Coffee-Talks.com

My little corner on the internet

   Jun 13

Η δύναμη της Τέχνης…

Mirage DALI

Painting oil on canvas “Mirage”

by Salvador Dali.

Painted in 1946 

Όλοι έχουμε ασχολίες και αγαπημένες δραστηριότητες, τα λεγόμενα χόμπυς. Όλοι κάτι αγαπάμε να κάνουμε στον ελεύθερο μας χρόνο. Αν όχι, πρέπει να το βρούμε, είναι το καλύτερο κομμάτι της προσωπικής μας ζωής. Είναι ψυχική και σωματική υγεία, να έχουμε κάποια πράγματα που αγαπάμε να κάνουμε για τον εαυτό μας. Είτε είναι από αγάπη, είτε για εκτόνωση, ψυχαγωγία ακόμα και διαφυγή από την καθημερινή ρουτίνα. Αλλά κυρίως να κρατάμε αυτές τις ασχολίες, επειδή μας ευχαριστεί και αγαπάμε να κάνουμε τις συγκεκριμένες δραστηριότητες.

Τι αγαπάς να κάνεις, ρώτηξε τον εαυτό σου. Μαγειρική είναι αυτό, μήπως κηπουρική ή και τα δυό μαζί. Σα αρέσει το ράψιμο, το διάβασμα, το γράψιμο? Τα πινέλα, οι καμβάδες, η διακοσμιτική? Μήπως κατοικεί μέσα σου μια μικρή αθλήτρια? Ένας αθλητής? Άραγε τραγουδάς στο μπάνιο και γράφεις στίχους μυστικά? Αναρωτήθηκες ποτέ όλα αυτά τα τραγούδια που ακούμε στο ράδιο, θεοί τα γράψανε ή ανθρώποι σαν και σένα, σαν και μένα. Ποιά είναι η κλήση σου? Μήπως είσαι πολυτάλαντο και τυχερό άτομο με πολλές κλήσεις και ταλέντα? Ψάξε το τώρα, βρες το για να νιώσεις την πληρότητα που χρειάζεται η ψυχή μας.

Υπάρχουν όμως και μερικοί άνθρωποι, οι οποίοι δυσκολεύονται αρκετά να βρουν αυτό το μονοπάτι στη ζωή και αφιερώνουν έτσι τον περισσότερο χρόνο τους, στην δουλειά. Φυσικά τις προτεραιότητες τις καθορίζουμε εμείς για τον εαυτό μας και όχι οι άλλοι ανάλογα με το τι έχουμε ανάγκη να κάνουμε εμείς.

Για μένα η μεγάλη μου αγάπη είναι το γράψιμο και η ζωγραφική. Τις ώρες που αφιερώνω στο γράψιμο ή στην ζωγραφική, πραγματικά χάνω την αίσθηση του χρόνου. Σας έτυχε ποτέ; Είναι απίστευτο το συναίσθημα. Αναρωτιέμαι εάν είναι πρωί ή βράδυ και για μερικά δευτερόλεπτα δεν ξέρω τι μέρα είναι. Τόσο πολύ με αποπαίρνει η ώρα εκείνη, της αγαπημένης μου ασχολίας. Με γεμίζει απόλυτη χαρά και ευτυχία.

Η ζωγραφική και το γράψιμο ήταν από ανέκαθεν στη ζωή μου, από πολύ μικρή άρχισα να γράφω μικρές φανταστικές ιστορίες σε κόκκινα τετράδια και να ζωγραφίζω επάνω σε ξύλα με όποια χρώματα μπορούσα να βρω στην τότε νεαρή ηλικία μου. Είμαι αυτοδίδαχτη εάν εξαιρέσουμε μερικά μαθήματα που πήρα κατά καιρούς σε επιμορφωτικά κέντρα, της τότε πόλης μου Λεμεσού. Η μεγάλη όμως εξέλιξη που είδα στον εαυτό μου, έγινε αφότου μετανάστευσα από την Κύπρο, στην Αλάσκα το 2013. Φαίνεται πως η απομόνωση και ο καημός που δοκιμάζει πολλούς από εμάς, που διαλέγουμε ένα τέτοιο δύσκολο δρόμο, φέρνει μαζί και κάποια δώρα. Όπως του να ανακαλύψει κανείς μέσα του, κρυμμένα ταλέντα και χαρίσματα.  Η χαρά μου είναι απερίγραπτη. Ποτέ δεν φανταζόμουν, πως μια μέρα θα ζωγράφιζα με αυτό τον τρόπο. Ακόμα φυσικά ψάχνω να βρω την «γραμμή» μου. Αυτό όμως παίρνει χρόνο, μέσα από την επανάληψη και την εξάσκηση. Είναι επίσης αναπόφευκτο το γεγονός, ότι υπάρχει έντονος επηρεασμός από μεγάλους ζωγράφους, αφού είναι οι «πατέρες» μας και όπως όλα τα παιδιά, συχνά επηρεαζόμαστε από τους «γονείς» και καθοδηγητές μας. Η γραμμή όμως και το είδος κάθε καλλιτέχνη, αργά ή γρήγορα θα βγει από μόνο του προς τα έξω.

