αν δεν έχεις ανέβει κορυφές μόνος σου. Κόστος υπάρχει πάντα, ότι κι αν επιλέξεις να είσαι…Ποιος είναι τελικά ο δυνατός… ο τυχερός στη ζωή… Ο κλήρος πέφτει κατά που… ο κλήρος, το μερίδιο του καθενός στη ζωή, όπως το μοίρασε ο θεός σου, ο θεός τους, η μοίρα, το πεπρωμένο ΑΝ υπάρχει… οι επιλογές!

Καθώς μεγαλώνουμε, αλλάζουν οι προτεραιότητες μας. Οι βραδινές μας έξοδοι ανταλλάσσονται με τις βραδινές επιλογές στο σπίτι. Ο κύκλος φιλίας καθώς τα χρόνια περνούν, όλο και μικραίνει. Τα παιγνίδια, το δράμα, τα συχνά πάρτι κάθε Σαββατοκύριακο, δεν είναι πλέον τόσο ψυχαγωγικά. Έρχεσαι σε ένα σημείο που αναζητάς ποιότητα και νόημα στη ζωή σου. Καταλαβαίνεις πως δεν θα το βρεις μέσα στα ανούσια πάρτι με τα ποτά και τα ξενύχτια, τα δυνατά γέλια, τα αστεία και τις έξυπνες ατάκες, που με αυτά προσπαθείς να εντυπωσιάσεις τους γύρω σου. Όλα αυτά που συχνά κάνουμε πολλοί από εμάς, κατά την διάρκεια της νιότης μας. Ακόμα και η καριέρα σου, οι κοινωνικές και φιλικές σου σχέσεις, το σπίτι σου, η οικογένεια σου, ΕΣΥ! Καθώς ωριμάζεις όλα πια έχουν άλλα μέτρα και σταθμά, άλλα κριτήρια ανεβαίνουν πια στην ζυγαριά της εκτίμησης σου. Τώρα αναζητάς περισσότερη ποιότητα. Κάτι που να είναι εντελώς δικό σου, κάτι πραγματικό, που να μπορεί να αναπτυχθεί σε κάτι που να σε κάνει περήφανο. Μια τέχνη, ένας άνθρωπος, ένα καλό. Καθώς μεγαλώνεις, θέλεις ένα αλλιώτικο μέλλον. Όλα αλλάζουν, τα πράγματα αλλάζουν, εσύ αλλάζεις, οι ανάγκες μας και αρχίζει σιγά σιγά αυτή η αλλαγή να σου αρέσει.

Αλήθεια, πόσο καλά γνωρίζουμε τις λέξεις και το νόημα τους. Νομίζω πως αληθινά, γνωρίζουμε την έννοια κάθε λέξης, μέσα από βιώματα. Όταν οι λέξεις, γίνουν πράξεις και γεννήσουν συναισθήματα. Πότε χαράς, πότε λύπης. Έρωτας, ενθουσιασμός, αγάπη. Μεγάλη η διαφορά ανάμεσα στις τρεις αυτές λέξεις, αν και συχνά οι άνθρωποι συγχύζουν τον ενθουσιασμό με τον έρωτα. Τον έρωτα με την αγάπη.

Μέσα από τα διάφορα βιώματα μας και κυρίως τα δύσκολα, συνειδητοποιούμε πως όσο ανάποδες κι αν είναι οι συνθήκες, όσο άδικο κι αν έχουν οι άλλοι κάποιες φορές, πάντα υπάρχει ένα μικρό, φταίξιμο και σε εμάς. Όταν έρθει λοιπόν η στιγμή που είμαστε σε θέση να αναγνωρίσουμε το δικό μας μερίδιο ευθύνης και όταν αναλάβουμε να κάνουμε κάτι για αυτό, τα πράγματα γύρω μας αλλάζουν με έναν τρόπο μαγευτικό!

Διανύω μια περίοδο εσωτερικής «άνοιξης». Πολλοί από εσάς, φίλοι και οικογένεια μου, θα λέτε τώρα, «Επιτέλους…!!!!». Πιστέψτε με, το λέω και εγώ φωναχτά, χαρούμενα, «ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ»! Ζορίστηκα πολύ και ζόρισα άθελα μου και μερικά αγαπημένα μου πρόσωπα, επειδή πάντα ήμουν σαν ένα ανοικτό βιβλίο. Δεν θέλω ούτε μπορώ να κρύψω την αλήθεια μου, ακόμη κι όταν αυτή είναι άσχημη. Θέλω και επιλέγω να είμαι αληθινή. Έτοιμη να πληρώσω το ανάλογο τίμημα, στην κάθε περίπτωση. Και το πληρώνω, πάντα.

