Coffee-Talks.com

My little corner on the internet

Archive for the 'Dedicated To…' Category


   Nov 30

Μια Σπαρτιάτισσα στην Αλάσκα!

Γνώρισα τη Μαρία, πολύ πριν έρθω να ζήσω στην Αλάσκα. Την γνώρισα μέσα από τα διάφορα κείμενα που διάβαζα κατά καιρούς στο διαδίχτυο. Για την πορεία ζωής της εδώ στο Άνκορετζ, όπου άρχισε πριν τριάντα χρόνια, μαζί με το σύζυγο της Αλέξανδρο. Μια γυναίκα γεμάτη χαρά, ζωή, όρεξη για δημιουργικότητα, αγάπη για τη φύση και […]

Read the rest of this entry »

   Nov 20

Στην χώρα των θαυμάτων!

Έχουν περάσει μόνο τέσσερις μήνες, από την ημέρα που ήρθα στην Αλάσκα. Κι όμως μου φαίνεται πως έχει περάσει περισσότερος καιρός. Η αίσθηση πια είναι αλλιώτικη και όσο περνά ο καιρός, το βιώνω με περισσότερη ευκολία. Είμαστε πλάσματα της συνήθειας και αυτό μας βοηθά να προσαρμοζόμαστε σε κάθε νέα αρχή και πραγματικότητα, όσο δύσκολη κι […]

Read the rest of this entry »

   Oct 27

Το ωραιότερο δώρο!

Την έχω πει μάνα, μαμά, μάμμα, μανούλα, Μάδερ, μητέρα, άμμα…! Είναι η πιο γλυκιά μανούλα στο κόσμο, του καθενός η μητέρα! Είναι η γη που μονίμως είναι άνοιξη. Γεμάτη καρπούς και άνθη. Είναι ο άνθρωπος που ενώ πονάει, γελά. Κουράζεται, μα τρέχει. Νυστάζει, μα ξυπνά. Γίνεται ένας μικρός Θεός με υπερφυσικές δυνάμεις, προκειμένου να μας […]

Read the rest of this entry »

   Oct 18

Ήχος σιωπής…

Ελαφριά… να υπάρχουμε ελαφριά σαν πούπουλα χωρίς έγνοιες, χωρίς ανησυχία. Η καρδία αυτό λαχταρά από τη γέννηση. Το υιοθετεί την παιδική ηλικία και το χάνει μετά. Το ξανά κερδίζει όμως, όταν αυτή ξανά το επιλέξει, συνειδητά. Η ψυχή μας μιλά κάθε μέρα, κάθε στιγμή και κάθε λεπτό. Είναι η καλύτερη συντρόφισσα στο ταξίδι της ζωής, […]

Read the rest of this entry »

   Aug 28

Οι βασιλιάδες της γης!

Περπατάμε πολύ καιρό στο σκοτάδι του μυαλού μας, για να ανταμώσουμε έστω μιας στιγμής το Φως! «…Η στερνή, η πιο ιερή μορφή της θεωρίας, είναι η πράξη. Όχι να βλέπεις πώς πηδάει η σπίθα από τη μια γενεά στην άλλη, παρά να πηδάς, να καίγεσαι μαζί της. Η πράξη είναι η πλατύτερη θύρα της λύτρωσης. […]

Read the rest of this entry »

   Jul 12

Το ‘Ρόδο’…

Σου έτυχε ποτέ να ακούς μουσική μέσα στη φυλλωσιά των δέντρων… σαν νότες τα φύλλα να πεταρίζουν στο αόρατο κενό… ο αέρας σαν πινέλο να αλλάζει τις αποχρώσεις του πρασίνου… να μυρίζει στην ατμόσφαιρα Αγάπη, να την εισπνέεις σαν παρηγοριά για αυτούς που φύγαν…για αυτούς που πάντα αγαπάμε. Πως πέρασε αλήθεια ο καιρός… πως περνάει […]

Read the rest of this entry »

   May 09

Η καλύτερη σου φίλη… η ΕΛΠΙΔΑ!

Η σημερινή μου ανάρτηση είναι αφιερωμένη σε αυτό το ανεκτίμητο δώρο αξίας, το οποίο μας έχει δοθεί τόσο απλόχερα από τη φύση, το Θεό, το σύμπαν! Όταν σε πολλές στιγμές της ζωής μας, όλα φωνάζουν ΟΧΙ, όταν όλες οι πόρτες μπροστά μας ερμητικά κλειστές, όταν ακόμα και οι άνθρωποι που μας περιβάλλουν γίνονται κάποτε σκληροί […]

Read the rest of this entry »

   Feb 21

Ο ποιητής Άκος Δασκαλόπουλος!

Δεν το ήξερα… πως ο στιχουργός των πιο αγαπημένων μου τραγουδιών, είναι ο Άκος Δασκαλόπουλος. Τραγούδια που σφράγισε με την πένα του όπως είναι τα ακόλουθα – «Γύφτισσα μέρα, Ήσουν ωραία, Κι αν τα μάτια σου, Γειτονάκι μου, Βρέχει πάλι απόψε, Κι αν περπατώ, Που ‘ναι τα χρόνια, Αυγερινό παράπονο, Έκλαψα εχτές, Δε σου γύρεψα […]

Read the rest of this entry »

   Feb 07

Τα ‘τραίνα’ που ‘φύγαν…

Παρασκευή βράδυ… κάθομαι και ακούσω στο ράδιο τραγουδάκια της καρδιάς! Έτσι τα λέω εγώ, τα τραγούδια που μας ανοίγουν την καρδιά και κάνουν την ψυχή να τραγουδά… και ύστερα έρχονται οι αναμνήσεις…συνήθως η μουσική ζωντανεύει τις πιο πονεμένες αναμνήσεις μας. Όλοι έχουμε από ένα δέμα στη ψυχή από αυτές.. το κουφό είναι πως όταν τις […]

Read the rest of this entry »

   Oct 12

“Στην αγκαλιά του ένοιωθε δεκάχρονο αγόρι”

Εκείνα… τα παιδικά σου χρόνια, τα χρόνια των επτά, των εννέα, των δέκα χρόνων… η αγνή εποχή όπου στην αγκαλιά του πατέρα, μικρό αγόρι αισθανόσουν ασφαλής, προστατευμένος. Θα μπορούσε να ήταν το σπίτι σου για πάντα η αγκαλιά του, τότε που ήσουνα παιδί ήταν αρκετό. Θαρρώ πως η παιδική ηλικία συντροφεύει την ψυχή μας, ως […]

Read the rest of this entry »