Πιστεύω πως όλοι μας, είμαστε έως ένα βαθμό αυτοδίδακτοι. Οι ζωγράφοι δεν ζουν πια μέσα στο πλαίσιο κάποιας παράδοσης και έτσι ο καθένας μας οφείλει να ανακαλύψει εξαρχής όλα τα εκφραστικά του μέσα. Κάθε ζωγράφος της εποχής μας, έχει να διανύσει ένα μακρύ δρόμο μέχρι να φτάσει στο σημείο που να ξέρει με σιγουριά ποια είναι η γραμμή του. Χρειάζεται απελευθέρωση, ατομικότητα του καλλιτέχνη. Μόνο τότε μπορεί να κερδίσει το επίπεδο της ελευθερίας.

Η Δύναμη της Τέχνης, που μέσα από την ιστορία μας, διαρκώς εξελίσσετε καλλιτεχνικά με μία δυναμική που παρουσιάζει την ικανότητα των ανθρώπων που έχουν αλλάξει την οπτική μας για τον κόσμο. Παλλαιότερα ο ζωγράφος υπήρξε και ως μέσον αναφοράς. Μέσα από τα έργα τους, μάθαμε ιστορία. Όπως μοναδικά εικαστικά έργα τέχνης – ο Δαυίδ και Γολιάθ του Καραβάτζιο , ο θάνατος του Μαρά του Νταβίντ και η Γκερνίκα του Πικάσο, Η Ανάληψη του Έλληνο Ισπανού ζωγράφου Δομήνικου Θεοτοκόπουλου και τόσα άλλα. Η σειρά από μεγάλα έργα κάποιων άλλων εποχών, ξετυλίγουν την ιστορία της οπτικής δημιουργικής φαντασίας και μη, στο πέρασμα του χρόνου.

Εκείνο που με έχει επίσης επηρεάσει σε μεγάλο βαθμό ως προς την ζωγραφική μου, είναι η επιβλητικότητα της φύσης που υπάρχει εδώ στην Αλάσκα. Σε κάθε μου βόλτα, έξω στη φύση, παρακολουθώ τα χρώματα, τις σκιές, τις φωτεινές γραμμές στα δέντρα, στα ποτάμια, παντού. Τα βουνά, τα πουλιά, το κάθε μικρό κομμάτι γης και ουρανού. Είναι θαρρώ τα καλύτερα μαθήματα που έχω πάρει ποτέ, η φύση! Μια σιωπηλή δασκάλα, που με έχει μάθει όλα όσα ξέρω.

Υπάρχει μια γνωστή παροιμία που λέει πως «όταν ο μαθητής είναι έτοιμος, ο δάσκαλος θα εμφανιστεί». Μήπως όμως οι «δάσκαλοι» δεν είναι πάντα τριγύρω μας, σε διάφορες μορφές; Μήπως αποτυγχάνουμε να τους δούμε, να τους αφουγκραστούμε τις περισσότερες φορές; Ίσως επειδή νομίζουμε πως οι δάσκαλοι είναι πάντοτε άνθρωποι. Κι όμως δάσκαλος μπορεί να είναι κάποτε ένα πουλί, ένα δέντρο, ένα σύννεφο, μία νυχτιά γεμάτη μα άστρα.

Έχω μάθει μέσα από τα δικά μου προσωπικά βιώματα, πως όλα και όλοι μπορούν να αποτελέσουν ένα μέσον για να μας μάθουν κάτι. Για να γίνει όμως αυτό, πρέπει από την μεριά μας να υπάρχει η διάθεση της μάθησης. Συχνά όμως οι άνθρωποι τείνουμε προς το να συμπεριφερόμαστε, με ένα τρόπο λες και δεν χρειαζόμαστε να μάθουμε περισσότερα, δηλαδή τα ξέρουμε όλα. Πόσο ανόητο μπορεί να είναι αυτό, αλλά και εις βάρος μας. Προσωπικά επιλέγω να μείνω για όσο ζω, μαθήτρια. Ναι, θέλω συνεχώς να μαθαίνω.