Μετά από σχεδόν δύο χρόνια στην Αλάσκα, άρχισε να επιστρέφει η πολύ σημαντική για όλους φίλη, η αυτοπεποίθηση μας. Η εσωτερική δύναμη και η εσωτερική ομορφιά μου, άρχισαν δειλά-δειλά να επιστρέφουν και να στολίζουν τον κήπο της ψυχής μου. Μέσα από την προσπάθεια μου να προσαρμοστώ στο νέο μου περιβάλλον, έχασα για αρκετό καιρό τον εαυτό μου. Αντιδρούσα και αντιστεκόμουνα έντονα, στον καινούργιο μου κόσμο. Η καρδιά μου ποθούσε έντονα τον παλιό. Η έλλειψη της οικογένειας μου, με πονούσε βαθιά στην ψυχή, σχεδόν επί καθημερινής βάσεως. Η νοσταλγία του τόπου, με διέλυε συχνά και με ταλαιπωρούσε. Κάπου όμως μέσα μου, είχα την πίστη πως με το χρόνο όλα κερδίζονται. Και έτσι έμαθα τον εαυτό μου να περιμένει. Στην αρχή αναγκαστικά, μετά με υπομονή και αγάπη πως όλα ξανά κτίζονται.

Όταν λοιπόν αναγνωρίσουμε μέσα μας, την προσωπική μας ευθύνη απέναντι σε καταστάσεις και ανθρώπους, τότε αυτό μετατρέπεται σε δύναμη, που μας ενθαρρύνει και μας προσφέρει ελπίδα για καλυτέρευση και προπάντων μας δίνει την αίσθηση ότι δεν είμαστε στο έλεος των περιστάσεων. Ούτε ποτέ είμαστε στο έλεος των αποφάσεων κάποιων ανθρώπων, που σε μια συγκεκριμένη στιγμή, είχαν την δύναμη να ορίσουν την πορεία μας.

Μέσα μας, στην δικιά μας πραγματικότητα, καθώς η αίσθηση της δύναμης μεγαλώνει, ταυτόχρονα μεγαλώνει και η ανακούφιση, πως μπορούμε να διαχειριστούμε επιτέλους μια δύσκολη περίοδο στη ζωή μας, όταν αυτή προκύψει. Και με αυτό τον τρόπο, η απελπισία και ο θυμός προς τους άλλους ή προς την ανεπιθύμητη κατάσταση που βιώνουμε, μειώνονται.

Εκείνο που έμαθα εγώ, μέσα από όλη αυτή την δύσκολη εμπειρία, είναι πόσο σημαντική είναι η καλοσύνη. Ποσό σημαντικό είναι να παραμείνουμε άνθρωποι, άσχετα με το πόσο σκληρά ή ψεύτικα μπορεί να μας έχουν φερθεί οι γύρω μας. Θα είχαν και εκείνοι τους δικούς τους λόγους. Υπάρχει πάντα η ιστορία μου, η ιστορία σου και η αλήθεια. Όλα είναι αντικειμενικά. Εκείνο όμως που τα κάνει όλα καλύτερα είναι η καλοσύνη. Αυτή που γεννά την σοφία.

«Η καλοσύνη είναι πιο σπουδαία απ’ τη σοφία, και η συνειδητοποίηση αυτού του πράγματος είναι η αρχή της σοφίας.» ~Theodore Isaac Rubin

Σε οποιοδήποτε πρόβλημα ή ανεπιθύμητη κατάσταση κι αν βιώνουμε, εάν επιλέξουμε την ευσπλαχνία θα δούμε να συμβαίνουν μικρά θαύματα. Όταν μετατρέψουμε τον θυμό μέσα μας, σε κατανόηση, μαλακώνει η ψυχή και κατ’ επέκταση ολόκληρη η ύπαρξη μας. Η αποδοχή και η συμφιλίωση με τον εαυτό μας, τους άλλους και την ζωή γενικότερα, γεννά την αρμονία και φέρνει την γαλήνη στο νου και στην καρδιά μας.

