Coffee-Talks.com

My little corner on the internet

Archive for the 'Personal' Category


   Oct 29

Τρείς φίλες!

Ένας γέρος είναι ένα παιδί με παρελθόν, μα κανείς δεν είναι γέρος, μέχρι ν’ αρχίσει να μετανιώνει, αντί να ονειρεύεται. Υπάρχει μια εποχή ζωής, που αν φτάσουμε να την ζήσουμε, θα γίνουμε ξανά παιδιά. Ποσό τρελό μπορεί να είναι αυτό το αναποδογύρισμα. Να περνούν τα χρόνια και να έρχεται μια μέρα, που να αντιστρέφονται και […]

Read the rest of this entry »

   Oct 27

Το ωραιότερο δώρο!

Την έχω πει μάνα, μαμά, μάμμα, μανούλα, Μάδερ, μητέρα, άμμα…! Είναι η πιο γλυκιά μανούλα στο κόσμο, του καθενός η μητέρα! Είναι η γη που μονίμως είναι άνοιξη. Γεμάτη καρπούς και άνθη. Είναι ο άνθρωπος που ενώ πονάει, γελά. Κουράζεται, μα τρέχει. Νυστάζει, μα ξυπνά. Γίνεται ένας μικρός Θεός με υπερφυσικές δυνάμεις, προκειμένου να μας […]

Read the rest of this entry »

   Sep 26

Κάπως έτσι…

Κάποτε γινόμαστε παιδιά, σε ενήλικη καρδιά ή και σε γέρικη ακόμα. Η ψυχή δεν έχει ηλικία… Η ψυχή και ο νους ονειρεύονται ακούραστα στο χρόνο. Με το μυαλό, παίζει μπάλα ο γέρος και ερωτεύεται τρελά μια γριούλα. Για όλα όσα είμαστε, για όλα όσα θα γίνουμε και για όλα όσα δεν ξέρουμε ακόμα, έχω γράψει […]

Read the rest of this entry »

   Sep 19

Η καρδιά πονάει όταν ψηλώνει!

«Η ζωή είναι αυτό που σου συμβαίνει, ενώ ψάχνεις για κάτι άλλο.» Οι παροιμίες είναι συμπυκνωμένη σοφία και εκείνος που κάποτε την πρωτοείπε είναι ίσως ανώνυμος σήμερα, αλλά έχει σίγουρα αποχτήσει μια οικουμενική ισχύ, αφού κρύβει μια μεγάλη αλήθεια μέσα της! «Ότι σπέρνουμε θα θερίσουμε.» Ο νόμος του κάρμα είναι αυτό, ότι σπέρνουμε θα θερίσουμε. […]

Read the rest of this entry »

   Sep 10

Κουβέντες του καφέ…

«Σύρε κοντά κόρη κορού…» Κουβέντα της γιαγιάς! Της πιο γλυκιάς γιαγιάς του κόσμου. Ποιος δεν έχει την πιο γλυκιά γιαγιά του κόσμου στο νησί μας! Όλες τόσο γλυκές και οι παλιές και οι καινούργιες. Αλλά αυτές οι παλιές με τα μαύρα μαντήλια, τα ζαρωμένα χέρια απ’ το ανάγιωμα παιδιών, την σκληρή δουλειά στα αμπέλια… αυτές […]

Read the rest of this entry »

   Aug 15

Χρώματα κι αρώματα…

Κανένας χαρούμενος άνθρωπος με χρώματα κι αρώματα στη ψυχή του, δεν πίνει νερό με το φαγητό του.. ΠΟΤΕ! Κρασί θέλει το φαγητό, οίνος ευφραίνει καρδίες… αυτό δεν λέγανε οι ημών πρόγονοι μας? Όποιες και να είναι οι διαφορές, μερικά ποτηράκια μπορούν να τις επιλύσουν! Γιατί οίνος ευφραίνει καρδία ανθρώπου. Ακόμη και των πιο σκληροτράχηλων ηγετών […]

Read the rest of this entry »

   Aug 09

Όταν ο Γκλάμουρ γνώρισε τον Φάσινεητινγκ!

Μια φορά και ένα καιρό, κατέβηκε επίσκεψη στη γη ένας εξωγήινος ο Γκλάμουρ. Στόχος και αποστολή του, να ανακαλύψει το μεγαλύτερο θησαυρό στη γη. Η όψη του Γκλάμουρ θα τρόμαζε τους ανθρώπους, έτσι πήρε τη μορφή ενός πολύ γοητευτικού άντρα, καλοντυμένου και ελκυστικού. Άρχισε έτσι να περιφέρεται παντού στη γη, χρησιμοποιώντας τα ανθρώπινα μέσα, έτσι […]

Read the rest of this entry »

   Aug 02

Έτσι γεννιέται η αγάπη!

Εκείνην την ημέρα ο Κίνγκ μου είχε πει να είμαι έτοιμη, μόλις σχολάσει να φύγουμε για την κοιλάδα του Άρκτικ, περίπου μισή ώρα με το αυτοκίνητο απ’ το σπίτι μας. Το παράξενο για μένα ήταν πως είχαμε ήδη πάει εκεί πριν μερικές μέρες. Ο Κίνγκ είπε πως υπάρχει κάτι εκεί που δεν το είδαμε και […]

Read the rest of this entry »

   Jul 12

Το ‘Ρόδο’…

Σου έτυχε ποτέ να ακούς μουσική μέσα στη φυλλωσιά των δέντρων… σαν νότες τα φύλλα να πεταρίζουν στο αόρατο κενό… ο αέρας σαν πινέλο να αλλάζει τις αποχρώσεις του πρασίνου… να μυρίζει στην ατμόσφαιρα Αγάπη, να την εισπνέεις σαν παρηγοριά για αυτούς που φύγαν…για αυτούς που πάντα αγαπάμε. Πως πέρασε αλήθεια ο καιρός… πως περνάει […]

Read the rest of this entry »

   Jul 05

Αλάσκα, η χώρα του θεού!!!…… έτσι την λένε οι Αλασκανοί!

Ήταν Γενάρης του 2009 ένα δειλινό Κυριακής, πίναμε το καφέ μας με τον Κίνγκ, λίγες μέρες μετά τις γιορτές των Χριστουγέννων. Με κοίταξε με ένα βλέμμα δισταχτικό στην αρχή, μα που έκρυβε την ίδια ώρα μια ανεξήγητη χαρά που φώτιζε το πρόσωπο του. «Τι θα έλεγες αγάπη μου αν ζούσαμε για λίγο καιρό στην Αλάσκα…» […]

Read the rest of this entry »