Το πιο σημαντικό στη ζωή, όποιοι κι αν είμαστε, όπου κι αν ζούμε, πλούσιοι, φτωχοί, επιτυχημένοι, διάσημοι και μη, δεν έχει σημασία…Το κλειδί είναι να έχουμε πάντα ένα στόχο και ένα σκοπό στη ζωή. Μικρό ή μεγάλο. Εάν η γαλήνη είναι ο στόχος σου, τότε ψάξε, αναζήτα την. Πειραματίσου, δημιούργησε και τότε θα βρεις αυτό που πραγματικά ποθεί η καρδιά σου. Είναι εγγυημένο.

Εάν θες να εξελιχτείς για παράδειγμα στην ζωγραφική – όπως εγώ – εξασκήσου, βγες έξω στη φύση, μάθε από αυτήν την μεγάλη δασκάλα. Άφησε να μπει μέσα σου πνευματικό φως και χαρά, που μόνο η φύση μπορεί να μας προσφέρει, με αυτό τον μοναδικά αγνό και σιωπηλό τρόπο.

Κάνε μια καλοσύνη χωρίς να περιμένεις αντάλλαγμα, άλλαξε αυτά που δεν σου αρέσουν στον εαυτό σου και πάψε να παραπονείσαι συχνά για το πώς φέρονται οι άλλοι. Μόνο όταν κοιτάξουμε μέσα μας, αρχίζουμε να κατανοούμε πως όλα λειτουργούν γύρω μας, σε απόλυτη αρμονία και ηρεμία. Και τότε ίσως αν είμαστε έτοιμοι, αυτή η αρμονία και ηρεμία που κατοικεί εκεί στη φύση, μπαίνει μέσα μας.

Ο καλλιτέχνης χρειάζεται να μάθει την φύση, για να μπορέσει να εξελιχτεί μέσα του, προς το καλλιτεχνικό του κομμάτι. Χρειάζεται επίσης να μάθει τι είναι αληθινή καλοσύνη και να το ξεχωρίσει από το συμφέρον και το κέρδος. Πολλοί συγχύζουν την καλοσύνη με το κέρδος. Δηλαδή πρώτα σκέφτονται, τι έχουν να κερδίσουν από μια πράξη ή συμπεριφορά, παρά να σκεφτούν τι έχουν να προσφέρουν. Το κίνητρο και η πρόθεση, κάνουν όλη την διαφορά σε κάθε μας πράξη. Ο πραγματικός καλλιτέχνης δεν είναι αυτός που έχει πολλά διπλώματα της τέχνης του, αλλά αυτός που έχει μιμηθεί την φυσική ομορφιά γύρω του. Αυτός που έχει μάθει από την αγνή φύση και γαλήνη και μέσα από αυτό δημιουργεί τα έργα του. Όσο πιο αγαθή είναι η ψυχή, τόσο πιο όμορφα τα έργα.

Η αλήθεια ζει μέσα στο φως και βρίσκεται παντού γύρω μας, στη φύση. Μόνο εκεί μπορούμε να ανακαλύψουμε το θησαυρό που υπάρχει μέσα μας και περιμένει χρόνια να βγει προς τα έξω.

Άρχισε την αναζήτηση των χαρισμάτων σου, ΤΩΡΑ!

Όλοι έχουμε τάλαντα! ΟΛΟΙ!

Κούλα Ροδοσθένους Ζέιτζακ

~ Domenica

You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

4 Comments

  1. Alkiony says:

    Υπέροχο κουκλίτσα μου μα τι ωραία σύνταξη του λόγου μράβο
    καλή μου έτσει είνει όπως τα λές έχουμε πολλά ταλέντα που τα
    ανακαλήπτουμε στο πέρασμα του χρόνου…
    Να είσαι καλά ομορφιά μου να κάνεις όλα όσα σε ευχαρηστούν
    και νιώθεις γεμάτη, με αγάπη η Αλκιώνη σου που σε αγαπά πάρα
    πολύ…………. ΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧ

    • Domenica says:

      Μανουλα γλυκια σε ευχαριστω παντοτε.
      Προσπάθεια, η καλύτερη μας φίλη!
      Σα αγαπώ πολύ
      χχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχ

  2. christiana anastasiou says:

    απλα τελειο και αληθινο!! όπως και εσυ εννοείται!! 🙂 ακομα διαβασα τις πρωτες παραγράφους και συνεχιζω το διάβασμα! αυτοι ειμαστε και ετσι θα συνεχισουμε να κανουμε αυτό που αγαπάμε! 🙂 xxxx

    • Domenica says:

      Ζουμε αληθινά μικρή μου αγαπημένη φιλη, μονο οταν συνεχιζουμε να κανουμε αυτα που αγαπαμε. Σε ευχαριστω πολυ χχχχχ

Leave a Reply

Your email address will not be published.