«Η καλοσύνη όταν μιλάς δημιουργεί εμπιστοσύνη. Η καλοσύνη όταν σκέφτεσαι δημιουργεί βάθος. Η καλοσύνη όταν δίνεις δημιουργεί αγάπη.» ~Λ.Τ.

Τα μάτια που κοιτάζουν με ευσπλαχνία, φέρνουν την ηρεμία, επουλώνουν πληγές και αφήνουν χώρο για θετική σκέψη και θετική συνέχεια. Η συμφιλίωση με τον εαυτό μας – που και αυτό είναι πράξη μεγάλης καλοσύνης- και τους άλλους μας βοηθά να αποδεχτούμε και να συμφιλιωθούμε ακόμη και με δυσάρεστα γεγονότα του παρελθόντος μας, τα οποία είναι αδύνατον να αλλάξουμε. Κάτι άλλο επίσης που κατάλαβα μέσα από τα δικά μου βιώματα, είναι πόσο ωφέλιμο είναι να επιλέγουμε συχνά την ταπεινότητα ως μέσο αντιμετώπισης δυσκολιών. Κυρίως όλα τα θέματα που αφορούν το «εγώ». Για μένα αυτό λειτούργησε πολύ θετικά, δεν σημαίνει φυσικά ότι ισχύι για όλους μας. Προσωπικά όμως εγώ, μέσα από την ταπεινότητα, ένιωσα να γεννιέται ένας μικρός γίγαντας μέσα μου.

«Για να γίνεις μέγας, πρέπει να γίνεις πρώτα υπηρέτης» Ι.Χ.

Υπάρχει κορεσμός σε όλα στη ζωή. Όταν έρθουν τα πάνω κάτω και ακραίες αλλαγές όπως στην δικιά μου περίπτωση, συγχίζεται και η ψυχή και ο νους. Η καρδιά μερικές φορές δεν μπορεί να ξεχωρίσει εύκολα ποια είναι η καινούργια πραγματικότητα. Στην εμπειρία της μετανάστευση, το μυαλό, ακόμα και το σώμα δέχεται ένα πολύ δυνατό σοκ, το οποίο χρειάζεται αρκετό χρόνο για να ξεπεραστεί.

Νομίζω όμως πια πως άρχισε η αντίστροφη μέτρηση. Βλέπω σημάδια χαράς, μιας προσγειωμένης θα έλεγα χαράς, σημάδια ανεξαρτησίας και φυσικά της πολυπόθητης ισορροπίας που φέρνει πάντοτε γαλήνη στη ζωή μας.

«Ένα ζεστό χαμόγελο είναι η διεθνής γλώσσα της καλοσύνης.» ~ William Arthur W.

Οι διάφορες προσπάθειες μου, να εντοπίσω, που ανήκω τελικά εδώ στη καινούργια αυτή χώρα, στην νέα μου ζωή, με έφεραν επιτέλους σε ένα θετικό αποτέλεσμα που όπως συνήθως είναι πολύ απλό και όμορφο. Φεύγοντας από την Κύπρο, προσπάθησα να συνεχίσω εδώ με τον ίδιο εκείνο παλιό τρόπο που ήξερα. Στην πορεία κατάλαβα πως έπρεπε να αλλάξουν πολλά και αυτό ήταν οδυνηρό για μένα. Καθώς όμως αποδεχόμουν την νέα πραγματικότητα, άρχισα σιγά-σιγά να αισθάνομαι όμορφα και να καλωσορίζω με αγάπη τα νέα μου δεδομένα. Σταμάτησα να περιμένω ανθρώπους να ενδιαφερθούν για μένα και έδωσα στον εαυτό μου το περιθώριο και την ελευθερία της επιλογής. Επέλεξα εγώ τι θέλω και τι δεν θέλω εδώ στη νέα γη. Κάνοντας αυτή την επιλογή, ταυτόχρονα αντιμετώπισα το κόστος της, που είναι η μοναξιά. Με μια μικρή διαφορά όμως, πως όταν επιλέγεις εσύ την μοναξιά, δεν πονάει τόσο. Συνειδητοποιώντας ότι σχεδόν όλα άλλαξαν στην ζωή μου, θέλησα να κρατήσω κάτι πολύ σημαντικό για μένα, τις αξίες μου και κυρίως την ελευθερία μου. Ποτέ δεν υπήρξα μέρος κάποιου γκρουπ, ποτέ δεν ήμουνα μέρος μιας μάζας που ακολουθεί ένα ή δέκα αρχηγούς και σίγουρα δεν θα το κάνω τώρα, στη μέση ηλικία μου.

Εκείνο που αναζητούσα πάντα και τότε και τώρα, είναι αληθινή φιλία. Αληθινούς ανθρώπους που να νοιάζονται πραγματικά. Με λύπη όμως διαπιστώνω πως όσο περνάνε τα χρόνια, τόσο αυτό θα γίνεται ακόμα πιο δύσκολο. Η λίστα μικραίνει τρομακτικά. Το παρηγορητικό όμως είναι πως συμβαίνει σχεδόν σε όλους μας, ή τουλάχιστον σε κάποιους από εμάς, που τυχαίνει να είμαστε πιο επιλεκτικοί θα έλεγα και που δεν συμβιβαζόμαστε με κάτι λιγότερο από αυτό που αναζητάμε. Αυτό τουλάχιστον εισπράττω, όταν μοιράζομαι τις σκέψεις μου με άλλους ανθρώπους, κυρίως στο διαδίχτυο.

«Ίσως ξεχάσεις αύριο τα καλά λόγια που είπες σε κάποιον σήμερα, αλλά ο αποδέκτης μπορεί να τα αναπολεί σε όλη του τη ζωή.» ~D.C.

Είναι πολύ σημαντικό να πορευόμαστε με εσωτερική αλήθεια, γιατί έτσι μόνο παραμένουμε όμορφες ψυχούλες. Είναι πολύ σημαντικό επίσης να μην γκρινιάζουμε, όσο κι αν αυτό μας είναι δύσκολο κάποτε και ειδικά άμα μας πιάνει το παράπονο. Αποδοχή φίλοι μου, αγάπη και καλοσύνη, αυτά είναι τα κλειδιά για την ευτυχία. Και προπάντων για την ψυχική ελευθερία.

«Σ’ αυτόν τον κόσμο υπάρχει μόνο ένα πράγμα στο οποίο πρέπει να υποκλινόμαστε, η μεγαλοφυΐα, και ένα πράγμα στο οποίο πρέπει να πέφτουμε στα γόνατα, η καλοσύνη!»

~Βίκτωρ Ουγκώ

Κούλα Ροδοσθένους Ζέιτζακ

Domenica~

You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

7 Comments

  1. ALKYONI says:

    Ναι καλή μου για μένα είναι η πιο όμορφη συντροφιά, διαβάζω
    διαβάζω και δεν θέλω να τελιώσει, είναι τρυφερό το μύνημα απο
    το άρθρο σου, η καλοσύνη φέρνει αγάπη γαλήνη και ομορφιά στην
    ψυχή, να είσαι καλά κούκλα μου με πολλή αγάπη η φίλη σου και
    μητέρα σου, Αλκιώνη……
    ΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧ

    • Domenica says:

      Η καλοσύνη μανούλα μου είναι πόρτα ανοιχτή για όλους.
      Και άμα έρθει ώρα και την περάσουμε, ανοίγει μπροστά μας ένας καινούργιος κόσμος που πάντα έχει εκεί Ανοιξη!
      χχχχχχχχχχχχχχχχχχχχ

  2. Nikolas Nikolaou says:

    mou 8imizi polu auta pou didakse o Iisous sto keimeno k. Koulla

    • Domenica says:

      Όποιος είναι οπαδός της αγάπης θυμίζει λόγια του Ιησούς ή και του Βουδα ή του Νταλαι Λαμα… Όποιος μιλά για την αγάπη μιλάει την ίδια γλώσσα

  3. Christia Yiannopoulou says:

    Αγαπη μου xxxxxxxx

  4. Melia Kalozoi says:

    Agapimeni mou koula exeis apolito dikaio se ola ta stadia pou perases esi ta exo perasi kai ego ektos fisika apo to na vretho se alli xora katalava kai ego oti den prepi na stirizese se anthropous para mono ston dimiourgo mas xristo pou prosopika ton exo mia zoi dipla mou toso zontana pragmatika pou pleon den agxonome gia tipota giati apla tga skefti allos kai pio sosta gia to diko mou simferon kai to kalitero……an afinomastan esto kai ligo sta xeria Tou o kosmos tha itan aisthita kaliteros kai xoris toses kakies ……
    Sou efxome apo tin psixi mou oti kalitero kai ime sigouri oti tha vgeis nikitria giati apla ise san kai enena AGONISTRIA giati etsi mathame timi mas kai kamari mas

Leave a Reply

Your email address will not be published.